Ukryty port

Olivier postanawia przenieść się z Londynu do słonecznej Hiszpanii, ale najpierw chce wyremontować willę, którą odziedziczył w spadku po matce. Podczas prac remontowych robotnicy odnajdują zamurowane w ścianie zmumifikowane zwłoki noworodka. Śledztwo zaczyna prowadzić porucznik Valentina Redondo. Niedługo po tym giną kolejne osoby. Co łączy ofiary z odnalezionym ciałem dziecka? Jaką rolę w tym wszystkim odgrywa Villa Marina? I co wydarzyło się w przeszłości?

Wydarzenia w książce rozgrywają się w teraźniejszości i w czasach hiszpańskiej wojny domowej w latach 30. Dwie historie, które na pozór nie mają ze sobą nic wspólnego, jak można domyślić się już na początku, w pewnym momencie znajdą punkt wspólny. Jeśli ktoś lubi zabieg dwutorowej fabuły, tak, jak ja, to z pewnością ta książka przypadnie mu do gustu.

Muszę jednak przyznać, że nie porwała mnie ta historia tak bardzo, jak się tego spodziewałam. To był dobry, trzymający w napięciu thriller, ale raczej nie zostanie w mojej głowie na długo. Brawa natomiast należą się za świetnie skonstruowane postaci i dobre dialogi. Tę książkę naprawdę czyta się dobrze. Jest w niej wszystko, co porządny thriller mieć powinien. Po prostu nie poczułam tego czegoś, co sprawia, że będę go długo rozpamiętywała, przeżywała i analizowała.

Książkę polecam, bo bez wątpienia warto po nią sięgnąć. Jeśli lubicie klimat nadmorskiej Hiszpanii, a przede wszystkim gustujecie w hiszpańskiej literaturze — do dzieła, bierzcie i czytajcie śmiało.

Czytałam ją w trakcie podróży nad morze i z powrotem, a fabuła i hiszpański klimat tak mnie wciągnęły że otoczenie przestało mieć znaczenie – byłam tylko ja i niezwykle wciągająca książka.

Historię rozpoczyna odnalezienie podczas remontu willi na wybrzeżu owiniętych w materiał, zmumifikowanych zwłok niemowlęcia, zamurowanych w ścianie. Aktualny właściciel posiadłości nie ma pojęcia czyje to mogą być zwłoki. Rozpoczyna się śledztwo w tej sprawie, prowadzone przez ambitną porucznik Valentinę Redondo, ale to dopiero początek tajemniczych wydarzeń. Niedługo po medialnym rozgłoszeniu sprawy z willi, w miasteczku następują po sobie kolejne morderstwa… Rozpoczyna się walka z czasem, aby zapobiec kolejnym zbrodniom.

Świetnie skrojona fabuła. Nie ma teraźniejszości bez przeszłości. Ta może skrywać tragiczne wydarzenia, które rzutują na przyszłe losy bohaterów oraz ich dzieci. Autorka prowadzi nas przez dwie strefy czasowe – teraźniejszość i przeszłość zapisaną w dzienniku, choć nie wiemy kto jest jego autorem. Taka narracja daje szerokie pole do popisu naszym umiejętnościom tworzenia różnych możliwych scenariuszy wydarzeń, dedukcji i składania podawanych nam faktów w logiczną całość. Za to między innymi lubię kryminały. Wcale nie muszą zawierać przerażających opisów czy krwawych scen. Ponadto wplecione w historię wątki obyczajowe ubarwiają całokształt. Myślę, że „Ukryty port” mógłby posłużyć jako materiał do powstania interesującego filmu.

Książka bardzo mi się podobała, ale niestety zaraz za połową zaczęłam podejrzewać kto jest autorem dziennika zdradzającego nam przeszłość, a przez to domyśliłam się 70% faktów dotyczących rozwiązania sprawy. To pozbawiło mnie elementu zaskoczenia. Mimo to uważam, że „Ukryty port” to książka, po którą warto sięgnąć i dać się przenieść w hiszpański klimat.

"Kobiecy umysł to kręty labirynt, może bez problemu stukrotnie przewyższyć męską podłość. Wiesz, co sprawia, że kobieta staje się zimna i bezwzględna? Ambicja."

"Ukryty port" Marii Oruñy to pełna tajemnic powieść, która od samego początku trzyma w ryzach niepewności i ciekawości. Wydarzenia, które rozgrywają się w czasie, gdy poznajemy Oliviera, porucznik Valentinę Redondo i sierżanta Riveiro, mają swoje korzenie już w czasach hiszpańskiej wojny domowej. Sposób, w jaki autorka połączyła wątki, przeszłość z teraźniejszością, zachwyca, dzięki czemu historia zmumifikowanych zwłok i pewnej figurki przy nich znalezionej jest silnie angażująca i ciężko odłożyć książkę choć na chwilę. Chce się płynąć przez tę historię, śledzić prowadzone śledztwo z zapartym tchem i poznawać przeszłość, która doprowadziła do śmierci co najmniej kilku osób. Duchy przeszłości nie odpuszczają zwłaszcza, gdy otworzy się puszkę pandory, w tym przypadku odnalezienie w starej willi zwłok noworodka.

Oruña ma przyjemny styl i od pierwszych stron angażuje czytelnika w historię, z którą ciężko jest się rozstać. Na początku podchodzi się do bohaterów z ogromnym dystansem, bowiem trudno jest przewidzieć, który z nich jest dobry, a który zły. Teraźniejszość przeplata się z dziennikiem, który prowadzony jest przez nieznajomą czytelnikowi postać. Kto jest jego autorem? Dowiecie się dopiero na końcu! Finalnie autorka zaserwowała takie zwroty akcji, że tym bardziej trudno było odłożyć książkę.

Atmosfera i dialogi między głównymi bohaterami sprawiają, że "Ukryty port" czyta się z ogromną przyjemnością, lekkością i co najważniejsze, nie są w żaden sposób przesadzone. Według mnie wszystko tutaj zagrało. Nie mogę się do niczego doczepić, co ogromnie mnie cieszy. Dostałam kolejne potwierdzenie, że warto sięgać po hiszpańską literaturę, ponieważ tu również można znaleźć literackie perełki. Zachwycam się i polecam "Ukryty port" fanom historii kryminalnych.

Olivier ma dość życia w Londynie i postanawia wyremontować odziedziczona po matce willę znajdującą się na wybrzeżu Hiszpanii. Niestety robotnicy odnajdują w piwnicy zmumifikowane zwłoki noworodka. Kiedy kilka kolejnych osób zostaje zamordowanych, staje się jasne, że przerażające odkrycie obudziło duchy przeszłości. Czy porucznik Valentinie Redondo uda się powstrzymać mordercę?

„Ukryty port” to wielowątkowa, mroczna zawiła i dobrze przemyślana intryga kryminalna z pełną tajemnic warstwą obyczajową. Liczne retrospekcje pozwalają nam lepiej poznać i zrozumieć historię. Dzięki nim poznajemy trudne i brutalne życie podczas wojny domowej w Hiszpanii. Obserwujemy pełną poświęcenia i miłości skomplikowaną relację sióstr. Widzimy ich marzenia by żyć lepiej, by awansować w hierarchii społecznej ale i jakie miało to konsekwencje.

Nie brakuje tu zwrotów akcji, rodzinnych tajemnic i dobrze rozwiniętej warstwy psychologicznej. Całość czyta się błyskawicznie i ciężko się od niej oderwać choć fani makabrycznych opisów i rozlewu krwi mogą czuć się zawiedzeni. Plastyczne opisy powodują że bez problemu możemy sobie wyobrazić duszną i mglistą atmosferą panującą w miasteczku. To lektura, która wymaga skupienia by dobrze wgryźć w tą historię i móc połączyć wszystkie kropki. Naprawdę warto.

Królowa hiszpańskiego kryminału - takie zdanie widnieje na okładce książki "Ukryty port". Dla mnie to wystarczający argument do tego, żeby sprawdzić o czym ta książka jest i czy faktycznie jest tak dobrym kryminałem, że w samej Hiszpanii sprzedało się jej ponad milion egzemplarzy. Moja ciekawość została podjudzona do tego stopnia, że nie mogłam się doczekać, aż na własnej skórze sprawdzę czy jest warta uwagi.

Na dzień dobry dostajemy trupa, jak na kryminał przystało. Ciało zawinięte w prześcieradło, a następnie zamurowane w ścianie. Zmumifikowane zwłoki zostają odnalezione przypadkiem, bo podczas prac remontowych willi. Główny bohater miał zamiar zacząć w niej wszystko od nowa, odciąć się od Londynu, a nieruchomość odziedziczył po matce więc wydawała mu się idealnym do tego miejscem. Nigdy by nie pomyślał, że znajdzie w tym miejscu trupa.

Akcja nabiera tempa, śledztwo prowadzone przez świetną porucznik Redondo. Kobieta jest ambitna, chce rozwiązać zagadkę noworodka w prześcieradle, ale wszystko zaczyna się komplikować gdy zaczynają się mnożyć zabójstwa. Czyżby ktoś za wszelką cenę chciał zamieść sprawę pod dywan?

Nie zakładałam absolutnie nic na temat tej książki. Nie wiedziałam czy będzie to powolny kryminał niczym skandynawskie powieści, czy szybki zahaczający o thriller czy sensację i mimo, że dostałam to pierwsze, a preferuję drugie, to czytałam z zapartym tchem. Autorka miała świetny pomysł na fabułę i całe szczęście, że go nie zaprzepaściła, jak to często się zdarza. Stworzyła historię, którą pochłania się bardzo szybko, chce się jak najszybciej odkryć kolejne tajemnice, a tych tutaj jest całkiem sporo z dziwnym pamiętnikiem na czele.

Jeśli chodzi o Redondo, która prowadzi śledztwo, to jest to postać specyficzna, ale taka, za którą chciałoby się podążać przez wiele tomów serii, a nie tylko poznać na kilka godzin przy jednotomówce. Z chęcią odkryłabym więcej ciekawostek na temat jej życia prywatnego, bo to charyzmatyczna kobieta i przy tym bardzo inteligentna.

Jeśli zastanawiacie się, czy dopisek na okładce, że to królowa kryminału hiszpańskiego, to reklama, to od razu powiem, że to stuprocentowa racja. Ta książka jest świetna i mnie osobiście zmiotła do tego stopnia, że musiałam sobie po niej zrobić chwilę przerwy zanim wpadłam w kolejną powieść.

Nie przesadzę, jeśli powiem, że to jeden z najlepszych kryminałów jakie kiedykolwiek czytałam, a w tym roku, tuż obok "Zamkniętych drzwi" moja absolutna topka.

Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Mando.

„Ukryty port” to książka, która wciągnęła mnie od pierwszej strony. Już na samym początku czytelnik jest świadkiem wzbudzającego szok odkrycia. Podczas remontu starej willi robotnicy odkryli zmumifikowane zwłoki prawdopodobnie noworodka. W jaki sposób się one tam znalazły? I jak długo były ukryte w ścianie? I po co ktoś obok zwłok umieścił rytualny amulet? Tego próbuje dowiedzieć się porucznik Valentina Redono. W trakcie śledztwa wychodzą na jaw rodzinne tajemnice Olivera, mężczyzny, który dostał w spadku po matce willę. Przyjeżdżając na wybrzeże Hiszpanii Oliver liczył na spokojne życie. Żona odeszła, brat dryfował pośród własnych obsesji, matka zmarła, a ojciec gasł w oczach. Oliver przyjeżdżając do willi chciał zacząć wszystko od nowa, ale jak na razie spotyka sama trudności. Wkrótce zostaje znaleziony topielec, który zmarł od postrzału w brzuch. Ja się szybko okazuje odnalezienie zwłok dziecka uruchomiło lawinę niebezpiecznych zdarzeń. Ktoś chce uciszyć na zawsze duchy przeszłości. Kto? Przekonacie się sami.

Książka chociaż jest nieco grubsza, czyta się ja bardzo szybko. Autorka posiada lekkie pióro i jedynie wtedy gdy są hiszpańskie nazwy czyta się trochę wolniej. „Ukryty port” jest dla mnie nie tylko świetnym kryminałem, ale również powieścią obyczajową. Osobiście uwielbiam takie połączenia i książę czytało mi się naprawdę dobrze. Dostarczyła mi również wiele emocji. Uczucie napięcia i strachu tego co jeszcze może się wydarzyć oraz smutku z powodu tego co wydarzyło się w życiu 35 latka. Autorka również dobrze wykreowała bohaterów. Książka posiada zwroty akcji i zaskaujace zakończenie. Wszystko to sprawia, że strony same się przekładają.

Jeśli lubicie kryminały i nie przeszkadza Wam w nich elementy powieści obyczajowej to „Ukryty port” jest idealną lekturą dla Was.

„Ukryty port”. Jedna z tych historii od której naprawdę ciężko się oderwać! Autorka stworzyła taką fabułę, że naprawdę odłożenie jej graniczy z cudem. Historia przy której nie można mówić o nudzie.

Od samego początku czułam, że to jest to na co właśnie miałam ochotę, a całość prowadzona w dwóch liniach czasowych zawsze działa na mnie dużo lepiej. To czekanie i odkrywanie wszystkiego krok po kroku, no po prostu uwielbiam. Nie czuć tu zawrotnego tempa, a jednak ciągle coś się dzieje. Wielowątkowa, wymagająca od czytelnika pełnego skupienia, w tym wszystkim wyjątkowa. Po prostu świetnie skomponowana fabuła, a jeśli chodzi o kryminały to naprawdę uważam, że jest to jeden z najważniejszych aspektów. Czytać, nie nudzić się i myśleć jak najwiecej o możliwościach jakie czekają na kolejnych stronach.

Potrafi zakręcić nawet w pełni skupionego czytelnika, wciągnąć w tajemnicę z przeszłości i dosłownie przez większość czasu trzymać w napięciu. Czytałam i wiedząc, że to kryminał byłam pewna tego, że coś jeszcze może mnie zaskoczyć. Na co też zwróciłam uwagę to to, że warstwa obyczajowa wcale nie gryzie się z mocnym kryminalnym wątkiem.

Niesamowicie wciągająca i dająca pełną paletę doznań historia, która zdecydowanie zasługuje na rozgłos i uwagę, zwłaszcza fanów mocniejszych wrażeń!

Autorka "Ukrytego portu" miała świetny pomysł na fabułę. Niestety, wykonanie nie wyszło. Książka jest rozwleczona do granic możliwości, przez to historia traci na dynamice. Były momenty, że nie miałam ochoty kontynuować lektury. Była często zbyt nużąca, a niektóre opisy zupełnie niepotrzebne.

Szkoda! To mogła być naprawdę świetna książka.