W ciemności wołam ciebie

Dziś przychodzę do Was z genialną kontynuacją historii "Zaraz będzie ciemno", która wprawiła mnie w autentyczny zachwyt i bardzo trudno było mi uwierzyć, że jest to debiut. Myślę, że można czytać tę kontynuację bez znajomości pierwszej historii, ale dla poczucia tego mrocznego i bardzo specyficznego klimatu tej historii warto zacząć przygodę z twórczością pani Eweliny od "Zaraz będzie ciemno". Zrozumiecie więcej i dostaniecie wyjaśnienie wielu spraw z przeszłości, które nadal powracają i zrozumiecie pokrętne postępowanie co po niektórych bohaterów.

Tak jaki poprzednio nie mogłam się oderwać od tej historii do samego końca, a tajemnica ukryta na jej kartach sprawiła, że niejednokrotnie na moich przedramionach pojawiła się przysłowiowa "gęsia skórka".

Nie będę ponownie streszczać fabuły, bo już sam wydawca wiele podpowiada a ja, nie chcę Wam czegoś przez przypadek zdradzić i zepsuć frajdy z odkrywania tej historii, ale gwarantuję, że powieść ta jest rewelacyjna, trzyma w napięciu od początku, jest nieprzewidywalna i zaskakująca, i zdecydowanie utrzymuje genialny poziom swej poprzedniczki.

Momentami niektóre wydarzenia mogą wydawać się (szczególnie sceptykom, twardo stąpającym po ziemi) mocno naciągane i nierealne, ale dajcie im szansę, dostaniecie wtedy naprawdę świetnie napisaną i poprowadzoną historię, a wszystkie wątki połączą się w spójną i klarowną całość.

Autorka fantastycznie zachowała balans między zdarzeniami z przeszłości a tym co dzieje się współcześnie. Momentami naprawdę czuć mroczny, ciężki, niemal duszący klimat przeszłości, emocje postaci, których już nie ma na tym świecie niemal od wieku, ich dramaty, emocje i rozterki, strach przed skandalem i poniesieniem odpowiedzialności i kary za poczynione czyny. Balansem dla wydarzeń sprzed wieku stają się opisy rodzącej miłości, przyjaźni i choć tutaj we współczesności nie brakuje dramaturgii i obaw co do przyszłości to obydwie te przestrzenie zgodnie ze sobą współistnieją, uzupełniają.

Sporo tu zła, tajemnic, intryg...duchów, ale i wspomnień, ciepła, prawdziwej przyjaźni, nadziei na to, że wszystko się zawsze jakoś ułoży... Ci, co mnie czytają wiedzą, że uwielbiam takie klimaty. Jestem po prostu zachwycona! Dodatkowym plusem jest wpleciona w fabułę prawdziwa historia sprzed wieku, pełna ciekawostek i pokazująca życie w międzywojennym Kaliszu oraz mnóstwa autentycznych postaci!! Przyznać muszę, że rozbudziło to moją ciekawość.

Autorka, budując w dość szybkim tempie napięcie, rozbudza ciekawość i nie pozwala, by odłożyć książkę na bok bez poznania zakończenia. Opowieść ta to totalnie rozpędzony rollercoaster.

Akcja dzieje się dość szybko, mocno zaskakuje, szczególnie w końcówce, jest przemyślana do ostatnich zdarzeń zamykających fabułę. Z ciekawością przeczytałabym, jak potoczyła się historia Renaty i Mateusza, czy w końcu pozwolili sobie na zaufanie i próbę zbudowania czegoś trwałego.

Bardzo podobają mi się kreacje bohaterów, większość z nich poznaliśmy już poprzednio, ale doszło też kilkoro innych. Nadal nie brakuje ciemnych charakterów, którzy dają o sobie znać w najmniej spodziewanym momencie, jednak wszyscy oni są doskonale wykreowani i poprowadzeni. Wszystkie są obarczone wieloma autentycznymi cechami, mają swoje emocje motywy i wartości, którymi się kierują. Nikt tu nie jest zbędny, a każdy wiele tu wnosi.

Świetnie oddany klimat małej miejscowości, gdzie wszyscy się znają i wszystko o sobie wiedzą, barwne opisy pozwalają zredukować stres, dają chwilę odpoczynku, pozwalają przenieść się do pachnących słońcem i wakacjami wspomnień związanym z takimi małymi miejscowościami.

Książkę przeczytałam dosłownie w jedno popołudnie. Dałam się porwać niezwykłej (i to dosłownie) przygodzie.

Na uwagę ponownie zasługuje wydanie tej książki. Na uwagę i podkreślenie zasługuje fakt, że doskonale będzie się ja czytać także osobom starszym i tym które mają problem ze wzrokiem, a to dzięki dość dużej i wyrazistej czcionce.

Bardzo się cieszę, że mogłam poznać tę kontynuację i, że utrzymała ona, a nawet przeskoczyła tak wysoko zawieszoną poprzeczkę przez poprzedniczkę.

Z wielką niecierpliwością będę wyglądać kolejnych mrocznych i tak fascynujących historii.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To kolejna fantastyczna historia, którą mogłam poznać. Fani mrocznych powieści z przerażającą tajemnicą i genialnie uknutą intrygą będą zachwyceni.

„W ciemności wołam ciebie” to pełna emocji opowieść, która z każdą stroną coraz mocniej wciąga czytelnika w dwutorową narrację — współczesną i tę sprzed niemal wieku. Ewelina Kurzobrocka-Pipia po raz kolejny udowadnia, że potrafi snuć historie nie tylko chwytające za serce, ale również pełne tajemnic i nieoczywistych zwrotów akcji.

Główna bohaterka, Janka, wracając do rodzinnych stron na urlop, początkowo wydaje się szukać jedynie wytchnienia. Wiejskie powietrze, budzące się uczucia, nowe przyjaźnie — wszystko wskazuje na to, że czeka ją spokojny czas. Jednak los ma wobec niej inne plany. Przypadkowe odkrycie pamiętnika Aurelii Flakowicz staje się początkiem podróży, która wykracza poza granice czasu, zdrowego rozsądku, a może nawet... rzeczywistości.

Autorka świetnie łączy ze sobą dwa światy: współczesność z jej relacyjnymi zawirowaniami oraz przeszłość — nastrojową, nieco mglistą, ale fascynującą. Janka nie tylko tłumaczy zapiski sprzed lat, ale zaczyna żyć nimi, a duch przeszłości coraz mocniej zaciska na niej palce.

Z jednej strony mamy więc wątek romantyczny — trudny, bo mierzący się z cieniami przeszłości i realnymi problemami, z drugiej zaś — intrygującą tajemnicę fabryki koronek, zdrad i skradzionych projektów, która wciąga jak najlepszy kryminał retro.

Atmosfera książki — lekko duszna, niepokojąca, ale i melancholijna — doskonale współgra z tytułem. Czytelnik do końca nie wie, czy zagrożenie czyha tylko w przeszłości, czy może jednak dotarło również do teraźniejszości.

„W ciemności wołam ciebie” to historia o potrzebie bliskości, o zdradzie, obsesji, zaufaniu i o tym, że niektóre sekrety nie powinny ujrzeć światła dziennego. Autorka pokazuje, jak cienka bywa granica między fascynacją a zatraceniem się.

📌 Jeśli lubicie literaturę obyczajową z romansem, ale i z nutką tajemnicy oraz klimatem dawnych czasów — sięgnijcie po tę powieść. Gwarantuję, że nie będziecie chcieli jej odłożyć przed ostatnią stroną.

Ja bardzo żałuje, że nie czytałam tomu pierwszego. Jednak już jest zamówiony 🙂

🌼Recenzja🌼

Premiera 17.04.2025 r.

„W ciemności wołam Ciebie” – Ewelina Kurzobrocka-Pipia

Współpraca reklamowa z @wydawnictwomagiaslow

Książka pełna tajemnic, intryg, zdrad i zwykłego życia. Przeszłość miesza się z teraźniejszością. Co jest prawdą, a co snem? Co skrywa tajemniczy pamiętnik ? Jak wpłynie to na życie Janki ?

Janka robi sobie przerwę od pracy, mocno jej potrzebuje. Zatraca się w robieniu przetworów, spędzania czasu samej, spacerach, bywaniu na rynku oraz rozmowach z przyjaciółką Renatą. W jej życiu jest facet, który sprawia, że żyje. Rozumieją się bez słów. Uwielbiają spędzać wspólnie czas, chociaż nie mają go zbyt dużo. On ma swoją firmę, która absorbuje dużo jego czasu.

W ręce Janki wpada pewien pamiętnik, który z początku jest zwykłym opisywaniem zdarzeń co się danego dnia wydarzyło. Aurelia żona właściciela fabryki koronek ma nudne życie. Chodzi na spacery, ma wiele wyjazdów, zaproszeń na bale. Aż wszystko się zmienia. A Aurelia wpada w wir nowych doznań. Janka czyta go z zaaprtym tchem i czasem aż nie może się od niego oderwać. Zatraca się przy tym i nie widzi pewnych rzeczy.

Cała fabuła jest oparta na przeplataniu się prawdziwego życia Janki oraz dawnego życia Aureli. A z czasem te dwa światy aż się ze sobą łączą i wtedy zaczyna się robi tajemniczo. Do tego autorka napisała zdarzenia dosyć niebezpieczne i tajemnicze. Takie, które zagrażają życiu wielu osobom. Nutka grozy jest zawarta i nie raz da o sobie znać.

Język autorki jest prosty i bardzo przystępny. Czyta się naprawdę szybciutko. Nie ma w niej nudy. Wszystko ma ład i skład. Szczegóły są wyjaśnione. A całość fabuły idealnie skomponowana.

W tej historii najlepsze jest to pomieszanie przeszłości z teraźniejszością. Autorka pokazała jak zdarzenia z przeszłości mogą wpłynąć na człowieka, gdy się w nie zagłębi. To nie będzie proste i przyjemne. Ale ta chęć rozwiązania tej tajemnicy jest dużo silniejsza i nie raz pragnęłam szybszego jej rozwiązania.

Bardzo mi się podobała, a zakończenie jest skonstruowane w taki sposób, że mogę oczekiwać, że będzie go więcej.

10/10🌻

Janka nadal przebywa na rocznym urlopie w swoim domku na wsi. Teraz jednak nie jest już sama, ma Tomka,z którym spędza każdą wolną chwilę. Niestety coś zaczyna się dziać, a mężczyzna ewidentnie ukrywa jakieś problemy. Od znajomej Janka otrzymuje stare książki, a wśród nich czerwony pamiętnik należący do niejakiej Aurelii. Kobieta zatraca się w tłumaczeniu go i zostaje coraz bardziej wciągnięta w tę tragiczną historię.

Po przeczytaniu poprzedniej części byłam ciekawa, w którą stronę autorka poszła, w sensie literacko i fabularnie. Nie zawiodłam się, ponownie zostałam wciągnięta w losy Janki. Ponownie pojawiły się wątki romantyczne, kryminalne i paranormalne. Tutaj też jest dużo więcej powrotów do przeszłości, głównie do Kalisza lat przedwojennych. Janka jest tak zafrasowana tłumaczeniem pamiętnika, że czasem się gubi i nie wie co jest jawą,a co snem. Próbuje odkryć tajemnice sprzed lat, a do tego potrzebuje znaleźć się w starym, zniszczonym i pełnym różnych wspomnień domu...

Pióro autorki, taka mroczność i subtelność zarazem oraz świetnie zbudowana fabuła, gdzie nie ma czasu na nudę jest na wielki plus. Nie musicie znać poprzedniej części,ale nie odmawiajcie sobie jej bo obie są warte uwagi. Mam tylko jedno małe ale...na początku każdego rodzaju znajduje się piękna, nieco mroczna grafika, a na to rzucony jest tekst, wiecie ciemne na ciemnym...czasami miałam trudności z czytaniem, zwłaszcza nocą. Na szczęście to tylko po jednej stronie na rozdział, więc przymykam oko.