Jedenasty tom Opowiadań powojennych najbardziej warszawskiego z pisarzy warszawskich Stefana Wiecheckiego WIECHA. Wiech nie tylko odtwarza koloryt Warszawy, on wręcz tworzy język, gwarę warszawskich drobnych cwaniaczków. Opisując świat z puntu widzenie przeciętnego Warszawiaka cwaniaka, zawsze pewnego swych racji zauważa w tym świecie masę absurdów, rzeczy pozytywnych i negatywnych. Wiech częstokroć kpi sobie z władzy, ale ponieważ robi to jako pan "Wątróbka" (bo tak się nazywa główny bohater opowiadań Wiecha) to zdaje się, iż można to traktować z przymrużeniem oka. A tym czasem Wiech był po prostu wielkim pisarzem i stworzył tę swoją specyficzną formę bo może ułatwiała zawoalowaną krytykę i pozostawiała to co najcenniejsze - trochę żartu, śmiechu, przymrużenia oka.
A o języku swojej twórczości sam Wiechstwierdził ambiwalentnie Pytano mnie, czy uważam się za współtwórcę gwary warszawskiej. Współtwórca to za duże słowo. Starałem się zawsze wiernieją tylko odtworzyć.
Oczywiście zdarzało się na kanwie istniejących zwrotów wyprodukować coś nowego, ale wypadków tych było niewieleTej gwary już prawie nie ma powracamy więc do Wiecha trochę z tęsknoty za dawną Warszawą, ale może przede wszystkim to po prostu pisarz znakomity, o którym M. Choromański pisał nawet Uważam Wiecha za jednego z najlepszych polskich pisarzy współczesnych. W tym tomie znajdziecie opowiadania z lat 1965-67. Kto czyta Wiecha, ten się uśmiecha!
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Czy książka "Wisła się pali" zawiera autentyczne przykłady dawnej gwary warszawskiej?
Tak, publikacja jest bogatym źródłem unikalnej gwary warszawskiej, którą Stefan Wiechecki wiernie odtwarzał w swoich tekstach. Autor posługuje się specyficznym językiem drobnych cwaniaczków, co nadaje opowiadaniom niepowtarzalny, lokalny koloryt. Lektura pozwala poczuć klimat dawnej stolicy poprzez autentyczne zwroty i wyrażenia charakterystyczne dla tamtego okresu. To doskonała pozycja dla osób zainteresowanych lingwistyką i historią obyczajową Warszawy.
Kim jest główny bohater opowiadań i jaki ma on wpływ na narrację?
Główną postacią prowadzącą czytelnika przez świat opowiadań jest Pan Wątróbka, reprezentujący punkt widzenia przeciętnego mieszkańca stolicy. Jego postać pozwala autorowi na celną, a zarazem humorystyczną krytykę ówczesnej rzeczywistości i absurdów władzy. Dzięki tej perspektywie teksty są pełne dystansu, dowcipu i ironicznego spojrzenia na codzienne problemy. Czytelnik otrzymuje obraz świata widziany oczami człowieka z ludu, co ułatwia zrozumienie specyfiki tamtych lat.
Z jakiego konkretnego okresu pochodzą opowiadania zebrane w tym tomie?
W tym zbiorze znajdują się opowiadania napisane i publikowane przez Wiecha w latach 1965-1967. Jest to okres dojrzałej twórczości autora, w której skupia się on na powojennej rzeczywistości Warszawy. Teksty te dokumentują przemiany społeczne i obyczajowe zachodzące w stolicy w drugiej połowie lat sześćdziesiątych. Dzięki precyzyjnemu osadzeniu w czasie książka stanowi wartościowe świadectwo epoki PRL-u podane w lekkiej formie.
Czy ten zbiór można czytać bez znajomości poprzednich dziesięciu tomów serii?
Zbiór opowiadań stanowi samodzielną lekturę, ponieważ każda historia jest zamkniętą całością fabularną. Brak znajomości wcześniejszych części cyklu nie utrudnia zrozumienia treści ani specyficznych żartów językowych autora. Poszczególne teksty łączą się postacią narratora oraz wspólnym stylem, ale nie tworzą ciągłej, linearnej opowieści. Można bez przeszkód rozpocząć poznawanie twórczości Wiecha właśnie od tej konkretnej pozycji.
Dla jakiego typu czytelnika ta książka może okazać się nieodpowiednia?
Książka nie jest polecana osobom, które szukają literatury napisanej wyłącznie współczesną, standardową polszczyzną bez archaizmów. Specyficzna stylizacja na gwarę warszawską oraz liczne nawiązania do realiów życia w latach 60. mogą być barierą dla czytelników nieprzepadających za regionalizmami. Również osoby oczekujące wartkiej akcji i nowoczesnych wątków kryminalnych mogą poczuć się znużone krótką formą felietonową. To pozycja skierowana przede wszystkim do miłośników humoru retro i klimatu dawnej Warszawy.
