Wioska Małych Cudów (barwione brzegi)

Znacie film „Charlie i Fabryka czekolady”? Oglądałam go jako nastolatka kilka razy. Kojarzy mi się z zimą, mieszkaniem babci i, no cóż, oczywiście pachnącą czekoladą. Czytając „Wioskę małych cudów” miałam wrażenie, że znalazłam się w takiej fabryce, jednak ta zajmowała się produkcją cudów i szeroko rozumianego dobra.

Cała historia ma swoją akcję w Bieszczadach, gdzie powstał świąteczny raj. Zimowa, mroźna sceneria, a do tego opisy piernikowych chatek pobudzają wyobraźnię. Razem z bohaterami przenosimy się do krainy Świętego Mikołaja oraz jego pomocników – psotnych elfów. Poznajemy historię Zosi – małej dziewczynki, która w tym roku ma nie lada wyzwanie dla siwobrodego. Zaś pani Aniela występująca w książce to uosobienie dobra, ciepła, miłości i mogłabym tak wyliczać bez końca. Jej rady i sugestie sama wzięłam sobie parę razy do serca. Zdecydowanie jest to postać, która najbardziej przypadła mi do gustu.

„Wioska małych cudów” to typowy świąteczny must have dla fanów cukierkowych, świątecznych historii. Autorka stworzyła bajkowy świat z taką precyzją, że aż ma się ochotę sprawdzić, czy naprawdę Bieszczady kryją taką wioskę. Czytałam tę książkę z ogromną przyjemnością, ciepłem w sercu i uśmiechem na ustach. Każdy kolejny rozdział był jak nowe okienko w kalendarzu adwentowym – nie wiesz, co znajdziesz, ale już nie możesz się doczekać, aż zobaczysz co tam jest.

Na koniec mogę tylko powiedzieć, że bardzo chciałabym pojechać do takiej wioski, spędzić w niej dwa tygodnie napawając się dziecięcą radością, wdychać zapach pierników i robić aniołki w śniegu.

Jeśli lubicie baśniowe historie to ta książka zdecydowanie powinna znaleźć się w Waszej biblioteczce.

"...kiedy czegoś pragniesz, to cały wszechświat sprzyja potajemnie twojemu pragnieniu."

"Magiczne miejsce w urokliwej zimowej scenerii, roziskrzone tysiącami migoczących świateł i otulone odurzającym zapachem świerka, cynamonu i pomarańczy. Witajcie w krainie, gdzie wszystko wydaje się możliwe, a oczekiwanie na cud rozgrzeje nadzieją nawet najbardziej oziębłe serca."

To właśnie do tego miejsca chciałaby się udać mała Zosia, aby prosić o swój mały świąteczny cud. I nadarzy się ku temu okazja.

Ale czy cuda, rzeczywiście istnieją?

Czy w wiosce spełniają się marzenia?

"Cuda pokazują, że niemożliwe staje się możliwym, a nie że to, czego pragniemy, dostajemy jak gwiazdkę z nieba. I pamiętaj... nie zawsze to, co uważamy za najlepsze dla nas, właśnie takim będzie."

"Wioska małych cudów" to ciepła historia, której było mi trzeba. Tu nie ma zawrotnych akcji, szalonego tempa (no może oprócz szlonych dzieci, które chciałyby całą wioskę zwiedzić w jeden dzień), jest spokój, rodzinne tajemnice ból, ale również nadzieja na lepsze jutro.

Bohaterowie to cudowne miłe i ciepłe osoby, szczególnie Pani Aniela, zapach jej ciastek poczuć można było na każdej stronie.

Z początku było mi trudno połapać się w tym wszystkim. Postaci jest sporo, fabuła przedstawiona jest z perspektywy kilku osób, ale im dłużej czytałam, tym lepiej poznawałam tych ludzi i z biegiem czasu zrozumiałam, dlaczego autorka w taki sposób ich przedstawiła.

Przyznam, że bardzo długo kazano nam czekać na rozwikłanie zagadki, co stało się z Kostkiem. Miałam w głowie wiele scenariuszy, ale tego, co wyszło się nie spodziewałam.

"Wioska małych cudów" znajduje się również na Legimi. Jednak moim zdaniem, tę książkę trzeba trzymać w dłoni, aby poczuć ten cudowny klimat, usłyszeć cichy dźwięk małych dzwoneczków oraz zobaczyć te piękne kolorowe światełka. Książka otula niczym kocyk, rozgrzewa jak gorąca czekolada z cynamonem i pomarańczą.

Idealna historia na nadchodzący świąteczny czas, aby odpocząć po wigilijnej kolacji.

Autorka ma cudowny styl pisania, książka ochłonęła mnie na ładnych kilka godzin.

Opisy, które nam serwowała, pozwalały znaleźć się nam oczami wyobraźni w tej pięknej, malowniczej wiosce i spędzić wspaniałe chwile z bohaterami.

Szkoda, że u nas nie ma takich wiosek, wiele bym dała, aby zaszyć się na takiej, na dwa tygodnie zdała od świata.

Na koniec dodam, że książka jest przepięknie wydana, trzymanie jej w dłoniach to prawdziwa przyjemność i na pewno zajmie honorowe miejsce na mojej półce.

Dziś 6 grudnia - Mikołajki! Zatem to najwyższy czas zacząć książki świąteczne 🎄❤ Z racji tego przychodzę do Was z recenzją książki, która otula serca swoim ciepłem, wprawia w zimowy nastrój, potrafi sprawić, że człowiek rzeczywiście zaczyna wierzyć w cuda, a w dodatku czytelnik może poczuć się jakby był razem z bohaterami w Wiosce Małych Cudów!

Ale zacznijmy od początku…

Wioska Małych Cudów to miejsce stworzone głównie dla dzieci, aby mogły zobaczyć się z Mikołajem i zaznać różnych atrakcji. Ale dorośli również znajdą coś dla siebie! 🥰 jest to miejsce, które myślę, że każdy chciałby odwiedzić i poczuć taką prawdziwą Magię Świąt! Pieczenie pierniczków, warsztaty, na których są robione ozdoby, Chatka Mikołaja, wystawa lodowych figur, czy jazda na łyżwach - tego wszystkiego nie zabraknie. Wioska Małych Cudów jak możecie się domyślać jest co roku rozchwytywana i ciężko zdobyć na nią bilet - są albo drogie albo jest możliwość wygrania kilku.

Bohaterowie powieści są zwykłym ludźmi, którzy w większości przypadkiem trafili do Wioski. Pobyt tam nierzadko odciąga ich od codziennych trosk, ale także pomaga zrozumieć niektóre kwestie. Cuda również się zdarzają ✨ Każdy z bohaterów jest różny, ale wszystkich bardzo polubiłam, bowiem każdy z nich wnosi coś innego do powieści, coś swojego.

A co do zakończenia - jest idealne, miałam nadzieję, że właśnie takie będzie ❤

Muszę również wspomnieć o tym jak pięknie wydana jest książka! Niczego w niej nie brakuje, zarówno z zewnątrz, jak i w środku 😍

“W tym pędzącym świecie cuda pokazują nam, że wciąż możliwe jest to, co uznajemy za nieprawdopodobne”.

Wioska Magicznych Cudów położona w Bieszczadach to miejsce magiczne, w którym cuda małe i duże dzieją się naprawdę. Rodzice Felicji są właścicielami tego cudownego miejsca. To tutaj od listopada do grudnia, praca wre na najwyższych obrotach. Właściciele i pracownicy robią wszystko by z dziecięcych twarzyczek nie schodził uśmiech. W tym roku dla Felicji wszystko jest trudniejsze. Jej brat bliźniak nagle, bez słowa wyjaśnienia wyjechał. Dziewczyna czuje złość, strach, niemoc, bo jak on mógł to im zrobić. Zosia, rezolutna dziewczynka, której buzia nigdy się nie zamyka wygrała pobyt w Wiosce. Ma nadzieję, że spełni się jej największe marzenie. Aniela pracuje w wiosce od wielu lata, jest takim dobrym, uśmiechniętym duchem tego miejsca. Zbieg okoliczności - wiosce grozi brak Mikołaja - zmusza ją by prosić o pomoc swojego siostrzeńca. Ten ku ogromnemu niezadowoleniu swojej partnerki zgadza się pomóc ciotce.

Klimatyczna, cudowna opowieść. Jej akcja toczy się swoim rytmem, przenosi nas w piękne, magiczne miejsce w czas tuż przed Świętami Bożego Narodzenia. Fabuła ciekawie utkana, dotyka skomplikowanych relacji międzyludzkich, ludzkich ułomności, marzeń, pragnień. Piękny, naturalny, wrażliwy styl, robi bardzo pozytywne wrażenie. Czytanie od początku do końca było przyjemnością. Z ogromną wnikliwością i realizmem Pani Aleksandra ukazuje wewnętrzne rozterki, zmagania, porywy serca, z jakimi zmagają się na co dzień nasi bohaterowie. A ci rewelacyjnie ukazani, to zwykli ludzie, jakich spotykamy na co dzień, pełni wad i zalet. Narracja toczy się z wielu perspektyw, daje nam to szersze, wnikliwsze spojrzenie na rozwój wydarzeń. Moje serce skradła rezolutna Zosia, tak przyjemnie słuchało się jej wywodów.

Autorka czaruje słowem, zabiera czytelnika w magiczną podróż, w której wszystko jest możliwe. Wioska Magicznych Cudów to miejsce, w którym każde dziecko poczuje sią jak w raju. To świąteczna atmosfera udziela się wszystkim, no prawie… Chwile pełne radości splatają się z tymi trudnym, smutnymi. Opowieść pełna mądrych spostrzeżeń dotyczących zwykłego życia. Przeciwności losu, marzenia, których nie można realizować, dokonywane wybory. Kłamstwo, które zawsze ma swoje konsekwencje. Bliskość drugiego człowieka, skomplikowane relacje rodzinne, wzajemne wsparcie, bycie razem. Zrozumienie, które przychodzi niespodziewanie.

Pięknie to wyszło! Magia świąt wiruje w powietrzu!

Pozytywna energia bije z tej klimatycznej, życiowej powieści. Niesie nadzieję, otula swoim ciepłem, daje do myślenia. I to przepiękne, dopracowane w najmniejszym detalu wydanie – niezmiennie cieszy oko. Idealna na ten przedświąteczny czas. Z całego serca polecam! Tatiasza i jej książki :)

Uwielbiam przytulne zimowe historie, które są jak taką wisienką na torcie świątecznego klimatu, albo lepiej — lukrem na pierniku, pomponem na czapce, gwiazdką na czubku choinki. "Wioska małych cudów" to właśnie taka powieść — otulająca, spokojna, wzruszająca i idealnie nastrajająca na ten magiczny, grudniowy czas.

Wioska Małych Cudów to miejsce, do którego chciałby trafić każdy, kto kocha zimę oraz Boże Narodzenie i związany z nimi klimat, ale nie każdemu się to udaje, gdyż potrzebna jest do tego specjalna wejściówka. Co roku mnóstwo chętnych chciałoby spędzić czas w tym niezwykłym miejscu. Pieczenie pierniczków, gorąca czekolady, jazda na łyżwach, wystawa lodowych rzeźb, warsztaty tworzenia ozdób — atrakcji jest tu od groma i ciut-ciut. Jedną z ich organizatorek jest Felicja, której rodzina od lat tworzy to niezwykłe miejsce. Niestety nie tak miał wyglądać ten sezon...jej ukochany brat odszedł bez słowa, a ona musi sama radzić sobie z obowiązkami, które wspólnie wypełniali. Jej serce przepełnia smutek i tęsknota. Zosia, rezolutna i ciekawska dziewczynka wygrała bilet do Wioski — ma nadzieję, że jej największe marzenie w miejscu, gdzie podobno spełniają się małe cuda — uda się spełnić. Z kolei Aniela, która zna Wioskę od samego początku, a bez niej to miejsce nie byłoby takie samo, prosi o pomoc swojego siostrzeńca — wyjątkowo w tym roku miałby wcielić się w postać Świętego Mikołaja — tylko on może uratować Wioskę przed totalną katastrofą.

Spędziłam z tą książką cudowny czas — autorka w bardzo przyjemny, niezwykle barwny i szczegółowy sposób opisała miejsce, w którym chciałby znaleźć się każdy, kto kocha ten magiczny czas w roku i wszystko, co wiąże się z zimą i całą świąteczną otoczką. Zatopiłam się w tym klimacie i dałam się porwać temu, co oferuje Wioska. Przede wszystkim jest to miejsce, w którym poza puszystym śniegiem, sympatycznym pieskiem, świątecznymi warsztatami i mnóstwem atrakcji, spełniają się cuda. W jednym czasie spotykają się w niej osoby, które bardzo owych cudów pragną.

Aleksandra Rak napisała powieść, w której można się zakochać, a coroczny powrót do Wioski stanie się tradycją. To naprawdę piękna i wartościowa książka. Lubię takie obyczajówki, które poza ciekawym pomysłem na fabułę, nie są napisane jak gdyby w pośpiechu, pozwalają "rozsiąść się" w treści, dają czas na poznanie świata przedstawionego i przede wszystkim bohaterów. I ta historia właśnie taka była — bogata w słownictwo, bogata w opisy i bogata w emocje, które towarzyszyły postaciom. Czułam się jak jeden z gości, który przebywa w Wiosce, ma okazję korzystać z jej uroków i skrycie marzy, aż cud, na który czeka, w końcu się spełni.

Jeśli lubisz literaturę obyczajową, otulające historie, zimowo-świąteczne książki, których atmosfera podczas czytania sprawia, że czujesz się, jakbyś hasał/a po miękkim puszystym śniegu a wokół roztaczał się zapach pomarańczy, goździków i cynamonu — to ta książka spełnia wszystkie powyższe warunki i będzie idealnym wyborem.

Muszę wspomnieć o tym, jak pięknie wydana jest "Wioska małych cudów" - wnętrze pełne ozdobnych grafik, malowane brzegi i TA okładka! Przypomina mi takie stare vintage zimowe pocztówki — Wydawnictwo Flow zrobiło świetną robotę!

„Wioska małych cudów” to kolejna książka, której klimat powoli wprowadza w Świąteczną atmosferę. Autorka w niesamowity sposób oddała ten magiczny czas. Pełno w niej świecidełek i ozdób, oraz zapach cynamonu i pomarańczy. Ta książka to wspaniały relaks po ciężkim dniu.

Akcja tej książki rozpoczyna się już po Święcie Wszystkich Zmarłych, kiedy to pada informacja o otwarciu Wioski Małych Cudów. W ofercie jest dużo atrakcji, ale liczba wejściówek jest ograniczona. Bilet do tego magicznego miejsca wygrywa Zosia, która przy okazji ma nadzieję spełnić swoje największe marzenie. Felicja to kobieta, która w tym roku nie potrafi cieszyć się świąteczną atmosferą. Nie może pogodzić się z nagłym zniknięciem brata, Adama. Aniela pracuje w Wiosce od wielu lat. I to dzięki niej to miejsce jest tak magiczne. Jednak gdy pojawiają się problemy na pomoc wzywa swojego siostrzeńca.

Autorka w magicznej powieści splata ze sobą los różnych osób, których życie nie wygląda tak jakby chcieli. I chociaż jest to historia paru osób, która składa się w całość, to nie znajdziemy tutaj chaosu.

Bohaterowie tej książce to zwykli ludzie jak my, którzy pragną w tym magicznym okresie by spełnił się ich mały cud. Są to ludzie, którzy posiadają jak każdy z nas zmartwienia i problemy.

Książka zdecydowanie należy do tych z gatunku refleksyjnych. Dostarcza ona również emocji. Są momenty, które sprawią, że na Waszych ustach pojawi się uśmiech, ale również takie, które wywołają łzy.

„Wioska małych cudów” to cudowna książka. Napisana jest lekkim stylem, dzięki czemu czyta się nie tylko szybko, ale również przyjemnie. Jeśli robicie listę świątecznych książek to koniecznie zapiszcie tej tytuł.

Każdy z nas potrzebuje w swoim życiu cudów. Nie jakiś magicznych i nierealnych, a takich najzwyklejszych, które mogą wydarzyć się każdego dnia - szczera rozmowa z bliską osobą, uśmiech poprawiający humor w najgorszy dzień, bliskość, czułość, czy zwykłe uściśnięcie dłoni. To właśnie o takich cudach pisze Aleksandra Rak w swojej świątecznej powieści „Wioska małych cudów” wydanej nakładem Wydawnictwa Flow.

„Wioska małych cudów” przenosi nas w Bieszczady, do malowniczego miejsca, o którego odwiedzeniu marzy każde dziecko. Mowa tutaj o zimowej wiosce pełnej elfów, świeżo wypiekanych pierników, gorącej czekolady, prószącego śniegu i oczywiście ze Świętym Mikołajem gotowym na wysłuchanie życzeń wszystkich dzieci. To tam dzieją się cuda, spełniają wszystkie marzenia, a czas płynie wolniej. I wiesz co? Aleksandra Rak sprawiła, że to książkowe miejsce naprawdę tętni życiem, a czytelnik zagłębiając się w lekturze może poczuć się jakby sam przeniósł się do zimowej wioski fantazji i aktywnie uczestniczył w życiu Wioski.

W swojej powieści autorka na przykładzie losów kilku bohaterów ukazuje nam życie takie jakim jest. Każda z postaci mierzy się z innym problemem i co bardzo mi się podoba, owe problemy nie znikają same z siebie pod wpływem „magii świąt”, a posiadają logiczne rozwiązanie, do którego dostrzeżenia bohaterowie muszą dojrzeć. I pomimo, że akcja poprowadzona jest na kilku płaszczyznach i z perspektywy kilku postaci to całość jest jasna, klarowana, spójna i napisana w taki sposób, że od lektury naprawdę ciężko jest się oderwać. Każdy wątek jest dopieszczony i przemyślany w najmniejszym szczególe pokazując nam, że po każdej burzy kiedyś wreszcie wychodzi słońce.

Jednak powieść ta byłaby niczym gdyby nie jej bohaterowie - niezwykle realistyczni, z pełnym bagażem doświadczeń, trudnych emocji i słabości. Każdy ma swoją unikalną historię, która tak naprawdę mogłaby być historią każdego z nas i to chyba w tej książce jest najpiękniejsze. Bo tak naprawdę różnorodność postaci i ich problemów sprawiają, że każdy może odnaleźć tutaj cząstkę siebie.

Pisząc o „WIosce małych cudów” nie można powinąć cudownego wydania - brokat, klimatyczna zimowa grafika, barwione brzegi w słodkie psiaki. Całość na żywo prezentuje się jeszcze lepiej niż na zdjęciach i sprawia, że po książkę sięga się z jeszcze większą przyjemnością.

„Wioska małych cudów” to piękna historia dająca nadzieję na lepsze jutro. Opowiada o relacjach, marzeniach i zmianach na lepsze, które mogą do nas przyjść w najmniej oczekiwanym momencie. Jest to powieść niezwykle klimatyczna, nastrojowa i otulająca szczelnie niczym ciepły kocyk. Jeżeli chcesz poczuć prawdziwą magię świąt i przenieść się wioski, gdzie prawdziwe cuda się zdarzają koniecznie sięgnij po „Wioskę małych cudów”. Serdecznie polecam!

Grudzień zbliża się wielkimi krokami, a to najlepszy czas na świąteczne książki.

Aleksandra Rak swą zimową powieścią zabierze nas w magiczne miejsce, gdzie dzieją się cuda.

Na południu Polski istnieje miejsce, o którym marzy każde dziecko. Zimowa wioska, pełna elfów i tego, na którego wszyscy z niecierpliwością czekają- Święty Mikołaj. W tle prószy śnieg, lodowisko jest pełne radosnych dzieci, a w powietrzu unosi się zapach świeżo wypiekanych pierniczków. Idealne miejsce na wyjazd. Tam również docierają nasi bohaterowie. Z jednej strony cieszą się, że będą mogli odwiedzić to magiczne miejsce, z drugiej zaś w ich wnętrzu kryje się smutek, który ciąży im i odbiera radość z nadchodzących świąt. Czy wioska sprawi, że w ich życiu zdarzy się jakiś cud i ich problemy pofruną w dal niczym kolorowy brokat?

,,Wioska małych cudów” to ciepła i otulająca niczym miękki kocyk książka, przy której każdy znajdzie ukojenie.

Święta kojarzą nam się z bliskością, rodziną i szczęściem, a Zimowa Wioska jest tego odzwierciedleniem.

Książka daje nadzieję na lepsze jutro. Złe dni kiedyś miną, a dobra zmiana może nadejść w najmniej spodziewanym się przez nas momencie.

Książkę czytało mi się bardzo lekko i szybko. Poczułam magię świąt i zapragnęłam pobyć w tak pięknym i przytulnym miejscu, jakim jest Zimowa Wioska. Autorka w swej książce zawarła problemy, z którymi wielu z nas się mierzy, a zwłaszcza w święta, kiedy wiele się myśli o bliskich i rodzinie i pragnie się, by być w nie razem. Chętnie wrócę do tej książki w następne lata.

Muszę wspomnieć jeszcze o tym przepięknym wydaniu. Książka wygląda tak wspaniale, że będzie z pewnością idealnym prezentem na święta. Śliczna okładka, z której aż wypływa zimowy klimat, a malowane brzegi to idealne dopełnienie całości.

Jeśli szukacie pięknej i pełnej emocji zimowej powieści, umiejscowionej we wspaniałym miejscu, to koniecznie sięgnijcie po tą książkę. ❄🎄

Chyba każdy z nas chciałby trafić do takiej wioski małych cudów. Ta książka to kolejna zimowo świąteczną powieść, po którą sięgnęłam w tym sezonie.

Felicja jest córką właścicieli Wioski Małych Cudów. Co roku od listopada do grudnia, przez dwa miesiące goszczą u siebie wiele dzieci, u których wywołują uśmiech na twarzy i dają im szansę na spełnienie marzenia. Tego roku jednak będzie inaczej. Fela jest pogrążona w smutku bo tęskni za kimś kto z dnia na dzień ją opuścił.

Zosia wygrywa bilet właśnie od tej wioski, tam ma nadzieje, że spełni się jej najskrytsze marzenie, którego nie chce nikomu wyjawić.

Aniela to taki dobry duch Wioski Małych Cudów. Wie o wszystkim, i uwielbia czynić dobro. W tym roku ona potrzebuje pomocy i prosi swojego siostrzeńca by pomógł i jej jak i wszystkim małym dzieciom, które przybędą do Wioski.

Czy w tej Wiosce naprawdę dzieją się cuda? Jakie marzenie ma mała Zosia? Czy Fela poradzi sobie ze stratą?

Och jaki ta książka miała klimat. Aż chciało się czytać i czytać. Przyznam, że sama zamarzyłam by wyjechać do takiej Wioski Małych Cudów, tam problemy życia codziennego schodzą na dalszy plan. Każde dziecko jest uśmiechnięte od ucha do ucha i wierzy, że zdarzy się cud. Nie tylko najmłodsi w to wierzą.

Trochę bohaterów w tej powieści się przewija, jednak każdy z nich jest zupełnie inny i dopracowany w najdrobniejszych szczegółach. Autorka stworzyła w tej historii naprawdę świetny klimat. Zwyczajnie czułam już tą zimę, to że święta są coraz bliżej, aż zachciało mi się już stworzyć świąteczny klimat. To naprawdę udało się idealnie.

Ogólnie cała książka jest cudowna.

Wydaje mi się, że to było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i na pewno nie ostatnie.

Czas z tą historią spędziłam naprawdę bardzo przyjemnie. Niemalże do samego końca byłam ciekawa jakie życzenie ma mała Zosia, skoro jej list poruszył Felicję. To musiał być bardzo wyjątkowy list, bo dzieci zazwyczaj proszą o materialne rzeczy, a ten przypadek był inny.

Gorąco wam polecam tę historię, zwłaszcza teraz gdy święta są coraz bliżej. Gwarantuję, że przyjemnie spędzicie z nią czas i wzbudzi ona w was naprawdę wiele emocji.

Aleksandra Rak to niezwykle ciepła i empatyczna osoba, której historie poruszają i ogrzewają serca czytelników. W „Wiosce małych Cudów” autorka stworzyła magiczne miejsce, które raz w roku budzi się do życia, zachwycając swoim niezwykłym urokiem. Przyjeżdżają tu nie tylko pracownicy, ale przede wszystkim dzieci i ich rodziny. To miejsce, stworzone specjalnie na potrzeby powieści, ale jest tak niesamowite i wyjątkowe, że gdyby istniało naprawdę, jako pierwsza stanęłabym w kolejce po bilety. Nie tylko jest piękne i magiczne, ale dzieją się tam też małe cuda, na co wskazuje jego nazwa. A taki cud, choćby najmniejszy, jest potrzebny każdemu – niezależnie od tego, czy mówi, że w nie wierzy, czy nie. Ja wierzę, i dopóki żyję, będę w nie wierzyła.

Zacznijmy od tego, że ta książka jest przepięknie wydana – wygląda jak najwspanialszy prezent gwiazdkowy. Samo patrzenie na nią sprawia ogromną radość, a przeczytanie tej magicznej historii działa niczym miód na zbolałe serce, plaster na poranioną duszę. To właśnie takich historii nam potrzeba – pełnych dobra, w które można się otulić, i pięknych słów poruszających serce.

Nie tylko w tej powieści dzieją się cuda, ale działy się one także we mnie, w moim sercu. Czytając książkę, czułam się jak dziecko w krainie bajek, pośród dobrych ludzi, jak wśród rodziny i przyjaciół. Przemykałam wśród śniegu i przykrytych bielą domków, jeździłam na lodzie z dziećmi, zajadałam się piernikami i ciasteczkami w chatce u kochanej Anieli. Siedziałam na dachu z Adamem, by uchwycić w kadrze wschód słońca, pocieszałam Felicję tęskniącą za nieobecnym bratem, próbowałam naprawić relacje Danki i Igora.

Aleksandra Rak stworzyła powieść, która w subtelny sposób pokazuje, jak ważne są nasze decyzje, które mogą zmienić bieg całego życia. To dla mnie najpiękniejsza świąteczna opowieść, spośród wszystkich świątecznych książek, jakie do tej pory przeczytałam. Pełna nadziei, magii i ciepła, która wprost rozgrzewa serce.

Nie spodziewałam się, że lektura „Wioski małych Cudów” przyniesie mi tyle radości. Autorka stworzyła niezwykłe miejsce, pełne dobrych ludzi, którzy dla każdego mają uśmiech, ciepłe słowo i gest dobroci. Czytałam książkę z zachwytem, niczym małe dziecko, odkrywając cudowne atrakcje w wiosce: Piernikową Chatkę, Manufakturę Kreatywności, zachwycałam się przejazdem Mikołaja w saniach z wyjątkowym psem Rudolfem. Wszystko o czym czytałam było takie niesamowite i magiczne. Potrzebowałam takiej książki, która wprowadzi mnie w radosny nastrój, rozbawi i napełni pozytywną energią, i to wszystko znalazłam w tej niezwykłej powieści. Doświadczyłam małego cudu, za co dziękuję Oli Rak. Każdy bowiem powinien doświadczyć cudu choć raz w życiu, by nie stracić nadziei.

Nie warto przejmować się drobiazgami, lepiej skupić się na dobrych chwilach. „W tym pędzącym świecie cuda pokazują nam, że wciąż możliwe jest to, co uznajemy za nieprawdopodobne. Myślę, że każdy ich potrzebuje, nawet jeśli twierdzi inaczej. […] Dlatego warto się zatrzymać, zamknąć oczy i wsłuchać się w otaczający świat, by usłyszeć jak wiele ma nam do zaoferowania. A dobro zawsze, prędzej czy później, do nas powraca”. Wystarczy odwzajemnić uśmiech, powiedzieć komuś coś miłego, życzyć dobrego dnia bez specjalnego powodu, pomóc bezinteresownie, nie oczekując nic w zamian, albo po prostu życzliwie spojrzeć na drugiego człowieka. A przede wszystkim – uśmiechajmy się do siebie nawzajem i do siebie samych… w sercu, w duszy.