Dziewczyna lotnika

„…psychiczne kajdany były trudne do udźwignięcia.”

Jest 1937 rok Iza i Janek znają się całe życie, mieszkają po sąsiedzku, od zawsze słyszeli, że są sobie przeznaczeni. Początkowa obojętność, wręcz niechęć zaczyna się stopniowo zmieniać. Coraz częściej patrzą na siebie przychylnym okiem, czują, że stają się sobie coraz bliżsi. Zaczynają snuć plany na wspólną przyszłość. Niestety wybuch wojny zmienia wszystko, nic już nigdy nie będzie takie samo. Zostają rozdzieleni, Janek od zawsze pasjonat lotnictwa, bierze czynny udział w walkach powietrznych o Anglię, ma nadzieję, że przysłuży się tym Polsce. Iza razem z córeczką zmaga się z trudną codziennością. Zostaje zmuszona do podjęcia decyzji, która całkowicie zmieni jej życie. Po wojnie kobieta ma nadzieję, że Janek w końcu do niej wróci i zdoła ją uwolnić z rąk ciemiężyciela. Mijają lata, miłość trwa, a Janek wciąż nie wraca. Ile jesteśmy w stanie poświęcić by uratować ukochaną osobę?

Cóż to była za niesamowita, zaskakująca, emocjonująca lektura! Świat realny przestał istnieć. Teraźniejszość idealnie współgra z przeszłością. Narracja toczy się z kilku perspektyw co daje nam szersze spojrzenie na rozwój wydarzeń. Niepodważalnym atutem powieści są bohaterowie. Skomplikowane, autentyczne osobowości, wzbudzają w czytelniku wiele sprzecznych emocji. Cały czas miałam wrażenie, że razem z nimi przemierzałam ich kręte życiowe ścieżki. Iza i Janek do obojga poczułam ogromną sympatię, bardzo się kochają, zostają rozdzieleni na długie lata, próbują żyć, jednak przeszłość ciągle wraca, a o miłości życia nie da się zapomnieć. Z całego serca im kibicowałam, miałam nadzieję, że będą razem. Hanna - Niemka, lekarka, która po ukończeniu wojny zdecydowała się zostać w Polsce. Życie i wojna bardzo ją doświadczyły, utraciła wszystkich których kochała. Na jej drodze staje Iza, początkowa niechęć przeradza się w prawdziwą przyjaźń. I Michaił Antonov - Rosjanin, bezduszny, brutalny, pozbawiony skrupułów komunista mający władzę, któremu w oko wpadła Iza.

Koniec II wojny światowej niósł wszystkim nadzieję, że będzie dobrze, spokojnie, bezpiecznie w wolnej Polsce. Tak bardzo się zawiedli… Jeden okupant odszedł, przyszedł drugi, który mackami swej władzy umiejętnie oplatał, niszczył, unicestwiał. Różne oblicza miłości, piękno prawdziwej przyjaźni, ogromna siła i samozaparcie kobiet. Trudne decyzje i ich konsekwencje. Poświęcenie, odwaga, niezłomność, cierpienie, niemoc. Ile jesteśmy w stanie znieść dla ukochanej osoby?

Nietuzinkowa, rewelacyjna opowieść, od pierwszych stron chwyta za serce. Nie da się przejść obok niej obojętnie. Pełna kontrastów, skrajnych emocji, poruszająca, mądra, wnikliwa. O miłości, o wojnie, o przeciwnościach losu, o marzeniach, które nie mogą się ziścić. Była to niesamowita, niełatwa, a zarazem piękna przygoda, której całkowicie dałam się porwać. Czekam na kolejne książki Pani Niny. Z całego serca polecam, czytajcie! Tatiasza i jej książki :)

Rok 1937. Iza i Janek odkrywają emocje płynące z pierwszej miłości. Niestety, nie jest to dobry czas na to, by pierwszy raz się zakochać, ponieważ wkrótce wybucha wojna i sprawia, że wszystkie ich plany i marzenia obracają się w gruzy. Janek angażuje się w walki powietrzne i traci kontakt z Izą. Tymczasem los nie oszczędza samej Izy, która wraz z małą córeczką, zostaje zmuszona do podjęcia jednej z najtrudniejszych życiowych decyzji. Każdy dzień dziewczyny to nadzieja na to, że Janek wróci i uratuje ją od oprawcy, który niszczy jej życie...

"Dziewczyna lotnika" to powieść o tematyce historycznej i obyczajowej. Cała historia jej bohaterów umiejscowiona jest w trzech różnych latach- nowoczesnych, powojennych i wczesno wojennych. Poprzez historie bohaterów, których losy opisuje Autorka, możemy przenosić się w czasie i poznać rzeczywistość tak różną od tej, w której my żyjemy. Mierzymy się z wydarzeniami wybuchu wojny i jej przebiegu, poprzez wspomnienia Izabeli, Janka i Hanny. Jest w nich bardzo wiele smutku, tęsknoty, bólu po stracie najbliższych, ale i siła, która pozwala tym ludziom na przeżycie wojny. Na jej przeżycie i radość z jej zakończenia.

Czasy powojenne to jedna, wielka walka o przetrwanie. Brak pracy, pieniędzy, czy towarów to jedne z problemów, z którymi przyszło żyć tym osobom, które przetrwały wojnę. Kolejnym problemem był żal i tęsknota za tymi, którzy nie doczekali jej końca. Bo, jak zacząć nowe życie, kiedy wspomnienie bliskich, których się straciło powoduje silny ucisk w piersi i ból serca? "Dziewczyna lotnika" to powieść, która łączy wojenne i powojenne wydarzenia z życia bohaterów, z ich mającą w zakończeniu, kulminacją.

Zakończenie, jak i historia miłości Janka i Izabeli wycisnęła z moich oczu łzy. Ta ich miłość, która przetrwała lata niepewności, rozłąki, a także bólu... Ale, jak to na miłość przystało- zniesie wszystko i wszystkich, bo ma wielką moc. I tak, jak ta miłość bohaterów, tak podobał mi się pomysł Autorki na tą książkę. Choć przyznaję, że momentami irytowało mnie ciągłe przeskakiwanie pomiędzy latami, czy losami bohaterów. Ale efekt końcowy był świetny 👍👌

Wojna to okrutny czas. Czas rozłąki, śmierci, poniżenia, bólu i wielu innych uczuć, które targają człowiekiem i wbijają w jego duszę i serce tysiące szpil. Sytuacja powojenna wcale nie jest łatwiejsza. Co zrobić, kiedy po latach walki, dowiadujemy się, że nasza rodzina żyje i jedyną opcją jej zobaczenia jest zdrada przyjaciela?

Potokiewicz miał trudną decyzję do podjęcia . Skazanie Janka, przyjaciela na śmierć w zamian za rodzinę to była jego najtrudniejsza decyzja, którą musiał podjąć w swoim życiu. Szantażowany w okrutny sposób człowiek, gdzie na szali ważą się losy jego rodziny, jest w stanie zachować się wbrew sobie i zasadom, jakie wyznaje.

Janek Smażewski, lotnik polskiego Dywizjonu 315 ,,Miasto Dęblin" działającego w Anglii, zakochany w Izabeli po uszy, angażuje się w walki powietrzne, które rozdzielają ich na kilka lat. Kiedy wojna się kończy, wraca, aby spotkać się z ukochaną, lecz zastaje tylko zgliszcza. Wiara i nadzieja, która pchała go w tak bardzo znane i kochane strony, przepadła. W jego głowie dudnią jedynie słowa ,,Nikt nie przeżył, całe Dylągowo spłonęło."

Jak wielką krzywdę niesie za sobą dezinformacja? Kiedy Janek myślał, że już wszystko stracił, Izabela walczyła o siebie i o ich córkę przy boku Michaiła, człowieka, który za wszelką cenę chciał ją poślubić, kosztem życia jej ukochanego. Czy Janek dowie się prawdy?

Tyle pytań przemyka w głowie, czytając tę książkę. Jak wiele jest w stanie znieść człowiek? Jak wiele jest w stanie zrobić kobieta, aby uratować rodzinę? Losy bohaterów książki ,,Dziewczyna lotnika" Niny Zawadzkiej nawet po wojnie były skazane na okrucieństwo. Nikt nie mógł być pewny, nikomu nie można było ufać, nawet przyjacielowi. Z każdą stroną widzimy, jak wielką siłę ma człowiek z większą władzą. Jako mężczyzna nie wyobrażam sobie sytuacji, gdzie los rozdziela mnie z moją ukochaną. Dlatego też, jak mało kiedy, tym razem interesowało mnie zakończenie tej historii. Janek i Izabela przeszli wiele i życie dla nich nie było usłane różami.

Bycie żoną czy też dziewczyną, mężczyzny mundurowego nie było łatwe wtedy ani nie jest łatwe nawet w dzisiejszych czasach, kiedy rozłąka na pewien czas jest na użytku dziennym. Może to dwie różne sytuacje, jednak tak samo, jak Janek nie wiedział, że wybuchnie wojna, tak samo aktualnie człowiek nie wie, co się wydarzy. Wojsko to dożywotnia służba, wiążąca się z wielkimi wyrzeczeniami.

Polecam każdemu tę książkę. Czasy, w jakich żyli inni ludzie, powinny dać nam wiele do zrozumienia.

Współpraca z wydawnictwofilia

Rok 1937. Iza i Janek zakochują się w sobie, jednak niedługo potem wybucha wojna, która niweczy plany i marzenia zakochanych. Janek angażuje się w walki powietrzne i tym samym traci kontakt z Izą. Natomiast młoda kobieta wraz z malutką córeczką zmuszona będzie do podjęcia decyzji, która zaważy na jej przyszłości. Iza cały czas żyje nadzieją, że po wojnie Janek wróci i ją uratuje. Jak potoczą się losy bohaterów? Z czym przyjdzie im się mierzyć?

Książka "Dziewczyna lotnika" jest debiutem autorki, kiedy przeczytałam opis tej historii i zobaczyłam klimatyczną i przyciągającą oko okładkę wiedziałam, że będę musiała sięgnąć po tą książkę. Uwielbiam powieści o tematyce wojennej i byłam bardzo ciekawa czym nowa autorka może mnie zaskoczyć, fabuła książki została w interesujący sposób nakreślona i poprowadzona, opisy w niej zawarte wielokrotnie sprawiały, że czułam się tak jakbym była naocznym świadkiem tych wydarzeń. Powieść ta przedstawiona jest w dwóch płaszczyznach czasowych: teraźniejszości i przeszłości, co pozwoliło mi lepiej zrozumieć tą historię, opowiedziana jest w zasadzie z perspektywy obojga bohaterów, przez co mogłam ich zdecydowanie lepiej poznać, dowiedzieć się jakie emocje im towarzyszyły w ważnych i trudnych momentach życia, lepiej zrozumieć ich decyzje i postępowanie, zobaczyć jak toczyły się ich losy kiedy byli osobno. Książka ta jest niezwykle poruszająca i emocjonalna, a ja chłonęłam wszystkie emocje całą sobą, wspierając przy tym Janka i Izę. Autorka pokazuje jak opłakane dla ludzi była wojna i jej skutki: odbierała rodziny, skazywała na łaskę innych, zabierała szczęście, bezpieczeństwo i miłość, jednak jak widać po bohaterach książki wola walki, poświęcenie były ważniejsze niż strach i widmo śmierci, a Janek i Iza wyczekiwali lepszego jutra i momentu kiedy znów będą mogli być razem. "Dziewczyna lotnika" to idealna lektura dla osób lubiących zagłębiać się w przestawionych w bardzo realny sposób powieściach związanych z wojną. Gratuluję tak dobrego debiutu i czekam na nowości od autorki! Moja ocena 9/10.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

✈ "Dziewczyna lotnika" spod pióra Niny Zawadzkiej, to pełna emocji historia o miłości, nadziei i wytrwałości w powojennej rzeczywistości.

✈ Iza i Janek znają się od najmłodszych lat, i ich rodzice chcieliby, aby się pobrali.

Z czasem młodzi zakochują się w sobie, ale wybuch wojny wszystko zmienia. Janek wyjeżdża i walczy jako lotnik, a po pewnym czasie traci kontakt z ukochaną.

Ona zaś po zabójstwie rodziców zostaje sama z małą córeczką. Od śmierci zostaje uratowana przez Rosjanina Michaiła Antonova, który ma co do niej własne plany, i staje się jej oprawcą. Kobieta wie, że ze względu na córeczkę musi mu się podporządkować, i choć wciąż tęskni za mężem postanawia się poświęcić.

Czy Janek odnajdzie ukochaną?

Czy Iza wyzwoli się spod wpływu Michaiła?

Czy ta historia będzie miała szczęśliwe zakończenie?

✈ Bardzo lubię książki o tematyce wojennej i zainspirowane wydarzeniami z drugiej wojny światowej, także ta książka była dla mnie must have.

Akcja w książce rozgrywa się na różnych płaszczyznach czasowych, gdzie teraźniejszość przeplata się z przeszłością.

Choć w niektórych książkach mi to przeszkadzało, gdyż czasem musiałam się bardziej skupić aby się połapać, tak w tej historii jest to tak przedstawione, że nie miałam z tym najmniejszego problemu.

Jest to naprawdę wspaniała i wzruszająca historia ludzi, którym wojna odebrała wszystko: rodziny, miłość i szczęście, ale nie zdołała odebrać woli walki, oraz nadziei na lepsze jutro.

Autorka ukazuje jak wojna zniszczyła marzenia ludzi i odebrała im to co najcenniejsze, ile jest w stanie poświęcić matka, dla swojego dziecka, oraz jaką moc ma miłość. Ta chwytająca za serce historia wywołała we mnie mnóstwo emocji, i jeśli lubicie książki o tematyce wojennej, przejmujące i emocjonujące historie, to bardzo polecam przeczytać ten świetny debiut.

To, że uwielbiam powieści obyczajowe z tłem historycznym nie jest tajemnicą, więc nie mogę Wam nie polecić tej książki. Zanotujcie sobie nazwisko Autorki, bo mimo, że to jej debiut pisarski to niezwykle udany.

Autorka korzystała z dokumentów IPN. Studiowała wnikliwie materiały źródłowe, czego pokłosiem jest "Dziewczyna lotnika". Zbudowała swoich bohaterów na podstawie zapisów wspomnień lotników bitwy o Anglię. Umieściła też w książce miejsca i wydarzenia, które faktycznie istniały.

Zaczynając czytać lekturę trochę bałam się, że spotkam się z matrycami, które już znam z poprzednich powieści historycznych. Na szczęście w tym przypadku tak nie było.

Akcja książki zaczyna się przed wybuchem wojny. Iza i Janek, to dwójka młodych ludzi mieszkających na wsi pod Rzeszowem, którzy mają się ku sobie. Planują ślub. Jednak Janek marzy, aby zostać pilotem. Nie wystarczy mu jedynie wizja życia spokojnego życia na wsi. 1 września 1939 roku wybucha wojna. Młodzi mieli wziąć ślub 2 września, ale.... ostatecznie biorą go nieco później przed księdzem i Bogiem w obecności dwóch świadków.

Akcja toczy się dwutorowo. Poznajemy Johna Smitha. Rozgoryczonego, schorowanego staruszka z depresją i atakami paniki, który mieszka w Londynie i przypadkiem odnajduje go jego wnuczka podczas przemówienia w szkole.

Czytelnik ma okazję poznać też młodego, pełnego ambicji i zapału Janka Smażewskiego, który jest okrutnie torturowany przez Rosjan.

Najważniejsza jest tutaj jednak postać Izabelli. Odgrywa ona ogromną rolę w powieści. Najpierw biernie, choć wiernie czeka na męża. Później stanowczo postanawia go uratować przed karą śmierci.

Autorka w fantastyczny sposób wykreowała postacie, sytuacje i odtworzyła zniszczone przez wojnę polskie miasta na kartach powieści. Książka jest w moim odczuciu jako całość bardzo autentyczna, a do tego niewątpliwie mocno chwyta za serce. Ogromnym jej atutem jest tutaj szczęśliwe zakończenie, którego tak bardzo pragnęłam czytając tę historię.

Mam nadzieję, że nie zdradziłam zbyt wiele, ale dostatecznie dużo żeby Was zachęcić do lektury. Naprawdę warto.

BRUNETTE BOOKS

Iza i Janek znają się od dzieciństwa. Mieszkają na tej samej wsi, a ich matki są przyjaciółkami. Przychodzi czas, gdy Iza i Janek zakochują się w sobie i zostają parą. Biorą ślub. Niestety w 1937 roku wybucha wojna i ich plany życiowe przemieniają się w popiół. Janek nie chce zostać na wiosce i jako pilot angażuje się w walki powietrzne. Okrutny los rozdziela go z ukochaną. Iza dowiaduje się, że jest w ciąży. Kobieta zostaje zmuszona do podjęcia decyzji, która na zawsze zaważy na przyszłości jej i jej małej córeczki.

Cały czas żyje nadzieją, że gdy wojna skończy się to Janek wróci i wyrwie ją z rąk oprawcy.

Czy Iza i Janek odnajdą się i czy jest szansa na to, że będą razem?

Przekonacie się sami.

"Dziewczyna lotnika" to piękna i wzruszająca historia o miłości między dwójką młodych ludzi, którzy zostali rozdzieleni przez okrutną wojnę. Ból, tęsknota, walka, odwaga, koszmar wojny, cierpienia, nadzieja to wszystko spowodowało, że nie mogłam oderwać się od tej książki. Przeżywałam to wszystko razem z bohaterami książki. Uwielbiam czytać powieści nawiązujące do przeszłości i to tak dalekiej. Autorka napisała książkę, która przenosi nas w różne ramy czasowe. Przeszłość i teraźniejszość przeplata się. Autorka niesamowicie poradziła sobie i pokazała tamte ciężkie czasy. Czytając tę książkę czułam smutek i strach. Mimo wszystko to powieść, która daje nadzieję na lepsze jutro. Bohaterowie powieści nie tracą nadziei i wierzą, że odnajdą się.

To książka, która zmusza do refleksji nad życiem, pokazująca siłę miłości i do czego jest zdolny człowiek w imię miłości, by uchronić drugą osobę.

Bardzo wciągająca i poruszająca powieść. Lekki styl autorki sprawił, że przeczytałam tę książkę szybko.

Jeśli lubicie czytać książki obyczajowe z wojną w tle to ta chwyci Was za serce tak jak mnie.

Jestem zachwycona debiutem autorki.

Czekam na następne powieści.

Rewelacja!

Gorąco polecam!

„Dziewczyna lotnika” to debiutancka powieść Niny Zawadzkiej. To historia Izy Sadowskiej i Janka Smażewskiego, którym wojna odebrała to, co najważniejsze, wspólną miłość, radość z życia, przerywając marzenia. Wojenna zawierucha nie ma litości, zbiera najgorsze żniwo, siejąc spustoszenie.

Nina Zawadzka napisała porywająca i poruszającą powieść obyczajową z tłem historycznym. Dlatego też historia, którą poznajemy na kartach książki „Dziewczyna lotnika”, porusza nie tylko fabułą, lecz świadomością, że ma ona przełożenie w wydarzeniach, które rozgrywały się podczas II wojny światowej.

W 1937 roku Iza i Janek wyznają sobie miłość. Niestety ich radość nie trwa długo, ponieważ wybuch wojny drastycznie ich rozdziela. Janek jako pilot zostaje zaangażowany w walkach powietrznych. Los nie jest dla nich łaskawy, ponieważ wojenna rzeczywistość zmusza Izę do podjęcia trudnych kroków, które zaważą na jej przyszłości. Trudne decyzje, nieodwracalne kroki i wojenna zawieruch w życiu Izy i Janka zmienią wszystko o sto osiemdziesiąt stopni. Najgorsza w tym wszystkim jest świadomość, że wydarzenia te nie są wynikiem ich błędów. Są wynikiem działań na szczeblach politycznych, państwowych. Jak często życie wielu ludzi zależy od brudnych politycznych gier czy chorych aspiracji przywódców. Historia Izy i Janka dogłębnie pokazuje tę zależność.

Nie ukrywam, że postawa Izy bardzo mi zaimponowała. Jej odwaga, determinacja oraz siła. Warto podkreślić, że powieść Niny Zawadzkiej jest piękna i poruszająca. Jest smutna, lecz niesie pokłady nadziei – w ludzką siłę, odwagę, niezłomność.

Historia ukazana jest w kilku perspektywach czasowych, począwszy od II wojny światowej, do wydarzeń współczesnych. „Dziewczyna lotnika” to historia, która ukazuje wydarzenia sprzed ponad osiemdziesięciu lat. Niestety dziś jest aktualna.

To, co zasługuje na uznanie, to nie tylko poruszająca historia Izy i Janka. To przede wszystkim sposób jej ukazania. Wrażliwy. Emocjonujący. Chwytający za serce. Nina Zawadzka zadebiutowała w bardzo mocnym stylu, zdobywając moje czytelnicze serce tak bardzo, że z niecierpliwością wyczekuję dnia premiery kolejnej powieści autorki.

„Dziewczyna lotnika” to powieść, którą polecam miłośnikom historii obyczajowych z historią w tle. Pokochacie tę historię. Pokochacie tę powieść. Pokochacie twórczość Niny Zawadzkiej. Zdecydowanie polecam!

Są takie pozycje, które wywołują wachlarz obezwładniających emocji i zostawiają po sobie ślad już na zawsze. "Dziewczyna lotnika" zdecydowanie do nich należy, to lektura, jaka silnie potrząsa czytelnikiem, zalewa jego serce koszmarnymi, brutalnymi obrazami, dosadnie ukazującymi okrucieństwo wojny, lecz także napawa serce nadzieją, że prawdziwa miłość jest w stanie przetrwać absolutnie każdą próbę losu.

Nina Zawadzka nakreśliła przeszywającą, sięgającą najciemniejszych zakamarków duszy opowieść, której lektura w obecnej niespokojnej sytuacji, przygniata ze zdojoną mocą. Wojna zawsze niesie za sobą mnóstwo niewinnych ofiar, rozdziela ukochanych, zmusza do niewyobrażalnych poświęceń, a czytanie o jej okrucieństwach, zawsze jest dla mnie rozdzierającym, nadzwyczaj refleksyjnym przeżyciem. Tak było i w tym wypadku, przepadłam w tej głębokiej opowieści bez pamięci i z wypiekami chłonęłam każde kolejne słowo, odbywając tym samym jakże frapującą podróż w czasie i przestrzeni, która zmieniła cząstkę mnie już na zawsze.

Język pisarki wyróżnia wyjątkowa ekspresyjność, w skutek czego powieść angażuje wszystkie zmysły. Czytelnik nie tylko czuje się jak naoczny świadek naszkicowanych zdarzeń, ale wręcz jak uczestnik, widzi oczami naszych bohaterów, słyszy ich uszami, niemal wszystko staje się boleśnie prawdziwie. Nakreślona historia odurza niczym silny narkotyk, a ukazane przez nią wydarzenia są źródłem tak wielu intensywnych emocji, iż ukojenie ich jest zadaniem niełatwym, nawet po zakończeniu lektury. Tak, to jedna z tych opowieści, które pozostają w sercu na bardzo długo!

"Dziewczyna lotnika" to mistrzowskie połączenie solidnej porcji historii z lawiną skrajnych, obezwładniających emocji, które skruszy wiele czytelniczych serc. Przerażająca, przeszywająca na wskroś, napełniająca duszę bólem, a jednak niosąca iskierkę nadziei i kojąca niczym cenny balsam! Nina Zawadzka nakreśliła wyjątkową opowieść o pięknej, niewiarygodnej miłości, ogromnym poświęceniu, nadziei i wytrwałości, ulokowanych w bardzo przerażającym okresie w historii. Ta niezwykła powieść dotknie waszej najczulszej struny i zostanie w pamięci na bardzo długo! Prawdziwa uczta literacka! Polecam!

Literacki debiut, który tutaj widzicie, to prawdziwa perełka. Sama jestem fanką książek, które mają tło historyczne, więc po tę sięgnęłam bez wahania - nie zawiodłam się!

Dziewczyna lotnika to historia dwóch zakochanych w sobie osób, które rozdziela wojna. Iza i Janek znają się długo, zakochują się w sobie, obiecują wspólną przyszłość i... zostają rozdzieleni. Iza z nadzieję oczekuje na powrót ukochanego, który podczas wojny opuszcza rodzinną wieś i angażuje się w walki powietrzne. Ta książka pokaże Wam mocno powojenną rzeczywistość i problemy z którymi zmagali się nasi bohaterowie. Książka wciąga od pierwszych stron! Mamy w niej również zastosowany zabieg przeskoków czasowych, który ja akurat bardzo lubię, bo całej powieści nadaje on dynamiki. Od samego początku do końca mocno kibicowałam bohaterom i nie mogłam doczekać się zakończenia tego dzieła! Szczerze Wam ją polecam!

Bardzo przejmująca historia pewnej pary. Iza i Janek zakochali się w sobie tuż przed wybuchem II wojny światowej. Czy ich uczucie przetrwa wojnę? Janek wyjeżdża po to by aktywnie uczestniczyć w wojnie – jest lotnikiem. Jego serce i marzenia o przyszły życiu zostały z ukochaną. Iza również nie ma łatwego życia. Czyha na nią wiele niebezpieczeństw, o których dowiecie się czytając tą powieść. Czy powojenny okres będzie szczęśliwy dla naszej zakochanej pary? Czy dla miłości będą wstanie poświęcić swoje życie?

„Dziewczyna lotnika” to genialny literacki debiut Niny Zawadzkiej, w którym bez reszty się zatracicie. Według mnie autorka trafiła w punkt, ponieważ uwielbiam literaturę wojenną. Czytając o miłości Izy i Janka miałam wielką nadzieję, że jeszcze kiedyś los ich połączy. Niestety wojna ich rozdzieliła. Obydwoje musieli stawić czoło nieszczęściu i walczyć o przetrwanie. Dzięki autorce poznałam ich współczesne losy. Czy uśmiechnęło się do nich szczęście? Czy mają gromadkę dzieci i mnóstwo wnucząt? Czy raczej los z nich okrutnie zadrwił? Obydwoje na swojej drodze spotkali zarówno dobrych jak i parszywych ludzi.

Autorka Nina Zawadzka swoje dzieło napisała językiem zrozumiałym dla wszystkich czytelników lubujących się w wojennych historiach. Swoją powieść ulokowała w okresach: przed II wojną światową, w trakcie jej trwania, po niej aż dotarła do czasów współczesnych. Bohaterowie są bardzo wyraziści – ich nie da się nie lubić. Od razu przypadną wam do gustu. Czytając „Dziewczynę lotnika” będziecie kibicowali miłości Izy i Janka. Będziecie przerażeni ich strasznym losem.

Zachęcam was do przeczytania tej powieści. „Dziewczyna lotnika” idealnie nadaje się na prezent dla miłośników literatury wojennej.

Pozostawiam was z pytaniem: Czy w czasie wojny i w powojennym okresie można było znaleźć bezpieczeństwo w ramionach największego wroga? Czy to było traktowane jako zdrada kraju i swojego narodu?

Z całego serca polecam piękną i bolesną historię miłości Izy i Janka – mommy_and_books.

Ps.

Mam nadzieję, że kolejna powieść tej autorki będzie również w wojennym klimacie.

To kolejna świetna powieść osadzona w realiach wojennych, ale nie tylko. Spora częściej historii ma miejsce po zakończeniu wojny. W czasie kiedy powojenna rzeczywistość pełna była obrazów gruzów, poszukiwań najbliższych i wiary w lepsze jutro, które nie nadchodziło. To też historia miłości, która porusza i, która daje nadzieję. I choć zakończona zbyt wcześnie, można by rzec, że w okolicznościach w jakich nie powinna się zakończyć, zostawi po sobie ślad…

Książka doskonale wpisała się w mój gust czytelniczy. Historia utkana ze wspomnień, których lektura zmusza do refleksji nad siłą miłości czy poświęceń dokonywanych w jej imieniu… I to przeczucie, że choć na kartach książki ukazana została fikcja literacka – ta historia mogłaby wydarzyć się naprawdę. A może się wydarzyła?? Może opowieści rodzinne znają taką historię??

Choć serce boli, choć pojawiają się łzy podczas lektury – takie książki chce czytać, takimi książkami chce wypełniać swoje wieczory.

Bardzo serdecznie polecam fanom literatury obyczajowej i tym, którzy lubią literaturę z historia w tle… A ja nie ukrywam, że czekam na kolejne powieści spod pióra autorki i gratuluję tak doskonałego debiutu…

„Dziewczyna lotnika” to debiut Niny Zawadzkiej i dodam, że całkiem udany debiut, oczywiście jeżeli lubicie wojenne klimaty w literaturze. To powieść obyczajowa z rozbudowanym tłem historycznym Autorka przedstawia nam historię pełną emocji w kilku ramach czasowych, od momentu krótko przed wybuchem II wojny światowej do czasów współczesnych. Bohaterowie, Janek i Izabella zostali wykreowani dobrze i przyznam, że można ich polubić, a nawet trzymać kciuki za ich powodzenie. Niestety wojna rządzi się swoimi prawami i rozłącza zakochanych. Czy na długo? Tego wam nie zdradzę, musicie dowiedzieć się sami.

To nie jest łatwa i przyjemna lektura. Nie brak tu okrucieństwa, nie tylko wojennego, ale tego towarzyszącego na każdym kroku po wojnie. Zawadzka bardzo dobrze oddaje tamten czas i tamtą rzeczywistość. Zrujnowane miasta, strach, groźby, tortury. Jednak mimo wszystko gdzieś tam pojawia się światełko w tunelu i koniec końców opowieść wzbudza nadzieję. Przedstawiona historia zapada w pamięć, przy tym czyta się bardzo szybko z rosnącym zainteresowaniem. Polecam

Iza i Janek znają się od dzieciństwa i choć nie zawsze pałali do siebie sympatią zmienia się to z wiekiem. Łączące ich uczucie oraz wszelkie plany burzy wybuch wojny. Janek angażuje się w walki powietrzne i traci kontakt z ukochaną, która czekan na jego powrót wraz z córką o której Janek nie ma pojęcia. Los nie oszczędza Izy zmuszając ją niejednokrotnie do trudnych decyzji i wyborów. Czy łączące ich uczucie ma szanse przetrwać? Czy będzie im dane znowu być razem?

„Dziewczyna lotnika” to historia pełna emocji, a lekki styl autorki, który chwyta za serce powoduje, iż całość czyta się błyskawicznie. Akcja powieści w większości została umiejscowiona w powojennych realiach gdzie na każdym kroku widać było zniszczenia, gruzy oraz wszechogarniającą biedę czy korupcję. Przedstawienie historii w kilku płaszczyznach czasowych powoduje, iż możemy lepiej poznać bohaterów ale i dowiedzieć jak potoczyły się ich losy. Janka oraz Izabelli nie trudno nie polubić. Są niezyskanie sympatyczni ale mają też swoje wady i zalety. Nie można im również odmówić wielkiej odwagi, determinacji, pasji oraz  chęci walki o lepsze jutro. Mimo przytłaczającej rzeczywistości niejednokrotnie pełnej bólu całość niesie nadzieję i uświadamia ile jesteśmy w stanie poświęcić dla dobra najbliższych. Serdecznie polecam.

"Dziewczynę lotnika" polecam tym osobą, które lubią książki obyczajowe z dobrze zarysowanym tłem historycznym. Chociaż jest to fikcja literacka, to wiele wydarzeń opisanych w książce miało miejsce w przeszłości. Zresztą jestem przekonana, że historia wymyślona przez autorkę mogła mieć miejsce w rzeczywistości. W czasach II Wojny Światowej jak i w latach po niej wiele osób trafiło do więzienia, a rodzina była w stanie dużo poświęcić dla swoich ukochanych.

Swoją premierę ma dziś przejmująca historia o miłości, która przetrwała na przekór wszystkiemu. ❤️ Opowieść ta to także obraz koszmaru wojny, zniszczenia i próby odbudowy świata po jej zakończeniu. Bolesna, ale cudowna! 🥺💔

•

Iza i Janek znają się od dziecka. Ich rodziny są zaprzyjaźnione i od lat przepowiadają im wspólną przyszłość. Początkowo młodzi, trochę na przekór rodzicom, nie pałają do siebie dużą sympatią. Z wiekiem jednak budzi się między nimi głębokie uczucie. Niestety ich plany komplikuje nadciągająca wojna. Janek, jako zapalony pilot, walczy z wrogiem w siłach powietrznych. A jego ukochana czeka na powrót męża wraz z córeczką, o której Jan nie ma pojęcia. Iza jest świadkiem okrutnej śmierci rodziców, którzy giną z rąk brutalnych Sowietów. Sama cudem zostaje uratowana przez jednego z nich, ale nigdy nie wybaczy im tego, co zrobili. Mimo, że dla dobra córki wplątuje się w dziwną relację z rosyjskim generałem, Michaiłłem Antonovem, wciąż żyje nadzieją, że Janek w końcu ją odnajdzie. Brzydzi się myślą, że miałaby zostać żoną kogoś takiego, ale Michaił naciska coraz bardziej. Iza stawia mu pewne ultimatum, którego później gorzko żałuje.

•

Książka, która zapada w pamięć. 😍 Mimo tragizmu wojny otula nadzieją, że miłość potrafi przetrwać w każdych warunkach. Upływający czas, tortury, wszechobecna przemoc i brutalna codzienność nie złamią tego uczucia. Serdecznie Wam ją polecam! ❤️

•

Za możliwość przeczytania dziękuję @wydawnictwofilia . 💖

John Smith – pilot RAF-u, Polak, który walczył o Anglię podczas II Wojny Światowej oraz lotnik Polskich Sił Powietrznych. Pod koniec swojego życia został zaproszony na spotkanie z uczniami by opowiedzieć o wojnie. Jednak nie był tym pomysłem zachwycony, ponieważ uważał, że młodzi próbują przekręcić historię i napisać swoją wersję. Zauważył, że z roku na rok wraz z rozwojem technologii, zanika człowieczeństwo. I trzeba my przyznać rację. Coś w tym jest, że technologia zmieniła nas. Pod koniec tego spotkania podchodzi do niego młoda dziewczyna i pyta go czy znał polskiego pilota Jana Smażewskiego. I jak się okazało – rodzinę, którą szukał całe swoje życie właśnie odnalazł. Dziewczynka to jego wnuczka, która jest wierną kopią jego miłości sprzed lat. Czy Iza jeszcze żyje i pamięta go?

Izabela Sadowska to dziewczyna, którą pokochał tuż przed wybuchem II Wojny Światowej. Urodziła córkę – Marysię, jednak Jankowi już nie było dane jej poznać. Po zakończeniu wojny mieszkały obie u Rosjanina - Michaiła Antonova. Wydawałby się, że dbał o nie i dzięki niemu miały lepsze warunki do życia. Ale Iza nie potrafiła mu zaufać, ani odnaleźć się w nowym powojennym świecie. Pomimo wszystko spakowała swoje życie do jednej walizki i wyjechała z nim. Co było dalej? Czy zapomniała o Janku i oddała swoje serce Rosjaninowi? Przekonajcie się sami.

Do tej pory książki, które czytałam opisywały głównie los ludzi w czasie wojny. Tym razem autorka bardziej skupia się na życiu w powojennych realiach, która wcale nie są lepsze. Wszędzie widok gruzu i zniszczonych miast, a Niemki, które jeszcze mieszkały w Polsce traktowano źle. Wmawiano im, że teraz muszą zapłacić za to co uczynili ich mężowie. Powieść wzbudza wiele emocji i jest jedną z tych co zostają w pamięci na dłużej. Są tu sceny nieludzkich tortur, ale również radości i tęsknoty za ukochanym krajem i osobą. Wraz z bohaterami będziemy świadkami tego wszystkiego co działo się po II Wojnie Światowej i wraz z nimi będziemy walczyć o siebie i o lepsze jutro. Polecam!