W krematoriach Auschwitz

„W krematoriach Auschwitz. Sonderbehandlung - mord na Żydach” to kolejne świadectwo zbrodni hitlerowskich Niemiec, śmiem twierdzić, że jedno z ważniejszych, a w Polsce jedyne takie.

Filip Müller był jeden z kilkudziesięciu członków Sonderkommando, specjalnej grupy „operacyjnej” powstałej w obozie Auschwitz, mającej za zadanie „oczyszczanie” miejsca zbrodni. Sonderkommando w czasie swojej działalności liczyło dwa tysiące dwustu więźniów, z czego około setki udało się przeżyć, natomiast Müller był jedną z pięciu osób, które pracowały w obozie głównym. Świadek eksterminacji setek tysięcy niewinnym ludzi, przeżył, jak sam przyznaje, dzięki szczęśliwym przypadkom, ale też dzięki sile tych, dla których to życie już się kończyło (fragment, kiedy młode kobiety wypychają Müllera z komory gazowej, jest czymś tak poruszającym, że nie sposób się potem zebrać).

Relacja słowackiego Żyda jest niezwykle szczegółowa i zaczynając czytać, trzeba się nastawić na masę detali, niespotykaną w innych książkach tego typu. Z początku może to nieco przytłaczać, ale warto się przemóc, bo po kilkunastu stronach kartki przewracają się same. Ogrom bólu i cierpienia nie do pojęcia. To, z jakimi emocjami mierzy się człowiek, który jest świadkiem spalania ciał swoich najbliższych, wie tylko on sam. To, co jest niezmienne, to niewiara w to, co się dzieje. Nikt nie jest w stanie przetłumaczyć sobie, jak to możliwe, żeby w środku Europy, w XX wielu działy się takie rzeczy. Świat widzi. Świat milczy.

Jest w tym wszystkim też ziarno sprawiedliwości, kaci, choć nie wszyscy, zostali osądzeni. To ogromna zasługa tych, którym udało się przetrwać. Książkę polecam ogromnie, zwłaszcza tym, których interesuje ta tematyka. Nie będziecie zawiedzeni.

IG @angelkubrick

Jeśli planujecie przeczytać wyjątkową lekturę z tematyki holocaustu to bardzo wam polecam ,,W krematoriach Aushwitz. Senderbehandlung- mord na Żydach".

Książka ta to świadectwo autora, Filipa Müllera z trzyletniego pobytu w Aushwitz, z czego dwadzieścia miesięcy spędził na pracy w Sonderkommando.

W pierwszych słowach nie ma wyjaśnień. Jest apel, jest katowanie, jest śmierć.

Filip Müller z apelu zostaje oddelegowany do budowy krematoriów, już nie wróci do obozu głównego... Jego zadanie też nie dobiega końca wraz z zakończeniem budowy.

Autor nie skupia się na ogólach, wielką wage przywiązuje do szczegółów, także jeśli chodzi o postaci. Opisuje zachowania, mimikę, gesty poszczególnych osób, dzięki czemu są one jeszcze bardziej realne.

Nie znajdziecie tutaj codzienności z życia obozowego, walki o każdy okruszek chleba i obierke ziemniaka... co nie znaczy, że nie doskwierał im głód i chłód. Tutaj poznacie od podszewki procedury mordu, techniki manipulacji SS, działania krematoriów- miejsca, gdzie historie innych więźniów się urywają.

Wśród wydarzeń, walki o życie w tle majaczy powstanie. Powstanie jawi się tutaj jako jedyna nadzieja na powrót do życia, wyrwania się z tego piekła.

Wyjątkowość tych wspomnień polega na tym, że autor, opisując wszystko z własnej perspektywy, nie robi z siebie głównego bohatera. Nie nawiązuje do swojej przeszłości, nie wspomina o planach i marzeniach. Jest tylko to co się dzieje, jasny przekaz zbrodni, rzetelny i dosadny.

Naprawdę nie wiem co mogłabym jeszcze napisać, żeby was zachęcić, jeśli sięgacie w ogóle po książki z tego zakresu.

Bo o tym, że realia rozdzierają serce, pozostawiając nieład i chaos wśród myśli, pisać nie muszę.

Wobec aktualnego wysupu powieści obozowych, które z faktami mają niewiele wspólnego, ta lektura jest na prawdę godna uwagi. Porównałabym ją do ,,Byłem asystentem dr Mengele".

Książka wydana po ponad 30 latach od wyzwolenia obozu w Aushwitz. W Polsce wydana w styczniu 2021 dzięki wydawnictwu Fundacja Ośrodka Karta tlumaczeniu pani Ewy Czerwiakowskiej.