Więzy

Uwielbiam takie książki, które wciągają od pierwszych stron. W tego typu książkach, erotycznych, kobiecych, po ciężkim dniu nie chodzi o to, by były one super błyskotliwe, ale by sprawiły czytelnikowi przyjemność. ,,Więzy" w tej roli sprawdzą się znakomicie. Niecsposob nie zgodzić się z tym, iż ,,Więzy" Marcina Michała Wysockiego bez wątpienia są niebanalną propozycją, na którą warto jest zwrócić uwagę w chwili, gdy nie stroni się od mocnych erotyków.

Główną bohaterką tego wydania została 40-letnia Hanna, która oprócz prowadzenia typowo rodzinnego życia ze swoim mężem nie stroniła także od życia erotycznego niekoniecznie w najbliższym gronie. ,,Więzy" Marcina Michała Wysockiego sa jednym z tych wydań, ktore ze względu na bardzo erotyczną tematykę nie każdemu muszą przypaść do gustu. Ja jednak jestem bardzo usatysfakcjonowana lekturą tej publikacji.

Na pewno jest to powiew pewnej świeżości na erotycznym rynku wydawniczym i z tego też powodu ,,Więzy" Marcina Michała Wysockiego spodobają się osobom, lubiącym zaczytywać się właśnie w tej tematyce. Ja na tę lekturę postanowiłam skusić się od razu po jego otrzymaniu i z tego też powodu już udało mi się poznać ,,Więzy" Marcina Michała Wysockiego, z którymi można zapoznać się naprawdę ekspresowo.

,,Trafił mi się fantastyczny człowiek, który o mnie myśli i któremu chce się o mnie nadal troszczyć. Pamiętać o drobiazgach. Dbać o szczegóły, z których utkana jest miłość. Dlatego wspomniana propozycja wyjazdu w naturalny sposób wpisywała się w nasz styl życia. Byłam zachwycona".

Po pierwsze wielbię autora za wspaniały styl pisarski. Za dobranie niecodziennego słownictwa, inteligentne sformułowania i prosty, aczkolwiek wyrafinowany obraz sfer intymnych obu płci. Zaraz w prologu otrzymacie zarys gorącej fabuły, która rozgrzeje was do dalszej historii. W opowieści poznamy obraz młodej kobiety i początki jej bliskości z mężczyznami. Jedni mogą ocenić ją surowo, a drudzy ujrzą twarde zasady, które sobie narzuciła. Dała tym sposobem do zrozumienia, że nie jest panienką spod latarni. To nie tylko opowieść o jej pożyciu seksualnym. Ona daje nam cenne rady w jak prosty i zmyślny sposób sprawić, by sfera intymna przynosiła nam tylko radość. Poznamy obraz wszelkich członków i zaradności względem rozmiaru. Roztrząsa również posiadanie wieloletnich partnerów i podaje nam ich przykłady. Sama obecnie jest w długotrwałym związku, który szuka przygód, by obojgu było dobrze. Mieli zamysł na trójkąty i zabawę w wyrachowaną carl girl. Raz tego spróbowała i opisała wszystko w najdrobniejszych szczegółach. Kobieta ma trójkę dzieci z których jest dumna, lecz wciąż wspomina krótki związek sprzed obecnego, który dał jej tak wielki ogrom satysfakcji, napięcia i miłości wręcz psychicznej, której nie dał jej nikt dotąd. Zauważa, że kiedy ktoś od razu ofiaruje nam wszystko co najlepsze w pożyciu intymnym, to do końca życia będziemy za tym tęsknić. Nic nie poradzi na to, że często roztrząsa swoje związki, gdyż choć dla niej są to tylko wspomnienia, to jednak i dla nas jest to niezwykła lekcja życia. Odnajdziemy tu również zachowania sprośnych mężczyzn, którzy mieli ją za nic. To jakby pamiętnik tej kobiety, która nie boi się używać szczerości. Chwilami jest niczym przewodnik seksu, lub najukochańsza matka. To książka z duszą i przesłaniem. Bardzo ją polecam!

Seksualność to często temat tabu. Nawet partnerzy wstydzą się zdradzać sobie swoje pragnienia, pokornie poddając się „łóżkowej” rutynie. „Po raz pierwszy podzieliłam się z nim swoją najskrytszą fantazją erotyczną dopiero wtedy, kiedy skończyłam trzydzieści dwa lata. A trzeba wiedzieć, że byliśmy małżeństwem od trzynastu i zdążyliśmy dorobić się trójki dzieci”[1] mówi Hania, bohaterka powieści Marcina Michała Wysockiego „Więzy”. Czy to wcześnie, czy późno na takie wyznanie? Spróbujcie sobie sami odpowiedzieć. Natomiast ja mogę wam zdradzić, że zapoczątkowało ono piękny okres w życiu tej pary. Okres poszukiwań nowych doznań i przekraczania granic. Wpłynęło to oczywiście na ich relację (i nie tylko ich), a przede wszystkim odkryli – jakże oczywistą, ale cały czas negowaną – prawdę, że są istotami seksualnymi i to jest cudowne.

„Więzy” to niewątpliwe powieść erotyczna. Z jej stron kipi namiętność, a narratorka szczerze i otwarcie opowiada o swoich doświadczeniach seksualnych. A ma się czym pochwalić. Chęć nowych doznań zawiodła ją i jej męża w rejony, których „przeciętny Kowalski” nie rozumie. Wystawili na próbę nie tylko swoje ciała, ale też uczucie i chyba przekonali się o jego sile.

Powieść tą musimy oddzielić – płotem i zasiekami – od pikantnych romansidełek, z jakimi erotyka w literaturze się kojarzy. Marcin Michał Wysocki napisał biografię fikcyjnej osoby akcentując aspekt seksualny. W tej historii ważna rolę grają tytułowe więzi – i rodzinne, i przyjacielskie. Chyba jest to dobry moment na przyjrzenie się konstrukcji tej powieści. Nie mamy tu klasycznej prostej linii fabularnej. Każdy rozdział (a czasami dwa) poświęcone są jakiemuś epizodowi czy postaci z życia Hani np. opowiada, jak poczęli pierwsze dziecko, albo jak kogoś poznali, albo jak pracowali za granicą itd. Przypomina to nieco zbiór opowiadań połączony wspólną narratorką, jednak – w przeciwieństwie do krótkiej formy – nie możemy czytać tych historii wybiórczo. W ich kompozycji jest zachowana chronologia i pewien zamysł. Po pierwsze autor skupia się na wybranych postaciach i ich wpływie na Hanie, a także zmianach jakie zachodzą w kobiecie. Po drugie, finał. No właśnie, zakończenie mnie emocjonalnie przytłoczyło. Hania posuwa się coraz dalej w poszukiwaniu rozkoszy i chyba osiąga swoje granice. Powieści wyraźnie ewoluuje z zabawnej frywolności, ku mrocznym doznaniom. Marcin Michał Wysocki nagle zmienia nieco front i przybliża relacje rodzinne bohaterki. W tym kontekście zaspokojenie potrzeb seksualnych staje się swego rodzaju katharsis.

Podoba mi się kierunek, jaki coraz częściej przybiera literatura erotyczna. Doceniam to, że coraz więcej autorów pisze o seksie w sposób mądry i dojrzały, nie skupiając się na miłostkach i samym akcie, a akcentując, jak ważna to sfera. „Więzy” to niewątpliwie powieść pikantna, ale nie przerysowana, bajkowa. Marcin Michał Wysocki „zlepił” ją z prawdziwych historii, co jest najlepszym dowodem na jej wiarygodność. Jest to książka odważna, ale napisana inteligentnie i z klasą.

[1] Marcin Michał Wysocki, „Więzy”, wyd. Harper Collins, Warszawa 2023, s. 6.

Niektóre tematy zwykło się traktować jako tematy tabu, czyli takie, o których nie mówi się głośno. Nie mówi się, bo nie wypada, może trochę wstyd, bo dotyczą one kwestii prywatnych… Takim tematem tabu dla niektórych jest także temat seksu – wiele osób nie tylko boi się na ten temat rozmawiać z dziećmi, ale także nie porusza tego tematu z partnerem. Tymczasem fakt, że o czymś nie mówimy, nie sprawia, że tego nie ma.

To, jak ważne – a czasem także korzystne dla wzmocnienia relacji dwojga ludzi – może być bezpośrednie komunikowanie o swoich potrzebach, przedstawia Marcin Michał Wysocki w swojej najnowszej powieści pt. „Więzy”.

„Więzy” to powieść erotyczna, która została napisana z perspektywy 44-letniej Hanny – od dwudziestu pięciu lat szczęśliwej mężatki, matki trojga dzieci, która postanowiła nieco urozmaicić swoje dotychczasowe życie i powiedzieć mężowi o swoich najskrytszych fantazjach seksualnych, i wspólnie z nim zacząć je realizować. Jej mąż – o dziwo – nie miał nic przeciwko i zgodził się na wszystko, co zaproponowała jego kobieta…

Gdy tylko przeczytałam zapowiedź tej książki, od razu wiedziałam, że będę chciała ją poznać, a także – że szybko okaże się ona hitem. Dzisiaj, czytając recenzję czytelników tej książki, myślę, że mogę potwierdzić moje przypuszczenia – książka ta znalazła swoich fanów, którzy docenili [Adres usunięty]. jej oryginalność (choć pewnie książce tej można przypisać także wiele innych cech). Mnie niestety ta powieść trochę rozczarowała.

W powieści tej główna bohaterka Hanna godziła się na wszystkie szalone fantazje seksualne (zarówno swoje, jak te, które pojawiły się w myślach i czynach jej partnerów seksualnych) i chętnie je „realizowała”. Ogólnie w samych tych opisach fantazji nie ma nic złego – a wręcz są one w powieściach erotycznych bardzo wskazane – w książce tej pojawiło się jednak kilka fragmentów, które bardzo mocno naruszyły moje granice / wykroczyły poza granice (mojej) przyzwoitości moralnej, i to właśnie przez te fragmenty (być może nieliczne, ale jednak) – co muszę przyznać z wielkim żalem – książka ta zawiodła moje oczekiwania. Być może wielu czytelników nawet nie zwróci na nie uwagi, ja niestety jestem wnikliwym i wymagającym czytelnikiem i te fragmenty wywołały u mnie właśnie taką, a nie inną reakcję.

Zaznaczam jednak, że ta recenzja to tylko moje subiektywne zdanie – być może książka ta po prostu nie była dla mnie, być może wymaga ona jeszcze większej otwartości niż moja. Jej wysoka ocena na różnych portalach czytelniczych chyba wskazuje na to, że „Więzy” wielu osobom się podobają – dlatego mam nadzieję, że ta powieść trafi do większego grona odbiorców, którzy będą potrafili ją docenić.

Jeśli więc jesteście osobami, które lubią eksperymentować, a zwłaszcza są ciekawe tego, jak „od środka” wygląda styl życia swingersów, to „Więzy” zdecydowanie są dla Was i zachęcam do poznania tej książki.

"Więzy" to moja trzecia książka autora i powiem Wam, że jest najlepsza.

Tylko... UWAGA!!! Książka jest skierowana do osób dorosłych. Otwartych, z dystansem i którzy nie znają słowa TABU, bo tutaj go nie ma.

"Więzy" to powieść erotyczna, która czyta się z dużym zainteresowaniem, które pogłębia się z każdym rozdziałem. Przez fabułę się płynie. Mogłoby się wydawać, że erotyk napisany przez mężczyznę będzie wulgarny, obleśny, ale muszę Was rozczarować, bo w wykonaniu autora taki nie jest. Autor wie co robi. Napisany jest ze smakiem, chociaż niektóre sceny mogą co niektórych z gorszyć, szokować. Działa mocno na wyobraźnię i wywołuje rumieńce na twarzy. Odważna, pikantna historia, która niesamowicie wciąga. Ja jestem pod wrażeniem twórczości autora, bo to co stworzył to sztuka.

Ta książka jest seksem, totalnie! Spłoniłam się jakieś sto razy, co nigdy wcześniej nie miało miejsca, nie jestem bowiem jakoś szczególnie wstydliwa😁 być może sprawiły to soczyste i obrazowe opisy, może wejście do nieznanego mi świata? "Więzy" to już drugi erotyk autora, oparty na autentycznych, oryginalnych wydarzeniach, z czego słynie, dzięki temu też czułam się jak podczas rozmowy przy herbacie.

Główną bohaterką tutaj jest Hanna, kobieta zamężna, która przedstawia nam historię swojego życia seksualnego, przygody ze swingiem, którą smakuje wraz z mężem Tomaszem. Opowiada nam krok po kroku swoje życie, doświadczenia, moment w którym wszystko się zaczęło, impuls który popchnął ją do spróbowania czegoś więcej.

Przyznam szczerze, że to jest granica jakiej bym sama nigdy nie przekroczyła, jednak to chwilowe włożenie cudzych butów było dość ciekawym przeżyciem. Poznałam zamkniętą społeczność która w sposób dosyć kontrowersyjny dla innych, potrafi stać się przybraną rodziną (a właściwie wybraną, z którą tworzy się intymne chwile). W książce nie brakuje opisów imprez, rozterek bohaterów, momentów spełnienia, sposobu w jaki odbywają się spotkania, wrażeń i doznań podczas tychże. Hanna jawi mi się jako osoba, którą nie każdy polubi, pewna siebie, nawet lekko arogancka, która doskonale wie czego chce i nie boi się po to sięgnąć.

Nie myślcie sobie, że wszystko jest piękne i kolorowe, uważam że sporo tu kontrowersji, a temat raczej nie jest żywo komentowany na głos 😉 język jest dosadny, bezkompromisowy, nie spodziewajcie się metafor o pączku róży, czy miłosnym tunelu, tutaj jest życie w wielu odsłonach i barwach, takie jakie jest, bez upiększeń, są wzloty, upadki oraz radości.

Hanna opisuje swoje życie, sama zastanawiając się czy wydarzenia z przeszłości mogły mieć wpływ na teraźniejszość, opisuje spotkania, swoje odczucia względem męża i męża względem niej, sytuację pełne rozkoszy a także te podsycone strachem. "Mogę sobie wyobrazić, że gdy przeszywa mnie ból, to mogę odczuć coś wspaniałego, potęgującego inne doznania".

Co mi się podobało, to że nie czułam się namawiana do takiego stylu życia, czy prób wyjścia poza schemat, to po prostu opowiedziane cudze życie, bez prób przekonania do czegokolwiek, czy chwalenia że jest to jedyna i najlepsza droga. Nic takiego nie odczułam, dla mnie to było naprawdę ciekawe doświadczenie, poznać zupełnie odmienny światopogląd.