Islandia, rok 1904. Sigrid, córka hodowcy owiec z Brattholt, sprzeciwia się woli ojca, który zamierza sprzedać wodospad Gullfoss leżący na jego ziemi, a pieniądze rozdzielić między dzieci. W burzliwych wodach Gullfoss zginęła matka Sigrid, polska imigrantka Laura. Samobójstwo czy tragiczny wypadek? Jej śmierć pozostaje zagadką dla jej bliskich i całej wioski…
Autorka do Islandii prowadzi nas z popowstaniowej Warszawy roku 1864 przez Kraków i Kopenhagę. W toku wartkiej narracji i wielowątkowej intrygi przypominającej filmowy fresk poznajemy losy Laury, która nie umie wybaczyć sobie niezawinionej winy, i jej córki Sigrid, która próbuje obłaskawić przeszłość. Bohaterowie kochają, nienawidzą, walczą z banałem życia, które starają się nagiąć do swoich marzeń. Nie oderwiemy się od tej lektury, zanim nie dowiemy się, czy im się udało!
Opinie o książce
Powieść Agnieszki Kumor inspiruje do borykania się z każdym dniem, z życiem. Fikcja staje się tu prawdą. Bardzo namawiam do lektury.
Maja Komorowska
Intrygująca gra przypadków. Człowiek i natura w krainie ognia i lodu.
prof. Andrzej Chwalba
Przeczytałem jednym tchem. Lekturze towarzyszyło mi do końca poczucie nieprzewidywalności ludzkich losów.
Jarosław Kilian
Jakie ramy czasowe i geograficzne obejmuje powieść "W górę wodospadu"?
Akcja książki przenosi czytelnika z popowstaniowej Warszawy z 1864 roku, przez Kraków i Kopenhagę, aż do Islandii z początku XX wieku. Taka rozpiętość geograficzna pozwala na śledzenie losów bohaterów na tle dynamicznych zmian historycznych zachodzących w Europie i na dalekiej północy. Narracja prowadzona jest w formie wielowątkowego fresku, co nadaje opowieści epicki charakter i pozwala zrozumieć motywacje kilku pokoleń. To idealna lektura dla osób ceniących sagi rodzinne osadzone w konkretnych realiach historycznych.
Czy wątek polski w książce Agnieszki Kumor jest istotnym elementem fabuły?
Tak, polskie pochodzenie jednej z głównych bohaterek, Laury, stanowi fundament tajemnicy napędzającej całą historię. Czytelnik poznaje dramatyczne losy polskiej imigrantki, której przeszłość w Warszawie i Krakowie rzuca cień na życie jej córki dorastającej w Islandii. Ten element łączy polską tożsamość narodową z surowym krajobrazem północy, tworząc unikalny w literaturze pięknej kontrast kulturowy. Książka pogłębia temat emigracji i radzenia sobie z niezawinioną winą na obczyźnie.
Jaki klimat dominuje w powieści "W górę wodospadu"?
Powieść charakteryzuje się nastrojem tajemnicy i melancholii, silnie związanym z surową naturą Islandii oraz potęgą wodospadu Gullfoss. Autorka kładzie duży nacisk na relację człowieka z żywiołami oraz wewnętrzne zmagania bohaterów z poczuciem straty i marzeniami o lepszym życiu. Atmosfera jest gęsta od niedopowiedzeń dotyczących tragicznych wydarzeń z przeszłości, co utrzymuje napięcie bez uciekania się do schematów kryminalnych. To propozycja dla czytelników szukających w literaturze głębi emocjonalnej i malowniczych opisów przyrody.
Dla jakiego typu czytelnika ta książka może okazać się zbyt wymagająca?
Pozycja ta nie jest typowym, lekkim romansem ani szybkim thrillerem, ze względu na swoją wielowątkową strukturę i liczne retrospekcje. Osoby oczekujące prostej, linearnej fabuły mogą poczuć się przytłoczone częstymi przeskokami czasowymi między XIX-wieczną Polską a Islandią z 1904 roku. Powieść wymaga od odbiorcy skupienia na detalach historycznych oraz gotowości do analizy psychologicznej postaci borykających się z traumą. Nie jest to również odpowiedni wybór dla osób unikających tematów związanych z trudnymi wyborami moralnymi i rodzinnymi dramatami.
Czy postać Sigrid w "W górę wodospadu" jest przedstawiona jako aktywna bohaterka?
Sigrid jest ukazana jako silna i zdeterminowana kobieta, która aktywnie sprzeciwia się woli ojca w obronie dziedzictwa natury. Jej walka o zachowanie wodospadu Gullfoss odzwierciedla rodzącą się świadomość ekologiczną i potrzebę niezależności kobiet na początku ubiegłego stulecia. Postać ta łączy w sobie odwagę z próbą zrozumienia skomplikowanych losów swojej matki, co czyni ją dynamicznym centrum opowieści. Dzięki takiemu zarysowaniu bohaterki książka zyskuje wymiar uniwersalny, wykraczający poza ramy klasycznej literatury pięknej.
