Upadek bogów

Rey córka Odyna rozpoczyna naukę na elitarnym Uniwersytecie Endiru, na którym uczą się potomkowie pradawnych rodów. Rey ma za zadanie nie tylko zdobycie wiedzy, ale przede wszystkim odzyskanie legendarnego młota – Mjölnira. Odyn, knując intrygę, jest w stanie poświęcić Rey, a żeby córka była mu posłuszna, szantażuje ją życiem ukochanych przez nią ludzi. Rey nie spodziewa się, że na uniwersyteckim kampusie spotka Arica Eriksona, niegdyś jej bliskiego, a teraz jej zaprzysięgłego wroga. Wkrótce okazuje się, że zarówno Rey, jak i Aric mają ten sam cel – odzyskać Mjölnir, jednak każde z nich zamierza wykorzystać młot w innym celu. Wydarzenia tygodnia orientacyjnego na uniwersytecie powodują, że wrogowie łączą siły. Czy uda się odzyskać Mjölnir? A jeśli tak, to w czyje ręce wpadnie?

„Upadek bogów” to tom pierwszy serii o tym samym tytułem bestsellerowej autorki Rachel Van Dyken. Autorka znana jest z serii romansów oraz samodzielnych powieści, które znalazły się na listach „New York Times”, czy „USA Today”.

„Upadek bogów” zaklasyfikowałabym jako romantasy z elementami mitologii nordyckiej.

Pozwólcie, że zacznę od wątku mitologicznego, który bardzo lubię w powieściach. W powieści znajdziemy znane zarówno z mitologii, jak i bezpośrednio z niej przeniesione do popkultury postaci Odyna, Thora czy Lokiego. Znajdziemy również Jötunonów i mroźny Jotunheim.

Bohaterowie muszą odnaleźć legendarny młot – Mjölnir, ukryty na tereni uniwersytetu. „Szlak” do odnalezienia miejsca ukrycia młota wiedzie przez miejsca oznaczone potężnymi runami. Runy znajdziemy zarówno w mitologii, jak w kulturze nordyckiej (a jedną runę wszyscy mamy na naszych urządzeniach mobilnych).

W tym wątku muszę przyznać, że Autorka dobrze sobie radzi ze znajomością mitologii i świetnie łączy „mitologiczne fakty” z wymyśloną fabułą.

W warstwie romantycznej, pojawia się lubiany przeze mnie wątek eniemies-to-lovers, który tu został całkiem dobrze poprowadzony. Chemia między Rey a Arickiem jest wręcz namacalna. Od początku między nimi iskrzy, choć oboje zdają sobie sprawę, że powinni się od siebie trzymać z daleka. Zwłasza Aric darzy Rey wręcz zabójczym afektem. Warto tutaj dodać, że Autorka postawiła na slow burn. Uczucie między tym dwojgiem rozwija się powoli, nieśpiesznie, wbrew bohaterom, jednak gdy już sobie pozwolą na bycie razem, uczucie wybucha pełnym żarem.

W powieści znajdziemy również motyw akademii, który tutaj bardziej skupia się na grach zespołowych, które do grzecznych nie należą. Studenci bardziej skupieni są na zabawach i poznawaniu płci przeciwnej, niż na nauce.

Oczywiście, nie samą mitologią czy romansem powieść stoi. Znajdziemy tu również wątki typowo obyczajowe, które skupiają się na oczekiwaniach rodziców wobec dzieci, chęci życia na własnych zasadach, byciu „zakładnikiem” powinności wobec rodzica. Pojawia się również wątek manipulacji i brutalnej rozgrywki między rodami.

Autorce udało się zbudować ciekawy klimat powieści, łączący klimat akademii z mrocznymi sekretami, skrywanymi zarówno przez mury uniwersytetu (dosłownie), jak i przez studentów oraz ich rody.

Jeśli lubicie romantasy z głęboko skrywanymi sekretami oraz wątkami mitologicznymi, to ta powieść jest dla was. Ja już czekam na drugi tom.

I pamiętajcie „Bogowie śpią najspokojniej wtedy, gdy ludzie wierzą, że dawno umarli.”

Q: Zostajesz bogiem – jaki będzie twój atrybut?

„Bogowie śpią najspokojniej wtedy, gdy ludzie wierzą, że dawno umarli.”

Mrok, który nie krzyczy, ale powoli oplata czytelnika niczym zimny dum unoszący się nad ruinami dawnych wierzeń. Świat przedstawiony został zbudowany na strachu przed przebudzeniem czegoś starszego od człowieka. Pradawne bóstwa nie są tutaj jedynie elementem mitologii, lecz cieniem wiszącym nad każdym bohaterem. Ludzie wciąż wierzą, że bogowie nad nimi czuwają. Jedni traktują jak błogosławieństwo, inni jako wyrok.

Najbardziej urzekł mnie sam klimat Endiru. Akademia przypomina miejsce stworzone bardziej do odprawiania rytuałów niż nauki. Kamienne korytarze pokryte runami, ukryte znaczenie zapisane w języku dawnych bogów sprawiają, że uczelnia staje się niemal żywym organizmem. Runy nie są tutaj wyłącznie ozdobą. Tworzą historię tego świata, ostrzegają, chronią i budują niewidzialną tarczę przed siłami, których nikt nie potrafi już do końca zrozumieć.

Relacja bohaterów idealnie wpisuje się w ten chłodny, pełen napięcia klimat. Ich rozmowy przypominają bardziej walkę niż flirt. Każde spojrzenie wydaje się testem, a każde zbliżenie grozi katastrofą. To opowieść o dwóch osobach wychowanych w świecie przemocy, sekretów i oczekiwań, które próbują odnaleźć własną tożsamość pośród ruin dawnych przepowiedni.

Największą siłą tej książki pozostaje jednak atmosfera. Mroczna, duszna i przesycona poczuciem nadciągającego końca. To fantasy, które bardziej pochłania klimatem niż widowiskową akcją, ale właśnie dlatego działa tak dobrze. Czytając, miałam wrażenie, że każda runa ukrywa kolejną tajemnicę, a każdy bohater nosi w sobie coś, co prędzej czy później doprowadzi do katastrofy. Bogowie naprawdę patrzą i nie przyszli nikogo ocalić.

Co waszym zdaniem jest bardziej niebezpieczne: władza czy miłość?

Bogowie naprawdę istnieją. Od wieków żyją w ukryciu wśród ludzi, uwięzieni w śmiertelnych ciałach i czekający na moment przebudzenia. Ich świat nadal istnieje, choć dawno schował się za legendami i mitami. Rey od dziecka była wychowywana w tej brutalnej rzeczywistości przez swojego ojca, Odyna.

To bezwzględny bóg, który nauczył córkę walki, posłuszeństwa i zabijania. Wychował ją tak, by stała się narzędziem w jego rękach. Kiedy pojawia się szansa na odnalezienie Mjolnira, legendarnego młota zdolnego obudzić dawną potęgę bogów, wysyła Rey na uniwersytet Endiru. Problem w tym, że w Endiru każdy kłamie, a granica między wrogiem a sojusznikiem praktycznie nie istnieje.

Największym zagrożeniem okazuje się jednak Aric Erikson, uśpiony tytan i dziedzic rodu, który od pokoleń powinien nienawidzić potomków bogów. Chłopak, którego Rey kiedyś, choć tylko przez krótką chwilę, miała poślubić. Aric jest chłodny, niepokojąco znajomy i zachowuje się tak, jakby znał Rey lepiej niż ona samą siebie. Każde ich spotkanie przypomina bardziej walkę niż rozmowę, pełną gniewu, prowokacji i napięcia, które momentami staje się wręcz duszące.

I właśnie ta relacja była najmocniejszym elementem książki. To nie jest lekki romans. Między nimi od początku czuć coś toksycznego, mrocznego i niebezpiecznego, świadomość, że prędzej się zniszczą, niż uratują. Chemia między bohaterami jest intensywna, a atmosfera wokół nich ciężka od tajemnic, niedopowiedzeń i emocji, których oboje panicznie próbują się wyprzeć.

Ogromnie podobał mi się również klimat Endiru. Autorka stworzyła miejsce zimne, duszne i pełne niepokoju. Mroczne korytarze, stare rody, nieustanne poczucie zagrożenia i świadomość, że bogowie wkrótce mogą się przebudzić sprawiają, że przez całą książkę czuć napięcie. To jedna z tych historii, które pochłaniają bardziej atmosferą niż samą akcją.

Spotkałam się z opiniami, że świat przedstawiony mógłby zostać bardziej rozbudowany, szczególnie jeśli chodzi o samą mitologię, bogów i tytanów. I rzeczywiście, momentami miałam ochotę dowiedzieć się więcej o zasadach rządzących tym światem. Jednocześnie książka ma w sobie coś uzależniającego. Czyta się ją szybko, lekko i bardzo emocjonalnie. Krótkie rozdziały sprawiają, że trudno się od niej oderwać.

A zakończenie? Okrutne.

Bo kiedy wreszcie zaczynasz rozumieć, jak bardzo zepsuty jest ten świat i jak wielką rolę mają odegrać Rey i Aric, historia po prostu się urywa. I zostawia po sobie dokładnie to, co najlepsze dark fantasy powinno zostawiać: pustkę, chaos i ogromny głód kolejnego tomu.

Jeśli uwielbiacie mitologię nordycką to w tej książce otrzymacie jej mnóstwo. Będą magiczne runy, słynny młot Thora, tajemniczy pierścień, zły Odyn i niebezpieczni giganci. Czego chcieć więcej? Zapewne fabuły, która w idealny sposób złączy nam te wszystkie elementy. Główni bohaterowie Rey i Aric – tak prawdziwi, gdyby nie przekleństwo przeszłości wciąż nad nimi krążące byliby zwykłymi nastolatkami jednak więzy rodzinne nie dadzą o sobie zapomnieć. Ona potomkini samego Odyna, niekochana, z darem Eteru, dzięki któremu może wpływać na uczucia innych. On uśpiony gigant, zagubiony w swych uczuciach. Czy przeznaczeniem ich jest walka czy może połączenie sił przeciw złu?

Książka bardzo mi się podobała. Pełna tajemnic, niedopowiedzeń, niebezpieczeństw i osób, którym nie wolno ufać. Tam nie można ufać drugiej osobie. Ale też z promykami pozytywnych uczuć, z budzącą się miłością, oddaniem, wsparciem. Czytało mi się ją lekko i szybko. Myślę, że każdy fan fantastyki (dodatkowo z nutką mitologii) będzie zadowolony.

🖤 Recenzja 🖤

"Nienawidzę jej ojca. Nienawidzę jej. Gardzę wszystkim, co reprezentuje ich rodzina - i wszystkim, co zrobiła mojej. Czy naprawdę wciąż im mało? Muszą mi odebrać jedyne miejsce, w którym czuję się jak u siebie?"

Rey ma jedno zadanie do wykonania i zrobi wszystko, aby je wypełnić. Od tego zależy życie jedynej kobiety którą mogła nazywać mamą. Jednak to nie jest takie łatwe gdy mężczyzna z jej przeszłości ponownie wkroczy w jej życie. Aric myślał, że ma Rey już dawno ze sobą, jednak gdy ponownie się spotkali chłopak nie potrafił wyrzucić ją z myśli. Bo jakby na to nie patrząc kiedyś byli zaręczeni.

Historia zapowiadała się naprawdę dobrze jednak autorka postanowiła rozpisać ją na kilka dni. I tutaj pojawia się problem, ponieważ Rey musi odzyskać artefakt i zrobić to niezwykle szybko, a w dodatku pierwszego dnia włamuje się do pokoju Arica. A powiedzmy sobie szczerze, że niechęć to jest mało powiedziane co do siebie czują. Było to naprawdę intensywne, ale muszę przyznać, że interesujące.

Jestem natomiast pod wrażeniem tego w jaki sposób autorka przedstawiła mitologię nordycką. Robiła to w tak subtelny sposób, ale jednocześnie odkrywała przed nami coś nowego. Z zapartym tchem śledziłam całą fabułę i to w jaki sposób autorka splotła mitologię z czasami współczesnymi. I to właśnie było coś co mnie naprawdę zaskoczyło jednak w pozytywnym tego słowa znaczeniu.

Książka była niesamowicie intensywna i chociaż akcja toczyła się bardzo szybko jestem w pełni usatysfakcjonowania po jej skończeniu. Dostałam od groma emocji, ale i takiej dawki dreszczyku tym bardziej, że to jeszcze nie koniec.

"Upadek bogów" to pierwszy tom serii z zaznaczonym wątkiem mitologii nordyckiej, ale naprawdę została ona świetnie wykreowana. Przedstawiona w taki sposób, aby zachęcić czytelnika do sięgnięcia po tą pozycję, ale i aby pochłonął ją bez reszty. Historia Rey i Arica dopiero się rozpoczyna, ale już teraz wiem, że będę musiała poznać jej ciąg dalszy.

Reasumując jest to historia na której spędziłam naprawdę miło czas i która jest godna polecenia.

Uwielbiam mitologię nordycką pod każdą postacią, czy to są fakty czy powieści fabularyzowane, kolorowane, obyczajowe, romantasy...

Więc wiedziałam, że sięgnę po ten tytuł z wielką przyjemnością.

I wiecie co?

Siadło! Rany nie wiem kiedy mi się skończyły strony i teraz snuję się jak cień w oczekiwaniu na kolejny tom...

Do rzeczy.

Nasza bohaterka jest córką Odyna.

TEGO Odyna.

Ale zdaje się, że mało kto wie o tym, że nie jest mafiozem a nordyckim bogiem, bowiem Odyn aby wstrzymać wojnę z gigantami, wymazał wszystkim pamięć.

Do czasu...

Rey ma misję.

Odnaleźć zaginiony Mjölnir w zaledwie tydzień a przy tym obudzić giganta z uśpienia.

Problem w tym, że gigant to... chłopak, który zerwał zaręczyny z nią dwa lata wcześniej.

A do tego obwinia ją i jej rodzinę za utratę swoich bliskich, więc mamy wątek enemies to lovers wpleciony w fabułę.

Mnóstwo fabuły skupia się na dwójce głównych bohaterów i ich uczuciach, mitologia jest jedynie dodatkiem ale stale obecnym, ciągle coś się dzieje z nią związanego.

Bogowie, giganci, runy, magia, moc...

Rey ma zaledwie kilka dni a czułam, jakby się wydarzyło tak dużo, co przez kilka lat.

Ją i Alarica ciągnie do siebie nie tylko przez wspólną przeszłość czy ich obecne misje.

Ich poza rosnącym uczuciem i pożądaniem łączy coś więcej, o czym sami dowiadują się dopiero pod koniec książki.

Fantastycznie się bawiłam przy lekturze, jest dynamicznie, interesująco, napięcie buzuje a bohaterowie mają złożone relacje ze swoimi rodzinami co dodaje kolorytu.

Co prawda domyślałam się, że brat Alarica może być tym, kim się okazał ale co do ochroniarza Rey i Odyna to autorka mnie szczerze zaskoczyła.

Będę wypatrywała kontynuacji z utęsknieniem, muszę się dowiedzieć co dalej!

Kto tak naprawdę jest "tym dobrym", jak mie rozpętać Ragnarök albo go przetrwać gdy już się zaczął?

Spotkałam się z opiniami, że Rey i Alaric za szybko się do siebie zbliżają - mam wrażenie, że te osoby przegapiły momenty, kiedy było napisane o tym, że byli parą wcześniej 🫣

Znali się od dawna więc po prostu uczucie rozpalono na nowo a i w tym był większy cel, co się okazało po odnalezieniu dwóch artefaktów.

Fantastyczna przygoda z romansem!

Zaczęłam czytać tę książkę i przepadałam, po prostu nie sposób się było od niej oderwać.

Zaznaczę od razu, że uwielbiam mitologię nordycką, więc klimat tej historii kupił mnie już od pierwszych stron. Akademia, tajemnice, runy, bogowie i giganci, a do tego Rey, która trafia tam jako uczennica, choć przyświeca jej zupełnie inny cel. Musi sprawić, by jej niedoszły narzeczony Aric zdradził jeden z największych sekretów swojej rodziny. Problem jest tylko jeden Aric serdecznie jej nienawidzi.

To idealna historia enemies to lovers, czuć te chemię między bohaterami, wzajemne przyciąganie a z drugiej strony ich umysły mówią "stop, nie angażuj się, wiesz że to się źle skończy".

To historia pełna starożytnych run, zdrad, szantaży i walki o władzę oraz moc. Sama akademia i jej nietypowe tradycje dodają tej historii niesamowitego charakteru. Bohaterowie są wykreowani mistrzowsko i naprawdę czuć ich ambicje, emocje oraz wewnętrzne konflikty. Kreacja pewnego zabawowego boga, który lubi mącić to prawdziwy majstersztyk (to mój ulubieniec).

A w tym wszystkim budzi się miłość, powoli, kawałek po kawałki i niespiesznie. A na koniec oczywiście nie mogłoby się obyć bez zwrotu akcji, po którym człowiek od razu chce sięgnąć po kolejny tom.

Ocena: 10/10

Czy bogowie umarli? Nie. Oni tylko zostali uśpieni i uwiezieni w śmiertelnych ciałach. Czekają na to by zostać obudzony.

Rey to córka Odyna, który nauczył jej posłuszeństwa. Wysyła ją na Uniwersytet Endiru. Miejsca pełnego wrogów i sekretów. Zlecił jej specjalnie zadanie. Ma odnaleźć młot Thora. Na jej drodze stanie dwóch braci: Aric i Reeve. Czy dziewczynie uda się wykonać zadanie? I co stanie się, gdy bogowie obudzą się? Przekonacie się sami.

Książkę czytało mi bardzo przyjemnie. Ma ona jednak zarówno plusy i minusy.

Mocną strona tej fantastycznej historii są bohaterowie. Zarówno Rey jak i ja bracie, a zwłaszcza jeden z nich sprawili, że od książki ciężko było mi się oderwać. Relacja pomiędzy nimi rozwija się bardzo szybko i momentami miałam wrażenie, że za szybko.

Dużym plusem jest tutaj również stworzony przez autorkę świat. Jest to świat uśpionych bogów i gigantów. Książka łączy w sobie wiele motywów takich jak urban fantasy, dark academi i enemies to lovers. Wszystkie motywy bardzo lubię i w połączeniu z nordycka mitologia sprawiły, że zapomniałam o całym świecie.

Ogólnie z książką tą spędziłam bardzo miło czas, ale czegoś mi w niej zabrakło, a czasami czegoś było za dużo. Zdecydowanie było tu nierówne tempo. Bywało za dynamiczne, a nagle bardzo spowolniło, co wybijało mnie z rytmu. Za brakło mi również tutaj więcej opisów z wierzeń miologii nordyckiej, które by pomogły poczuć klimat.

Nie mniej jednak polecam ten tytuł i wyrobić swoje zdanie. Osobiście chętnie sięgnę po 2 tom.

@ksiazki_moim_swiatem

[współpraca reklamowa @ Hype wydawnictwo @ filia]

"Odpowiednia książka potrafi pochłonąć człowieka. Sprawić, że zapomnisz o jedzeniu, o spaniu. Że po prostu musisz przeczytać kolejną stronę, chociaż wiesz, że nie powinnaś. Potrafi być nieodpartą pokusą. "

Cała historia - fabuła pochłonęła mnie tak, że przez ciekawość nie mogłam jej odpuścić, bo chociaż podobał mi się sam fakt czegoś nowego, wszystko tak mi się przedłużyło, że nie miałam czasem ochoty do niej wracać. Choć historia mnie nie pochłonęła doszczętnie, to na tyle byłam nią zaciekawiona, że nie mogłam o niej zapomnieć. Rzadko to mówię, ale ta historia tak mnie zaciekawiła, że już pragnę kolejnego tomu.

Uwielbiam mitologię i wszystko co z nią związane, więc jak tylko dowiedziałam się, że ta książka będzie opierała się na mitologii nordyckiej nie mogłam jej powiedzieć "nie". Lubię czytać o czymś co mnie interesuje, bez powtarzania schematów z innych książek - bo serio takich plot twistów to się nie spodziewałam!

To, co w tej książce kupiło mnie najbardziej, to kreacja postaci. Nie są oni czarno-biali. Główny bohater to postać skomplikowana, pełna sprzeczności, udręczona własnym dziedzictwem. Z kolei relacja między bohaterami to czysty dynamit. Chemia między nimi nie jest tylko powierzchowna - to walka charakterów, wzajemne przyciąganie i odpychanie, które sprawiało, że z trudem odkładałam książkę. A motyw enemies to lovers jest tak świetny! Te powolne rozwijanie się relacji było tak przyjemne, że nie mogłam ukryć swojego zadowolenia tym, że nie wszystko jest podane na tacy. Główna bohaterka miała trudne zadanie, ale uwielbiałam jej sposób myślenia i niepoddawania się. Autorka świetnie pokazała proces "kruszenia" masek, które bohaterowie muszą nosić przed światem. Rachel Van Dyken ma rzadki dar pisania o emocjach w sposób, który trafia prosto w serce. Jej styl jest płynny, opisy sugestywne, a dialogi ostre jak brzytwa. Nie ma tu miejsca na zbędne zapychacze - każdy rozdział wnosi coś do fabuły, każda scena buduje napięcie, które znajduje swój finał w spektakularnych momentach.

Lubię, kiedy w książce fabuła tak wkręca, że rozwiązywanie zagadek i odkrywanie tajemnic - wraz z główną bohaterką Rey - sprawia, że przepadam dla historii. To ona tutaj grała dużą rolę w mojej ocenie. Uwielbiam akcje powiązaną z mitologią - z nordycką w książce, spotykam się po raz pierwszy i zdecydowanie się nie zawiodłam. Każdy detal był tak wspaniale dopasowany, wszystko ze sobą dosłownie współgrało. Czasem irytowała mnie długość książki, bo nie mogłam się doczekać rozwiązania. Czekam na kolejny tom z niecierpliwością, bo nie spodziewałam się tak pochłaniającej fabuły i przyznaję się przepadłam dla mitologii nordyckiej. To jak wszystko było wytłumaczone - mega mnie zachwyciło! A motyw Bogów i Gigantów - genialny. To romantasy było całe niespodziewane i "miłe" w odczuciu.

Mega wam polecam jeśli chcecie poznać nową mitologię, czy po prostu przeczytać coś co różni się od wszystkiego co ostatnio przeczytaliście. To co wyróżnia tę historię, że - przynajmniej ja - nie spotkałam się z takim klimatem i jeśli ta seria jest poprowadzona dobrze, może nawet stanie się moją ulubioną.

Z.

„Upadek bogów”, czyli książka fantasy w klimacie mitologii nordyckiej… z którą mam mały problem.

Przede wszystkim wydaje mi się, że mimo iż jest określana ona jako romantasy, jest napisana w stylu młodzieżówki i skierowałabym ją raczej ku nastolatkom niż ku dorosłym. Historia jest napisana dość płytko, chaotycznie. Brakowało mi rozwoju relacji między bohaterami, ponieważ z enemies to lovers można dużo wyciągnąć i fajnie zbudować to napięcie a tutaj minęło kilka stron i oni już się kochają, gdzie nie poczułam żadnego logicznego wytłumaczenia dlaczego i w sumie to czemu się nienawidzili 😂 Może to jest to odniesienie do „Zmierzchu” z okładki - tam też zakochali się w sobie tak po prostu ale jak wiadomo, nam nastolatkom to nie przeszkadzało więc czuję, że i w tej książce ktoś młodszy znajdzie coś, co mogłoby mu się spodobać.

Sam pomysł na fabułę ciekawy, jednak jak dla mnie nieproporcjonalnie rozłożone wątki. Pierwsza część książki jak dla mnie nudnawa, później zakończenie nawet fajne choć bardzo szybko wszystko się działo i nagle bum- koniec. Można by z tej historii zbudować naprawdę coś ciekawego, bardziej rozbudowanego pod kątem historii i magii.

Nie wiem jak ją ocenić, ponieważ dla nastolatka pewnie byłaby ok a jednak dla kogoś kto kocha romantasy i ogólnie jest już 30+ może okazać się zbyt infantylnie napisana. Ale to moja subiektywna opinia i jeśli kusi was ta książka, to warto sprawdzić czy wam ona siądzie.

🥶Muszę przyznać, że im więcej myślę o tej historii, tym mniej mi się ona podoba. Moje oczekiwania naprawdę nie były wysokie, bo czytałam inne książki autorki - typowo romantyczne - i wiedziałam mniej więcej, czego mogę się po niej spodziewać. Mimo to, ta historia i tak sprawiła, że poczułam się rozczarowana.

🗡Mam wrażenie, że spory wpływ na mój odbiór miały moje oczekiwania. Po opisie, motywach i zapowiedziach spodziewałam się raczej mroczniejszej, pełnej akcji opowieści osadzonej w świecie nieprzewidywalnych bogów i gigantów, okraszonej mitologią. A co dostałam? Typową teen dramę, w której mitologia owszem się pojawia, jednak głównie ogranicza się do imion i ogólnego zarysu świata. Akcji prawie tutaj nie ma, bo fabuła skupia się przede wszystkim na relacji romantycznej i próbie odnalezienia się głównej bohaterki na uczelni.

🔥Nie mogę powiedzieć, żebym polubiła postacie, które tutaj mamy, bo po prostu nie poznałam ich wystarczająco dobrze. Są przedstawione w płytki i powierzchowny sposób, nie mają większej głębi i momentami zachowują się irracjonalnie, a nawet dziecinnie. Mają do załatwienia ważne sprawy, od których zależy przyszłość wielu osób, a mimo to zachowują się jak zbuntowane dziesięciolatki. W dodatku, zmieniają zdanie jak rękawiczki, a ich decyzje często nie są w żaden sposób wyjaśniane.

🏫Rey zapowiadała się na silną, konkretną bohaterkę, jednak ostatecznie wydawała mi się zagubiona. Miotała się w kółko i sama nie wiedziała, co powinna zrobić, ani po której stronie stanąć. Można było manipulować nią jak zabawką. Podobnie zresztą było z głównym bohaterem. Na początku jasno deklarował, że nienawidzi Rey, by później przy pierwszej okazji kompletnie tracić przy niej rozum.

🔥Całość napisana jest prostym językiem, jest sporo dialogów, a mało opisów, przez co książkę czyta się szybko i dość lekko. Nie znajdziecie tutaj głębszych refleksji, rozbudowanych opisów czy cytatów, które mogłyby zapaść w pamięć. Z jednej strony sprawia to, że przez historię się płynie, ale z drugiej autorce trudno było wywołać we mnie jakiekolwiek emocje. Humor także nie do końca mi siadł. Przy niektórych tekstach bohaterów aż skręcało mnie z żenady i zamiast się śmiać, wywracałam oczami.

🥶Głównie skupiamy się tutaj na relacji romantycznej, która pozostawia wiele do życzenia. Miał być motyw od nienawiści do miłości, a wyszło jak zwykle. Rey i Aric nienawidzą się może przez jeden rozdział, a później oczywiście zaczyna ich do siebie ciągnąć i cała relacja rozwija się błyskawicznie. Problem w tym, że autorka praktycznie nie tłumaczy, dlaczego dzieje się tak, a nie inaczej. Od nienawiści niemal od razu przechodzimy do wspólnych kąpieli nago, przez co całość wypada mało wiarygodnie.

🗡Jeżeli liczycie na obiecywaną mitologię nordycką, to niestety także was rozczaruję. Mam wrażenie, że w tym klimacie pojawiają się głównie młot, imiona i pojedyncze nawiązania. Wszystko zostało przedstawione bardzo pobieżnie i zupełnie nie buduje odpowiedniego klimatu. To bardziej lekki dodatek i chwyt marketingowy mający zachęcić do sięgnięcia po książkę niż faktyczny element fabuły. Moja przyjaciółka czytała tę historię w tym samym czasie, co ja i stwierdziła, że więcej o mitologii nordyckiej dowiedziała się z serialu Wikingowie. Autorce coś dzwoniło, ale nie wiadomo, w którym kościele… Potencjał tej historii został kompletnie zmarnowany.

🏫Dopiero po napisaniu tej recenzji zdałam sobie sprawę, jak wiele rzeczy mi się w tej historii nie podobało. Początkowo wydawała mi się po prostu przyjemna, bo przeczytałam ją szybko i ani razu nie miałam ochoty wyrzucić jej za okno. Jednak im więcej o niej myślę, tym więcej wad i niedociągnięć dostrzegam. Zapowiadała się świetna historia, a wyszło jak zwykle. Nudna, płaska i chaotyczna opowieść, która swoją popularność zawdzięcza chyba głównie dobremu marketingowi. Patrząc na opinie zarówno w Polsce, jak i za granicą, widzę, że wiele osób podziela moje zdanie.

🔥Jeśli jednak oczekujecie po tej historii wyłącznie lekkiego romansu z motywem uczelni i wątkami z mitologii, to możecie się na niej mimo wszystko dobrze bawić.

 Mówili, że bogowie to mit. Że giganci są tylko bohaterami opowieści snutych przy dogasających ogniskach. Kłamali. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Bardzo polubiłam się z twórczością Rachel van Dyken i cieszę się, że przeczytałam kolejną książkę z jej dorobku. „Upadek bogów” to historia w klimacie urban fantasy i dark academia, która łączy magię z mitologią nordycką. Musze przyznać, że to połączenie bardzo mnie zainteresowało i nie mogłam się doczekać, aż poznam tę historię. 🖤

Nie będę zdradzać wam fabuły, bo myślę, że w tym przypadku najlepiej odkryć ją samemu, by w pełni cieszyć się lekturą tej książki. Jednak zapewniam was, że lekki styl pisania autorki sprawia, że przez całą książkę się po prostu płynie. Nie ma czasu choćby na złapanie oddechu. Od pierwszej strony czułam się wciągnięta w tę opowieść, urzekła mnie magia miejsca, w którym rozgrywała się cała akcja. Jeśli chodzi o charakterystykę postaci, to autorka stanęła stworzyła tak autentycznych, a zarazem sympatycznych bohaterów, że nie sposób ich nie polubić.

Kreacja świata to zdecydowanie jeden z mocniejszych elementów tej historii. Początkowo przypomina on zwyczajną, dobrze znaną rzeczywistość, jednak z biegiem fabuły odsłania coraz więcej tajemnic. Stopniowo ujawniają się w nim wpływy dawnych bóstw i olbrzymów, a całość wyraźnie czerpie inspirację z mitologii nordyckiej. Ten aspekt szczególnie przykuł moją uwagę i sprawił, że jeszcze bardziej zaangażowałam się w lekturę.

Jednak nie mogę nie wspomnieć, że najbardziej zawiódł mnie wątek miłosny. Zapowiadano go jako klasyczne „od wrogów do kochanków”, ale w trakcie lektury trudno było dostrzec ten pierwszy etap. Zamiast wyraźnej niechęci dostałam raczej relację, w której bohaterowie tylko deklarują wzajemną antypatię, a ich zachowanie od początku temu przeczy. Już na starcie widać między nimi zainteresowanie, pojawia się flirt i wyraźne napięcie, co sprawia, że cały motyw traci wiarygodność. Nie poczułam tej chemii między bohaterami. Ich relacja wypadła dość płasko i nie wzbudziła większych emocji. Wszystko wydawało się trochę wymuszone i mało przekonujące. A szkoda, bo miało to duży potencjał. Myślę, że gdyby historia została rozciągnięta w czasie, relacja bohaterów miałaby szansę wybrzmieć znacznie lepiej.

„Upadek bogów” to wciągająca historia. Być może autorka trochę za bardzo pospieszyła się z tempem rozgrywania fabuły, przez co czytelnik, nie miał czasu tak bardzo zżyć się z bohaterami i polubić ich oraz ich historię, co przełożyło się na kilka negatywnych opinii. Mnie się dobrze to czytało i z przyjemnością sięgnę po kolejną część. ✨