Duszna, klaustrofobiczna atmosfera polskiej wsi sprzed czterdziestu lat, niczym z sennego koszmaru. I zło, które ma przyjść ze wschodu. A może już tu jest?
Parny lipiec 1986 roku. W podbeskidzkiej Rokitnicy trwają protesty przeciwko budowie elektrowni jądrowej, podsycane nieufnością do władzy i obcych oraz niedawną katastrofą w Czarnobylu. Gdy miejscowy proboszcz znajduje na torach ciało młodej kobiety, społeczność zamyka się jeszcze bardziej. Nikt nie zna ofiary. A może wszyscy kłamią?
We wsi pojawia się kapitan Witczak z komendy w Bielsku-Białej. Miastowy milicjant nie budzi zaufania, więc mieszkańcy - zwłaszcza starsi - milczą jak zaklęci. Tymczasem proboszcz, przytłoczony tragedią, coraz bardziej zagłębia się we własne śledztwo. Czy w lokalnych legendach o przeklętej parafii jest ziarno prawdy? Czy śmierć kobiety ma związek z dawnymi wydarzeniami, o których mówi się tu tylko szeptem? I kto od lat przynosi kwiaty pod stary krzyż przy torach?
Anna Kańtoch po mistrzowsku łączy elementy kryminału z psychologiczną głębią i wątkami religijnymi. Wiara to opowieść o tajemnicach, które naznaczają społeczność od pokoleń, o grzechach, które nigdy nie zostały odpokutowane, i o tym, że obojętność może być równie niebezpieczna jak zbrodnia.
Kańtoch idzie w swoich kryminałach w jasno sprecyzowanym kierunku i nie boi się wplatać w nie wątków, które mogą się wydać nazbyt mistyczne. Nieco odrealniona atmosfera czającej się za rogiem tajemnicy to coś, co w tym momencie jest już dla mnie charakterystycznym elementem jej kryminałów, i kupuję ten pomysł z całym dobrodziejstwem inwentarza.
Magdalena Adamus, Catus Geekus
Anna Kańtoch tka fabułę z ogromną precyzją, nie zaniedbując konstrukcji tła, dzięki czemu stale towarzyszy nam aura niepokoju, a pozornie sielska wieś ukazuje swoje mroczniejsze oblicze.
Anna Rychlicka, Myśli i słowa wiatrem niesione
Bardzo klimatyczna historia, obok której nie sposób przejść obojętnie i która zmusza czytelnika do przemyśleń.
Ewa Dąbrowska, Portal Kryminalny
W jakim klimacie utrzymana jest powieść Wiara autorstwa Anny Kańtoch?
Powieść charakteryzuje się duszną, klaustrofobiczną atmosferą polskiej wsi lat 80., która przypomina senny koszmar. Autorka umiejętnie łączy realizm PRL-u z elementami mistycznymi i lokalnymi legendami o przeklętej parafii. Czytelnik od pierwszej strony odczuwa narastający niepokój oraz głęboką nieufność zamkniętej społeczności Podbeskidzia wobec obcych. To mroczny kryminał, w którym tło psychologiczne jest równie istotne jak rozwiązanie zagadki kryminalnej.
W jakich realiach historycznych i geograficznych osadzona jest fabuła tej książki?
Akcja książki toczy się w lipcu 1986 roku w podbeskidzkiej miejscowości Rokitnica. Fabuła osadzona jest w cieniu niedawnej katastrofy w Czarnobylu oraz trwających protestów przeciwko budowie elektrowni jądrowej. Ten konkretny moment historyczny potęguje lęk przed nieznanym oraz pogłębia niechęć mieszkańców do milicji i przyjezdnych. Realia polskiej prowincji sprzed czterdziestu lat stanowią fundament dla całej mrocznej intrygi.
Czy wątek kryminalny jest jedynym motywem przewodnim w tej historii?
Książka to wielowarstwowa historia łącząca klasyczne śledztwo z głęboką analizą psychologiczną i istotnymi wątkami religijnymi. Oprócz poszukiwania sprawcy śmierci młodej kobiety, autorka skupia się na grzechach przeszłości i zbiorowej odpowiedzialności mieszkańców wsi. Ważnym elementem jest równoległe dochodzenie prowadzone przez lokalnego proboszcza, który mierzy się z własnymi traumami. Powieść stawia pytania o naturę zła oraz wpływ dawnych wydarzeń na współczesne postawy moralne.
Dla kogo książka Wiara może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Powieść Wiara nie jest odpowiednim wyborem dla czytelników szukających dynamicznego, czysto sensacyjnego kryminału z szybką akcją. Ze względu na swój powolny rytm, odrealnioną atmosferę i silny nacisk na warstwę psychologiczną, może ona znużyć osoby preferujące proste schematy gatunkowe. Elementy mistyczne i duszny klimat wymagają od odbiorcy dużego skupienia oraz gotowości na lekturę pełną niedopowiedzeń. To pozycja skierowana do świadomego fana literatury z pogranicza thrillera i prozy artystycznej.
W jaki sposób autorka buduje aurę tajemnicy wokół wydarzeń w Rokitnicy?
Napięcie jest budowane poprzez precyzyjne tkanie fabuły opartej na milczeniu, plotkach i lokalnych zabobonach mieszkańców. Tajemnica w Rokitnicy ukryta jest w szeptach starszych osób oraz w niewyjaśnionych zdarzeniach, które od pokoleń naznaczają tę społeczność. Autorka wykorzystuje motyw hermetycznej grupy, która bardziej niż milicji ufa dawnym legendom i własnym przeczuciom. Dzięki temu każda kolejna strona odkrywa mroczniejsze oblicze pozornie sielskiej, polskiej wsi.
