Ucieczka

„Ucieczka” Lisy Childs przenosi nas na wyspę w stanie Maine, gdzie kiedyś mieścił się zamknięty zakład owiany bardzo wstrząsającą historią. Obecnie przekształcono go na luksusowy ośrodek dla osób, które potrzebują wyciszenia i pomocy psychiatrycznej. To właśnie tam trafia Genevieve, młodsza siostra naszej głównej bohaterki, Rosemary.

Już od pierwszych stron z książki bije mrok i tajemniczość. Fabuła wciąga, porywa i sprawia, że ciężko się od niej oderwać. Akcja jest dynamiczna i momentami mocno zaskakująca. Autorka zadbała także o odpowiednią scenerię, która dodatkowo oddziałuje na wyobraźnię czytelnika - wyspa skuta lodem, pokryta śniegiem i grasujący na niej morderca. Do tego ciekawość podsyca zmowa milczenia mieszkańców wyspy, którzy nie chcą się wypowiadać na temat uzdrowiska dla bogatych i sławnych osób.

Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani i znacząco się od siebie różnią. Ich portrety psychologiczne zostały bardzo dobrze dopracowane i przemyślane. Podoba mi się, że Childs wplotła w fabułę także przeszłość bohaterów. Ukazuje ich dawne demony, lęki i tajemnice, które miały na zawsze pozostać w ukryciu. Historia i wspomnienia Rosemary poruszają i pozwalają lepiej zrozumieć determinację kobiety. Jednak czy uda jej się odnaleźć siostrę i dowiedzieć, czy jest bezpieczna? Tego nie zdradzę!

Jeżeli chodzi o samo zakończenie, to przychodzi moment, kiedy możemy się go domyślić. Jednak nie jest ono tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać.

„Ucieczka” to wciągająca, mroczna i pełna tajemnic książka, w której uczucie niepewności nie opuszcza czytelnika ani na moment. Autorka sprawnie lawiruje pomiędzy przeszłością a teraźniejszością, tworząc fabułę oryginalną i z całą pewnością wartą czytelniczej uwagi. Serdecznie POLECAM!

Dobra książka kryminalna, która trzyma w napięciu niczym najlepszy thriller? Mam dziś dla Was dokładnie taką powieść.

Rosmery udaje się na wyspę w stanie Maine, by wydostać siostrę z “luksusowego ośrodka” dla osób z problemami psychicznymi. Matka dziewczyn wysłała młodszą córkę do tego ośrodka, twierdząc, że Genevieve ostatnio sprawiała jej duże kłopoty wychowawcze. Jak było naprawdę? I dlaczego Rosmery nie może nawet odwiedzić siostry?

Halycon Hall ma wiele mrocznych tajemnic, część to tylko widma przeszłości, jednak część z nich to wciąż świeże sprawy, które zostały zamiecione pod dywan. Ośrodek tak jak i jego dyrektor są jedną wielką zagadką, którą Rosmery, za wszelką cenę pragnie rozwikłać. Ona musi spotkać siostrę i upewnić się, że jest bezpieczna.

Wciągająca, mrocznie przerażająca książka, w której duchy przeszłości nie śpią, a pech i niebezpieczeństwo czychają na bohaterów wszędzie.

A wiecie co w tej powieści jest najlepsze? Mieszanka gatunków, bo znajdziecie w niej zagadki kryminalne i dociekliwego szeryfa, bardzo niebezpieczne zdarzenia, które wywołują gęsią skórkę niczym najlepszy thriller psychologiczny, wypadki samochodowe niczym w powieści sensacyjnej, oraz uczucie, które mimo lat nie uschło i tym razem ma szansę na happy end.

Jestem fanką i coś czuję, że szeryf Deacon Howell nie powiedział jeszcze ostatniego słowa, jeśli chodzi o tajemnice Halycon Hall.

"Musiała uciekać. Wiedziała, że jeśli nie ucieknie, to skończy jak one wszystkie.

Straci życie.

Albo jeszcze gorzej.

Aby jednak uciec, musiała stawić czoła żywiołom".

Takimi oto słowami zaczyna się ta historia, która od samego początku zaciekawia. Zastanawiasz się od kogo musi uciec główna bohaterka, komu i czemu musi stawić czoła?

Rosemary po telefonie od siostry, która błaga ją o pomoc przybywa na wyspę u wybrzeży stanu Maine. Tam wyrusza wprost do uzdrowiska dla bogaczy, które ma za sobą złą sławę. Kiedyś była tam zakład zamknięty. Niestety nie zostaje wpuszczona i okazuje się, że jej siostra uciekła. Jaka jest prawda? Zdesperowana kobieta prosi o pomoc mężczyznę, którego miała nadzieję nigdy więcej nie zobaczyć. Jakie sekrety skrywa wyspa? Jaka mroczna przeszłość upomina się o kobietę i jej siostrę?

Historia zaczyna się od prologu, który od samego początku porywa i wciąga. Akcja książki toczy się szybko i czyta się z zaciekawieniem. Rozgrywa się na odizolowanej wyspie pokrytej śniegiem i lodem gdzie dodatkowo grasuje morderca. Bardzo podobało mi się zaangażowanie Rosemary w sprawę, która dla niej była priorytetem gdyż telefon od siostry był wołaniem o pomoc. Kobieta próbowała wszystkiego by dostać się do ośrodka. Nie poddała się mimo iż ktoś czyhał na jej życie. Pomoc szeryfa i sędziego była bezcenna.

#Ucieczka to mroczna, wstrząsająca, tajemnicza i mrożąca krew w żyłach lektura. Historia jest pełna akcji, napięcia i tajemnicy, która wyjaśnia się z biegiem przeczytanych stron. Podobało mi się to jak autorka przez całą historię potrafiła trzymać mnie w niepewności. Podobało mi się jak balansuje miedzy tajemnicą a prawdą, która i tak ujrzała światło dzienne. A jaka była prawda? O tym sami musicie się przekonać.

Witam moi drodzy w to piątkowe popołudnie, w zasadzie już wieczór z książką, która pomimo niskich ocen na kilku portalach mnie skusiła do jej przeczytania. I tak od czego by tu zacząć, czytało mi się super. Duszna atmosfera małej wysepki, gdzie każdy zna każdego a na głównym planie szpital psychiatryczny owiany złą sławą. Tajemnica goni tajemnicę, przeszłość szepcze do ucha i przypomina o swoich sekretach, o traumatycznych przeżyciach bohaterów. Wszystko byłoby super gdyby nie to zakończenie, zupełnie oklapłe jak nie z tej książki. Na koniec brakło tego pazura, który zostawia czytelnika w niedosycie. Ale suma sumarum książką wciąga, a zakończenie no cóż nie wszystko zawsze wychodzi.

Lisa Childs wykonała kawał naprawdę dobrej roboty. Doskonale wie, które momenty zaakcentować, gdzie odpuścić, w którym miejscu zadbać o opis najdrobniejszych szczegółów, a gdzie ograniczyć się do ogólnych informacji, by nie zanudzić czytelnika. Boska robota, naprawdę.

Nie mogę też nie docenić zwrotów akcji, chociaż nie wiem, czy to aby na pewno najlepsze określenie. No w każdym razie jest tu kilka sytuacyjnych fikołków, które każą inaczej patrzeć na to, co się wydarzyło do tej pory i zmienić założenie na temat przewidywania przyszłych wydarzeń. Nudy na pewno nie ma, za to zainteresowanie i napięcie utrzymują się do samego końca. Mało tego – ten koniec jest na tyle otwarty, że już wypatruję kolejnej książki autorki.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

Rosemary odbiera niepokojąca wiadomość od młodszej siostry, dziewczyna nagrała jej się na poczcie z prośbą o pomoc i zabranie z ośrodka Halycon Hall, w którym umieścili ją rodzice. Gdy kobieta próbuje dostać się do ośrodka, okazuje się że nie została wpisana na listę odwiedzających i nie ma takiej możliwości, w dodatku komórka młodszej siostry nie odpowiada. Rosemary na wyspie spotyka mężczyznę z przeszłości, unikała go od wielu lat, teraz jednak jest zmuszona prosić go o pomoc, ponieważ wie czym w przeszłości bylo Halycon Hall, czym tam się zajmowano i bardzo boi się o siostrę.

Czy Rosemary odnajdzie siostrę? Dlaczego rodzice umieścili ją w owianym złą sławą i mroczną przeszłością ośrodku? Czy kobieta moze liczyć na pomoc mężczyzny z przeszłości?

Nie tylko ośrodek skrywa mroczną przeszłość, Rosemary też ma swoje tajemnice, z resztą nie tylko ona. Od początku miałam nadzieję że wszystkie one ujrzą światło dzienne, a zaginiona nastolatka się odnajdzie.

Wydawało mi się że ta historia aż tak mną nie wstrząśnie, myliłam się, od pierwszych chwil napięcie tylko rosło, a każdy kolejny sekret okazywał się coraz okrutniejszy. Wciągająca, trzymająca w napięciu, nie mogłam się oderwać, a historię niektórych bohaterów nadal nie mogą wyjść mi z głowy

• Ucieczka skarpa 4.06

Na wyspę u wybrzeży stanu Maine przybywa 30-kilkuletnia Rosemery Tulle. W mieszczącej się tu klinice dla trudnej młodzieży przebywa jej młodsza siostra Genevieve. Właściciele ośrodka robią co w ich mocy, aby przyciągnąć swoją ofertą ludzi sławnych i bogatych. W Halycon Hall odpoczniesz, zregenerujesz siły i odzyskasz chęci do życia. Jednak czy aby na pewno? Po przybyciu na miejsce okazuje się, że siostra Rosemary uciekła i wszelki ślad po niej zaginął. Niepokój Rosemary podsyca dodatkowo podejrzane zachowanie mieszkańców wyspy. Komuś również zależy na tym, aby pozbawić młodą kobietę życia. Nie bacząc na grożące jej niebezpieczeństwo, główna bohaterka rozpoczyna prywatne śledztwo. Dawni przyjaciele okazują się wrogami a osoby, które uważała za sprawców swoich krzywd, niespodziewanie stają się przyjaciółmi. Czy Rosemary uda się odnaleźć siostrę a przy okazji ujarzmić własne demony z przeszłości? Zapraszam do lektury.

.

Przyznam, że miło spędziłam czas z tą książką. Zmagania bohaterki z niesprzyjającym jej systemem, ludźmi i wyspą, która momentami wydaje się rzeczywiście przeklęta, wciągnęły mnie bez reszty. Oczywiście pojawiło się też kilka niewyjaśnionych wątków, czy odpowiedzi, które nie do końca mnie przekonały. Jednak w ogólnym rozrachunku książka posiada więcej wad niż zalet. Przyjemny, aczkolwiek niepozbawiony wad thriller. Idealny na dwa, trzy wieczory. Świetna propozycja dla czytelnika poszukującego odskoczni od mocniejszych pozycji. Polecam.

.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję @skarpawarszawska