Wdowa

Czasem marzysz o romantycznym wieczorze, przygotowujesz się na niego, czekasz i... ukochany wystawia cię do wiatru, bo praca/lub/tysiącinnychspraw. Myślisz, że świat ci się kończy i z pewnością nikt nie ma gorzej od ciebie. Naprawdę? posłuchaj tego....

Leah wciąż ma poczucie, że nie jest wystarczająco dobra by zasłużyć sobie na miłość.

Stara się wszystko robić jeszcze lepiej, więcej, mocniej, co graniczy wręcz z fobią, sięgającą daleko w przeszłość, do jej dzieciństwa.

Pomimo iż u swego boku ma kochającego i oddanego męża oraz uroczą córeczkę, nie opuszcza jej uczucie, że nie jest dla nich wystarczająco dobra.

Walentynkowa noc.

Leah wraca do domu po ciężkim dyżurze w szpitalu. Niesie w dłoniach bukiet róż zapowiadający czekającą na nią niespodziankę przygotowaną przez męża.

Tymczasem w domu jest pełno krwi, a w pokoju córeczki znajduje zmasakrowane ciało męża i ich małą córeczkę ukrytą głęboko pod łóżkiem.

Co tu się odfajkowało? Miała być romantyczna noc, a jest brutalna rzeź.

Policja ma wiele teorii, [Adres usunięty] podejrzenia padają na Leah.

Wśród rzeczy zmarłego znajdują rysunki nagiej kobiety i notatki o spotkaniu.

Czyżby romans?

Leah wie, że niebezpieczeństwo wciąż się czai. Nie wie kto? dlaczego? ani skąd.

Wie tylko, że nie bacząc na to co myśli lub nie myśli policja, musi stoczyć walkę o siebie i dziecko.

Cała historia zawarta w książce dzieje się w przeciągu jednej doby. Jest naładowana energią i zagęszczoną akcją.

Co prawda ilość tekstu daje wrażenie, że całość trwa kilka dni, bo jest tam trochę rozwleczonych niepotrzebności, ale fakt, że składają się one w zgrabną całość.

W ocenie jestem między/pomiędzy.

Co jest na plus? Historia wciąga i jest napięcie.

Co mnie rozczarowało? Otarcie się o fantastykę i wprowadzenie science fiction. To skrzywiło mi trochę odbiór książki, bo zakończenie było deczko odrealnione.

Chociaż kto wie...może ja siedząca z nosem w książkach nie jestem w temacie, a technologia poszła aż tak do przodu i wcale fikcją nie jest?

Lekki thriller, napisany prostym stylem. Nie ma strachu, że będziemy żałować, iż poświęciliśmy mu czas. Ale...powalania na kolana też się nie spodziewajcie ;). Ogólnie na plus. Szkoda, że wyjaśnienie przekombinowane.

Thriller psychologiczny. Dr Leah Wright pracuje na izbie przyjęć w szpitalu. O północy kończy dyżur, wraca do domu do męża i córeczki. Zostaje dom we krwi, zmasakrowane ciało męża w pokoju córki i córkę w szoku ukrytą pod łóżkiem. Kto jest mordercą i dlaczego oszczędził dziecko? Pierwszą podejrzaną staje się żona, a ona myśli tylko o tym by zapewnić bezpieczeństwo córce. Akcja toczy się wartko ale są też nieco przegadane momenty.

Domyśliłam się kto zabił ale motywu się nie domyśliłam.

Lektura na weekend dla miłośników zakręconych thrillerów 👍☺️

To miały być romantyczne Walentynki...

Morderstwo jej męża zamieniło to święto w żal, smutek i walkę.

Walkę o siebie i dziecko...

Ocena : 7/10

@filiamrocznastrona #wdowa #thrillerpsychologiczny

Wracająca do domu Leah liczyła na romantyczną walentynkową kolację. Jej plany legły w gruzach, kiedy zobaczyła obraz makabrycznej rzeźi na jej mężu oraz wystraszoną córeczkę...

Zabójstwo najbliższej nam osoby, to ogromny cios. Z tak niesprawiedliwym losem musiała się zmierzyć główna bohaterka powieści Wdowy - Leah.

To właśnie na jej barkach spoczywa dobro tej powieści!

Kiedy rozpoczęłam czytanie tej powieści, przeszedł mnie ogromny strach. Wstęp został napisany bardzo obrazowo a także emocjonalnie.

Właśnie tak mocno rozpoczętą historia spowodowała, że chciałam wraz z bohaterką poznać kim jest morderca!

Dalsza akcja rozgrywała się powoli, choć nie mogę napisać że była ona zbyt wolna, i nie dostarczała mi emocji.

Wszystko toczyło się swoim tempem co spowodowało, że kolejne wydarzenia wydawały mi się naturalne. Dzięki temu odczułam pewien realizm który był odczuwalny w tej książce (poza zakończeniem).

To co dla mnie było najważniejsze w tej historii to przedstawienie traumy dziecka, które było naocznym świadkiem śmierci swojego ojca. W mojej ocenie owy wątek został troszkę ominięty. Liczyłam na na pewne zamknięcie się dziewczynki a także wykluczenie społeczne, który towarzyszy w takich traumach. Niestety takich scen było za mało, dlatego też obniżyłam ogólną ocenę. To co mi się podobało, to prowadzenie śledztwa policyjnego ale i tego prywatnego. Było ono bardzo dobrze opisane, dzięki czemu wpadłam na rozwiązanie bardzo szybko. Mimo to nie odczułam nudy, i czytałam książkę dalej. Zdecydowanie jest to thriller, który jest bogaty w emocje wdowy. Widzimy żal, smutek, chęć odnalezienia sprawcy ale i ukrycie jedynego świadka. Czasem bałam się wraz z bohaterkami o ich życie.

Powieść przeważała w opisy, które wnosiły wiele szczegółów. Szczególnie te które miały miejsce przed zbrodnia, a więc kiedy wracałam do przeszłości bohaterów. Wniosły one wiele w całą sprawę. Natomiast troszkę irytowały mnie osobiste wątki detektywa Luka. Wybijały mnie z takiego rytmu czytelniczego Przez co czasami zapominałam na jakim etapie "śledztwa" zakończyłam czytać. Mimo tego uważam że postać właśnie detektywa to jedna z najlepiej opracowanych postaci w tej powieści. Chodzi mi tutaj o osobowość, postępowanie oraz ogólną charakterystykę. Zdecydowanie jest to bohater którego od początku można polubić! Co do stylu w jakim napisana została książka, przyznaje że jest ON bardzo prosty. Dzięki temu książkę czytało mi się błyskawicznie. Miałam pewien problem z obrazowością tej historii, natomiast po jakimś czasie wszystko co chciałam zobaczyłam w swojej wyobraźni. Jest to książka którą zaliczyłabym do lekkich thrillerów poprzez jej wolną akcje. Jedno zastrzeżenie mam do zakończenia. Zostało ono stworzone w oparciu o całkowite odrealnienie. Rzeczywistość przenikała się z fikcją, przez co ogólnie zaburzyło mi to troszkę obraz całej książki. Mimo to uważam że jest to dobra książka, i warta przeczytania! Polecam !

Leah Wright wraca do domu po pracy w szpitalu. Są Walentynki, więc na Leah ma czekać niespodzianka. Jednak nie takiej niespodzianki się spodziewała.

Drzwi są otwarte, w domu panuje złowroga cisza. Po zapaleniu światła okazuje się, że wszędzie jest krew.

W dziecięcym pokoju znajduje martwego męża i córkę schowaną w ciasny kąt pod łóżkiem.

Śledztwo prowadzi Luka Jericho. Jest zaskoczony, że po brutalnej zbrodni morderca zostawił świadka. Czy Leah i jej córeczka nadal są zagrożone? A może to Leah pozbyła się męża?

"Wdowa" to thriller, który mnie rozczarował. Po krwawym i emocjonującym początku, przez większą część książki nie dzieje się prawie nic. Nie czułam strachu ani napięcia, tylko znużenie. Dopiero pod sam koniec akcja ponownie nabiera tempa i robi się ciekawie.

Książka może nie jest zła, ale mnie trochę wymęczyła. Po takim początku spodziewałam się wielu emocji, jednak ich zabrakło.

Oczywiście to są tylko moje odczucia, a Wam książka może się spodobać bardziej.

Leah Wright mieszka w Pensylwanii i pracuje w pobliskim szpitalu.Wspólnie z mężem wychowują 6-letnią córkę Emily i są szczęśliwą rodziną.

Kiedy pewnej nocy kobieta wraca do domu jej mąż jest martwy,a córka schowana pod łóżkiem.

Do sprawy zostaje przydzielony detektyw Luca Jericho i to właśnie ON będzie próbował nie tylko wydobyć z dziewczynki, jedynego świadka zbrodni, co widziała ale i odnaleźć mordercę.

Czy mu się to uda?

Książka ogromnie mnie zaintrygowała, tym bardziej, że początek zapowiadał naprawdę wyśmienitą historię.

Ale z biegiem kartek akcja zaczęła więdnąć i tak jakoś się to wszystko rozwlekło i rozmyło.

Domyśliłam się dosyć szybko, kto stoi za morderstwem męża głównej bohaterki, ale powody jego postępowania były dla mnie trochę zaskakujące. Jak i zakończenie w stylu science-fiction.

Wiem, że będzie kontynuacja i na pewno po nią sięgnę z ciekawości, co tym razem autorka nam wymyśli i liczę wtedy na większą dozę intryg i mniej przegadanych momentów.

Ta książka nie była zła, ale porywająca dla mnie też nie.

Ani nie zachęcam ani nie odradzam.