Utracony raj. Demony. Tom 1

Książka ma syndrom "jeszcze jednego rozdziału", więc lepiej brać się za nią wcześniej niż przed pójściem spać, bo można się ocknąć o 3 w nocy. Fenomenalnie opisana historia mafijna z emocjonalnymi dla czytelnika momentami. Dobrze opracowani bohaterowie i wartka akcja sprawiają, że nie mogę się doczekać na pojawienie się drugiego tomu. Może nawet metaforycznie można ją odnieść do każdego z nas, gdy staramy się uciec od problemów otaczającej nas rzeczywistości? Jednak często te problemy i tak kiedyś wrócą, i to ze zdwojoną siłą.

Zabierając się za "Utracony Raj" nie spodziewałam się, że wywoła we mnie taką masę emocji. Nie wiedziałam, że moje serce zostanie zmiażdżone przez tę historię. Podchodziłam do niej na spokojnie, ale po pierwszych rozdziałach już wiedziałam, że straciłam dla niej głowę.

Autorka w zastraszającym tempie przeprowadziła mnie przez książkę, która była pełna bólu i emocji. Dałam się porwać i nie żałuję żadnej chwili, którą spędziłam na czytaniu. Odrywała mnie od rzeczywistości i choć wiedziałam, jak dużo rzeczy mam do zrobienia przed wyjazdem, nie mogłam się od niej oderwać. Sekundę po odwróceniu wzroku znad powieści, ona mnie wołała. Przyciągała niczym magnez. Czułam się wręcz wspaniale, mogąc przeżywać wzloty i upadki bohaterów. Cierpiałam i cieszyłam się wraz z nimi, mimo że po każdym rozdziale moje serce krwawiło coraz bardziej. Wyczekiwałam jednego momentu, niczym ostatniego oddechu, a on nie nadchodził...

Rozpaczałam nad losem Julii i Liama, chciałam, by szczęście im dopisało, ale nie miałam na to żadnego wpływu. Kurczowo zaciskałam pięści, przeżywając to wszystko. Łzy lały mi się po twarzy niezliczoną ilość razy. Były również te przebłyski nadziei, które wywoływały uśmiech. Pozwalały mi myśleć pozytywnie, dawały poczucie bezpieczeństwa, tego, że wszystko się jeszcze ułoży. Koiły moje myśli w chwilach, w których najbardziej tego potrzebowałam. Dla tej historii straciłam głowę, zanurzyłam się w niej i nie chciałam jej kończyć. A koniec nieubłaganie się zbliżał, coraz bardziej mnie załamując. Nie chciałam żegnać się z bohaterami, chciałam trwać w tym zawieszeniu pomiędzy fikcją a rzeczywistością. Móc jak najdłużej żyć życiem bohaterów, którzy od samego początku zyskali sobie moją sympatię. Niestety nie było mi to dane. Na całe szczęście, Autorka postanowiła, że ich historia nie może się tak zakończyć. Od chwili, w której przełożyłam ostatnią stronę, wiedziałam, że muszę przeczytać drugi tom. Nie ważne jak długo będę czekać...

Droga Autorko! Historią, którą stworzyłaś, złamałaś mi serce, jednocześnie rozkochując w swoim piórze. Z niecierpliwością będę czekać na drugi tom, na poznanie dalszej historii Julii i Liama oraz małej Chloe. Ponadto czekam na wszystko, co wyjdzie spod Twojej ręki! Pokochałam Twój styl i to, że czytając, nie miałam chwili wytchnienia. Mimo tego, że tchu brakowało mi nie raz, a łzy cisnęły mi się na oczy non stop, to wiem, że było warto poznać Twoją powieść.

Dziękuję serdecznie wydawnictwu oraz Autorce za możliwość przeczytania tej cudownej książki. Polecam ją całym sercem!

‘Utracony raj’ to romans mafijny będący pierwszym tomem cyklu ‘Demony’ autorstwa Anny Wójcik. Dodatkowo na uwagę zasługuje fakt, iż jest to debiut literacki autorki. Połączenia mafii i debiutu czyli,  to co lubię najbardziej. Ciekawi jak wypada ta książka na tle innych? To czytajcie dalej. Jednak zanim będziemy kontynuować muszę Was poinformowanać, iż w książce znajdują się pikantne sceny. Miejcie to na uwadze sięgając po nią.

Nie będę trzymać Was w niepewności - mamy tu do czynienia z niezwykłym i bardzo udanym debiutem. Autorka ma cudowny styl pisania oraz wspaniały pomysł na nieszablonowe podejście do tematyki mafii. Styl, przemyślana i dopracowana fabuła oraz genialna kreacja postaci sprawiają, iż nic nie zdradzało tego, że to debiut. Przyznam się, że gdybym o tym nie wiedziała, to w życiu bym się nie skapnęła. Historia pełna emocji, sekretów oraz dynamicznej akcji. Przez książkę płynęłam i w moim odczuciu za szybko ją skończyłam, ale już tak jest gdy historia wciąga od samego początku. Jestem w tej pozycji zakochana tak samo jak w kreacji bohaterów, która w moim odczuciu jest genialna. Mamy tu grono bardzo silnych i wyrazistych osobowości, które budzą w czytelniku skrajne emocje, od współczucia i sympatii po niechęć czy nienawiść. Juliett jest uosobieniem kobiecości jaką lubię: waleczna, uparta oraz pyskata z jednej strony a z drugiej dość krucha oraz delikatna. Liam to prawdziwy mężczyzna mafii: okrutny, zimny, pewny siebie otoczony magnetycznym mrokiem. Oboje inteligentni, mocno doświadczeni przez los oraz dokładnie znający zasady panujące w mafii. Łączy ich pragnienie zemsty oraz rodzące się niechciane uczucia. Czy im ulegną i czy uda im się osiągnąć to czego pragną, to już musicie sami sprawdzić. Ja Wam tylko powiem jeszcze, żę sięgając po tę książkę przygotujcie się na to, iż nic nie jest takie oczywiste.

Autorka stworzyła fabułę, która trzyma w niepewności. Mamy tu do czynienia z całą gamą emocji takich jak strach, kłamstwa, niechęć, rozczarowanie oraz walka z grubym murami, jakimi otoczyli się nasi bohaterowie. Do tego spora dawka akcji oraz ogniste sceny sprawią, iż książki nie da się odłożyć. No i jeszcze zostaje nam kwestia zakończenia, które jest szokujące i wbiło mnie w fotel. Czegoś takiego się nie spodziewałam, żeby nie powiedzieć, że nie byłam w stanie uwierzyć w to co czytam. Tu pytanie do autorki - jak po czymś takim mam cierpliwie czekać na kontynuację no jak?

‘Utracony raj’ to cudowny debiut podchodzący do tematu mafii w dość nieszablonowy sposób. Jakiś czas temu zaczęłam mieść uczucie przesytu jeśli chodzi o taką tematykę. Takie pozycje jak ta sprawiają, iż na nowo budzi się we mnie ogień zamiłowania do tego gatunku. Dziękuję za to! Wam kochani z całego serca polecam tę książkę.

Hej! Każdy z nas wie, że przed mafią nie można uciec. Juliette przez lata wierzyła, że udało jej się uciec przed ojcem, który zniszczył jej życie i pozbawił jedynej osoby, którą kochała - jej matkę. Dziesięć lat po tym jak udało jej się wyrwać ze szponów tego niebezpiecznego świata kobieta wiedzie spokojne życie u boku swojego męża i małej córeczki. Jednak jej życie zmienia się diametralnie gdy jej mąż ucieka z ich córeczką i nie daje znaku życia. Okazuje się, że tak naprawdę nigdy nie udało jej się uciec przed przeznaczeniem. Taylor współpracował z jej ojcem, przez co sprowadził na nią niebezpieczeństwo. Gdy sytuacja wymyka się spod kontroli i kobieta ledwo uchodzi z życiem na jej drodze pojawia się Liam. Liam Harris to największy wróg jej ojca, który postanawia jej pomóc. Jednak kłamstwa i sekrety jakie będzie skrywać Juliette sprowadzą na nią jeszcze większe kłopoty.

Oh, co to była za historia! Powiedzieć, że cały czas akcja trzyma w napięciu, to jak nie powiedzieć nic. Autorce udało się stworzyć świetne combo, ponieważ stworzyła rewelacyjnie wykreowanych bohaterów, którzy przykuwali uwagę, stworzyła hipnotyzujący klimat książki, który był zarówno mroczny jak i pociągający a przede wszystkim stworzyła fabułę, która całkowicie pochłania czytelnika i nie pozwala mu odejść od lektury. Śmiało mogę przyznać, że autorka ma świetne pióro, które sprawia, że książkę pochłania się bardzo szybko. A pomysł na fabułę.. petarda! Ja uwielbiam takie mroczne historie, pełne sekretów i trudnej przeszłości bohaterów.

Bardzo rzadko zdarza się tak, że przywiązuję się do większości bohaterów z książki. Jednak tutaj każdy zrobił na mnie piorunująco dobre wrażenie. Oczywiście główni bohaterowie skradli show. Zarówno Juliette jak i Liam całkowicie skradli moje serce. Ich historia nie była łatwa, była przepełniona nieufnością i chęcią ponownego zaufania drugiej osobie.

Najbardziej cukierkowa postać - czyli Jake - to moje słoneczko tej historii. Jaki mężczyzna należący do rodziny mafijnej nosi koszule w flamingi czy inne tego typu zwierzaki. No kto? Nikt, moi drodzy. Dobre serduszko tego pana i to jaki potrafi być pociągający całkowicie mną zawładnęło. I teraz pewnie Was zdziwię, ale nawet Roy i jego chłodne nastawienie do Juliette sprawiło, że pociągała mnie jego nieufność i chęć poznania prawdy. Cała czwórka wywarła na mnie naprawdę dobre wrażenie, i ogromie przywiązałam się do tych postaci (tak, byli tak dobrze wykreowani).

Śmiało mogę przyznać, że “Utracony raj” to ciekawy i hipnotyzujący romans mafijny, który z pewnością zasługuje na uwagę. Każdy fan tego gatunku będzie miał nie lada frajdę podczas czytania. Autorka uchwyciła wszystko to za co cenię sobie właśnie romanse mafijne. Ciągłą akcję, dreszczyk adrenaliny, niepewność, namiętność, mroczny charakter i hipnotyzujących bohaterów.

Ubolewam nad zakończeniem, one było za mocne! Złamało mi serce, mimo, iż przewidywałam, że to właśnie tak zakończy się pierwsza część tej serii. I przyznam, że nie lubię takich zakończeń. Dlaczego? Dlatego, że pilnie potrzebuję kontynuacji. Kontynuacji, która uspokoi moje kołatające serce, które chce aby ta historia miała swój happy end. Droga autorko, wcale cię nie pośpieszam, jednak liczę, że wkrótce oddasz w nasze ręce kolejną część. Nie mogę się doczekać!

Ps. Zapamiętajcie moje słowa.. ta historia będzie hitem! 🔥

“ Utracony raj“

Wpadło mi dziś w oko stwierdzenie, że debiuty nie są warte uwagi. Podobno wydawcy teraz wydają wszystko jak leci i poziom literatury drastycznie spada 🤔 nie wiem jak Wy ale ja mam zupełnie inne zdanie na ten temat. Co ciekawe, widzę, że wiele autorek zapomina, że też kiedyś wydawało tę pierwszą książkę i nie zawsze były gwiazdami. Człowiek człowiekowi wilkiem ...

Ale ! Ja kocham debiuty, uwielbiam po nie sięgać. Większość to perełki, dzięki którym lista autorek, po które wiem, że będę sięgać wiernie przy każdej kolejnej ich książce, regularnie rośnie. Oto i kolejna 😊 chociaż Anno - zakończeniem mi podpadłaś mocno i faktem, że nie wiem ile będę czekać na ciąg dalszy nawet jeszcze bardziej .

Jako fanka romansów mafijnych poznałam już wiele bohaterek, którym nie odpowiadało to z jakiej rodziny pochodzą i co się z tym wiąże. Niejedna też przeżywała piekło w domu rodzinnym. Ale niewiele z nich miało okazję uciec. Julii się udało. W drastycznych okolicznościach ,gdyż chwilę wcześniej była świadkiem śmierci matki, ale uciekła. Przynajmniej była przekonana, że jej się udało...

Po latach, gdy Julia jest szczęśliwą żoną Trevora i matką maleńkiej Chloe, nagle wszystko się wali. Mąż zabiera jej dziecko, a ona trafia w ręce potwora, współpracującego z jej ojcem. Gdy już nie widzi nadziei na to, że przeżyje pojawia się on - Liam.

"Bóg rozdając zwyczajność, chyba o mnie zapomniał albo pomyliłam kolejki. Ja stanęłam w tej po gównianego ojca, a Liam ? Już wtedy dogadał się z diabłem."

Nie miał zamiaru jej ratować. Miał dobić. Ale sam siebie nie rozumiejąc zabrał ją do domu i zaproponował układ. Później warunki uległy zmianie, trochę się to wszystko skomplikowało 😏 tym bardziej, że ten okrutny i bezwzględny boss mafii ewidentnie boi się uczuć jakie budzą w nim dwie kobiety, które nagle pojawiły się w jego życiu. Czyżby budziły w nim człowieka ? Niedopuszczalne 🤭

Podobało mi się to ! Bardzo mi się to podobało. To jak wyraźna i twarda wbrew wszystkiemu jest Julia. Jak mimo, że ryzykuje stawiając się Liamowi, robi to nadal. Kobieta za wszelką cenę chce odzyskać dziecko. Tylko nie rozumie czemu akurat ten fakt ukryła przed Liamem, czemu mimo, że powiedziała mu, że coś łączyło ją z Trevorem tylko nie sprecyzowała co dokładnie, a gdy szczegóły się wydały, zrobiono z tego taką dramę 🤔 to mi tu nie pasuje, to jak się wobec niej zachował i on i reszta na końcu. To jedyne do czego mam zastrzeżenia ale wierzę, że drugi tom mi to wynagrodzi.

Lecz zanim doszło do feralnego zakończenia działo się dużo, nie było chwili nudy. Nie było słodkiego romansu ani kipiącego seksem erotyku. Wszystkie elementy składające się na tę historię autorka idealnie wyważyła, niczego nie ma ani za wiele ani za mało wg mnie . Relacja głównej pary rozwija się powoli, nie spodziewają się w jakim kierunku to zmierza. Jest też nieco humoru, namiętności, mafia tu w sumie wiedzie prym.

Nie wszystko staje się tu oczywiste. Anna Wójcik zostawiła mnie z wieloma pytaniami. Nie mam pojęcia czego dalej się spodziewać i bardzo boje się o Julie. Kate - oj mam szczerą nadzieję, że spotka ją z kolei coś strasznego, że dostanie to na co zasługuje i będę napawać się każdą chwilą jej cierpienia.

To jest książka, która pokazuje jak wiele talentu mają w sobie nasze debiutantki, jak duży jest w nich potencjał. Warto poznawać nowości 😊 i ja bardzo się cieszę, że współpracując z Wydawnictwem NieZywykłym tak wiele wspaniałości trafia w moje pazerne łapki 🤭 gratuluję autorce spektakularnego startu i niecierpliwie czekam na ciąg dalszy ❤️

„Związek budowany na kłamstwie nie przetrwa próby, na jaką jest wystawiony.”

Juliette jako córka mafiosa dobrze zna zasady jakie panują w mafijnym świecie, w jej świecie. Wie jaka przyszłość ją czeka i jakim bezdusznym człowiekiem jest jej ojciec. Kiedy dochodzi w ich domu do napaści, ginie matka Juliette, dziewczyna podejmuje decyzję o ucieczce. Mijają lata, kobieta nieustannie ogląda się za siebie, ale przy boku kochanego męża prowadzi w miarę spokojne, ustabilizowane życie. Jej ogromną radością jest córeczka. Jednak mafia nie wybacza, nigdy. Jej dotychczasowe życie się wali, mąż ją zawiódł, okłamał, posunął się do okrutnych czynów. Próbując odzyskać córkę, wpada w ręce wroga, jest bita, gwałcona, z pomocą przychodzi jej największy rywal i wróg jej ojca. Liam widząc w jakim stanie jest kobieta, ofiaruje jej schronienie. Jednak nic za darmo, ich relacja jest pełna dystansu, z czasem zaczyna się to zmieniać. Kłamstwa, które niebawem wychodzą na jaw niszczą wszystko…

Przyszłości nie da się zbudować na kłamstwach, matactwach, niedopowiedzeniach. Akcja powieści toczy się dynamicznie, intryguje i niepokoi, wywołując delikatne nerwowe oczekiwanie. Ciekawie poprowadzona fabuła, jest to bardzo udany debiut. Narracja toczy się głównie z perspektywy naszej pary, glos dostają też postacie drugoplanowe, mamy wgląd w ich myśli i serca. Rewelacyjnie ukazani bohaterowie, to silne, charyzmatyczne, niejednoznaczne osobowości. Nie wszystkich polubiłam, nie dało się, czarnych charakterów jest całkiem sporo. Juliett i Liam do obojga poczułam sympatię, inteligentni, zadziorni, nieprzeciętni, mocno poturbowani przez życie. Ona jest uparta, wytrwała, waleczna, silna i pyskata, a przy tym krucha, delikatna. Zrobi wszystko, aby odnaleźć dziecko. On pewny siebie, mroczny, brutalny, okrutny, zimny, wyrachowany, wydaje się być pozbawiony uczuć. Razem tworzą nieprzeciętną, pełną sprzeczności parę.

Relacja naszej pary nie jest łatwa, połączyła ich chęć zemsty i stopniowo budzące się niechciane uczucie. Między nimi istnieje gruby mur zbudowany z kłamstw, jednak wbrew wszystkiemu coś ich do siebie przyciąga. Najtrudniejszą walkę stoczą ze sobą. Dramatyczna przeszłość, która trzyma w ryzach i nie pozwala ruszyć do przodu. Mierzenie się ze stratą najbliższych osób. Dystans, niepewność, strach, rozczarowanie, niechęć, wręcz nienawiść. Pikantne, pełne ognia i namiętności sceny.

Rewelacyjny debiut, czytałam z zapartym tchem. Targały mną ogromne emocje, niepokój wzrastał, a strony książki przewracały się w zawrotnym tempie. Ukazuje jak ważna w każdym związku jest szczerość, jak tajemnice i niedopowiedzenia niszczą to co dobre. Zakończenie… uch, z niecierpliwością czekam na kontynuację. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

"Wszystko wygląda idealnie, gdy patrzymy na coś z boku i nie widzimy wnętrza. Gdy przyjrzymy się bliżej, możemy dostrzec coś więcej niż same zalety, ale gdy jesteśmy w samym środku wtedy tak naprawdę poznajemy prawdę."

Juliette od urodzenia należy do rodziny mafijnej, zna ten świat. W wieku 14 lat zmuszona jest uciekać od rodziny. Nie chciała dla siebie takiego życia.

10 lat później ma męża oraz córeczkę. Prowadzi zwyczajne życie. Pewnego dnia jednak idealne życie znika. Okazuje się, że mąż wcale nie jest tym kim myślała. Zabrał ich córkę i zniknął. Juliette za to jest torturowana, bita i gwałcona. Z opresji ratuje ją Liam Harris. Mężczyzna jest wrogiem jej ojca i chce jej pomóc gdy dowiaduje się, że ona nienawidzi go tak samo jak on. Choć na początku nie pałają do siebie chęcią to z czasem otwierają się na siebie. Zaczynają sobie ufać, a uwierzcie mi - nie jest to łatwe. Wszystko byłoby fajnie, gdyby Julia nie okłamała Liama...

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Słyszałam kilka razy od znajomych bookstagramerek, że ta książka jest zła, nudna... Odkładałam ja jak tylko mogłam bo sugerowałam się zdaniem innych. Jak wielki był to błąd...

Ta książka jest fantastyczna! Musicie ją przeczytać. Autorka zawarła w tej książce wszelkie możliwe emocje. Jest strach, dystans, miłość, nienawiść, rozczarowanie...

Liam jest specyficzną postacią. Zimny jak lód, zdystansowany i absurdalnie nieufny. Do tego okrutny jako mafiozo. Jednak nie jest taki bez przyczyny. Ma ku temu konkretne powody. Wraz z każdą kolejną stroną odkrywa on jednak swoje karty. Jednak nie zawsze z własnych chęci. Stara się momentami otworzyć przed Julią tylko po to, żeby ta wyjawiła mu o sobie coś więcej bo czuł, że czegoś mu nie mówi. Źle mi było z tym jak na końcu przeżywał to, jak został potraktowany i oszukany. Jednak Julia nie chciała tego. To mądra, bystra, wyszczekana kobieta, która dla swojej córki była w stanie narazić się mafii. Wspaniale autorka pokazała miłość matki do dziecka. Serce rozdzierało mi się na milion kawałków kiedy czytałam końcówkę książki. Autentycznie płakałam.

Jako matka nawet nie byłam w stanie sobie wyobrazić cierpienia, jakie spotkało Julię na koniec. To było tak okrutne zagranie ze strony losu... Nie mogłam się po tym pozbierać przez kilka godzin. Wciąż o tym myślałam.

Warto też wspomnieć o postaciach drugoplanowych. Jake to fantastyczny przyjaciel choć zabija bez mrugnięcia okiem. Taka typowa funfela😂 No chyba, że go zdradzisz w jakiś sposób to lepiej nie wchodź mu w drogę... No i Kate. Kobieta zło wcielone. Była narzeczona Liama, na którą nie mógł patrzeć. Kombinowała jak tylko mogła. Wspomniałam, że Liam kazał Julii udawać jego kobietę by Kate się odczepiła? No cóż... Czy to podziałało? Nie😑 Jednak zdecydowanie zbliżyło ich do siebie. Julię oraz Liama oczywiście 😁 No ale nic co dobre nie trwa wiecznie.

Co się wydarzyło? Musicie przeczytać sami. Końcówka Was zniszczy, gwarantuje...

To jest książka dla której zerwałam pół nocy . Oderwać się nie mogłam, a ciekawość trzymała mnie od pierwszej do ostatniej strony .

Julietta dostała szsnse by uciec i odciąć się od mafii . Wyszła za mąż i została matką . Aż pewnego wieczora przeszłość wróciła i zabrała wszystko na czym zależało bohaterce. Julia postanawia na własne śledztwo które ma pomóc jej odnaleźć męża i córeczkę . I wtedy dowiaduje się że nigdy od mafii nie uciekła tylko żyła w złotej klatce a za sznurki ciągnął mężczyzna którego nienawidzi bohaterka . Trafia do piekła i gdy jest na granicy śmierci trafia w ręce Liama który również szuka jej męża. Ale nie wie kim jest Julia i nie zna jej przeszłości ani powodów co ją w tym światem łączy aż do czasu .

Książka ma 400str ale czyta się ją błyskawicznie. Mamy rozdziały różnych bohaterów i mamy większy obraz na fabułę. Mafia która zaskoczyła mnie fabuła więc wielki plus bo wyróżnia się od innych monotonnych schematów. Ale pomimo że bardzo mi się książka podobała znalazłam parę minusów. Bohaterce porwano małą córeczkę a bohaterka pomimo że chce ją znaleźć jest to przestawione aby na początku lub na końcu tak to przeżywa swoje uczuciowe zagwadzki przy tym momentami dobrze się bawiąc a o dziecku jest mowa gdyby nagle autorce się przypomnial ten temat . Niby dobrze bo ja nie lubię jak jest dużo dzieci w tle ale jednak czytając miałam w głowie "Dobra a co z dzieckiem , zapomniala o nim" ? Ten fakt trochę irytował ale nie odebrał mi przyjemności z czytania . Super wykreowani bohaterzy i świetnie rozbudowana historia pomimo paru potknięć. Mamy parę brutalnych scen jak uderzenie kobiety , próba gwałtu ale pojawiają się w małym stopniu . Mafii jest dużo tak samo uczuć i zagwozdek . A szczególnie ta ciekawość, Autorka do ostatnich stron trzymała mnie w niepewności i w sumie po skończonej książce nadal mam wielką ciekawosc co dalej i niecierpliwie będę czekała na tom 2 .

"Utracony raj" to książka, która wciąga nas w świat okrutnej mafii. To debiut, całkiem dobry. Mimo tego, że romanse mafijne nie mogą nas już niczym zaskoczyć, to historia Julii mi się podobała u wywołała emocje. Możliwe, że dlatego, że jestem matką to porwanie dziecka wzbudza we mnie maksymalnie wstrząsające emocje....

Juliette dziesięć lat temu uciekła ze świata mafii, a raczej tak myślała. Niestety przyszłość okazała się okrutna. Po raz kolejny trafiła w jej sidła, a porwanie jej córki rozpętało dla niej znowu piekło. Jak myślicie? Czy Julii uda się odzyskać małą chloe? Żeby się tego dowiedzieć koniecznie sięgnijcie po "Utracony raj" 🖤

❤️‍🔥 RECENZJA ❤️‍🔥

"Wszystko, co kolorowe, staje się mroczne i szare, gdy tylko się pojawiam, a to, z czym się zetknę, zatruwam i niszczę."

@[Adres usunięty]kowa

Juliette od najmłodszych lat należała do mafii. Była jedyną córką swojego ojca i miała przejąć kiedyś jego władzę. Mając naście lat uciekła, latami wierzyła, że jej się udało, niestety żyła złudzeniem. Miała męża, córkę i stabilizację, jednak wszystko zostanie jej odebrane. Zawsze była pionkiem, który inni przesuwali po planszy niebezpieczniej gry według swoich pomysłów. Dawali jej wierzyć, że znalazła spokój. Prawda, z którą przyjdzie jej się zmierzyć będzie brutalna. Będzie musiała uważać bowiem, najwet najbliższe jej osoby, nie były tymi za kogo się podawali. Teraz będzie musiała ponownie stoczyć walkę o własne życie. Odebrać to, co zostało jej drastycznie zabrane, uważać na słowa i czyny, bo ludzie z którymi się przyjdzie jej zmierzyć są coraz gorsi. Trafi w ręce Liama, który nic o niej praktycznie nie wie i cudem uniknie śmierci. Połączy ich chęć zemsty i jakaś niewidzialna siła, która przyciąga ich ku sobie.

Juliette żyła kłamstwami odkąd pamięta. Sama jest szczera, pystaka i ufna. Narodziła się w świecie pełnym brutalności, gdzie śmierć nadchodzi w mgnieniu oka. Niestety nie dla niej. Ona musi żyć, mierzyć się z problemami, stawać się bezduszną, bardzo czujną i odporną na wszelkie krzywdy. Pierwszy raz uciekła jako dziewczynka. Dostała pomocną dłoń od przyszłego męża i ojca dziecka, jednak ten okazał się zdradziecką świnią. Ufała i teraz została sama, oderano jej dziecko, a dotychczasowe życie obrócono w pył. Trafiła w ręce Liama i tylko chęć zemsty na byłym uratowała jej życie. Nie jest on delikatnym mężczyzną, o czym przekonała się na samym początku. Jest zagadką, tajemnicą, demonem, brutalem i człowiekiem, któremu mimo wszystko postanawia zaufać. Liam w życiu sam był niejednokrotnie w piekle. Dostał tak wiele razy po tyłku, że teraz ciężko mu komukolwiek zaufać, jednak Julia wzbudza w nim dawno uśpione uczucia. Oboje pragną zemsty na wrogach, sparzyli się wielokrotnie. Czeka ich wiele trudnych momentów, chwil kiedy zamieszanie sięgnie apogeum, komplikacje będą ogromne. Ciężko będzie połapać się w zaistniałym chaosie. Dojdzie do wojny między Liamem, rodziną Juliette oraz wieloma innymi, którzy nieźle mieszają i mącą. Przeszłość miesza się z teraźniejszością, przyjaźń z nienawiścią, podstępne kreatury czekają na swoją chwilę, by móc zasiać niepewność i wzbudzić strach, a miłość zmienia się w cierpienie. Nadeszła wielka wojna, gdzie nie można ufać. Zbyt wiele tajemnic, sekretów i brudów wyjdzie na światło dzienne. Liama i Juliette połączy więź, która jest delikatna i nawet najmniejsze kłamstwo może wszystko zniszczyć. Wspaniały początek serii, gdzie wiele się dzieje. Jest to niesamowita mieszanka, którą czyta się z zapartym tchem. Możemy poznać historię z wielu perspektyw, co jest fajne. Znajdziemy się w środku wielkiej wojny, gdzie wszystko się zmienia w ułamku sekundy. Kończy się tak, że na kontynuację będzie ciężko wyczekiwać, jednak będę zdecydowanie śledziła datę kolejnej premiery. Wspaniała i godna polecenia każdej miłośniczce, mocnych, mrocznych, skomplikowanych i intrygujących historii. Naprawdę cudowne zaskoczenie wśród ostatnich spotkań z porażkami debiutanckimi, wielkie brawo dla autorki. Wspaniała książka.

„Dlaczego my kobiety mamy słabość do niebezpiecznych mężczyzn? Co jak co, ale na pewno ją miałam, patrząc na to, co przypadło mi go gustu w tym człowieku.”

Niestety od mafii nie da się uciec, a Julietta bardzo boleśnie miała się o tym przekonać i to już niebawem. Dziesięć lat ukrywała się i myślała, że prowadzi normalne życie, że przeszłość jej nie dopadnie. Niestety była w ogromnym błędzie, bo to co brała za pewnik tak na prawdę było jednym wielkim kłamstwem. W jednej sekundzie straciła swoją ukochaną córeczkę, a sama miała zginąć. Wtedy na jej drodze stanął Liam Harris, diabeł który nie znał litości. I mimo tego kim był i jaki był - to przy nim zaznała w końcu uczucia bezpieczeństwa, a do tego zaoferował jej zemstę na ojcu i kimś jeszcze. Między tą dwójką zaczyna rodzic się uczucie i pożądanie. Tylko Juliette nie powiedziała mu całej prawdy o sobie. Co się stanie gdy Liam pozna prawdę? Czy jedno kłamstwo może zniszczyć wszystko? Gdy zamykają się jedne drzwi, to zawsze uchylają się kolejne. Tylko od nas zależy czy przekroczymy ich próg i zawalczymy o to czego pragniemy. Niestety nie zauważyli, że ktoś jeszcze knuje przeciwko nim. Niestety zraniona kobieta może okazać się największym wrogiem.

„Upadłam, a gdy upadasz, to albo leżysz, albo podnosisz się silniejszy. Wybieram opcję numer dwa.”

„Utracony raj” to debiut i to taki które uwielbiam. Dość, że jest tu mafia to do tego każda przeczytana kartka dostarczała mi emocji na jakie czekałam - szokowała i zaskakiwała. Uwielbiam takie książki. Przepadłam w tej historii, kartki same się obracały, a ja z każdym przeczytanym słowem zatracałam się coraz bardziej. Przeżywałam każdą chwilę z bohaterami. Strach, ból, gniew i łzy towarzyszyły mi od samego początku do samego końca. Były chwilę, które przynosiły ukojenie ale było ono tylko chwilowe i takie złudne, bo za chwilę autorka serwowała mi kolejne chwile grozy. Cały czas się zastanawiałam dlaczego główna bohaterka tak długo zwlekała z powiedzeniem mu prawdy, przecież i tak nie miała już nic do stracenia a wręcz przeciwnie mogła zyskać. A tak wszystko obróciło się przeciwko niej. Już nie mogę doczekać się kolejnego tomu. Autorka ma przyjemny styl pisania i ciekawe pomysły. Do tego potrafiła wzbudzić we mnie emocje, ciekawość i niecierpliwość, by od razu poznać co tam się jeszcze wydarzy i dokąd zaprowadzi ich to niespodziewane uczucie. Do tego rozdziały pisane z perspektywy bohaterów i to nie tylko tych głównych. Każda postać jest naprawdę bardzo dobrze wykreowana, a cała fabuła doskonale przemyślana i dopracowana. Gratuluje tak udanego debiutu! I gorąco wam polecam tą książkę.

Julia Salvatore przygotowywana była do przejęcia władzy w mafii po ojcu. Nie jest to życie

jakie by sobie wybrała, dlatego wykorzystuję okazję i w dniu, w którym jej matka zostaje

zamordowana ucieka. Przez wiele lat żyła na ulicy, gdy los postanowił się do niej uśmiechnąć i

postawić na drodze Taylora. Obecnie kobieta jest szczęśliwą żoną i matką córeczki Chloe. Nie wie

jednak, iż wszystko jest obłudą i kłamstwem. Pewnego dnia jej cudowne życie rozpada się na kawałki

za sprawą zniknięcia męża i córki. Po nieudanych próbach szukania dziecka przez policję Julia

postanawia działać na własną rękę. Niestety nie kończy się to najlepiej, gdyż wpada w łapy swojego

ojca. Bita, poniżana i gwałcona kobieta nie traci nadziei na ratunek i odzyskanie córeczki. W jej

umyśle zakwita również myśl o zemście na mężu. Niespodziewanie pomoc nadchodzi, lecz nie

spodziewa się, iż w postaci największego wroga jej rodziny. Co to dla niej oznacza? Więcej cierpienia?

Czy może wręcz przeciwnie?

Liam Harris jako jeden z bossów rządzących światem przestępczym ma wielu wrogów.

Największym z nich jest rodzina Salvatore. Nie podejrzewa, że podczas jednej z akcji uda mu się

dorwać głowę rodziny. Kierowanym nagłym impulsem ratuję kobietę uwiezioną w piwnicy.

Dowiaduje się od niej, iż jest córką Salvatore, lecz Julia nie mówi mu całej prawdy. Liam nie zostaje

dłużny i ukrywa fakt posiadania dziecka, na którym wszystkim zależy. Pojawienie się kobiety

spowoduje wiele zamieszania w życiu mężczyzny. Na dodatek musi się pozbyć byłej narzeczonej,

która nie daje mu spokoju. Jaką rolę odegrała Julia? I co się stanie, gdy cała prawda wyjdzie na jaw?

Cudowna historia, która wciąga od samego początku i nie daje chwili na oderwanie się od

akcji. Czytałam z zapartym tchem i przewracałam kolejne strony by jak najszybciej dowiedzieć się co

będzie dalej. Świat mafii od zawsze mnie fascynował i nigdy mi się nie znudzi czytanie o nim. A

autorka idealnie trafiła w mój gust. Bohaterowie są świetnie wykreowani i wcale nie miałam ochoty

się z nimi rozstawać. Julia pozytywnie mnie zaskoczyła, bo miałam ją za słabą a okazała się silną

kobietą o zadziornym charakterze. Niestety zakończenie złamało moje serce i nie wiem, jak

wytrzymam w tej niepewności. Mimo to polecam serdecznie. A co niech inni też czekają z

niecierpliwością nie tylko ja.

"Myślała że od mafii można uciec. Myliła się."

Juliette naiwnie wierzyła że udało jej się uciec od życia które miała w dzieciństwie. Jednak mafia nie zapomina, pozwala jedynie wierzyć że jest wolna. Gdy mija dziesięć lat od ucieczki z domu rodzinnego, a Julia ma męża i małą córeczkę, dochodzi do tragedii. Okazuje się że jej mąż nie jest tym za kogo się podaje a ich wspólne dziecko zostaje porwane. Rozpoczyna się dramatyczna walka matki o odnalezienie córki ale również męża który powinien wiedzieć gdzie jest Chloe.

Książka pełna emocji i wrażeń. Tajemnice które powoli zostają odkryte dają poczucie adrenaliny a z każdym kolejnym odkrytym elementem, historia zaczyna się układać w całość. Świetny styl autorki pozwala płynąć przez książkę którą czyta się bardzo szybko. Jednak zostawienie czytelnika w takim momencie powinno być karalne 🤭 Ja chcę więcej, ja muszę się dowiedzieć co będzie dalej bo historia kolejny raz zaskoczyła na tyle że ciężko zapomnieć o tym co tam się wydarzyło. Determinacja matki szukającej dziecka, mafijne porachunki oraz namiętność. To wszystko znajduje się w tej książce przez co emocje gwarantowane.

Polecam.

Gdy dostałam propozycję otrzymania egzemplarza recenzenckiego książki Anny Wójcik "Utracony Raj" trochę się wachałam. Opis był niezwykle intrygujący ale jakoś tą okładka do mnie nie przemawiała ale postanowiłam zaryzykować. Dobrze, że to zrobiłam bo mogłam przez to stracić możliwość przeczytania tak świetnej książki.

Ale zacznijmy od początku.

Książka opowiada historię Juliette, która pomimo tego, że wychowywała się w rodzinie mafijnej nie chciała do niej należeć. Gdy nadarza się okazja ucieka.

Po latach życia na ulicy poznaje Taylora, tworzą związek i mają nawet córkę Chloe. Julii nie interesuje praca i to czym się zajmuje Taylor, on skupia się na życiu rodzinnym o opiece nad córeczką. Pewnego dnia jej spokój zostaje zburzony. Jej mąż zabiera ich córkę i ucieka. A ona zostaje uwięziona.

Gdy uda jej się odnaleźć Chloe? O niczym innym nie marzy tylko o odnalezieniu córki i dlaczego jej mąż jej to zrobił? O co tutaj chodzi? Te pytają nurtują Julie. Niestety to nie takie łatwe bo na wierzch wychodzą tajemnice.

Mogłoby by się wydawać, że to zwykła historia mafijna. Ale jesteście w błędzie. Ta książka jest tak naszpikowana zwrotami akcji, tajemnicami, że nic nie jest takie na jakie wygląda. Książka nie należy do cienkich, ale czytając ją nie można się od niej oderwać. Gdy skończyłam ją czytać było mi smutno. Raz,że już koniec a dwa, że takie było zakończenie. Rozerwało mi ono serce 💔

Książka napisana jest w świetnym stylu, wciąga od pierwszej strony a bohaterowie wywołują takie emocje, że ciężko to opisać.

Gdybym mogła to objęłabym ją patronatem, tak się podoba, serio. Gratuluję Autorce tak świetnego debiutu i patronom tak świetnej książki.

Czekam z niecierpliwością na kolejną część. Mam nadzieję, że będzie to szybko.

Polecam

"Utracony raj"Anna Wójcik

Wydawnictwo: NieZwykle

Premiera:o6.o7.2o22r

Juliette Salvatore/ Julia Evans to dwudziestoczteroletnia matka ośmiomiesięcznej Chloe i żona Taylora Evansa. Jest również córką bossa mafijnego.

Liam Harris to przystojny i niebezpieczny mężczyzna. Największy wróg ojca Juliette. Bezwzględny diabeł w ludzkiej skórze.

Juliette dorastała w pięknym domu, w bogatej rodzinie. Jednak ona chciała uciec od tego wszystkiego. Bo to wszystko wiązało się z życiem w świecie mafii a ona tego nie chciała. A była na to skazana jako jedyna córka bossa mafijnego. Pewnego dnia gdy miała czternaście lat, los z niej zadrwił. Z jednej strony dostała szansę na ucieczkę, z drugiej miała taką szansę jedynie dzięki temu, że umarła jej ukochana matka i nic już ją nie trzymało przy ojcu.

Po dziesięciu latach po ucieczce, gdy wiodła spokojne życie, jej przeszłość się o nią upomniała. Przez sześć lat żyła w nieświadomości, że mafia jest tak blisko niej. A osoby, które kochała ja zdradziły. I wtedy poznaje Liama, okazuje się, że mają tego samego wroga.

Co zrobi Juliette gdy mafia zapuka do jej drzwi? Kim jest wróg zarówno Julii jak i Liama? Czy wspólny wróg połączy tę dwójkę?

"Utracony raj" to debiut Anny Wójcik. Jak już zapewne część z was wie ja uwielbiam sięgać po debiuty. Czasami mnie one rozczarują innym razem zachwycą. Jeśli jesteście ciekawi moich wrażeń po przeczytaniu tego debiutu, to już spieszę z moją opinią.

"Utracony raj" to niewątpliwie udany debiut.

Autorka ma bardzo lekkie i przyjemne pióro. Ta książka praktycznie sama się czyta. Ja nie mogłam się od niej oderwać.

Fabuła jest bardzo interesująca a trzeba przyznać , że jest to ciężkie taką stworzyć gdy jest już tyle książek mafijnych na polskim rynku. Bohaterowie są dobrze wykreowani i z charakterem. Jednak zdarzały się momenty w których Juliette mnie irytowała swoim zachowaniem. I nie zawsze rozwój sytuacji w tej historii do mnie przemawiam. Jednak pamiętajmy, że jest to debiut autorki.

Widać, że autorka miała dokładnie przemyślaną historię i konsekwentnie, rozdział po rozdziale, przedstawiała nam losy Julietty. A trzeba przyznać, że autorka nie oszczędzała głównej bohaterki. Dostarczając przy tym wiele emocji.

Książka była nieprzewidywalna. Nie wiedziałam czego mogę się spodziewać w dalszej części. Autorce udało się kilka razy mnie zaskoczyć.

"Utracony raj" to udany debiut.

Co prawda znalazło się tam parę niedociągnięć, jednak nie na tyle dużych żeby przeszkadzało mi to w czytaniu i pozytywnym ocenieniu tej książki. Powiem więcej, z przyjemnością przeczytam kolejną część. A za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu.

Bezwzględny los, wszechobecne okrucieństwo oraz hierarchia, której nie wolno podważyć. Czy życie w świecie mafijnych zasad zawsze musi być pełne wyrzeczeń i źle podejmowanych decyzji?

Anna Wójcik otwiera przed nami dobrze znany temat romansu mafijnego a pierwszy tom jej serii wypada zaskakująco obiecująco. Nie jest to co prawda lektura odkrywcza i nie wprowadza nic nowego do historii, którą poznaliśmy już z każdej możliwej strony, ale sympatyczna kreacja bohaterów, liczne emocje oraz dobry styl autorki przemawiają na jej korzyć, pozwalając spędzić przyjemne chwile przy lekturze idealnej na popołudniowe lenistwo.

Poznajemy losy Juliette, dziewczyny, która doskonale rozumie zasady panujące w jej świecie. To nieco inne podejście do tematu, ponieważ zazwyczaj bohaterki starają się odcinać od swoich rodzinnych więzi już na wstępie. Tutaj Juliette jednak jest w pełni świadoma przyszłości, swojego przeznaczenia oraz przyjęcia obowiązków, ale to nie oznacza, że nie buntuje się wobec narzuconych jej działań. Niewiele może zrobić, ale prawda jest taka, że nie chce żyć w tak okrutnym świecie. Ucieczką jest dla niej śmierć matki, ale chociaż to bolesne przeżycie, po dziecięciu latach dziewczyna może pochwalić się życiem całkowicie odciętym od świata mafii. Tylko czy to czasami nie pozory, chwilowe zamydlenie oczu?

To opowieść o drugich szansach, o budowaniu życia na poczuciu własnych decyzji, o miłości, ale też i o kłamstwach, codziennych wyzwaniach oraz życiu z poczuciem winy. Autorka prowadzi nas przez historię, która może pochwalić się dobrze przedstawionym tłem obyczajowym, zagłębia się w życie bohaterów, pokazuje możliwe ścieżki wyboru. Tym sposobem całość mocno angażuje czytelnika, który ani przez moment nie pozostaje bierny na rozgrywane wydarzenia a towarzyszące nam podczas emocje wpływają na wiarygodność fabuły.

"Utracony raj" to nie jest odkrywcza powieść, ale napisana z pomysłem i wykorzystanym potencjałem, wydaje się jedną z ciekawszych propozycji z gatunku mafijnych romansów. Ładnie łączy ze sobą motywy, pozwala zajrzeć w głąb prywatnego życia bohaterów, ponieważ ich historia została rozbudowana, opierała się na profilach psychologicznych i tak jak to było możliwe autorka działała ze zgodą realnych wydarzeń. To ciekawa propozycja dla fanów gatunku, ale i dla tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z mafią w tle, bo w tym przypadku zagrało wszystko: od demonów przeszłości, przez niełatwe decyzje po niebezpieczeństwo w tle.

Juliette od dziecka wychowywała się w mafijnym świecie, w końcu jej ojciec stał na jego szczycie. To ona miała przejąć po nim władzę, chociaż wcale tego nie chciała. Pragnęła zniknąć, odejść ze świata mafii, jednak z niego się nie odchodzi. To oznaczałoby śmierć nie tylko dla niej, ale też dla ukochanej matki. Jednak pewnego dnia jej matka zostaje zamordowana, a jej ostatnie słowa są skierowane do Juliette. Każe jej uciekać jak najdalej, nie patrząc się za siebie i Anna dokładnie to robi.

Mija dziesięć lat, podczas których różnie bywało, jednak teraz jest już dobrze. Juliette ułożyła sobie życie, jest szczęśliwą matką i żoną. Wierzy, że mafię zostawiła daleko za sobą i już nigdy nie będzie musiała o niej myśleć. Myliła się i to bardzo. Dziwne zachowanie męża jest początkiem końca jej ułożonego życia. Jej córeczka Chloe zostaje uprowadzona, znika razem z mężem kobiety i to dopiero początek tego, co ma się stać. Juliette prowadząc śledztwo na własną rękę, trafia w ręce przyjaciela męża, mężczyzny, który okazuje się, kimś zupełnie innym niż myślała. Pobita, zgwałcona, na granicy życia myśli, że to już koniec, że nigdy więcej nie zobaczy ukochanej córeczki. Wtedy wpada w ręce największego wroga ojca-Liama Harrisa. Czy mężczyzna okaże się jej wrogiem, czy sprzymierzeńcem? Czy Juliette odbije się od dna? Czy odnajdzie córeczkę? Kim naprawdę okaże się jej mąż? Czy życie Juliette będzie jeszcze szczęśliwe?

Książka jest debiutem pani Anny Wójcik i moim skromnym zadaniem jest to jeden z najlepszych debiutów, jakie ostatnio czytałam, a nie było tego mało. Historia Juliette była świetna, ciekawa, wciągająca, nie jednokrotnie mnie zaskoczyła. Bardzo podobały mi się dialogi między kobietą a Liamem, to ich przekomarzanie. Książkę czytało się szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje. Poruszane są w niej tematy, które dla wielu nie są proste jak np. uprowadzenie dziecka. Akcja poprowadzona dość sprawnie, z ciekawymi zwrotami.

Główną bohaterką jest Juliette. To kobieta, która w jednej chwili straciła swój poukładany świat. Według mnie jest uparta, konsekwentnie dąży do celu, jakim jest odnalezienie córeczki. Były momenty, w których nie do końca zgadzałam się z decyzjami, jakie podjęła, jednak ogólnie ją polubiłam.

„Utracony raj” to książka, która bardzo mi się podobała i z niecierpliwością wypatruję kolejnego tomu. Z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

„Utracony raj” to pierwszy tom serii „Demony”, będący jednocześnie debiutem Anny Wójcik. Ale jak to jest z tymi debiutami? Czytacie? Lubicie? A może wolicie jednak czytać dzieła swoich sprawdzonych autorów? Jeśli o mnie chodzi - nie mam nic przeciwko czytaniu debiutów, a wręcz bardzo je lubię, bowiem nieraz można trafić na ogromne perełki! Oczywiście słabe tez się trafiają, jednakże nie jest to dla mnie powodem rezygnowania z przyjemności poznawania nowych autorów. Jestem pod ogromnym wrażeniem historii, którą stworzyła dla nas Anna Wójcik. Bardzo przyjemnie mi się ją czytało i wywołała we mnie naprawdę sporo emocji - a to właśnie [Adres usunięty]. ich szukam w każdej książce!

Juliette urodziła się w rodzinie mafiijnej, z której nie można uciec. I choć dziewczyna myślała, że jej sie to udało, przeszłość wróciła do niej szybciej niż myślała. 10 lat po ucieczce z rodzinnego domu, kobieta jest szczęśliwą mężatką i matką malutkiej Chloe, która jest dla niej całym światem. Ale pewnego dnia to szczęście zostaje jej zabrane, a ona sama trafia na nowo do świata, z którego jak myślała, udało jej się uciec… Czy Julii uda odnaleźć się zaginioną córkę? Czy Liam Harris, największy rywal i wróg jej ojca, będzie w stanie jej pomóc?

Autorka ma fantastycznie lekkie pióro, dzięki czemu przez tą książkę dosłownie się przepływa. Ani przez chwilę nie czułam się znudzona, a sama fabuła bardzo mi się podobała. Oczywiście motyw porwania w mafii jest mi już znany, ale to w żaden sposób nie przeszkadzało mi podczas poznawania historii Juliette. Nie zabrakło tutaj nieoczekiwanych zwrotów akcji, które co tu dużo mówić, nieraz mnie zaskoczyły i zszokowały. Momentami nawet łapałam się na tym, że mówię do głównej bohaterki co ma robić, ale ona w żaden sposób nie chciała mnie słuchać :P W książce co chwile coś się dzieje, a wszystko to jest opisane w naprawdę ciekawy sposób, przez co każde zdanie chłonie się z zainteresowaniem i przyjemnością.

Bohaterowie zostali bardzo dobrze wykreowani, a zwłaszcza Liam, dla którego z pewnością sama straciłabym głowę, gdybym poznała go na żywo ;) Był okrutny, brutalny, bezwzględny a jednocześnie opiekuńczy i pewny siebie. Na szczęście autorka cały czas utrzymywała jego zachowanie i postępowanie „na tym samym poziomie”, przez co jego osoba nie stała się naraz miałka i nijaka pod wpływem uczuć. Pomimo wszystko nie dał sobie w kasze dmuchać, nawet osobom, które były mu bliskie. Ogromnie podobała mi się też postać koszulowego maniaka Jake’a. Wprowadzał ogrom śmiechu do całej książki, ale nie tylko śmiechu, bo pomimo wszystko był, jak dla mnie, najbardziej ogarniętą osobą z nich wszystkich - podchodzący do wszystkiego racjonalnie i z głową, a nie myślący i działający pod wpływem emocji. Oczywiście ogromny plus również za kreacje „Cruelli de mon” Kate - ależ ona mnie denerwowała, chyba bardziej ja jej nie lubiłam, niż Julia :D

Jedna rzecz, która z początku trochę mi przeszkadzała, to „zbyt proste” odzywki bohaterów. Jak na świat mafii, były one trochę za dziecinne. Ale na szczęście z czasem przestałam zwracać na nie uwagę ;)

Tak jak pisałam wcześniej, jestem pod ogromnym wrażeniem historii stworzonej przez Anne Wójcik i z niecierpliwością będę wypatrywać kontynuacji serii Demony, bowiem to zakończenie…. I to w takim momencie… no to jest niedopuszczalne ;) ale jak widać autorzy lubią trzymać nas w niepewności, jednocześnie testując nasze granice cierpliwości ;) Polecam! Ale i ostrzegam - dla Liama można stracić głowę ;)

Z mafii nie da się uciec, ale jej się udało… Julia uciekła. Dziesięć lat później prowadzi szczęśliwe życie u boku kochającego męża i słodkiej córeczki. Lecz pewnego dnia wszystko się komplikuje a ona nie zdaje sobie sprawy z tego w jakich jest tarapatach…

„To świat, w którym się rodzisz, i z którego nie ma ucieczki”.

Ja to mam słabość do tych mafijnych romansów. Jak tylko skończę daną historię to chce odpocząć ale jak na horyzoncie pojawia się coś nowego to zacieram ręce i czytam, bo mam gdzieś tam nadzieje, że może coś nowego mnie spotka. No nie tym razem. Nic nowego tutaj się nie zadziało, aczkolwiek nie jest to zła książka.

DEBIUT: Przyjemne i lekkie pióro, książka pisana prostym językiem, szybko się czyta. Doczepiłabym się momentami do dialogów, które były… hmm. Dziwne. Przykładowo: mafia, krew, bezwzględność i „spadaj”…?Jakoś mi to nie pasuje do danej sytuacji i przede wszystkim osoby, która wypowiada to słowo. Czekam na dalsze losy, autorka mnie zaciekawiła. Mam nadzieje, że objętościowo będzie trochę chudsza (bo mimo, że nie liczy dużo stron trochę mi się momentami dłużyła) albo, że będzie się działo znacznie więcej.

„Sprzeciwianie mu się było jak gaszenie ognia benzyną, wybuchał jeszcze bardziej i zostawiał po sobie tylko popiół”.

BOHATEROWIE: Podoba mi się fakt jak wykreowany został Liam. Jest bezwzględny i okrutny od samego początku do końca- co jest rzadkie w tego typu książkach bo przeważnie taki gagatek na końcu staje się miękką kluchą myślącą nie tą głową, którą powinien. Julia jak dla mnie nijaka, nie mam zdania. Polubiłam również dwójkę najbliższych ludzi Liama. No i najważniejsze. Strasznie irytuje mnie jedna osoba, która jak na złość nie może zostać uśmiercona! Haha… może w tomie drugim pozbędziemy się pewnej jędzy…? Oceniam jako przeciętną, ale z ciekawości czekam na kontynuacje.

„Utracony raj”. Anna Wójcik i jej debiut. Są tacy, którzy do debiutów podchodzą z dystansem i nie oczekują wiele albo wcale ich nie czytają. Ja oczywiście zawsze daje im szanse, każdy kiedyś zaczynał i może akurat zdarzy się tak, że dana powieść okaże się strzałem w dziesiątkę? Tak się stało dokładnie tutaj. Autorka stworzyła mafijny świat w taki sposób, że nie chciałam tej książki odkładać. Wprowadziła powiew świeżości, jaki był mi potrzeby i który zdecydowanie otrzymałam. Wykreowała bohaterów w sposób szczególny, taki jaki mi osobiście bardzo odpowiada, nikt nie jest przerysowany i każdy na swój sposób próbuje w tym trudnym świecie coś zdobyć albo przerwać. Jedni robią to głośno, a inni chcą być bardziej dyskretni, ale za to każdy z nich ma cel do osiągnięcia. Można się oczywiście przyczepić do tego, że relacja głównych bohaterów jest trochę dziwna i szybko nabiera tempa ale z drugiej strony po co to robić jak właśnie chciałam czegoś nowego ? Czytałam wiele książek opartych na wątku mafijnym i gdybym nie wiedziała, że jest do debiut to szczerze nawet bym tego nie zauważyła. Podobała mi się, powiem nawet, że zrobiła na mnie spore wrażenie :)

📖 Jeśli myślałam, że zanim to wszystko się wydarzyło, żyłam w raju, byłam w błędzie. 📖

Anna Wójcik - Utracony raj.

Z debiutami bywa zazwyczaj tak, że nigdy nie wiemy, czego możemy się spodziewać.

Czasem jest udany, a czasem nie.

Ale w przypadku tej książki powiedzieć, że jest świetna, to jak nic nie powiedzieć.

"Utracony raj" to prawdziwa petarda.

Wystarczył sam tytuł prologu: "Strach doda ci skrzydeł" i już wiedziałam, że autorka kupiła mnie tą historią. Historią Juliette, w której znajdziemy całą gamę emocji. Strach, ból, ale również nadzieję, odwagę i miłość.

Do tego akcja, która nie zatrzymuje się ani na sekundę i nietuzinkowi, różnorodni bohaterowie.

Tu każdy ma swój charakter, jest "jakiś". Jednych lubimy innych kochamy, a jeszcze innych, razem z Julią, nienawidzimy z całego serca.

Nie do wiary, że to debiut. Ta książka jest dopracowana i spójna. Nieodkładalna.

Kiedy w drodze do pracy przeczytałam zdanie: "Pociągnąłem za spust", to przez osiem godzin zastanawiam się: zabił go, czy może jednak nie?

To książka z gatunku tych, które kończysz czytać i nie wiesz, co masz teraz zrobić ze swoim życiem.

Celowo nie piszę nic o treści, bo chciałabym, żeby każdy odkrył ją sam. Bo opis na okładce nie oddaje nawet w minimalnym stopniu tego, co kryje ta wspaniała historia. Historia, która na szczęście będzie miała swój ciąg dalszy.

Gorąco polecam i jednocześnie zazdroszczę tym, którzy jej lekturę mają jeszcze przed sobą.

Kolejny debiut na moim koncie, to książka "Utracony raj". Choć zaznaczę już na początku, że jeśli to debiutancka książka, to boję się co będzie w drugiej części. W ogóle nie znalazłam w tej książce typowych błędów debiutanta. Wręcz przeciwnie, ja tą książkę połknęłam w dwa wieczory i chciałam więcej.

Autorka kupiła mnie już samym prologiem na którym miałam ciarki, a pierwsze łzy leciały mi po 30 stronach. Dalej było tylko lepiej, więcej emocji i jeszcze więcej zwrotów akcji.

W tej historii poznacie Juliette, która od dziecka żyła w mafijnym, bezwzględnym świecie. Jako jedyne dziecko miała przejąć wszystko i stać się szefową organizacji. Jednak

po śmierci mamy uciekła. Ułożyła sobie życie, wyszła za mąż i urodziła córeczkę. Ale jak wiecie, przeszłość lubi wracać w najgorszym momencie. Kiedy zamknięta w piwnicy Julia była bliska śmierci, Liam Harris największy wróg jej ojca -uratował ją. Zawarli mały sojusz. Jednak szczerość w tym świecie jest bardzo ważna, a Julka przekona się o tym najbardziej...

"Zacznie się psuć powoli od środka, a ciemność, która od zawsze mnie otacza, zacznie pochłaniać i ją. Wszystko, co kolorowe, staje się mroczne i szare, gdy tylko się pojawiam, a to, z czym się zetknę, zatruwam i niszczę".

Wykreowanie bohaterów w książce mafijnej to nie lada wyzwanie, często autorzy popadają w schemat "on ten dominujący, ona szara mysz", tutaj wszystko zadziało się inaczej. Julia owszem była momentami słabsza, ale ją napędzała całkiem inna siła...siła miłości do córki. Najsilniejsza, najwierniejsza i najbardziej wytrwała miłość, dla której jesteśmy w stanie zrobić wszystko. I tu mnie kupiła. Pokochałam Julie za jej charakter, wytrwałość i poczucie humoru. Gdzieś w środku czułam, że jeszcze nie raz mnie zaskoczy, a cięty język dodawał jej jeszcze więcej charakteru.

Z kolei kreacja Liama Harrisa, no cóż.. kolejny mafijny boss, który pod maską bezwzględności, jednak może i ma serduszko, ale zanim się cokolwiek o nim dowiecie, pokaże pazurki i zdziwi was jego zachowanie. Mężczyzna z niezwykłym magnesem, można się zakochać ale..ma też mrok, i to nie byle jaki. Potrafi być niebezpieczny, zabijanie to jego hobby..ma wiele mrocznych tajemnic, które jak najszybciej chciałam odkryć.

Polubiłam ich mimo wad. Fajnie wykreowani, niesamowicie ułożone napięcie między nimi, wszystko działo się odpowiednim momencie.

Nie wiem jak autorka to zrobiła ale nie nudziłam się ani chwili. Znajdziecie tutaj dużo emocji, trudną przeszłość bohaterów. I przede wszystkim zakończenie po tym całym emocjonalnym bombardowaniu, które wyciśnie was do końca. Jeszcze jestem w szoku i czuje pustkę. Polecam!!

Julia wiele lat wcześniej podczas mafijnych porachunków jej ojca ucieka z domu. Przez kilka lat żyje na ulicy, aż pewnego dnia nieznajomy mezczyzna wyciąga do niej pomocną dłoń. Kobieta zmienia tożsamość, jest szczęśliwa i przekonana, że uwolniła się od ojca raz na zawsze. Jej radość nie trwa długo, bowiem zostaje jej odebrana najważniejsza osoba w życiu, a ona nie spocznie dopóki jej nie odnajdzie. Jednak po drodze trafia do samego piekła...

Co to była za książka! Przyznaje się, że przepadłam po pierwszym rozdziale dosłownie i w przenośni. Czytałam, myślałam i przeżywałam wszystkie wydarzenia wraz z bohaterami. I to jest debiut autorki, która z przytupem wchodzi na literacki grunt romansów, o ile można tak to określić. To romans mafijny, który zaskakiwał mnie dosłownie na każdym kroku, zwrotami akcji i brakiem typowych schematów. Przyznaję się bez bicia, że w wypadku Utraconego Raju chciałabym, żeby autorka poleciała z schematem, bo jak można napisać takie zakończenie, a moje serce krwawi. Już się boję co autorka zgotowała bohaterom w drugiej części.

Celowo nie piszę za wiele o bohaterach i samych wydarzeniach z książki, bo chciałabym, żebyście mieli taką samą frajdę z czytania jak ja 💙

Kac ksiazkowy gwarantowany, a Julia i Liam to tak ogniste temperamenty, że razem tworzą zabójczą mieszankę wybuchową. Ogrom emocji i ilość skomplikowanych relacji to główne atuty powieści, ale również wielobarwni bohaterowie, z których każdy wymyka się z ram i da się lubić. Może oprócz Kate, którą przydałoby się utemperować.

Najwięcej humoru wniósł do całej fabuły Jake, ekscentryczny przyjaciel Liama, który jest jego egzekutorem i uwielbia koszule w różne zabawne wzory, jak np. flamingi. Jest też tajemniczy Roy, ponury typ, spec od wszelkich zabezpieczeń. Wreszcie sam Liam, który ma w sobie tak wiele sprzeczności, że ciężko było za nim nadążyć.

Relacja głównych bohaterow to dobry fajerwerk, który od samego odpalenia wybucha mieniąc się wieloma barwami i kiedy już myślisz, że wystrzeliły wszystkie kolory, to następują kolejne wybuchy aż do ostatniej strony.

Oszalałam na punkcie tej historii, która mnie sponiewierała emocjonalnie i pozytywnie zaskoczyła powiewem świeżości. Autorka nie oszczędza swoich bohaterów, pozwalając jedynie na chwilową iluzję szczęścia, a czytelnikom funduje mikro zawał co ktoryś rozdział.

Utracony raj porusza ważne tematy, jak utrata najbliższych osób i związany z tym ból i cierpienie. W moim odczuciu to również opowieść o tym, że każdy ma prawo do szczęścia czy miłości, nawet najbardziej zepsute i owładnięte ciemnością serca...

Autorka obiecała mi, że w drugim tomie poskłada moje serce i trzymam ją za słowo, bo wrzucone na wattpadzie rozdziały dalszych losów bohaterów o tym nie świadczą....

Bardzo bardzo polecam i będę spamować Was tym tytułem 💙 bo jestem po prostu ZAKOCHANA 💙 i wyobraźcie sobie, że to jest debiut autorki! Jedno wielkie wow 💙

Życie Juliette z góry naznaczone zostało bólem i cierpieniem. Jako córka mafiozy od dziecka zmuszana była obcować z tym klimatem. Była świadkiem wielu scen, których żadne dziecko nie powinno widzieć. Zdawała sobie sprawę, że może przyjść dzień, w którym to ona zmuszona będzie przejąć mafijny biznes. Śmierć matki choć mocno ją dotknęła stała się również możliwością ucieczki. Uchyliła bramę, za którą znajdował się inny świat...

Dziesięć lat później Juliette jest szczęśliwą mamą małej Chloe i ma przy boku mężczyznę, który wyciągnął do niej pomocną dłoń, gdy ona marzła na ulicy. To właśnie wtedy, gdy kobieta najmniej się tego spodziewa przeszłość postanawia się o nią upomnieć. Dociera do niej słuszność słów, że z mafii nie da się uciec, chyba, że w czarnym worku lub na dnie jeziora z betonową biżuterią. Życie Juliette ponownie zamienia się w piekło, a wydarzenia z dzieciństwa wydają się niczym w porównaniu z tym, na jakie tortury skazał ją ojciec tym razem. Dziewczyna nie ma siły już walczyć. Zostaje złamana. Pragnie, by ktoś ulżył jej w cierpieniu i po prostu ją zabił. Życie napisało jej jednak inny scenariusz i postawiło na jej drodze samego diabła. Liam Harris, największy rywal i wróg jej ojca staje się jej wybawieniem i przekleństwem jednocześnie.

Zacznę od tego, że bardzo podoba mi się styl autorki. Jest prosty i dosadny, a jednocześnie przyjemny w odbiorze. Czytało mi się tę książkę wyśmienicie.

Fabuła? Świetna. Nie mogłam się od tej historii oderwać, a jak już musiałam, chociażby po to, by coś zjeść, to myślami zostawałam w tamtym świecie i kminiłam co też tam się za chwilę może wydarzyć. Autorka zaskakiwała mnie licznymi zwrotami akcji, a napięcie jakie czułam podczas czytania osiągało najwyższy poziom. Czekałam na moment, w którym zdetonowana zostanie najpotężniejsza bomba i zmiecie wszystko z powierzchni ziemi. I boom... Ten moment nadszedł, a ja zbierałam swoje porozrzucane szczątki.

Aj, strasznie drastyczna ta moja recenzja, ale to chyba dlatego, że ciągle siedzę w klimacie "Utraconego raju".

Bohaterowie w tej książce są skomplikowani, nieobliczalni i nigdy nie można być pewnym jak się w danej chwili zachowają.

Juliette, która choć psychicznie złamana szybko odnalazła się w świecie Liama. Zaskakiwał mnie sam Liam, który czerpał chorą satysfakcje z zabijania, a jednak odnalazł w sobie pierwiastek ludzkości i wyciągnął pomocną dłoń do nieznajomej kobiety. Intrygujące okazały się być również postacie drugoplanowe: Jake, Roy i wredna Kate, która, coś czuję, że jeszcze sporo tu namiesza.

Jeżeli lubicie romanse mafijne z nietuzinkową, oryginalną fabułą, zawrotną akcją i ciekawymi bohaterami, to zachęcam do sięgnięcia po "Utracony raj". Polecam gorąco.

Macie czasami myśli, by zostawić wszystko za sobą i zacząć od nowa? ❤️

Jakaś część mnie wbrew wszystkim przeciwnościom nadal przy każdym romansie mafijnym ma nadzieję, że będzie logicznie skonstruowany, pełen emocji, namiętności - po prostu będzie co najmniej dobry. Niestety, ostatnio coraz częściej przekonuję się, że chyba liczę na zbyt wiele🙈

W przypadku UTRACONEGO RAJU miałam takie przeczucie, że tym razem to będzie naprawdę niezła książka. Niecierpliwie czekałam na przesyłkę, a gdy w końcu ją miałam, to zabrałam się za czytanie w pierwszej wolnej chwili. I co?

No i... klapa, niestety 🙈 Nie powiedziałabym, że to najgorsza książka, jaką przeczytałam od lat, ale do najlepszej też jej wiele brakuje. Zacznijmy od tego, że jak dla mnie kompletnie nie istniała tutaj chemia między głównymi bohaterami. Miałam wrażenie, że to wszystko między nimi dzieje się na siłę, a Liam był tak zmienny, że poważnie zaczęłam się martwić o jego stan psychiczny.

Juliette natomiast była dla mnie trochę nijaką postacią. Nie wczułam się kompletnie w jej sytuację, nie potrafiłam jej współczuć - sama nawet nie wiem co o niej napisać, bo w moim odczuciu była dość kartonowa🙈

No cóż, UTRACONY RAJ z pewnością nie znajdzie się w mojej topce najlepszych romansów mafijnych, ale może Wy odnajdziecie w tej książce coś, co Was przekona? Macie w planach UTRACONY RAJ?❤️

#współpraca z @wydawnictwoniezwykle

,,Tak wła­śnie dzia­łam na ludzi. Spra­wiam, że moja ciem­ność ni­czym jad za­tru­wa ich dusze. Teraz przy­szła kolej na Julię i kto chce, może mnie na­zwać po­pa­prań­cem, ale to spra­wia, że żyję, a moimi ży­ła­mi za­czy­na pły­nąć jesz­cze więk­szy mrok."

,, Utracony raj" to książka, która swoją fabułą zaskakuje, ale gwarantuje Wam, że to dopiero początek niespodzianek!

Juliette to piękna kobieta, która w swoim życiu przeszła wiele, a właśnie teraz odnalazła pełnię szczęścia, lecz nie spodziewała się, że te szczęść ma datę ważności! Szczęśliwa mężatka, kochająca mama, a czar pryska w dniu, w którym przeszłość upomniała się o nią, celując prosto w serce i zabierając to na co pracowała tyle lat - szczęście!

Liam Harris największy wróg ojca Juliette, czarny charakter, ale jako jedyny wyciągnął rękę w stronę Juliette, łącząc z nią siły, lecz każde z ich ma inny cel! Niedomówienia i tajemnice nie wróżą nic dobrego między tą dwójką! Jaki cel mają Liam i Juliette? Czy będą umieli razem współpracować? Jakie posiadają tajemnice? Tego Wam nie zdradzę, ale koniecznie przeczytajcie książkę, by znaleźć odpowiedzi na pytania!

,,Utracony raj" to fenomenalna książka!!!! O mafii mamy wiele książek, lecz nie każda jest w stanie porwać od pierwszej strony, by na samym jej końcu stwierdzić, że zdecydowanie dostaliście zły egzemplarz, bo w Waszym brakuje stron! Dokładnie tak się czułam, czytając ,,Utracony raj" w tej książce wszystko zostało dopieszczone, każdy najdrobniejszy szczegół miał ukryte znaczenie, a ja miałam możliwość odkrywać to wszystko strona po stronie! Relacja głównych bohaterów nie była łatwa, ale było czuć ich wahania emocjonalne, niepewność, bo w każdym z nich toczyła się walka, o to, co powinni zrobić, a co dyktuje im serce! Walka, walką, ale zdarzały się słowne potyczki między tą dwójką, które nadały całej książce dodatkowe punkty!

Styl autorki to jak dla mnie to mistrzostwo już po pierwszych stronach powieści wiedziałam, że autorka została stworzona do pisania, by zachłannie wciągnąć czytelnika w świat, który może jest fikcją, ale zostanie odebrany jako rzeczywistość!

Autorka pokazała, że tajemnice i niedomówienia mogą prowadzić do upadku, z którego ciężko się podnieść! Szczerze po zakończeniu ,, Utracony raj" znalazłam się w mroku wraz z Juliette, jako kobieta rozumiem jej wahania i tajemnice! Mam nadzieję, że nie będę musiała długo czekać na drugi tom, bo niesprawiedliwość, którą otrzymałam na zakończeniu, złamała mnie! Autorka zrzuciła na mnie bombę emocjonalną na zakończenie i zdecydowanie poturbowała mnie przy tym mocno! Polecam 11/10

Książka, o której dziś Wam opowiem jest debiutem Anny Wójcik, wiedziona chęcią poznania nowych pisarzy, a także historii, które wniosą coś nowego do literatury, inne motywy, doświadczonych życiowo bohaterów. W ten właśnie sposób udało mi się odkryć „Utracony raj”, powieść, która jest związana z mafinym światem, ale może okazać się czymś innym, czego właśnie szukaliście. Warto dawać szansę debiutom, kto wie, czy nie poznajecie właśnie twórczości jednego z przyszłych ulubionych autorów? Z mafii nie można się wypisać, jak z biblioteki wypełniając dokumenty i składając na nich podpis. Jeśli rodzisz się w jej szeregach to w nich pozostaniesz, dopóki śmierć nie zdecyduje inaczej. Ucieczka nie wchodzi w grę, nawet, jeśli z początku wydaje się, że wszystko jest w porządku, a życie pozornie układało się w całość. Doświadczenie uczy, że to jedynie złudna nadzieja, a prędzej, czy później usunie się stabilny grunt pod nogami pozostawiając jedynie pytania, co będzie dalej.

Główną bohaterką powieści „Utracony raj” autorstwa Anny Wójcik jest Juliette Evans, urodziła się w miejscu, którego by sobie nie życzyła. Znała panujące zasady, była z nimi oswajana od czasu, kiedy była dzieckiem. Nikt nie ukrywał, czym zajmuje się jej ojciec, ponieważ miała w przyszłości zająć jego miejsce. W gruncie rzeczy kobieta marzyła o normalności, o dokonywaniu własnych wyborów, stworzeniu rodziny i pracy, która byłaby legalna i dawała stabilizację. Pewne wydarzenia umożliwiły jej ucieczkę, otwarły furtkę do nowego życia, o jakim zawsze marzyła. Skorzystała z niej i uciekła porzucając mafię, wszystko, co znała. Spokojem cieszyła się dziesięć długich lat, w między czasie stała się Julią, była mężatką i urodziła śliczną córeczkę. Nic, co dobre nie trwa wiecznie, nagle życie kobiety rozpada się niczym krucha porcelanowa figurka, którą pod cienką powłoką pokrywały rysy. Traci wszystko, czego tak bardzo pragnęła, nie zdawała sobie sprawę z tego, że niebezpieczeństwo było tak blisko i wyciągało ręce w jej stronę. Kiedy czuła, że nie wie, co powinna zrobić, a jej życie wisiało na włosku pojawił się on. Liam Harris, niebezpieczny człowiek, a do tego rywal i wróg jej ojca. Pogłoski, które krążą na jego temat nie przedstawiały go w dobrym świetle. Jest głową mafijnej rodziny, budzi grozę, niczym bestia potrafi zniszczyć to, czego się dotknie. Nie warto pozostawiać niedomówień, czy przemilczeć istotnych informacji, bowiem konsekwencje takiego czynu mogą być koszmarne. Liam jest mężczyzną, który nie wybacza, jednak pewne wspólne cele sprawiły, że zdecydował się zainteresować Juliette. Czy powinna mu zaufać? Czy Harris jej pomoże, a może wykorzysta, aby zrealizować własne cele?

„Utracony raj” to powieść Anny Wójcik, a zarazem pierwszy tom serii Demony, jak już wcześniej wspominałam jest to romans, którego akcja rozgrywa się w mafijnym świecie, ale także i poza jego granicami. Bardzo spodobał mi się taki zabieg, jak i pewne elementy, o których nie bardzo mogę tutaj wspomnieć, aby nie zaspoilerować Wam za bardzo w tej recenzji, jednak muszę nadmienić, że są one inne od powieści, z którymi dotychczas się zetknęłam. Książka, o której Wam dziś opowiadam zyska kolejny plus dzięki narracji w osobie pierwszej, dla wielu czytelników jest to istotne, dlatego zdecydowałam się, aby to zaznaczyć. To, co mogę Wam ukazać to ucieczka poza mafine sztywne zasady, świat i jego brutalność. Odwaga głównej bohaterki, aby tego dokonać, pomimo, że się w głównym rozrachunku niezbyt opłaciła to dała jej wiele doświadczenia i uczyniła z Juliette kobietę, którą się stała. Zadziorną, potrafiącą walczyć o swoje, mającą swoją wrażliwość, delikatność i emocjonalność. „Utracony raj” to historia, która wciągnęła mnie niemalże od pierwszej strony, ponieważ czytelnik zostaje wciągnięty w ten świat niemalże od początku. Fabuła jest dokładnie i doskonale przemyślana i rozrysowana, mamy tutaj wiele intryg, które łączą się z kłamstwami, co tylko potęgują pewnego rodzaju nieufność i podejrzenia. Ta książka jest bardzo dobrym debiutem, jest ciekawa, przemyślana, ma wspaniałych bohaterów, którzy potrafią swoją obecnością wiele wnieść na płaszczyznę akcji.

"Wszystko wygląda idealnie, gdy patrzymy na coś z boku i nie ​widzimy wnętrza. Gdy przyjrzymy się bliżej, możemy dostrzec ​coś więcej niż same zalety, ale gdy jesteśmy w samym środku ​wtedy tak naprawdę poznajemy prawdę".

"Sny czasami lubiły zmieniać się ​w koszmary, gdy tylko traciliśmy czujność".

"Upadłam, a gdy upadasz, to albo leżysz, albo podnosisz się ​silniejszy".

Juliette od dziecka rozumiała prawa rządzące jej światem. Wiedziała, kim jest jej ojciec i czym się zajmuje. A co gorsza, że kiedyś ona jako jedynaczka będzie musiała przejąć rodzinny biznes i stanąć na czele organizacji mafijnej.

"W świecie mafii musisz pracować tak, żeby nie mieć ​u nikogo przysługi, bo każdy upomni się o nią w najgorszym dla ​ciebie momencie".

Mimo iż myślała, że nie będzie na to szans udało jej się uciec jednak nie na długo. Brutalny świat uderza w nią ponownie ze zdwojoną mocą wciągając również najbliższe jej sercu osoby. Kiedy Juliette będzie na granicy życia i śmierci, Liam Harris, największy rywal i wróg jej ojca, zaoferuje pomoc. Dziewczyna szybko się przekona, że budowanie przyszłości na kłamstwach ma straszliwą cenę..

Do jakich poświęceń będzie gotowa zrozpaczona kobieta? I czy wszystkie sojusze przetrwają to co dopiero ma nadejść? A przede wszystkim... Czy utracone zaufanie da się jeszcze odzyskać?

To co przede wszystkim musicie wiedzieć to to, że "Utracony raj" jest książką którą jesteśmy oczarowane w której jesteśmy zakochane i której nie miałyśmy absolutnie ochoty kończyć a wręcz zacząć czytać od nowa kolejny i kolejny raz. Oprócz motywu mafijnego i walki o władzę której możecie się spodziewać znajdziecie także zagadki i tajemnice które będziecie chcieli rozwiązać oraz odkryć wraz z bohaterami. Śledząc scena po scenie zastanawiałyśmy się co się jeszcze wydarzy? Co na nas jeszcze czeka? Nie będziemy ukrywać, że autorka ustawiła poprzeczkę piekielnie wysoko sprawiając, że poczułyśmy podczas czytania prawdziwą i to nie małą ekscytację oraz powiew świeżości dzięki nieszablonowej i niebanalnej fabule. Dopracowanie każdego detalu tworzącego spójny bieg wydarzeń i płynność z jaką przechodzimy od jednej sceny do drugiej powoduje w zasadzie, że książka czyta się sama 🤷 nie będziemy ukrywać, że zazwyczaj tytuły po które sięgamy są dla nas przewidywalne. Nie przeszkadza to nam w żaden sposób natomiast nie powoduje tak silnego uczucia zaciekawienia domyślając się co najprawdopodobniej zdarzy się dalej. Tu jednak było inaczej. Autorka potrafiła zaskoczyć i potrafiła obrócić sprawę tak, że pozostawałyśmy przez moment z otwartą buzią, milionem kłębiących się w głowie znaków zapytania i efektem "WOW". Do tego historię poznajemy z kilku perspektyw różnych bohaterów natomiast oczywiście z przewagą Julii i Liama co dla nas krótko mówiąc było genialne bo poznałyśmy tok myślenia i punkt widzenia także innych. Mówiąc o bohaterach trzeba podkreślić, że Liam może się wydawać osobowością z dwubiegunowością. Kochany, troskliwy i uroczy zaraz jednak zimny, oschły a do tego brutalny i wybuchowy jak mało kto.

"Sprzeciwianie mu się było jak gaszenie ognia benzyną, wybu​chał jeszcze bardziej i zostawiał po sobie tylko popiół".

"To człowiek, który mści się, gdy ktoś go oszuka. To człowiek, ​który zabija, gdy ktoś go oszuka, bo ludzie tacy jak Liam nie wy​baczają".

Julia... No to jest dopiero kobieta, której należą się pokłony. Silna, uparta, bystra, mądra, inteligentna z ogromną wolą walki ale jednocześnie krucha i delikatna.

"Wyglądała tak niewinnie, ale ja wiedziałem, ​że w rzeczywistości wewnątrz była jak nieokiełznany ogień, którego ja byłem panem i musiała mi się podporządkować. Nie było ​innej opcji".

Musimy także wspomnieć o jednej z postaci drugoplanowych czyli Jake'u, który mimo roli egzekutora okazał się barwną postacią powodującą nie raz i nie dwa szeroki uśmiech na naszych twarzach 😁😍

Będzie brutalnie, będzie kusząco i niezwykle intrygująco. Bo tak kochani, oprócz tego, że bohaterowie nie będą tu się tylko głaskać po głowach ale będą walczyć o przetrwanie, o każdy oddech swój i swoich bliskich zmuszeni momentami do nawet najgorszych rzeczy, będą sceny gorące powodujące nagły wzrost temperatury (jakby komuś było przy tych upałach zbyt chłodno 😁) ale napisane w idealny"smaczny" sposób. Anna Wójcik swoim debiutem wodzić was będzie na pokuszenie nęcąc i wodząc za nos! A moment w jakim was pozostawi na końcu... Ehhh... Lepiej zaparzyć sobie melisski... Ile? No tak... Z kontener może dwa...

"Utracony raj" to jedna z niewielu wydanych do tej pory książek do których nie mamy absolutnie żadnych obiekcji a wręcz przeciwnie uważamy, że jest tu wszystko napisane w punkt tak jak właśnie powinno być. To historia o sile miłości matki do dziecka, o chęci przetrwania ale i zemsty. O wyrzeczeniach do jakich jesteśmy zdolni dla drugiego człowieka ale także krzywdach jakich możemy doznać od osób po których byśmy się tego nie spodziewali.

Chyba nikogo zatem nie zdziwi jeśli powiemy, że jest to nasz absolutny #musthave i #mustread ? 😍