Usta mordercy. Tom 1

Super kryminał oby więcej takich! Czekam na kontynuację. Bardzo polecam!

Zdarzyło Wam się czytać powieść, w której połączono kryminał i sensację? Mnie tylko raz i to właśnie była to książka „Usta Mordercy”. Oczekiwałam dobrego kryminału, bo mam taki cug na tego typu literaturę, a dostałam podwójną bombę i to niespodziewanie! Często obawiam się duetów, wiadomo, każdy autor ma swój styl i własny punkt widzenia, a nie każde duo wychodzi tak jak powinno, niemniej jednak ucieszyłam się kiedy pan Artur i pani Monika znaleźli wspólną drogę i oddali nam w dłonie naprawdę dobrą powieść.

Otóż mamy zwłoki. Kobiece. Mocno poturbowane. Z pieniędzmi w intymnych miejscach. Zacznę zatem od faktu, że powieść rozpoczyna się hardo! To właśnie to co owce lubią najbardziej, bo przecież fabuła, która ma to coś, ma taką iskrę, która nas ciekawi to zdecydowanie coś czego szukam w literaturze. I to dostałam, zupełnie jak na talerzu. Pierwsze strony powieści zawładnęły mną porządnie i #kocysioweczytanie poszło w ruch pełną parą. Powieść ma grubo ponad 400 stron, a ja ją miałam na jedno posiedzenie!

Bohaterowie są świetni. Każdy z nich jest inny, dopracowany z własnym charakterem, żadne tam ciepłe kluchy. Nie są też wyidealizowani, więc nie mamy wrażenia, że tak mocno ociekają perfekcyjnością. Są prawdziwi i tacy... normalni. Po prostu! Nie wiemy zza którego rogu wyskoczy nam zwrot akcji, nie ma tutaj miejsca na nudę, tylko twardo towarzyszymy naszym stróżom dobra w złapaniu winnego. Chodź Tom chwilami zamrażał mi kręgosłup swoją postawą, ale to tylko dodatkowy atut, a dla odmiany Maciej miał tą ikrę i błyskotliwość, więc wszystko ładnie się uzupełniało.

Intryga goni kolejne tajemnice. Nie ma czasu na zastanawianie się, trzeba znaleźć mordercę! Zupełnie nie przeszkadzała mi ilość postaci, każda miała znaczenie i każda odgrywała swoją rolę. Każdy krok dopracowany, przejścia między personami są płynne, a historia nie zwalnia ani na moment. Ta powieść to naprawdę dobry kryminał. Ma wszystko to co powinien mieć ten styl, ale i sensację, której tutaj w ogóle się nie spodziewałam. Może dlatego tak bardzo uderzyła w moje gusta!

Kiedy biorę do ręki kryminał wydany przez Oficynkę, jestem pewna, że będzie to strzał w dziesiątkę. Nie inaczej było i tym razem, ale przyznaję, obawiałam się, co wyszło ze wspólnej pracy dwojga autorów, tym bardziej że nie miałam okazji poznać ich wcześniejszej twórczości. Na szczęście, okazało się, że te obawy są bezpodstawne i dostałam niezwykle wciągającą i wielowątkową powieść.

"Usta mordercy" to rozbudowana historia, przy której trzeba się skupić, bo już od pierwszych stron pojawia się mnóstwo postaci, a intryga goni intrygę oraz pojawia się w niej coraz więcej tajemnic- które wprowadzają niemałe zamieszanie. W pewnym momencie naprawdę miałam trudność połapać się, kto jest z kim a kto przeciwko komu, ale zwalam to tylko na swoją chwilową nieuwagę. Na szczęście dość szybko zorientowałam się, o co chodzi.

Bohaterowie są bardzo realni, łatwo się z nimi utożsamić i wczuć się w ich emocje, nie trudno zrozumieć motywy, które nimi kierują. Wzbudzają całą gamę uczuć w czytelniku. Zimna i bezwzględna postawa Toma doprowadzała mnie momentami do szału. Zastanawiałam się momentami czy ta postać ma jakieś uczucia. Najbardziej przypadła mi do gustu postać prokurator Celeban.

Dialogi są naturalne, kiedy trzeba, oddają powagę sytuacji, ale pozwalają też czasami się uśmiechnąć.

Pomysł na fabułę dopracowany w najdrobniejszych szczegółach, widać, że autorzy wiedzą, o czym piszą, niczego nie zostawiają przypadkowi.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Świetnie skonstruowana historia, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala się odłożyć na bok, choćby na moment.

POLECAM...

Świetna książka! Trzyma w napięciu do samego końca! Bardzo polecam !

Policja prowadzi śledztwo w sprawie brutalnych zabójstw kobiet. Sprawa jest dość skomplikowana, a komplikuje się jeszcze bardziej, gdy okazuje się, że jeden ze świadków zniknął. Tom Wilmowski, brat zaginionego oraz były komandos, rozpoczyna na własną rękę poszukiwanie brata. Nikt nie przypuszcza, że za tymi sprawami kryje się coś o wiele większego. Co wspólnego ma zniknięcie Franka z wielkimi pieniędzmi? Czy policja odnajdzie mordercę, a Tom brata?

Tytuł książki bardzo mnie zaintrygował. Miałam nadzieję, że będzie to świetna historia kryminalna z wątkiem sensacyjnym. Jednak jak teraz się nad tym zastanawiam, to chyba więcej było tu sensacji niż kryminału. Niestety czegoś mi w tym wszystkim zabrakło. Być może równowagi między poszczególnymi wątkami. Zacznijmy jednak od plusów. Mimo, że książka ma prawie 450 stron czytało się ją dość szybko. Pomysł na fabułę całkiem fajny. Wątki łączyły się ze sobą w ciekawy sposób i wywoływały emocje. Choć tak, jak wspomniałam wcześniej przeważała sensacja, a ja tak czekałam na rozwiązanie zagadki brutalnych morderstw kobiet. Ze wszystkich postaci na wyróżnienie zasługuje bezwzględny Tom Wilmowski, pani prokurator Celeban oraz Maciej Krupiński. Ta trójka została najlepiej wykreowana i od razu ich polubiłam. "Usta mordercy" mają również swoje minusy. Chwilami nudziły mnie zbyt długie opisy. Wydaje mi się, że były niepotrzebne. Drugim minusem jest zbyt duża ilość postaci. Były momenty kiedy musiałam przerwać czytanie i zastanowić się kto jest kim i do której ekipy należy. To również spowodowało, że postaci były nijakie. Tylko wspomniana wcześniej trójka zapadła mi w pamięci. Trzecim (i chyba największym) minusem są morderstwa kobiet. Bardzo żałuję, że ten wątek nie został bardziej rozbudowany. Został ON zepchnięty na drugi plan, choć tytuł książki sugerował mi zupełnie coś innego. Zakończenie nie było dla mnie żadnym zaskoczeniem. A szkoda. Fanom sensacji i kryminału zapewne ta historia przypadnie do gustu. We mnie wywołała niestety mieszane uczucia.