Poważne wampiry to Twoim zdaniem przeżytek w literaturze? Teraz powinny zachowywać się jak ludzie i mieć podobne problemy? Czytając o nich, chcesz się dobrze bawić i wybuchać niekontrolowanym śmiechem? Jeśli tak, to książka "Wampir z MO" będzie dla Ciebie idealną rozrywką!
Warszawska Praga zimą, Polska czasów PRL-u. Został uknuty plan, ale potrzeba do niego sprzętu. Poza tym żuczki umierają z zimna, kraj atakuje stonka ziemniaczana, a za tym muszą stać oczywiście Amerykanie!
"Wampir z MO" jest drugim tomem "Cyklu z Wampirem" i stanowi luźną kontynuację poprzedniej części. Książka jest zbiorem opowiadań o przygodach poznanych wcześniej wampirów: ślusarza Marka, spawacza Igora oraz ich nowej koleżanki - licealistki Gosi. 11 opowiadań to nie tylko możliwość kolejnego obcowania z bohaterami z książki "Wampir z M-3", ale też nowa dawka humoru, którym autor zaskarbił sobie serca wielu czytelników. Należy przygotować się na to, że podczas lektury natrafi się na kpiny zarówno z okresu późnego PRL-u, jak i z popularnego "Zmierzchu".
O autorze
Andrzej Pilipiuk jest jednym z najbardziej znanych polskich pisarzy fantastyki. Z wykształcenia archeolog, z powołania autor wielu cykli - między innymi cyklu o Jakubie Wędrowyczu oraz cyklu "Oko jelenia". Sam nazywa siebie "homo literatus", pisze codziennie. Laureat nagrody im. J. Zajdla w 2002 roku. Dwukrotnie startował w wyborach - w 2005 roku parlamentarnych, a w 2009 roku do Parlamentu Europejskiego. Wśród jego zainteresowań znajdują się numizmatyka, malarstwo, stolarstwo i zbieranie meteorytów.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii fantasy lub z serii Cykl z Wampirem
W jakim klimacie utrzymana jest ta opowieść?
Książka stanowi unikalne połączenie czarnego humoru, satyry politycznej oraz elementów nadprzyrodzonych osadzonych w realiach PRL-u. Autor z dużą dawką ironii opisuje absurdalną codzienność stanu wojennego, w którą wplecione są wątki wampiryczne i milicyjne. Czytelnik znajdzie tu liczne nawiązania do historii Polski, podane w formie groteski i fantastyki. Jest to pozycja obowiązkowa dla osób ceniących lekkie, a zarazem błyskotliwe spojrzenie na trudne czasy minionej epoki.
Czy można czytać ten tom bez znajomości pierwszej części serii?
Zdecydowanie zaleca się zachowanie chronologii i rozpoczęcie lektury od pierwszego tomu cyklu. Fabuła kontynuuje wątki bohaterów oraz rozwija specyficzny świat przedstawiony, co sprawia, że znajomość wcześniejszych wydarzeń ułatwia zrozumienie motywacji postaci. Autor wprowadza wiele powiązań między tomami, które budują spójną i satyryczną wizję alternatywnej historii. Lektura od początku serii pozwala w pełni docenić ewolucję humoru oraz relacji między wampirami a aparatem państwowym.
O czym dokładnie opowiada książka "Wampir z MO. Cykl z Wampirem. Tom 2"?
Książka koncentruje się na absurdalnych przygodach wampirów próbujących przetrwać w realiach komunistycznej Warszawy lat 80. Fabuła skupia się na konfrontacji nadprzyrodzonych istot z milicją obywatelską oraz codziennymi brakami zaopatrzeniowymi, takimi jak deficyt papieru toaletowego. Andrzej Pilipiuk wykorzystuje te motywy do stworzenia barwnej panoramy praskich ulic wypełnionych groteskowymi postaciami. To dynamiczna historia, w której fantastyka służy jako narzędzie do obnażania nonsensów systemu totalitarnego.
Jaki styl humoru dominuje w tej pozycji?
Autor posługuje się dosadnym, często rubasznym humorem sytuacyjnym oraz ciętą ripostą. Styl pisarski charakteryzuje się lekkością i dużą dawką dystansu do opisywanej rzeczywistości, co jest znakiem rozpoznawczym twórczości Andrzeja Pilipiuka. W tekście dominują dialogi pełne ironii oraz komiczne opisy starć wampirów z milicyjną machiną biurokratyczną. Jest to proza rozrywkowa, która stawia na szybkie tempo akcji i wyraziste, często przerysowane postacie.
Dla jakiego typu czytelnika ta książka nie będzie odpowiednim wyborem?
Powieść ta nie jest polecana osobom poszukującym poważnego, mrocznego horroru o wampirach lub wiernego odwzorowania faktów historycznych. Specyficzny, momentami przaśny humor oraz groteskowe podejście do tematyki nadprzyrodzonej mogą nie przypaść do gustu czytelnikom oczekującym podniosłego nastroju. Także osoby nieznające kontekstu kulturowego i realiów życia w PRL-u mogą nie wyłapać wielu ukrytych żartów oraz aluzji. Jest to literatura stricte rozrywkowa, która świadomie rezygnuje z głębokiej analizy psychologicznej na rzecz satyry.
