Uwikłana

Jako fanka literatury, zdecydowałam się sięgnąć po ”Uwikłaną”. Przykuła mnie w pierwszej chwili zapowiedź książki, a także jej wygląd. Było w niej coś, co skupiło moją uwagę. Muszę przyznać, że czytało mi się ją lekko i płynnie. Akcja została tak opisana, że koniec każdego rozdziału powodował, że chciałam przeczytać więcej, a to nie zdarza się często. Ostatecznie starczyły dwa wieczory, aby zapoznać się z książką. Pozycje tego gatunku, które czytałam ostatnio bywały mało zaskakujące. Raczej przez to, że zdarzały się przewidywalne. Tu mogę powiedzieć, że zainteresowała mnie postać głównej bohaterki, którą chciałam zrozumieć. Z jednej strony jest postacią fikcyjną, ale w jakiś sposób budzi dobre uczucia i chęć poznania. Dlatego postanowiłam to zaznaczyć co do lektury.

Jestem zadowolona, że mogłam ją przeczytać. Język, którym posługuje się autorka jest naprawdę na wysokim poziomie. Duży plus za to. Zwróciłam uwagę także na mało spotykany sposób prowadzenia akcji, w porównaniu do innych współczesnych autorów tego typu powieści. W „Uwikłaną” wplecione są opisy nawiązujące do tego, co dzieje się z tytułową bohaterką wewnątrz. Momentami aż nie mogłam oderwać oczu od słów, które były tak trafnym i precyzyjnym opisem niektórych sytuacji z ludzkiego życia, że automatycznie pokazywały obrazy i sugestie, jednak finalnie nic nie pozostawało łatwe do przewidzenia. Wydaje mi się to pomocnym zabiegiem dla czytelnika, jeśli chodzi o interpretację. Pierwszą moją myślą było pytanie, czy nazwa powieści jest grą słów. Czytając ją, odnosiłam wrażenie i przekonywałam się, że tytuł nie jest przypadkowy i każdy rozdział uchylał pewną tajemnicę. W książce mamy zaznaczoną także mocno przeciwwagę Maureen i jej współlokatora, nie w kwestii charakteru, ale wydaje mi się, że to głównie różnica wartości.

Podsumowując, pozytywnym zaskoczeniem jest forma i język, a także prezentacja głównej postaci. Wnosi ona wiele dla wyobraźni czytelnika i dobrze, ponieważ co do lektury powinniśmy mieć pewne wymagania. Mamy tu też zderzenie dwóch odrębnych światopoglądów. Mogę powiedzieć, że mimo lekkości języka, sama fabuła prostą nie jest. Jako odbiorcy wybieramy to, co jest banalne, by wywołać miłe i proste do przewidzenia emocje. Tu muszę przyznać, że bywałam zaskoczona. Jeśli chodzi o całokształt to jestem na tak. Jako odbiorcę cieszy mnie stylistyka, język, ale też, co wydaje mi się tu dobrym określeniem pewnego rodzaju dojrzałość samej autorki. Jak zdążyłam się zorientować jest to debiut pani Darii Pauliny Bączkiewicz. Uważam go za naprawdę udany.

Zostałam zaskoczona, najbardziej tym, że nie wiem tak do końca co myśleć po przeczytaniu o książce.

Z jednej strony ciekawa historia, interesująco prowadzona akcja.

Z drugiej strony nużące opisy i przemyślenia.

Powinnam spisać plusy i minusy.

Bohaterka, Moureen- młoda, ambitna kobieta z pomysłem na siebie w nowym miejscu.

On, mężczyzna tajemniczy, a może destrukcyjny (?).

"-Ty zasługujesz na kogoś innego-..."

Co oznacza zwrot, ktoś inny?

Czy nowy, inny oznacza lepszy?

Książka nie jest zamkniętym rozdziałem. Autorka przedstawiła nam tom I.

Nie zamknęła opowieści. Pozostawiła wiele otwartych bramek, które mimo minusów chętnie odwiedzę i przekroczę ponownie.

Ujęła mnie językiem, formą przekazu, sugestywnym i zrozumiałym.

Znalazłam w książce kilka ciekawych myśli.

Moja ulubiona:

"Ludzie bywają dziwni, wydaje im się, że wszystko wiedzą o każdym."

Podsumowując całość, jestem na tak.

Dla chętnych czytających- polecam.

Pani Dario czekam na tom II.

Życzę pozytywnego rozpisania:)

Musze przyznać, że bardzo leciutko mi się nią czytało. Co jakiś czas były takie momenty, które wywoływały we mnie niepokój. Pojawiały się niespodziewanie i zaraz potem znikały. Wciąż byłam ciekawa, co się będzie działo potem i jakie kolejne dreszcze przysporzy mi książka. Niekoniecznie od razu mogłam sobie wyrobić zdanie o bohaterach, bo wpierw pokazywali się w superlatywach, współczuło się im położenia w jakim się znaleźli, a zaraz potem wyskakiwali z jakąś rzeczą, czy też zachowaniem, które sprawiło, że moja wcześniejsza wizja schodziła na ziemię. Tak było bardzo często. Mężczyzna również niby anioł w najlepszym wydaniu, a potem demon, który wykorzystywał wszystko na swoją korzyść. Nawet naszą bohaterkę, która była w pewien sposób z nim powiązana. Tak bardzo dziwna mieszanka, która raz mnie rozczulała, a raz złościła.

Najgorsze bywają te sekrety, które znali o nim wszyscy, tylko nie nowo przybyłe osoby. Kiedy zaczynały nam ufać, ON pan i władca ukrywał całą masę minusów, jakie można było na jego temat powiedzieć. Uważał, że skoro dopiero co przybyła, to nie musi poznać go od złej strony. Ona jednak wcale nie jest taka głupiutka na jaką od razu wychodzi. Potrafi powiedzieć co myśli i użyć wulgarnego języka. Dlatego bardzo ją ciekawiło, co też skrywał ów mężczyzna z którym dzieliła mieszkanie. Wykorzystała wszystkie informacje o jakich słyszała i składała je w wielką całość, która delikatnie mówiąc, nie bardzo jej się spodobała...

Pierwsze co od razu każdy zauważy, to wspaniały styl pisarski autorki, który uwodzi i sprawia, że przez tą powieść się po prostu przepływa. Po drugie akcja jest normalna. Nie ma tam jakiegoś szybkiego szaleństwa, bo czytamy o tym, co ona sama zauważyła, więc odkrywamy ją w zwykłym tempie. Plusem było dla mnie to, że z małych rzeczy robiła takie chwile grozy, kiedy nie wiadomo było, czy dane wydarzenie będzie pozytywne, czy negatywne. Czy nas zaskoczy, to wszystko było po nic. A bywało tutaj różnie. Nie jest jakąś ekstra pozycją, ale mnie zaciekawiła. Jestem ciekawa tomu drugiego:-)

Z ciekawością sięgnęłam po tę powieść. Opis na okładce bardzo mnie zaintrygował. Zapowiadała się ciekawa i pełna zagadek lektura. Czy po przeczytaniu mogę potwierdzić swoje przypuszczenia? Chwilka cierpliwości i wszystko się wyjaśni …

Mauree, ambitna i przebojowa dziewczyna, zaczyna życie od nowa. Sprowadza się do obcego kraju, z dala od bliskich. Przeszłość odcięła grubą kreską. Ale czy można wszystko postawić na jedną kartę i zacząć wszystko od nowa? Zdecydowanie tak. Dostaje nową pracę, która sprawia jej satysfakcję. Ale musi też zamieszkać w jednym pokoju z nieznanym mężczyzną, Geoffreyem. Współlokator od samego początku zachowuje się dziwnie, ma wielką chrapkę na nią. Ale ona nie chce mieć z nim nic wspólnego. Najchętniej pozbyłaby się tego irytującego faceta z pokoju. On rozpoczyna z nią dziwną i niebezpieczną grę. Do czego ON zmierza? Jakie ma zamiary? Jedno jest pewne, w pracy oznajmia, że jest jego dziewczyną. A ona nie ma odwagi zaprotestować, chyba się go obawia. I to byłoby tyle z fabuły. Prostej i czytelnej, i nijakiej.

Tak naprawdę nie wiem o czym była ta historia. Nie potrafię rozszyfrować zamysłu autorki, nie mam pojęcia, jaki miała cel. Dziewczyna mieszka z obcym chłopakiem, i koniec fabuły. A cała opowieść dotyczy jej rozterek i rozmyślań, czasami użalania się nad sobą i swoim położeniem. Bardzo irytowała mnie ta dziewczyna, nie wiedziała, jakie ma oczekiwania od życia. Nie chciała mieć nic wspólnego z Geoffreyem, chociaż chwilami wzdychała do niego. Dreszcze podniecenia okrywały jej ciało, jak tylko był w pobliżu. Trudna do rozwikłania postawa.

Mam chwilowy zanik myśli, nie wiem, co mogłabym jeszcze napisać o tej lekturze. Nie wciągnęła mnie, nie sprawiła żadnej radości ani przyjemności. Nie wspomnę już o emocjach, tych po prostu zabrakło. Wrażenia? Już o niej zapomniałam. Nie ostało się żadne wspomnienie po tej powieści. Chociaż przyznam, że zarówno tytuł, jak i opis mnie zaintrygował. Ale też wprowadził w błąd. Moja strata ...

Macie ochotę, sięgnijcie po nią. Ja raczej wam nie polecam, trudno wskazać mi chociaż jeden pozytywny aspekt przemawiający za nią. Nuda, nuda, brak emocji, zero ciekawości, nawet szumnie zapowiadana kontynuacja nie będzie w stanie mnie przekonać. I raczej po nią nie sięgnę. Nie interesuje mnie, co ukrywa mężczyzna i w jaką grę zabawia się z Mauree ... Nie przekonali mnie do siebie i nie zaprosili skutecznie do kontynuacji dalszej przygody z nimi ...

Kiedy w życiu nastąpi pewien kluczowy moment, trzeba odważyć się zacząć kolejny etap w życiu. Może niekoniecznie trzeba zerwać stare kontakty, ale reset jest potrzebny. Nowy punkt na mapie kariery. Nowe miejsce. Nowa praca. Nowi ludzie.

Bystra, dobrze zorganizowana dziewczyna jest w stanie ogarnąć nową rzeczywistość. Praca w imponującej restauracji otwiera szansę na awans zawodowy. Wystarczy tylko właściwie wystartować, a wszystko poukłada się na miarę możliwości i oczekiwań. Maureen jest otwartą, inteligentną i energiczną młodą kobietą.

„Harmonia i porządek pomagały mi w codzienności, w moim roztargnieniu. Stanowiło to ciekawe połączenie. Cała ja – pełna przeciwieństw, ale taka właśnie byłam.”

Zaskakująca jest obecność współlokatora w pokoju. Jasne, że manager nie może zapewnić pojedynczego pokoju w hotelu. Ten facet we wspólnym jej pokoju jest jakiś taki… zagadkowy. Gdyby tylko uroda gwarantowała przystępność, Geoffrey byłby na szczycie marzeń dziewczyny.

„Zaciekawiły mnie jeszcze bardzie jej słowa: „Każda by chciała takiego faceta jak Geoffrey”