Uciekinierka i ułan

Oto pozycja TOTALNA.

Powieść historyczna, jakiej nie czytałam od lat, a jako największa na świecie miłośniczka tego gatunku, zjadłam na nim zęby i byle czym już się nie zadowolę.

O „Uciekinierce i ułanie”, autorstwa niesamowitej Joanny Wtulich, napisałam następujące słowa:

„Wielka polityka, wielkie namiętności.

Intrygi i konszachty z wrogiem. 

A wszystko to na tle pasjonującej historii Europy początku XIX wieku. 

Joanna Wtulich po raz kolejny z całą mocą udowodniła, że powieści kostiumowe to gatunek, który doprowadziła do perfekcji. 

„Uciekinierka i ułan” absolutnie porywa. Niczym za dotknięciem magicznej różdżki, przenosi Czytelnika w wir dworskich knowań, miłosnych uniesień i wojen napoleońskich - jednego z najciekawszych okresów nowożytnej Europy.

Oto pierwszy tom „Sagi napoleońskiej”, dla której stracicie głowę”.

To nieprzypadkowe słowa. Napisałam je zaraz po skończonej lekturze, kiedy jeszcze serce biło najmocniej, kiedy jeszcze twarz pulsowała od gorących wypieków. Co tu dużo mówić? Uwielbiam tę powieść, ubóstwiam! Nie mogłabym chcieć od niej więcej. Wspaniały klimat napoleońskiego okresu w dziejach Polski i Europy, zaś język z epoki, jakim bezbłędnie włada Joanna Wtulich, zawstydzał mnie, gdyż, jako miłośniczka naszego ojczystego języka, żywiłam nadzieję, że posługuję się nim całkiem nieźle, tymczasem autorka wyprowadziła mnie z błędu - majstersztyk!

I w końcu ta fabuła! Ta historia, tak wspaniała, tak pożerająca Czytelnika, przepełniona porywami serca, żądzą, zdradą, (nie chodzi mi wyłącznie o uczucia romantyczne). W tle wielka polityka, historyczne zawirowania.

Cudo!

Jednak najważniejszą kwestią, o której po prostu muszę wspomnieć, jest doskonała znajomość historycznych realiów epoki, w której autorka osadziła swoich bohaterów. Jestem pod tak ogromnym wrażeniem… 

Jeśli pragniecie przeczytać powieść historyczną, od której nie odgoni Was żadna siła, przeczytajcie "Uciekinierkę i ułana".

A to dopiero początek historii.

To już? Czytam spokojnie, wiedząc, że przede mną jeszcze kilka stron, a tu niespodzianka w postaci białej, niezapisanej kartki. Zakończenie pozostawiło mnie z otwartymi ze zdziwienia ustami i za apetytem na więcej zaostrzonym do granic możliwości. „Uciekinierka i ułan” to książka, w której napięcie rośnie stopniowo, ale gdy już nabierze ostatecznej prędkości, przypomina stado pędzących galopem koni. Historia łączy w sobie kilka gatunków, dlatego jest tak bardzo intrygująca i porywająca. Na pierwszy plan wysuwa się motyw historyczno-polityczny osnuty w okresie kampanii napoleońskich na terenie Prus Wschodnich, ale niebagatelne znaczenie dla fabuły ma również wątek szpiegowski i całkiem spora kropla romansu, którą zabarwiono opowieść. Lata walk o niepodległość roztaczają przed czytelnikiem obraz intryg, które nie omijają najwyższego szczebla, oraz matactw i spisków kamuflowanych za łatką patriotyzmu. Joanna Wtulich nakreśla zarys dążącego do niezależności państwa w dosyć ciemnych barwach, ale łagodzi te kolory kreacją miłości zdolnej do największych poświęceń, która mimo to może być z góry skazana na klęskę. Często to, co najbardziej prawdziwe jednocześnie jest zakazane. W tej powieść nie można jednak niczego być pewnym, autorka dostarcza bowiem czytelnikowi elementów zaskoczenia, których nie powstydziłby się twórca thrillerów. Wielka polityka, znaczące nazwiska i dwoje ludzi, którzy zostali w tę brutalną sieć wplątani – ta historia porusza, zatrważa, ale i złości, jak w obliczu „wyższych” celów taktowano jednostkę. Akcja, która przybiera na sile, im bardziej zbliżamy się ku końcowi, kontrastuje z osadzonym w niej romantyzmem, a brud wojennych zmagań wyraźnie odznacza się na tle piękna i elegancji wytwornych balów. Joanna Wtulich w pierwszym tomie „Sagi napoleońskiej” w misterny sposób splata tematykę historyczną z powieścią obyczajową, która zapewnia ogromne emocje nawet tym odbiorcom, którzy wolą fabuły umieszczone we współczesności. Jestem w pełni oczarowana zarówno koronkowym piórem autorki, jak i niebanalną fabułą, w której do ostatniej strony nic nie jest w pełni oczywiste.

"Uciekinierka i Ułan" totalnie mnie zauroczyła! Ten pierwszy tom sagi napoleońskiej pełen jest akcji. Zaczyna się nocą w dworku w Podolanach, do którego przybywa nieoczekiwany wędrowiec, nasza tytułowa uciekinierka. I początkowe karty książki, pomimo widma tajemnicy, mają sielski charakter tego miejsca, który skradł moje serce od samego początku! I potem, gdy akcja przenosi się do Warszawy, wszelkie powroty do Podolan wywoływały uśmiech na mojej twarzy.

Główna bohaterka Émilie to silna i piękna kobieta, która niesie ze sobą bagaż ciężkich doświadczeń i sekretów. Czasem chciałoby się, by bardziej otworzyła się na innych, zaufała... Ale poznając kolejne szczegóły z jej życia, przestaje się dziwić jej zachowaniu. Natomiast Antoni Podolski, nasz ułan, to dzielny żołnierz, trochę bawidamek, ale analogicznie do żeńskiej bohaterki, im lepiej go poznajemy, tym większą sympatię w nas wzbudza! Polubiłam ich oboje bardzo, tak samo jak postać księcia Józefa Poniatowskiego. Jego osoba wniosła wiele ciekawych przemyśleń na temat wolności i marzeń o niepodległości. Mamy więc wątek sensacyjny, niepodległościowy oraz wątki miłosne - nie tylko ten, którego się spodziewamy po tytule. Powtórzę jeszcze raz, oczarowała mnie ta historia, doprowadziła do łez, a swoim zakończeniem sprawiła, że niecierpliwie będę czekać na drugi tom!

Wszystkim tym, którzy zaczytują się coraz bardziej w romanse historyczne (i nie tylko!), polecam sięgnąć po pozycję z naszego podwórka - nie tylko polskiej Autorki, ale również z akcją dziejącą się na naszych ziemiach. Dostarczy Wam ona dużo wrażeń!

Uciekinierka i ułan to powieść historyczna, która ma przenieść nas do epoki napoleońskiej, do czasów wyjątkowo ciężkich, ale jednocześnie tak ważnych dla Europy. Ten gatunek to nie lada wyzwanie. Jakże odnaleźć się w epoce, w której się nie żyło? Jaką opowieść przygotowała dla nas Joanna Wtulich? Czy nie zabraknie klimatu epoki, dworskich intryg i akcji? Przekonajmy się!

Spocznij, przyjacielu

Niezwykle trudno jest opisać tak wielowątkową i złożoną powieść. To prawdziwy wehikuł czasu, a wrażliwość autorki pozwala nam jeszcze lepiej wczuć się w klimat epoki napoleońskiej. Uciekinierka i ułan to powieść pełna intryg, niepokoju i zwrotów akcji. Początkowo dowiadujemy się, że Emilie jest Francuzką, która zostaje znaleziona w przebraniu napoleońskiego żołnierza. Wymaga opieki, odpoczynku i jedzenia, znajduje swoje schronienie u polskiej rodziny. Nie chce się odzywać, żyje w strachu o każdy kolejny dzień, a jedyne, co nam wiadomo, to to, że jest szantażowana. Jej córka została porwana, a Emilie musi spełnić zachciankę Tyszkiewicza i zostać szpiegiem. Sprawy się szybko komplikują, bo generał wie, że ktoś donosi. Rozpoczyna się walka z czasem, jednak dość szybko się okazuje, że ceną nie są tylko informacje, ale życie córki Emilie. Bardzo ważną rolę pełni Antonii Podolski, z którym cały czas krzyżują się drogi naszej głównej bohaterki. Czy Emilie odzyska córkę? Jakie informacje uda się jej przekazać? Przed kim ucieka?

Wielkie rozgrywki, wielkie namiętności

Trudno mi sobie wyobrazić, jak bardzo musi pękać serce matki, gdy jej dziecko znajduje się w niebezpieczeństwie. Wydaje mi się, że właśnie w tym Emilie znalazła się, aby robić rzeczy, które nie są z nią zgodne. Uciekinierka i ułan to nie tylko opowieść o czasach tak ważnych dla Europy. To pełna napięcia opowieść o intrygach, wielkich namiętnościach, obietnicach i rozgrywkach między tymi najważniejszymi. Nieustannie na kartach powieści przewijają się takie wielkie osobistości jak Napoleon Bonaparte czy książę Józef Poniatowski. Przeniesienie czytelnika w czasie jest bardzo trudnym zadaniem, a widać, ile wysiłku musiała włożyć Joanna Wtulich, aby historia była wiarygodna. Nie brakuje tu ciekawostek i faktów, przez co Uciekinierka i ułan jest naprawdę jak wehikuł czasu. Kiełkujące uczucie między Emilie a Antonim dla wielu będzie jak bratanie się z wrogiem. To rewelacyjny zabieg, bo im bardziej zakazany mamy romans, tym bardziej czytelnik nie jest w stanie się oderwać. Kibicujemy temu, co nie ma szansy przetrwać. Z jednej strony trwa wojna, nie jest coś drugoplanowego, opisanego po łebkach, jednak cały czas gdzieś z tyłu głowy frapuje nas sprawa z córką. Wątek szpiegowski rozkwita jak kwiat, zabierając nas w niebezpieczną podróż w czasach napoleońskich.

Stracicie dla niej głowę!

Ta historia to prawdziwa burza emocji, istne tornado, gdy musimy bać się o losy bohaterów. Zwroty akcji, czyhające niebezpieczeństwo na każdej kolejnej stronie sprawiały, że trudno było się oderwać. Emilie inspiruje jako kobieta, Antoine jest symbolem odwagi, męskości. Joanna Wtulich próbuje zdefiniować, czym jest patriotyzm i jak wiele ma on imion. Można mówić, że to tylko opowiastka historyczna o zakazanej miłości, o niewdzięcznych i ciężkich czasach, lecz ta opowiastka skrywa wiele mądrości i wartości. Jeśli lubisz wciągające zagadki i motyw bratania się z wrogiem, to Uciekinierka i ułan to powieść dla Ciebie. Początek sagi napoleońskiej jest cudownym przeniesieniem w czasie. Żałuję, że kolejne tomy nie są jeszcze dostępne. Trudno było nagle oderwać się od historii. Serdecznie Wam polecam!

Dobra powieść, w moim odczuciu, jest niczym idealnie skomponowane danie. Nic w niej nie jest przesadzone. Potrafi wywołać w czytelniku skrajne emocje – od euforii po rozpacz, od radości po złość. Kusi szczyptą romansu, jest okraszona miłością, wywołuje szybsze bicie serca. Zaskakuje świetnie skrojoną intrygą i zachwyca klimatem epoki, który jest po prostu… przepyszny. Jeśli w powieściach szukacie tego wszystkiego, to z pewnością zachwyci Was „Uciekinierka i ułan” Joanny Wtulich.

Autorka zabiera czytelnika do początku XIX wieku, do czasów kampanii napoleońskiej w Prusach Wschodnich. I to właśnie podczas jednej z bitew poznajemy Antoniego Podolskiego. Młodego dziedzica, który poza wojskową karierą, myśli także o innych przyjemnościach, nie stroniąc przy tym od towarzystwa pięknych kobiet. Kiedy na jego drodze stanie tajemnicza Francuzka nie spodziewa się, że ta odważna i harda kobieta zmieni jego życie na zawsze... Jak mówi stare przysłowie: kto się czubi, ten się lubi, a między tą dwójką iskrzy od pierwszego spotkania. I choć brzmi to, jak preludium do pięknej historii miłosnej, to na drodze naszych bohaterów stanie wiele przeszkód. Émilie jest bowiem uwikłana w aferę szpiegowską, która nie pozwala jej zboczyć z raz obranej ścieżki. Nawet w imię uczucia... Czy tych dwoje ma szansę na wspólną przyszłość?

Mogę stwierdzić z całym przekonaniem, że Joanna Wtulich urzekła mnie swoją powieścią. Od pierwszej strony dałam się porwać w wir wydarzeń, które były niczym literacka przygoda. Czułam się tak, jak gdybym oglądała film kostiumowy, autorka świetnie oddała bowiem klimat epoki. W czasie lektury oczami wyobraźni widzimy wnętrza miejsc, do których nas zabiera. Bo musicie wiedzieć, że poza wciągającą akcją autorka kusi także spacerem pod warszawskich uliczkach i nie tylko. Mamy możliwość uczestniczenia w balu organizowanym na cześć cesarza, a także zajrzenia do rodzinnego dworu Podolskich, w którym władzę dzieży seniorka rodu — Marianna, która idealnie odzwierciedla powiedzenie o podziale ról w rodzinie. To kobieta jest jej szyją, a mężczyzna głową.

Moją szczególną uwagę zwrócił także wątek kobiecy. Bohaterki powieści Joanny Wtulich są zupełnie różne. I choć sprawiają wrażenie delikatnych, drzemie w nich prawdziwa siła. Émilie jest pozornie krucha, ale w głębi ducha waleczna, nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć swój cel. Marianna, choć wydaje się silna, jest w stanie zrobić wszystko dla swoich najbliższych, to chyba tylko w granicach bezpiecznej przystani, czyli dworu w Podolanach. Mamy także siostrę Antoniego — Krystynę, dziewczę płoche i niedoświadczone, które dopiero stoi na progu dorosłości, ale już wykazuje pierwsze przejawy siły charakteru. Bez względu na osobowość i rolę, jaką odgrywają w tej historii, każda z tych postaci zapada w pamięć.

Podsumowując:

„Uciekinierka i ułan” to nakreślona z dużym rozmachem opowieść, która wciąga czytelnika od pierwszej strony. Miłość i nienawiść, afera szpiegowska, żądza władzy i walka o odzyskanie wolności za wszelką cenę oraz wielka polityka, która determinuje losy bohaterów. Joanna Wtulich stworzyła historię, która zachwyci Was dynamiczną akcją, dbałością o wierne oddanie realiów epoki, a także pełną namiętności historią o uczuciu, które nie miało prawa się narodzić… Czy dwoje ludzi uwikłanych w wydarzenia historyczne odnajdzie drogę do szczęścia, czy też będą musieli już zawsze uciekać, nie tylko przed miłością…? Polecam!