Vigo. Mroczne serce. Władcy półświatka. Tom 1

Dzisiaj przedstawiam Wam kolejny mafijny romans i to wcale nie taki „słodki” i „cukierkowy”, o jakim z pewnością pomyśleliście. Choć to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, to muszę przyznać, że jestem pod dużym wrażeniem tej historii. Chcecie wiedzieć dlaczego?? Zapraszam na krótką recenzję.

Autorka bez żadnego choćby najmniejszego ostrzeżenia wrzuciła nas w brutalny, zimny i bezwzględny świat polskiej mafii. Nie ma w nim miejsca na ckliwe miłostki, czy niewinne flirty, o delikatności i subtelności też można zapomnieć. Tytułowy Vigo to brat wielkiego bossa, co już samo w sobie delikatnie odbiega od innych książek poświęconych tej tematyce, z reguły to właśnie głównym bohaterem jest ten wielki największy don wszystkich donów. Vigo razem z Felixem prowadzą różne szemrane interesy, które przynoszą horrendalne zyski. Żaden z braci nie należy do delikatnych i opiekuńczych mężczyzn, w świecie, w którym przyszło im żyć, takie słowa po prostu nie istnieją. Są mroczni, brutalni i nie cofną się przed niczym, jeżeli tylko ktoś dopuści się zdrady. Dla nich nie liczą się ludzie, którzy są jedynie środkiem do osiągnięcia zamierzonego celu. Jednak, gdy na drodze Viga pojawia się Zara, coś w jego sercu delikatnie zadrgało. Mimo tego „czegoś” nie powstrzymał się przed brutalnym wymierzeniem jej kary. Co takiego zrobiła Zara? Dlaczego ona mieszkała razem z braćmi Hryniewiczami w ich willi? Kim jest tajemnicza kobieta w czerwonej sukni? Czy namiesza ona w życiu tej trójki? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam do książki.

Muszę przyznać, że do napisania tej opinii zbierałam się kilka dni i nie wiedziałam, jak mam się do tego zabrać, aby napisać coś więcej niż „WOW”. No cóż, to była za historia. Okrutny i brutalny świat mafii i to nie taki polukrowany, dwóch braci i dwie dziewczyny, których przypadek lub zrządzenie losu postanowiło połączyć. Cała ta historia jest nietuzinkowa i niebanalna, opowiada nie tylko o samym Vigu, ale także o Felixie, Grecie i Zarze. To właśnie wykreowana postać Zary zapadła mi gdzieś głęboko w pamięci. To, w jaki sposób została „zwerbowana” w ich szeregi, napawa mnie trwogą, bo mam świadomość, że niejedna młoda kobieta czy nastolatka właśnie w taki sposób została wmanewrowana w coś okropnego. Pani Iwona wykonała „kawał dobrej roboty” i stworzyła trudną a przy tym intrygującą historię, którą się po prostu pochłania. Nic tu nie jest oczywiste, a wręcz jest nieprzewidywalne. Szczerze polecam.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję autorce i Wydawnictwu Krople czasu.

Dzisiaj wspomnę wam o moim patronacie, którym jest mafijny romans, ale nie taki zwyczajny jaki znaliście do tej pory. Ta powieść to prawdziwa petarda, przedstawiająca realny, brutalny i krwawy świat mafii, okrucieństwo i bezwzględność gangsterów oraz ich codzienne życie.

Nie znajdziecie tu wyimaginowanego, przekoloryzowanego romansu, tylko same fakty oraz tematy związane z przestępczymi interesami, handlem żywym towarem, mamieniem obietnicami, młodych kobiet i wykorzystywanie ich naiwności. Jeśli liczycie na cukierkowy romans to muszę was rozczarować.

Vigo i Felix to bracia i wspólnicy w mafijnych interesach, które idą nadzwyczaj dobrze. Starszy Vigo lubi brudną robotę, werbuje w swe szeregi młodą Zarę, która ma mu pomagać. Felix przyjmuje ofertę Doriana i zgadza poślubić się jego córkę Gretę. Splot wydarzeń komplikuje plany gangsterów i ślub przebiega nie tak jakby życzył sobie ojciec dziewczyny.

Kogo poślubiła Greta? Kim jest Lutor i czego chce od córki bossa Ludwika Doryńskiego? Czy Hryniewicz stworzy udany związek wraz z tą dziewczyną, a może zechce się jej pozbyć?

Jestem zachwycona tą powieścią, która nie jest schematyczna ani przewidywalna, fabuła naszpikowana jest wieloma zwrotami akcji i intrygującymi wątkami powodującymi, że lektura jest niezwykle ciekawa oraz wciąga od pierwszych zdań. Zatraciłam się totalnie w czytaniu, otrzymałam całą paletę emocji i wrażeń, które dodatkowo uatrakcyjniały mój odbiór treści. Jestem oczarowana silnymi, charyzmatycznymi postaciami, których kreacja jest genialna.

Styl autorki jest jak najbardziej w moim guście, prosty, przystępny i lekki, bez udziwnień oraz bez zbyt obszernych, zbędnych opisów. To powodowało, że książkę wręcz połykałam i zdziwiłam się, gdy dotarłam do finalnych kart.

Zakończenie zaskoczyło mnie i jestem zawiedziona, iż muszę czekać na poznanie dalszej części historii. W mojej głowie panuje jeden, wielki chaos, który potęgują pytania i domysły.

Podsumowując, rozpiera mnie duma, iż mogłam patronować tak świetną pozycję. Jestem przekonana, że książka zachwyci wszystkich czytelników, gdyż zawiera w sobie to czego każdy z nas szuka.

Zachęcam was z całego serca do sięgnięcia po „Vigo”, nie zawiedziecie się i nie będziecie znudzeni. Naprawdę przyjemnie spędzicie czas z tą lekturą i nie będziecie się mogli od niej oderwać. Ja szczerze polecam!

„Nie przyznałem się nikomu, ale w moim ciele była jeszcze jedna rana. Głębsza niż ta w boku. I dużo boleśniejsza. Sam ją sobie zrobiłem, gdy wyrwałem ze swojego życia rudowłosą dziewczynę z zadartym nosem i złotymi piegami”.

🖤🖤🖤

Myślisz, że to bajka? Mylisz się, to nie bajka...

🖤🖤🖤

"Vigo. Mroczne serce" autorstwa Iwony Feldmann to książka, która wprawiła mnie w całkowite osłupienie.

Nie wiem jak to określić, ale jeszcze czegoś takiego nie czytałam. Totalny galimatias postaci, scen, osobowości... no aż dziw, że idzie to ogarnąć.

A uwierzcie, mi da się. Nawet jeśli przez większości książki ma się wrażenie, że została ona napisana przez więcej niż jedną osobę.

Nie wiem, jak autorka to zrobiła, ale w momencie, kiedy zmieniała, się narracja to zmieniał się całkowicie styl tekstu. Najbardziej było to widać w przypadku narracji Zary. Jej historia była naprawdę poruszająca i od początku bardzo na mnie wpłynęła, zaś, np. wątki z Gretą były dość komiczne i stanowiły bardzo widoczny kontrast.

To było coś szalonego, smutnego, mrocznego i jednocześnie pociągającego. Już dawno żadna książka tak mnie, nie zaskoczyła. A tu byłam zaskakiwana na każdym kroku. Naprawdę nie idzie, przewidzieć jak potoczy się ta historia ani co leży w głowie autorki. Zupełnie jakby historia tworzyła się sama.

Zdecydowanie zaliczam tę pozycję to tych nietuzinkowych. I choć były elementy, które niezbyt przypadły mi do gustu jak choćby zakończenie z udziałem Vigo i Zary, czy choćby niezdrowe relacje między bohaterami to tych lepszych momentów, które wprost rozwaliły, mnie na łopatki było znacznie więcej.

Jeśli nieoczywiste i odrobinę mroczne romanse to cos co lubicie, to ta książka jest stworzona dla was. Ja sama jestem, ciekawa jak to się dalej potoczy, czekam więc cierpliwie na kontynuacje.

Polecam.

Piękna zagubiona kobieta w zmysłowej czerwonej sukni szuka wyjścia z lokalu uciekając przed zbirami i trafia na Vigo, który ochoczo pokazał jej tajne przejście, by zapewnić jej jeśli nie bezpieczeństwo, to chwilową przewagę w sytuacji. Niestety okazało się, że ta sama diabelna dziewczyna była ważnym elementem w pewnym przedsięwzięciu jego brata z jednym z bossów warszawskiego szemranego towarzystwa i tym samym miała zostać żoną Felixa. I to za chwilę... tylko, że uciekła. I tak wpadamy w sidła sieci mętnych interesów, kłamstw, ryzykownych manipulacji i szaleńczego pożądania. Dasz się w nią wciągnąć?

Pierwszy ważny element jaki rzucił mi się w oczy był fakt, że Vigo i jego historia jest pierwszym tomem serii, a ON sam nie jest bossem mafii jak to do tej pory bywało w książkach nam serwowanych, a jego bratem. Równie potężny i władczy, potrafiący zdominować serce czytelnika i zaangażować do przeżywania kolejnych jego losów.  A tu... od samego początku było mocno. Vigo jak wielu mężczyzn w mrocznym półświatku ma swoje zasady za których złamanie ponosi się nawet najwyższą cenę. Dokładnie tak samo jak niespełnione wymagania wyrokujące bolesne  konsekwencje. Jego brutalność i formy wymierzania kar przewyższają nawet moje fantazje i wyobrażenia o tym co mogą spotkać jego wrogów. Ludzie dla niego byli środkiem do celu, każdego można wyeliminować, a tym bardziej zastąpić. 

"Jego bliskość, szept i łagodność mieszały mi w głowie. Jak na złość, to wszystko działało na mnie"

Tak.. Vigo mial też trochę lepsza stronę, albo może tylko ją odgrywał- jak dobrą rolę? Z pewnością potrafił omamić kobietę. Wiedział czego pragną i z przyjemnością im to dawał, nawet jeśli same niebyły o tym do końca przekonane. 

Jednocześnie poznajemy Zarę, która jest dziewczyną z zwykłymi marzeniami i typowymi kłótniami nastolatki z rodzicami. Oczywiście czuje się przez nich niezrozumiana, a jej zaufanie i czułość zdobywa osoba, która nie ma wobec niej dobrych zamiarów. Tak sama pieczętuje swój los przekreślając plany na przyszłość i marzenia wkopując się w kłopoty, a te oczywiście zaczęły się mnożyć i pochłaniać ją w niebezpieczny świat jej nowych przyjaciół. Zorientowała się na tyle szybko, że została poddana manipulacjom, lecz za późno, by się z nich wyrwać. Nauczyła się więc co robić, żeby przetrwać w swojej beznadziejnej sytuacji, poruszać nie skupiając na sobie uwagi innych i schodzić z drogi gorszemu złu.  Czy Jej się to uda?

#vigo to powiew świeżości na naszym rynku: sposób prowadzenia fabuły oraz jej nietuzinkowa treść, kreacja bohaterów i ich ścisłych zależności między sobą oraz emocji, które targają co chwila czytelnikiem. Do samego końca nie zaakceptowałam wszystkich wydarzeń ani nie pogodziłam się z losem nie których postaci. To zdumiewające jak bardzo wchłonęła mnie w swój świat, której intensywność wyskakuje niemal z każdej jej stron. Same zwroty, przemyślenia i opisy gorętszych scen były oryginalnie podane: ponętnie, upojnie i grzesznie... Dojrzała Autorka to rozważne i przemyślane prowadzenie akcji i relacji, sensowne sytuacje, doświadczeni i rozsądni ludzie w niej zawarci, a dla nas gwarancja piekielnie dobrej lektury. Nie, nie byli oni idealni. WIELOWARSTWOWI i owszem. Tak samo porywczy i impulsywni co potrafiący na chłodno podjąć ważne decyzje. Złamane serca, naiwność, ból i rozczarowanie oraz gdzieś w tym wszystkim nadzieja i głębia miłości. Morze żalu, rozczarowania, ogrom rozpaczy, strachu i samotności, przeszywająca gorycz były główną bazą tej powieści. Owiały mnie swoim mrokiem zostawiając na końcu rozbitą.

Ta książka upewniła mnie w przekonaniu, że mafijnych romansów nie mam jeszcze dość. Brudny i surowy, a zarazem seksowny klimat jaki zastałam w środku, potężni mężczyźni i kobiety będące ich siłą i zmorą jednocześnie świadczy o tym, że można jeszcze WIELE napisać o literaturze z tego gatunku. Ten tutaj jest pisany z akcją w Polsce, naszym prawem i nawet przy małej świadomości kodeksu karnego działa potęgująco na wyobraźnię. Piekielnie ją polecam i oczywiście czekam na więcej. Nie tylko tej serii, ale również pióra Autorki.

"Ten, kto stworzył taki okaz mężczyzny, chyba nie zdawał sobie sprawy, jakie emocje będą targały na jego widok kobiecymi sercami."

"Vigo" to książka, która sprawiła, że serce biło szybciej, oddech stał się płytki, a łzy leciały ciurkiem!

Vigo i Feliks Hryniewicz to bezwzględni mężczyźni! Vigo dobrze radzi sobie z zarządzaniem ludźmi, a wręcz ON manipuluje nimi dla osiągnięcia własnych korzyści!

Feliks szef mafii, ON wie wszytko, a blizna jest jego znakiem rozpoznawczym!

Zara piękna, młoda kobieta, która wpadła w sidła świata przestępczego, z którego nie ma wyjścia, bo maszyna ruszyła i przycisk OFF oznacza tylko śmierć!

Greta to kobieta, która w świecie mafii została wychowana, lecz jej życiowy rollercoaster zaczął się dopiero wtedy, gdy na jej drodze stanęli bracia Hryniewicz!

Co się wydarzy w życiu braci Hryniewicz? Czy Zara pogodzić się z nową rzeczywistością? Co takiego spotka Gretę? Tego Wam nie zdradzę, ale koniecznie przeczytajcie książkę, by znaleźć odpowiedzi na pytania!

Na "Vigo" bardzo długo czekałam, ale po debiucie autorki wiedziałam, że czekanie się opłaci i tak właśnie było! Zacznę od kreacji postaci i tutaj muszę Wam powiedzieć, że każda z nich, jest dopracowana do perfekcji!!!! Mroczni i bardzo niebezpieczni bracia Hryniewicz na pierwszy rzut oka podobni, lecz to tylko złudzenie, bo każdy z nich swoje prawdziwe oblicze skrywa za maską obojętności i wyrachowania i nikt nie ma prawa, ujrzeć kto się za nią skrywa. W Vigo drzemie bestia, która czeka, by wyjść na powierzchnię i powiem Wam, że jak już wyjdzie, to nie chciałabym być w jego pobliżu! Greta skradła moje serce swoim niewyparzonym językiem, jest to postać impulsywna, a zarazem bezbronna dusza, która nie może pokazać swojej słabości. Zara twarda z niej kobieta, dla bezpieczeństwa swoich bliskich jest w stanie, poświęcić swoje szczęści, a jej wystarczą słowa pisane, które pielęgnuje i ceni.

Fabuła książki zasługuje na Oskara!!! To, co zrobiła autorka, to niepowtarzalna, zapierająca dech w piersiach historia, która w jednej chwili zabiera nas do świata uniesień, pożądania, by w za chwile spaść w przepaść żalu i rozgoryczenia, smutku i tęsknoty!!!

"Vigo" to nie tylko mafia i jej porachunki, to książka pełna intryg, namiętności, a w samym jej środku tego wszystkiego znajduje się ból, który fizycznie może zranić, a psychicznie zabić każdego człowieka! Nie są potrzebne mięśnie, wystarczy cisza, to ona boli najbardziej!

Książek czytam dużo, ale właśnie ta historia przypomniała mi, za co je kocham! Emocje, tych w tej książce nie brakuje, one uderzają z każdej strony książki, nie oszczędzały mnie, złamały i jestem pewna, że nie jestem sama w tym wszystkim każdy, kto sięgnie po książkę, będzie czuł się zmiażdżony! Uważam, że każda skala, by ocenić ,,Vigo" będzie za mała, tej książce należy się 11/10. Polecam!

Vigo i Feliks Hryniewiczowie są braćmi, którzy stoją na czele polskiej mafii. Są ludźmi skupionymi na interesach, które mają przynosić im duże profity i nie bojącymi wykorzystać innych osób do swoich celów. Taką osobą jest chociażby Karolina vel Zara, która zupełnie nieświadoma swoich losów, wpada w ich łapy. Z beztroskiego życia jakie miała, trafia do świata, który ani trochę nie jest przyjazny. Zaczyna pracować dla Viga, jednak oddzielenie pracy od życia prywatnego, nie będzie łatwe. Wśród nich pojawia się także Greta, która jest córką Doriana, gangstera mającego zawrzeć sojusz z Felixem. Greta lawiruje między jednym bratem, a drugim. Jak potoczą się losy tej czwórki? Czy wszyscy będą potrafili ułożyć wzajemnie relacje? Czy wszystkich czeka happy end?

"W ciągu tych chwil, gdy tulił mnie do siebie, jakimś cudem zapomniałam, kim był. Jaki był. Chciałam jego bliskości i piękna jego ciała. Chciałam czuć ten żar, który we mnie wzniecił."

" Była jak naturalny powiew wśród blichtru i zgnilizny mojego świata. Cokolwiek miało się z nią stać, musiała należeć do mnie."

"Vigo" swoją premierę będzie mieć dokładnie za tydzień i ogromnie dziękuję autorce za zaufanie jakim mnie obdarzyła, powierzając mi taką książkę. A książka ta po prostu wymiata! Fabuła jest w niej tak zawiła i tak wciąga w ten świat mafijnych porachunków, spisków i powiązań, że miałam momentami wrażenie, iż czytam o sytuacjach, które wydarzyły się naprawdę. W głównej mierze to zasługa tego, że autorka jako miejsce wydarzeń wybrała Polskę, co mi się niesamowicie podobało, zważywszy na to, że większość mafijnych książek dzieję się poza granicami naszego kraju. Różne wątki przeplatają się ze sobą. Różne strefy czasowe i sytuacje przedstawione z perspektywy różnych bohaterów sprawiają, że książkę czyta się z zapartym tchem. Sam jej początek jest, a przynajmniej dla mnie, był mocny i wstrząsający. Ta potworność, okrucieństwo, napięcie i złowrogość ciągnie się od początku do końca. Pikantne i bezpruderyjne są także sceny seksu, czuć w nich pożądanie i zaspokajanie żądzy. Ta historia nie zostawia czytelnika bez emocji.

Finał tej części uruchomił moje domysły, co wydarzy sie w drugim tomie. Bez wątpienia, ta książka to nie lada gratka dla wszystkich wielbicieli książek mafijnych, ale także takich osób, które lubią jak się dzieje i to dużo się dzieje! Jest dynamicznie, a autorka w tej historii, nie pieściła się z bohaterami. Mnie najbardziej uwierała jedna sytuacja i wciąż nie mogę się z nią pogodzić, mając nadzieję, że okaże się ona mistyfikacją😉. Zaręczam wam, że podobnej książki nie czytaliście! To prawdziwa perełka, a braci Hryniewiczów albo pokochacie, albo będziecie nienawidzieć, a nietypowy układ mąż-żona na długo zostanie w waszej pamięci. Czy to, że podczas czytania tej historii czułam złość, współczucie, smutek przerażenie, a moja ciekawość została rozbudzona do kolosalnych rozmiarów to nie najlepsza zachęta? Czekam na drugi tom, chcąc poznać odpowiedzi na te wszystkie pytania, które zrodziły się w mojej głowie po tej lekturze. Was oczywiście gorąco zachęcam, by na własnej skórze przekonać się, jak niebezpieczny i zarazem fascynujący jest świat Vigo i jego brata.