Well played. Zakład o więcej niż wszystko

W sumie dosyć typowy romans - między dwojgiem ludzi rodzi się uczucie, ale oczywiście pojawia się coś co staje im na drodze do szczęścia. Mimo wszystko fajnie się to czytało, akcja leci w szalonym tempie i nie da się nudzić. Polecam tę pozycję, zabawa jest przednia.

Kiedy syn Persley odziedziczył po dziadku zajazd w Beaufort był to dla niej znak, że najwyższa pora wynieść się z Nowego Yorku, odetchnąć i zacząć wszystko od nowa w cichym miasteczku. Dać chłopcu prawdziwy dom, pomóc w spełnianiu kariery młodego sportowca i stanąć do walki o lepsze jutro dla nich dwojga. Musiała jedynie namówić drugiego współwłaściciela (i tym samym współlokatora) do zainwestowania i remontu budynku, by go wynajmować, a nie jego sprzedaży. W końcu... to Leviego majątek rodzinny. Po wielu sprzeczkach mężczyzna rzucił Persley wyzwanie stwierdzając, że pozbycie się nieruchomości może zaczekać kilka miesięcy. Zgodził się na próbę reanimacji pensjonatu nie wiedząc, że to ratunek też dla jego serca, gdyż poznał Persley z zupełnie innej strony -tej idealnie pasującej do niego... tylko czy to będzie miało szansę przetrwać?

Historia Persley od samego początku jest emocjonująca. Samotna matka, nadzwyczaj waleczna i silna, daje z siebie dwieście procent, by niczego nie brakowało jej dziecku. Każdą decyzję podejmuje z rozsądkiem zastanawiając się nad ewentualnymi konsekwencjami, a jej pragnienie by uchronić syna przed złem świata i rozczarowaniem ze strony dorosłych ubóstwiałam z każdą stroną. Z ogromną determinacją walczyła o każdy skrawek pensjonatu spełniając nie tylko swoje marzenie, ale również zapewniając bezpieczną przyszłość dla dziecka. Levi natomiast wykreowany został na niezwykle czarującego... sportowca. Ciepłego, oddanego, pomocnego, troskliwego, oddanego swej pasji do futbolu. Nawet nie przypuszczałam, że Autorki tak zamieszają w ich losach i będę przeżywać rozterki tej dwójki jak własne.

#wellplayed to słodko-gorzka historia kobiety, której życie cały czas rzuca kłody pod nogi. Jest doskonałym przykładem na to, że o piękne rzeczy warto walczyć niezależnie od tego czy jest nim drugi człowiek, czy spełnienie jakiegoś marzenia. O naszym własnym szczęściu, które często spychane jest na drugi plan. O tym, co jest dla nas ważne i czego pragniemy od życia i od świata. O tym, że MY jesteśmy ważni, nasze potrzeby, idee czy zainteresowania. O samotności o której nikt głośno nie mówi. O ludziach przy których czujemy się uszczęśliwieni, bezpieczni, którzy mają na nas korzystny wpływ i chcemy być dla nich kimś lepszym. O trudnej sztuce rozmowy, skomplikowanych relacjach, niezrozumiałych uczuciach, głębokim poczuciu winy, ciężkich decyzjach. O pięknej miłości, która potrzebuje wiele pracy. O walce serca z rozumem i cicho tlącej się nadziei...

Sięgnęłam po ten tytuł nie z powodu nazwiska Autorek, ale z ciekawości poznania fabuły. Bardzo lubię książki z motywem sportowca i wszystkiego, co się z nim wiąże (zawziętość, lojalność, łatka bawidamka i faceta niezdolnego do uczuć i trwałych związków), a tu dodatkowo otrzymałam silną kobietę walczącą jak lwica o swoje lepsze jutro. Nie będzie więc dla nikogo zaskoczeniem jeśli dodam że #piekielniepolecam i zachęcam do sięgnięcia po ten tytuł. 

Vi Keeland i Penelope Ward ponownie łączą siły w jednej powieści, by skupić na sobie pełną uwagę czytelnika oraz porwać go w objęcia przejmującej lektury. Ten autorski duet doskonale radzi sobie z powieściami romantycznymi, snując relacje tak dojrzałe, że bez problemu możliwe do przełożenia na prawdziwe życie.

Zacznijmy od tego, że obie panie indywidualnie również są doskonałymi autorkami. Łącząc zatem siły dwóch niezależnych stylów literackich przyjaciółek, otrzymujemy coś nie tylko dopracowanego z każdej strony, ale i przemyślanego a także błyskotliwego. To nie jest pierwsza ich wspólna powieść, ale za to wszystkie mogą pochwalić się tym samym wysokim poziomem. W powyższym tytule również wszystko wydaje się być na swoim miejscu a to do czego przykładam największą wagę, czyli kreacja głównych bohaterów, wypada jeszcze lepiej niż sama fabuła – możecie mi wierzyć, że dzieje się w niej naprawdę dużo.

Łączymy motywy i na bazie powieści obyczajowej powoli wdrażamy romantyczne sceny. Wszystko jest tutaj w pełni przemyślane i zupełnie nienachalne, dzięki czemu otrzymujemy historię, która płynie własnym rytmem. Możemy poznać dogłębną analizę bohaterów, zrozumieć ich czyny i podejmowane decyzje a także zajrzeć do przeszłości, która ukształtowała ich tak a nie inaczej. To będzie ważne, szczególnie w drugiej części historii, gdy zaczniemy zastanawiać się dlaczego bohaterowie boją się zaryzykować. Przeczytamy o Presley, która wraz z synem wprowadzi się do starego zajazdu oraz o Leviem, sportowcu a także drugim dziedzicu. Połączy ich wspólne miejsce, ale podzielę różne cele, ponieważ każdy z nich będzie miał inne plany co do odziedziczonej posiadłości. Zdecydują się wspólnie wyjść z impasu, ale przed tym zamieszkają w hotelu, który pozwoli im lepiej poznać siebie nawzajem a także zrozumieć, że to co na początku brali za dyskomfort, powoli zaczęło zmieniać się w prawdziwe uczucie.

Cieszę się, że na pierwszym planie pojawili się dojrzali bohaterowie. Odchodzimy od nastoletnich postaci na rzecz osobowości z doświadczeniem życiowym, konkretną przeszłością a także celami wyznaczonymi przez los. Presley z synem nie miała do tej pory łatwo i wydawało się że w końcu los się dla nich odwrócił, ale jak doskonale wiemy nic nigdy nie idzie po naszej myśli. Poznając Leviego miała nadzieję, że chociaż w sprawach sercowych udaje się wszystko poukładać. A jednak na światło dnia wyszły tajemnice, które nadszarpnęły zaufanie, wystawiły na próbę ich powoli kiełkującą relację a także pokazały czytelnikowi, że nigdy nie możemy być pewni tego co mówi druga osoba. Autorki budują solidną fabułę w której duże znaczenie mają wartości współczesnego świata. Czytamy o potrzebie zrozumienia, poczuciu bezpieczeństwa a także sile obejmujących nas ramion. Nie zapominamy również o rodzicielskiej miłości, konfrontacji z przeszłością oraz wystawionym na próbę zaufaniu, co łączy się w jedną spójną i wartą poznania całość.

Po raz kolejny autorki pokazały, że w duecie siła. Ich najnowsze dzieło to pomysłowy obraz życia pełnego niespodzianek. W odpowiednich momentach uśmiechamy się nad lekturą, by tuż po tym poczuć łzy wzruszenia czy lęk przed tym, czy bohaterowie na pewno wyjdą na prostą drogę. Znalazłam w tej książce wszystko co niezbędne, by cieszyć wyobraźnię i rozgrzewać serce a także nie pozostawałam obojętna na losy bohaterów. Historia okazała się idealna dla wszystkich romantyczek, dająca do myślenia i wychodząca poza schematy, ponieważ nieustannie nawiązująca do wartości otaczających nas na co dzień.

Brakowało mi jakiejś nowości od tej dwójki. Tęskniłam za klimatem ksiazek pisanych w duecie Vi i Penelope. Miałam wysokie wymagania, a „Well played” podołało. Ale co tu mogło pójść zle? Uwielbiam ich romanse a już po opisie wnioskowałem, ze książka mi się spodoba.

I tutaj pierwsza sprawa: opis na szczęście nie zdradza zbyt wiele i czytając przeboje Presley i Leviego niejednokrotnie byłam zaskoczona. Owszem, wspólnie zamieszkają przez chwilę w zajeździe, ale miałam wrażenie, ze dość szybko sytuacja między mimi zaczęła sie klarować, ale w sumie po to, by potem jeszcze bardziej się skomplikowac! Polubiłam obydwie główne postacie. Levi z początku był okropnym bucem, ale dość szybko się przekonał, ze nie zawsze to, co o kimś słyszymy jest prawdą. Od razu złapał u mnie plus na stosunki ze swoim bratankiem, Alexem, który wręcz łaknął jego obecności w swoim życiu. A stosunki Millera z Presley? Mistrzostwo. Początkowe hate-love dość szybko zaczęło przeradzać się w ukradkowe pełne napięcia spojrzenia a chemia między nimi była widoczna dla wszystkich w okół, co nie było dla nich zbyt dobre.

Autorki nie bały się komplikować życia bohaterom. Wiszące nad tą dwójką widmo rozpoczęcia sezonu przez Leviego i wyjazd nie były jedynymi problemami, z którymi musieli się zmierzyć.

Czytajcie, będzie namiętnie, chwilami boleśnie, czasem i zabawnie, ale wierzcie mi, nie zawiedziecie się.