Wina i grzech. Wiccańskie kredo. Tom 2

Ten tom skupia się mocno na Valei, jej uczuciach, jej rozterkach, szkoleniu umiejętności i odkrywaniu mocy.

Mimo, że została zdradzona to nie poddaje się, chcąc zostać wierną viccańskim zasadom ale są sytuacje, kiedy jej druga, mroczniejsza natura musi dojść do władzy.

Ukrywała się wśród ludzi przez dwa lata, jednak jej dawni przyjaciele ją odnaleźli i przywlekli przed oblicze tej, z którą łączy ją krew i rodzinne więzi, a która zabrała jej wszystko.

Łącznie z miłością.

Oprócz przepięknych okładek, przepadłam także dla wnętrza.

Kocham takie książki jak te, które przyciągają od pierwszych słów i trzymają w napięciu nawet wtedy, gdy pozornie panuje w nich spokój.

Chociaż przyznam, że pierwszy tom był dla mnie bardziej dynamiczny i lepszy, to drugi tom nadal jest na wysokim poziomie chociaż kilka opisów moglibyśmy sobie darować.

Na przykład te ciągłe o mocowaniu lotek do strzał, niemożliwości porządnego latania przez Valeę itd., zbyt często się powtarzały i nieco rozwlekały, niektóre słowa te same wkładano w usta kilku bohaterów, zupełnie neipotrzebnie.

Takie małe minusiki nie wpływają znacząco na całokształt, nadal jestem pochłonięta tym światem i kiedy wreszcie mam czas nadrabiać książki, które kupiłam niemalże rok temu, to się zapomniałam na tyle, że chciałam od razu kupić ostatni tom tej trylogii.

A okazało się, że w naszym kraju jeszcze nie został wydany 😆

I teraz znów czuję pustkę, którą wypełnić może jedynie kontynuacja.

Nie wierzę, że strzygoń nie ma ukrytego celu w tym, co robi przy boku obecnej królowej.

Myślę, że Valea się myli a zakończenie książki zostawia czytlenika w konsternacji i niepewności, to się nie może tak skończyć.

Z niecierpliwością będę wypatrywać kontynuacji, mam ogromną nadzieję, że nastąpi ona jeszcze w tym roku, najlepiej w pierwszej połowie!

Jeśli lubicie tajemnice, intrygi, magię, istoty fantastyczne, mroczną przeszłość i moralnie szarych bohaterów to ten cykl jest dla Was stworzony.

Autorka potrafi dozować emocje, budować napięcie, intrygować czytelnika, przykuć nas do lektury i zainteresować wydarzeniami mającymi w niej miejsce.

Fabuła jest spójna, w niczym się nie gubimy czytając ją.

Ostatnia książka skończyła się na ucieczce z Ardealu. Ten tom zaczyna się od wydarzeń rozgrzewających się dwa lata od zakończenia pierwszego tomu.

Valea ukrywała się w świecie ludzi, marzec będzie jej nie znalazł. Niestety, nie wszystko zawsze układa się po naszej myśli.

Ostatnio udało mi się skończyć książkę w dwa dni. Byłam w szoku, bo zaczynając drugi tom byłam nie ale że przekonana, że książka Marah Woolf mnie pochłonie. Tak się jednak nie stało ale to nie jest wina książki.

Bohaterka przechodzi wewnętrzna przemianę. Kształtują ją wydarzenia, które miały miejsce w jej życiu. Ćwiczyła i siebie i swoją moc. Przez pierwsze strony miałam problem, żeby przypomnieć sobie co się działo w tobie pierwszym, więc chwilę mi zajęło jak przypomniałam sobie z kim i co się działo.

Valea w tym tomie zmuszona jest wrócić do Ardealu i po raz kolejny musi uważać komu zaufać. Pojawiają się bohaterowie, który już znamy oraz całkiem nowi, którzy nieźle zamieszają w tej historii. Wiem, że się powtórzę, ale autorka jest mistrzynią w kreowaniu świetlnych, charakterystycznych i różnych od siebie charakterów.

Ten tom jest zdecydowanie bardziej mroczny od poprzedniego. Wszystko jest bardziej tajemnicze i mroczne, pojawia się coraz więcej tajemnic i coraz więcej pytań a coraz mniej odpowiedzi. Poza tym Valea ma swoją jedną tajemnicę i tak naprawdę dowiadujemy się o niej na początku albo bohaterowie książki dowiadują się o niej na samym końcu.

Poza tym, autorce trzeba oddać, że zakończenia to na potrafi robić mocne. Tu także tak było, choć szkoda, że sama końcówka była wybitnie mocna. Niemniej uważam, że seria jest przemyślana i dopracowana. Drugi tom wypada nieco słabiej niż ten pierwszy, ale mam nadzieję, że ostatni to będzie epicki. Mimo to i tak dobrze się bawiłam z tą książką.

„Wina i grzech” to kolejna książka autorki, którą miałam przyjemność przeczytać. Uwielbiam serię Wiccańskie Credo, jest w niej tyle emocji, magii i nieoczekiwanych zwrotów akcji, że podczas lektury z trudem łapie się oddech. Marah Woolf zdaje się nie mieć litości dla swoich bohaterów. Autorka potrafi mnie zainspirować, rozbudzić emocje jeszcze bardziej niż przy poprzedniej lekturze jej książki. To poruszające i dramatyczne, poznałam nowe postacie, odkryliśmy sekrety i wciąż pojawiały się nowe pytania. Udało mi się przewidzieć tylko jeden szczegół, ale nie ma to większego znaczenia, biorąc pod uwagę wiele zaskakujących zwrotów akcji. Nie mogę się doczekać finału tej opowieści.

Główną bohaterką książki autorstwa Marah Woolf pod tytułem „Wina i grzech” jest Valea, to wiccanka, która postanowiła zamieszkać wśród ludzi, z dala od rodzimych stron. Minęły dwa długie lata od czasu, kiedy opuściła zamek Caraiman. Ukrywała się w świecie ludzi, zrobiła wszystko by pozostać wierną Wicińskim zasadom, a pomimo to jej serce zostało złamane. Strata, której doświadczyła była niemalże nie do udźwignięcia. Tego wszystkiego było dla niej za dużo, musiała stanąć na nogi. Nic jednak nie trwa wiecznie, a ta historia jest tego doskonałym potwierdzeniem. Dawni przyjaciele odnaleźli jej kryjówkę, przybyli prosić ją o pomoc. Ardeal czekają problemy, zło nie śpi, czeka tylko na dogodną chwilę, aby uderzyć. Czy Valea będzie potrafiła stanąć do walki z tymi, którzy ją zdradzili? Czy będzie potrafiła im zaufać?

„Wina i grzech” to jedna z tych książek, na które długo się czeka i liczy na coś z efektem wow. Autorka potrafi wykrzesać znakomite napięcie, historia zaczyna się szybko, od zwrotu akcji, którego bym się nie spodziewała. Opowieść od razu mnie wciągnęła, chciałam tylko czytać, nie robić nic innego, aby tylko dowiedzieć się coraz więcej, co dla nas zaplanowała Marah Woolf. Interesującym posunięciem wydało mi się to, że od czasu poprzedniego tomu minęło wiele czasu i przenieśliśmy się w zupełnie inne miejsce. Zastanawiałam się, czy to nie sprawi, że trudniej będzie mi sobie przypomnieć fabułę. Niepotrzebnie się martwiłam. Ten świat naprawdę mnie urzekł. Powiązania między wampirami, czarownicami i historią Wicca, a także mroczna, romantyczna atmosfera, intrygi sprawiły, że opowieść szybko się czytało. Książka całkowicie mnie pochłonęła i pozwoliła mi oderwać się od codziennego życia. „Wina i grzech” potrafi wstrząsnąć emocjami czytelnika. Valea przez ten czas stała się silniejsza i bardziej odpowiedzialna, Nikołaj musiał pójść na kompromisy i odłożyć swoje potrzeby na bok. Pierwsze spotkanie tej dwójki po dwóch latach wydawało się dziwne, ale w miarę rozwoju historii ich relacja zaczęła się zmieniać. Ostatnie wydarzenia tuż przed końcem były naprawdę przytłaczające i zapierały dech w piersiach. Marah Woolf w swoich powieściach naprawdę mnie zachwyca. Z przyjemnością kontynuowałam śledzenie losów znanych bohaterów, obserwowałam ich rozwój, cierpiałam wraz z nimi, martwiłam się i nie traciłam nadziei, że wszystko się ułoży.

Marah Woolf kupiła już dawno polski rynek książki swoimi opowieściami, a gdy pojawiła się kolejna seria, czyli właśnie Wiccańskie kredo, to każdy zastanawiał się, czy stworzyła kolejny genialny świat i bohaterów, za którymi tęskni się już w momencie kończenia jednego tomu wiedząc, że przyjdzie trochę poczekać na kolejny. Czy to się faktycznie jej udało?

"Wina i grzech" jest tomem drugim tomem serii fantastycznej, choć można śmiało polecać ją i fanom romantasy. Czytać trzeba w kolejności, w jakiej są kolejne części wydawane, ponieważ historia jest do tego stopnia spójna, że gdyby to było jedno opasłe tomiszcze, to wcale byśmy nie zauważyli, jako czytelnicy, różnicy.

Więc powrót do historii niezwykle mrocznej, aczkolwiek teraz czytelnik zostaje wrzucony nieco dalej w ramach czasowych, bo dwa lata później po wydarzeniach z tomu pierwszego. I tutaj celowo nie ma sensu nawiązywać do tego, co to było, co się tam wydarzyło i czy było to w skutkach tragiczne, czy piękne, czy ktoś zginął czy nie, bo spojlerom nie byłoby końca. Natomiast śmiało można zaznaczyć, że Valea, główna bohaterka i zarazem czarownica wraca do miejsca, które nie jest dla niej sielanką i przez to kieruje się głównie emocjami i to właśnie serce wyznacza jej rytm, a nie umysł. Jednocześnie trzeba zaznaczyć, że nie jest to kolejna infantylna nastolatka podejmująca tak głupie decyzje, że aż mierzi, nie, tę postać się zwyczajnie bardzo lubi.

No i właśnie, w momencie gdy podążamy za Valeą, za jej wyborami i przygodami, to zagłębiamy się niczym w bagno w fabułę mroczną, wręcz momentami gęstą, ciężką i to jest w tej książce, a w zasadzie w tej serii najlepsze.

I choć z jednej strony chciałoby się powiedzieć głośno i wyraźnie, że nie ma tu nic nowego, że nie ma nic zaskakującego, to chyba każdy wielbiciel dobrego fantasy chętnie wpadnie w sam środek walki dobra ze złem, prawda? Do tego nie odpuszczające ani na moment napięcie, zagadki, dziwne sojusze, a może i nieco polityki powodują, że ciężko się od niej oderwać.

Więc jedyne czego chciałabym więcej od tej książki, to więcej elementów zaskakujących, plot twistów i... ekranizacji!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Jaguar.

Po tak dobrym, szokującym i intensywnym zakończeniu 1 tomu nie mogłam się doczekać kontynuacji i liczyłam na to, że "Wina i grzech" od pierwszych stron porwie mnie w wir akcji. Okazało się jednak, że minęły 2 lata od wydarzeń z poprzedniej części, a fabuła mocno przystopowała i przez całą książkę ciągnęła się dość leniwie. Ja niestety się nudziłam i ledwo przebrnęłam przez te wszystkie rozmyślania Valei, szczególnie, że ciągle myślała o tym samym. Gdyby skrócić ten tom tak powiedzmy do 300 stron, byłby zdecydowanie przystępniejszy i nie straciłby nic na fabule. Trzeba jednak przyznać autorce, że zakończenia potrafi robić mocne i ciekawe, tak też było tutaj. Jednak samo zakończenie to za mało żeby w pełni cieszyć się tak obszerną lekturą. Mam nadzieję, że tom trzeci zachwyci mnie akcją już od początku, bo najwyższy czas dodać tu trochę ognia i dynamizmu, a zakończenie tej historii koniecznie muszę poznać! Świat, który Marah Woolf tu stworzyła jest naprawdę przyjemny, a sam pomysł na fabułę i wychodzące w trakcie tajemnice ciekawe, choć podczas czytania często wyczuwałam mocną inspirację książkami Sarah J. Maas i innymi dziełami. Bardzo lubię motyw found family w tej serii i bohaterów, którzy są najmocniejszą stroną tej historii! A w tym tomie dochodzą nowe, intrygujące postacie i jestem bardzo ciekawa jak ich wątek się dalej rozwinie. Ogólnie "Wiccańskie kredo" jest serią przemyślaną, dopracowaną i wartą uwagi. Ten 2 tom wypadł w moim odczuciu słabiej, ale mam wielką nadzieję, że ostatni mi wszystko wynagrodzi.