Uważna, czuła i odważna. Jak pielęgnować w sobie dobro

CZY MOŻNA BYĆ LEPSZĄ WERSJĄ SIEBIE? 👤

"Uważna, czuła i odważna. Jak pielęgnować w sobie dobro" to książka Dagny Kurdwanowskiej, mająca na celu zachęcić kobiety do przyjrzenia się samej sobie, aby lepiej się poznać i zrozumieć.

Autorka uważa, że nie powinniśmy dążyć do bycia lepszą wersją siebie, ponieważ takie jakie jesteśmy jest wystarczające i fajne. Chodzi o to, aby rozwijać i pielęgnować w sobie cechy, które nas wzmacniają, budują i dodają sił a starać się wyeliminować te, które nas niszczą.

Zaleca być trochę samolubną i najpierw pokochać siebie a dopiero potem zacząć tworzyć bliskie relacje z innymi. To nam dużo pomoże.

W książce znajdziemy dużo przeżyć i przejść autorki, jej odkrycia, obserwacje i strategie. 📝 Co fajne, znajdziemy tu też dużo solidnej wiedzy, zwłaszcza z zakresu psychologii i neuronauki. Nie zabraknie też ćwiczeń, dzięki którym możemy wniknąć w głąb naszych emocji i wyciągnąć z tego odpowiednie wnioski.

Książka jest zarówno zeszytem ćwiczeń, poradnikiem jak i przewodnikiem w drodze do poznania samej siebie. Jest naprawdę bardzo ciekawa, szybko się ją czyta a jej prosty język ułatwia nam jej zrozumienie. Serdecznie polecam! :)

Okładka mnie oczarowała - to od razu przyznaję bez bicia. Utrzymana głównie w odcieniu pomarańczy, z dodatkiem bieli i fioletu. Może pomarańcz to nie mój kolor, ale od razu przyciągnęła moje spojrzenie. Ten tytuł - również spowodował, że zaczęłam się bardziej interesować, wtedy jeszcze przed premierą - tego poradnika. Przeczytałam opis i pomyślałam, że to może być coś, co przypadnie mi do gustu. A więc nie zwlekałam i zabrałam się za lekturę. Jest matowa w dotyku, z wytłuszczonymi elementami. Posiada skrzydełka, a więc jest dodatkowa ochrona przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka słów o autorce, a na drugim zobaczycie okładki innych poradników wydanych przez Dom Wydawniczy Rebis, które czytałam i ich opinie znajdziecie w zakładce Recenzje A-Z. Mamy kremowe stronice; czcionkę wystarczającą dla naszego oka. Znalazłam jedną literówkę, ale nie przeszkadzała ona w lekturze. Podzielona została na rozdziały i one z kolei tak jakby dzielą się na części/etapy, dzięki czemu można niemal w dowolnym momencie zrobić sobie przerwę, nie urywając czytania w pół zdania. 

Moje pierwsze spotkanie z autorką - jestem z niego dosyć zadowolona. W przystępny sposób przekazała sporo wiedzy, nam, czytelnikom. Na tyle łopatologicznie, byśmy bez wyższego wykształcenia mogli zrozumieć, te emocje, nasze zachowania. Znajdziemy w niej wiele podpowiedzi, garść afirmacji, ważnych zdań, które utkwią w głowie na dłużej. Może nie miałam szału zaznaczania wielu fragmentów, bo raptem było ich kilka, ale były one dość ważne, przynajmniej jak dla mnie.

Nie da się jej przeczytać na raz - za dużo w niej informacji, które musimy przetworzyć. Mimo, że autorka narzuca odbiorców jako głównie kobiety, to myślę, że facet tez by się odnalazł, jeśli tylko nie przeszkadzałoby mu forma zwracania się jak do płci żeńskiej.

Co ważne, Dagny nie narzuca nam, że musimy wszystko zmienić już, teraz, w tej chwili. Docenia nas takie, jakimi jesteśmy. Delikatnie podpowiada nam, co możemy zrobić, by małymi krokami coś zmieniać na lepsze, by móc zrozumieć siebie, swoje zachowanie, skąd bierze się taka emocja, a nie inna. Język jest na tyle przystępny, że uwierzcie mi - nie będziecie mieć żadnego problemu podczas czytania. Ba, powiedziałabym że często używa kolokwializmów i bardzo naturalnego słownictwa, [Adres usunięty] ęą, bo jest kimś wysoko postawionym. Dlatego to również na plus. 

Mamy tutaj dodatkowo przewodnik, w formie zeszytu ćwiczeń. Mamy zadane pytanie, miejsce na odpowiedź i to wcale nie mało! Jest to bardzo fajna forma, ponieważ można notować albo w książce, albo w notesie otwierając dziennik, dzięki czemu jeszcze lepiej nam to wszystko, co czujemy i myślimy - zrozumieć. Autorka ma niezwykle lekkie pióro - nie czujemy narzucenia czegokolwiek. Opisuje też swoje życie, momenty, które były okropnie ciężkie i co ważne, nie wstydzi się ich. Pokazuje na samej sobie, że jednak terapia jest ogromną pomocą i nie straszna jej nerwica, depresja, stany lękowe i tak dalej. WSZYSTKO można przepracować, trzeba CHCIEĆ, zrobić ten pierwszy KROK. Czasami trzeba postawić samego siebie na pierwszym miejscu, bo musimy się uleczyć, nawet, jeśli miałby ten proces trwać latami. Jeśli nie będziemy dbać o siebie, przewrócimy się już przed startem, nie mówiąc o jakimkolwiek ruszeniu do przodu. 

Reasumując uważam, że jest to książka, która zmusza nas, czytelników do wielu przerw w trakcie czytania i do przemyśleń na temat poznanych fragmentów. Trzeba ją czytać powoli, częściowo, by móc poświęcić jej sto procent. Dodatkowo możecie odpowiadać na zadane pytania, wracać do nich - to na pewno wpłynie na Was tylko dobrze. :)

Cieszę się, że mogłam zapoznać się z tym przewodnikiem - jestem bardzo zadowolona i na pewno kiedyś jeszcze do niej powrócę w całości lub fragmentami. Pamiętajcie, że to, co z niej wyciągnięcie jest Wasze. I każda z nas ma prawo ją inaczej zinterpretować i zmotywować do innych zmian w swoim życiu, oczywiście, małymi kroczkami na lepsze. :)

Tyle ludzi widzicie codziennie. Codziennie zauważacie i troszczycie się przynajmniej o kilkor z nich, ale czy potraficie zauważyć siebie? Nie tylko widzieć swoje odbicie w lustrze, cień łażący po domu ze ścierką żeby było czysto, albo cień siedzący przed komputerem w pracy?

Czy potraficie dostrzec siebie i dać sobie chwilę( uwagi, czułości)?

Jeśli nie, albo jest ona za krótka, zapraszam Was do przeczytania książki:

Uważna, czuła i odważna. Jak pielęgnować w sobie dobro- Dagny Kurdwanowska

Zacznę od tego co mi się najbardziej spodobało. Nie jest to poradnik typu jaka musisz być, co musisz zmienić, co musisz robić żebyś była lepsza. To najcudowniejsza rzecz w tej książce. Autorka chce nam pokazać( przynajmniej w moim odbiorze), że my wszyscy już jesteśmy dobrzy. Nie potrafimy tylko być z siebie zadowoleni. Nie umiemy dać sobie czułości i uwagi. Czasem brakuje nam do tego odwagi, a czasem blokuje nas przekonanie, że żeby pokochać swego siebie musimy być idealni, ale nie dla siebie tylko dla kazdego naokoło.

I bardzo się z tym zgadzam. Czasem do tego żeby było nam lepiej nie potrzeba żadnej ( zewnętrznej zmiany), nie trzeba wstawać o 5 rano na dwogodzinny trening, robić dwudanioego obiadu, wysprzątać całego domu w dwa dni, żeby czuć się dobrze, pochwalić się za zdolności, chęci, upór. Oczywiście w takim zachowaniu również nie ma niczego złego. Ale autorka pokazuje nam, że warto czasem dać sobie luz, być zadowolona z tego co robimy bez wzglądu na to czy spełnia to kryteria społecznych wymagań. To my musimy dać sobie czułośc, żebyśmy byli szczęśliwi.

W książce autorka pokazuje jak znaleźć w sobie tą odwagę czułość i uwagę dla samej siebie.

Chętni na taką podróż?

,,Wiara w siebie jest formą odwagi. Pogłaskanie się po głowie i przytulenie, gdy popełniło się błąd, jest formą czułości. Porozmawianie z samą sobą i wysłuchanie siebie jest formą uważności (także zaprawionej odwagą i czułością). Pielęgnowanie w sobie dobra to nastawienie do życia i forma codziennej praktyki".

To naprawdę świetny styl pisarski, który zasługuje na nagrody, które sama autorka sobie wymyśliła:-) Mało, że słodki, to jeszcze żartobliwy, aczkolwiek pozwalający nam się ze sobą zaprzyjaźnić. Będzie chciała nas przekonać do tego, byśmy pokochali samych siebie. Wpierw jednak musimy wyeliminować ze swojego życia wszystkie lęki, które utrudniają nam naturalne funkcjonowanie. Jak tego dokonać? Jak będąc dzieckiem pisałam sobie złe rzeczy na kartce, to, czego się boję i to, co nie chciałabym, aby kiedykolwiek się wydarzyło. Później zakopywałam je w ziemi w parku pod drzewem i idąc do domu cieszyłam się, że odratowałam swoje życie. Co zabawne, wierzyłam w tą magiczną moc oddalania złych rzeczy na tyle, że one nigdy póki co się nie wydarzyły. Odrzuciłam swoje lęki na swój dziecięcy sposób. Jak sądzicie, czy pisarka miała podobny cel?

Wspaniałym dodatkiem jest tutaj Dziennik podróży w którym w pierwszej rubryce musicie napisać co odkładacie na później. W części drugiej grupujecie według podanego wzoru, a następnie odpowiadacie sobie na końcowe pytanie. To nie będą jedyne zadania do wykonania. I powiem wam, że niby proste, niby o nich wiemy, ale z jakichś powodów nie potrafimy ich w życie wdrążyć. Złym pomysłem jest tutaj zrobienie tego później, bo zazwyczaj wszystko ,,później" nie następuje. Sami siebie ograniczamy zapominając, że to, do czego chcemy dążyć zależy tylko od nas. Samo chcenie nie wystarczy. Nie na darmo się mówi, by iść małymi kroczkami do celu. Choć jeszcze chyba tego nie mówiłam, to teraz powinnam to zrobić. Dzięki takim poradnikom człowiek już czytając zmienia swoje życie na lepsze. Tu jest ten krok na przód, którego sami boimy się zrobić. Nie bójcie się czytać tej książki, bo jest niczym przyjaciel, który w potrzebie zawsze poda ci pomocną dłoń!

Fajne książki do czytania

Dagny Kurdwanowska, która swoim doświadczeniem, ciężką pracą, jaką wykonała (praca nad samą sobą) na terapii, pokazuje, że nigdy nie jest za późno i wszystko zależy od nas samych. Życie jej nie rozpieszczało czy to w dzieciństwie (choroba alkoholowa ojca) czy w życiu dorosłym (opieka nad chorymi rodzicami i babcią) – wszystko wzięła na swoje barki i dała radę. W końcu zdecydowała się opowiedzieć o bardzo trudnych chwilach w swoim życiu. Bez pardonu wszystko to opisała w swojej książce. Opowiedziała o tym jak istotne jest przyjrzenie się swojemu dzieciństwu i relacjom z rodzicami. Dlaczego takie były? Autorka wyznaje, że wciąż jest to trudno jej zaakceptować, ale ma coraz więcej zrozumienia, dlaczego tak się zadziało (sami również nie mieli łatwego dzieciństwa).

Podzieliła się swoimi lękami, które przez lata skleiły się z nią, nie dając cienia nadziei, że można żyć inaczej. Inaczej czyli tak by nie przejmowały one kontroli nad nami. Opisuje jak zrozumieć i akceptować siebie oraz odpuszczać te lęki i obawy powoli wpuszczając radość, poczucie zadowolenia i wdzięczności, a również szczęście i poczucie własnej wartości. Pokazuje, jak dbanie o siebie pozwala nam reagować na stres, jednocześnie odpowiadając na nasze potrzeby emocjonalne i fizyczne. W świecie, który porusza się w tak szybkim tempie, dostosowanie się do naszych potrzeb jest ważną częścią prowadzenia ustabilizowanego życia. Dbanie o siebie to znajdowanie kreatywnych i podnoszących na duchu sposobów łączenia się z samymi sobą nawet w obliczu różnych trudności, które mają miejsce po drodze. Ważne jest, jak sama Dagny wyznaje:

„po wielu miesiącach leczenia i odzyskiwania sił po opiece nad bliskimi miałam wrażenie, że powrót do życia wiąże się z nauką zupełnie nowego języka – języka mówienia o sobie samej wspierająco”.

Warto byłoby powtórzyć to sobie kilka razy, by się utrwaliło – WSPIERAJĄCO O SOBIE!

Na końcu książki znajdziemy dekalog kobiety (nic nie stoi na przeszkodzie, by mogli go stosować panowie) pielęgnującej w sobie dobro, do ciągłego powtarzania jak mantrę. I tak w skrócie wraz z treningiem uśmiechania się do samej siebie, z łagodnością, miłością, ufnością i szacunkiem mamy zauważać siebie, codziennie z sobą rozmawiać – zadawać pytania, słuchać siebie, zwracać uwagę co o sobie mówimy i myślimy, nie bojąc się tego co usłyszymy (bo nie zawsze będzie kolorowo), zbierać wiedzę, uznawać siebie ze wszystkim, co mamy, nie zmieniać się pod wpływem innych, nie ulegać presji, zawsze dawać sobie czas na przemyślenia, nie działać impulsywnie i kierować się w życiu tylko tym, co daje siłę i jest potrzebne, by wzrastać. A wszystko to można zamknąć w trzech prostych słowach: UWAŻNA, CZUŁA I ODWAŻNA. I CIEKAWA siebie i otaczającego świata. Bo dobro jest w nas – tylko nauczmy się go pielęgnować właściwie. Ta książka nam w tym pomoże.