Umieć w relacje. Jak więzi z innymi leczą nas, uwalniają z traum i pomagają rozkwitać

Szczerze wam się przyznam, że ten poradnik naprawdę mnie zaskoczył. Do tej pory sądziłam, że znam swoje traumy, wiem w którym momencie życia wystąpiły i że z wolna za pomocą takich książek mogę na spokojnie się ich wyzbyć. Autorka zaznacza, że jest możliwość, aby przejść przez tą pozycję z wyleczeniem z traumy, więc nie daje nam zapewnienia, że tak się stanie, gdyż to zależy od wielu rzeczy, które również wymienia. Między innymi chodzi o gotowość przepracowania ich.

Początek, tak zwany wstęp, nieco ostudził moje emocje, gdyż dostałam ukazanie tego co tutaj dostanę i to w tak profesjonalnym wydaniu, że obawiałam się, czy cokolwiek z tego do mnie dotrze. Dopiero kiedy faktycznie weszłam w treść, która pokazała, że w życiu każdy z nas chce być widzianym, coś we mnie dziwnie zaświergotało. Dostałam informację, że człowiek, to ,,zwierzę stadne"- to moje określenie- dlatego dąży do relacji, która da mu bezpieczeństwo. Z punktu widzenia psychologii kiedy nie kochamy siebie, nie można tak naprawdę dać nikomu bezpieczeństwa, gdyż sami w stu procentach go nie czujemy. Jednak ten wątek został znaczenie bardziej rozszerzony o samo pojęcie tej bliskości. Przykładem było podarowanie bliskości sobie i w tym ćwiczenia, by wyglądać interesująco i zdrowo. Nasze ciało koduje każdą traumę i przetrzymuje informacje do dnia śmierci, jednak nasze ego ochrania nas i wkłada do sekwencji ,,zapomnienia" w mózgu, byśmy nie odczuwali silnych emocji związanych z danym wydarzeniem. Z tego też powodu niektóre osoby chcą ćwiczyć ale podświadomie tego nie robią argumentując to rzeczami, które przychodzą im do głowy. Wiecie jaką dostałam na to odpowiedź? Nie lubi ćwiczyć ten, kto był kiedyś w sytuacji, gdzie jego serce biło bardzo szybko i z czymś sobie wtedy nie poradził. Każda rzecz, którą wykonamy, a będzie odbijała się na mocno przyspieszonym oddechu, zacznie być odczuwana przez nasze ciało jako zagrożenie, dlatego nie dopuści ono, aby sytuacja z przyspieszonym sercem się powtórzyła. Zabolała mnie ta wiedza, ponieważ ilekroć postanowiłam sobie, że będę ćwiczyła, to zawsze znajdywałam setki argumentacji, by tylko tego nie robić. Nawet nie miałam pojęcia, że noszę w sobie traumę o której całkowicie zapomniałam! Ta książka mi ją przypomniała...

Dlatego tak wiele się mówi, że aby być wolnym człowiekiem trzeba przepracować wszystko, co nasze ciało odczuło jako zagrożenie, a nie tylko skupiać się na tym, co się pamięta. Najgorsze jest to, że jeśli ktoś tej traumy nie przepracuje, to będzie wychowywał dzieci wpajając mu co jest ,,złe", a co ,,dobre" na podstawie tego, co czuje jego ciało, czyli bez świadomości przekaże wszystko dalej. Dlatego mówią, że traumy są dziedziczne.

Mamy tutaj sporo wykresów na temat stresu i możliwości pokazania nam co mamy jeszcze do przepracowania. Czułam jakbym otwierała tutaj własną Puszkę Pandory. Czy było to łatwe? Nie, ale było potrzebne. Czy teraz na końcu jej jest mi lepiej? I tak i nie. Tak, bo wiem co jeszcze mnie dręczyło w cele, a mój mózg to przechowywał w miejscu do którego nie wpuszczał mojej świadomości. Nie, bo to nie takie łatwe przypomnieć sobie sytuacje, gdzie bardzo bolało i miało się ochotę skończyć ze sobą. Teraz podświadomie przytulam swoje małe i bardzo młode JA.

Chyba najgorsze i najlepsze jest to, że wiem, iż będę musiał przeczytać ją jeszcze kilka razy by przepracować wszystkie metody i zobaczyć, która tak naprawdę jest dla mnie odpowiednia. Często jest tak, że nieodpowiedni partner nam się ,,przytrafia". Podświadomie poszukujemy takiego, jakiego działanie znamy. Jeśli byliśmy krzywdzeni, i znaliśmy to, pójdziemy tam, gdzie to krzywdzenie będzie...

Na koniec dam bardzo banalne podsumowanie, które często każdy na końcu recenzji pisze. ,,Książka jest dla każdego w każdym wieku i w każdej płci. Bardzo ją polecam!"

P.S. Szkoda tylko, że niewiele osób zda sobie sprawę z tego, że właśnie ta książka może go naprawić. Naprawi relacje z rodziną, rodzicami, dziećmi, czy osobami bliskimi. Naprawi, ale w bardzo bolesny sposób. To będzie jak przejście przez etap ciąży, porodu i połogu. Dopiero na końcu będzie czekało na was zdrowe ciało...

Zacznę od tego, że ta książka to skarbnica wiedzy przekazywana w jasny, zrozumiały sposób. Autorka jest terapeutką specjalizującą się w terapii traumy. Opracowała ćwiczenia pomagające budować poczucie bezpieczeństwa i tworzyć wartościowe więzi. Choć sama autorka na wstępie podkreśla, że nie jest to poradnik, bo nie ma tam gotowych instrukcji, pozostawia wskazówki by odkryć siebie, zrozumieć i tworzyć udane relacje z sobą i innymi ludźmi.

Na wstępie dowiadujemy się o traumie, jak powstaje i jak wpływa na relacje. Rozkłada na czynniki pierwsze czym są relacje. Dowiadujemy się o budowie układu nerwowego człowieka, jak wpływa na to, jak budujemy więzi. Na to co się z nami dzieje, w jaki postrzegamy świat oraz jak reagujemy na to, co przynosi nam codzienność.

Jeśli chodzi o samą formę w jakiej jest napisana ta książka. Ma bardzo przejrzysty układ. Język jest prosty, zrozumiały, a pojęcia naukowe są w przystępny sposób wyjaśnione zarówno w tekście jak i na końcu w glosariuszu.

W mojej ocenie jest to poradnik, który daje wskazówki i przestrzeń na przemyślenia. Nie narzuca gotowych instrukcji tylko zachęca by wykorzystać wiedzę i schematy i pracować samodzielnie. Najbardziej spodobała mi się część czwarta, w której znajdują się trzy zasady przewodnie na drodze do udanych relacji.

Podsumowując jest to bardzo wartościowa, ciekawa książka. Tematyka przydatna na co dzień niezależnie od tego ile ma się lat i czy interesuje się psychologią czy nie. Przeczytałam już sporo różnych poradników o treściach psychologicznych i mam porównanie. Przez tę książkę się wręcz płynie, nie męczy, nie nudzi lecz rozbudza ciekawość i wciąga. Moim zdaniem warto przeczytać i warto mieć w swojej biblioteczce by móc do niej wracać.

Całą recenzje znajdziecie na moim profilu na IG pod nazwą zaczytanaa_sara

Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego jak jesteście bardzo zestresowani, szukacie obecności, czy dotyku osoby, z którą czujecie więź? Dlaczego w waszych relacjach z ludźmi pojawiają się schematy, czasami pozytywne, czasami wręcz przeciwnie? I jak często na wasze umiejętności [Adres usunięty]. stawiania barier i samooceny wpływają doświadczenia i relacje, jakie mieliście z głównymi opiekunami (pod hasłem opiekun kryją się [Adres usunięty]. rodzice)?

Verena König, niemiecka terapeutka specjalizująca się w terapii traumy, twórczyni metody Neurosystemische Integration® w swoim poradniku „Umieć w relacje. Jak więzi z innymi leczą nas, uwalniają z traum i pomagają rozkwitać” z dużą wrażliwością i w przystępny sposób prowadzi czytelnika przez skomplikowane procesy, które wpływają na nasze relacje.

König przedstawia mechanizmy, które nas kształtują, praktycznie od pierwszych dni życia, pokazując jak bardzo to, jak traktowali nas główni opiekunowie, wpływa na późniejsze więzi i relacje.

Autorka duży nacisk kładzie na zrozumienie traum, począwszy od definicji traumy, zaznaczając, że „traumy w znacznej mierze szkodzą temu, jak odbieramy więzi i czy w ogóle potrafimy je nawiązać”, a bez ich przepracowania, nie ruszymy z miejsca.

W poradniku nie dostaniemy gotowych recept, ale liczne wskazówki i zadania do wykonania, do zastanowienia się na konkretnymi kwestiami poruszanymi w danym podrozdziale.

Ta książka to nie jest lektura naraz, to niemalże podręcznik, z którym się pracuje, zaglądając w siebie i analizując swoje relacje, zarówno te teraźniejsze, jak i przeszłe. Liczne grafiki pomagają lepiej zrozumieć omawiany temat.

Choć często poruszane w książce tematy do łatwych nie należą, to autorka przedstawia je w przystępny sposób, podpierając się zarówno swoją praktyką, jak i badaniami naukowymi.

Przyjęta narracja to bezpośrednie zwracanie się do czytelnika, co powoduje, że ma się wrażenie, jakby prowadziło się rozmowę z przyjaciółką-psychologiem.

Moim zdaniem ta książka to nie tylko poradnik dla tych, którzy interesują się psychologią, ale dla wszystkich, którzy chcą umieć tworzyć zdrowe relacje z ludźmi ze swojego otoczenia. Oczywiście, jak zawsze przy tego typu pozycjach czytelniczych należy pamiętać, że nawet najlepszy poradnik nie zastąpi profesjonalnej terapii.

Serdecznie polecam!