Trzydziestka

Niewielkie miasto. Władza trzymająca rękę na pulsie. Zbliżające się wybory. Układy i pieniądze. Podporządkowanie się wyższym, silniejszym nie mając wyboru.

Znacie ten schemat? Niejednokrotnie pojawiał się w literaturze. Czy tak się dzieje naprawdę? Z pewnością tak, skądś się czerpie inspiracje 😉

Wszystko to, co napisałam wyżej, znajduje się w debiutanckiej powieści Tomasza Żaka. Będąc szczerą, ciężko mi uwierzyć, że jest to debiut. Czytało się tak, jakby autor wypuścił już kilka dobrych książek i świetnie się czuł w roli pisarza. Styl jest na pewno inny, ciekawy, choć nie każdemu przypadnie do gustu. Znajdziemy tu różne porównania, nawiązania do hip-hopu czy literatury. Niektórych może razić ilość niecenzuralnych słów, ale nieważne czy ktoś jest szychą czy zwykłym obywatelem. Ludzie klną jak szewce. Na pewno zostala oddana autentyczność różnych sytuacji i za to brawa.

Książka zaczyna się od morderstwa syna burmistrza i dalej przedstawia nam, jak cała machina polityczna i układy trzymają miasto w ryzach. Kto i po co przyczynił się do zabójstwa? Och, zdziwicie się.

Autor ukazuje nam rozterki, dramaty ludzkie, kroki jakie stawiają i ich konsekwencje. Wszyscy się znają i każdy spisuje we własnym interesie. Napisałabym "jakie to polskie", ale przecież nie tylko u nas tak się dzieje 😉

Według mnie jest to naprawdę ciekawy debiut, warty przeczytania o ile ktoś lubi tego typu książki, bo rozumiem, że nie każdemu przypadnie do gustu 😉

Ja polecam!

Nadmiar łaciny podwórkowej i polski rap – nie znoszę! Dlaczego zatem książka Tomasza Żaka, która ocieka jednym i drugim mi się podobała?

Debiut Autora to zdecydowanie nie jest typowy kryminał. Zabójstwo i policyjne śledztwo stanowią jedynie pretekst do snucia opowieści o małomiasteczkowej społeczności, o ludziach, ich motywacjach i ambicjach. 

„Trzydziestka” to opowieść o niepohamowanym pragnieniu władzy i pieniądza, bezlitośnie obnażająca układy i układziki rządzące w strukturach politycznych, policyjnych i medialnych. Korupcja, kłamstwo, niesprawiedliwość, homofobia i nietolerancja - dla Autora nie ma tematów tabu. Bezwzględny, brutalny świat małomiasteczkowej polityki i gangsterki choć przerażający, fascynuje i pochłania czytelnika bez reszty. 

Dosadność i prostota języka jakim posługują się bohaterowie „Trzydziestki” początkowo zaskakują, jednak te prostackie dialogi (i zachowania) bohaterów są w opisywanej rzeczywistości  jak najbardziej na miejscu. Idealnie wpisują się w jej klimat. Wulgaryzmy, w ustach wykreowanych przez Autora postaci nie rażą. 

Żak w swojej powieści stworzył dwa typy bohaterów. Takich, dla których zdobycie lub utrzymanie władzy jest najwyższym priorytetem. Konsekwentnie, nie biorąc jeńców dążą do zaspokojenia swoich żądz. Po drugiej stronie stoją ci, których niezrealizowane ambicje, życiowe niepowodzenia i rozczarowania doprowadziły do różnego rodzaju uzależnień. Zagubieni, sfrustrowani łatwo dają sobą manipulować.

Konstrukcja powieści niewątpliwie wymyka się schematom, nie tylko z powodu braku chronologii współcześnie rozgrywających się wydarzeń, ale także pojawiających się zupełnie niespodziewanie wspomnień bohaterów z lat wczesnej młodości czy dzieciństwa. Wprowadza to lekki chaos, ale jednocześnie pozwala ich lepiej poznać i poniekąd zrozumieć motywacje i postawy.

Zaskoczyła mnie łatwość z jaką Autor łączy piękny, wysublimowany język z potocznym, pełnym wulgaryzmów, jak przeplata cytaty z Herberta z miałkimi tekstami polskich raperów. 

„Trzydziestka” to nieco przejaskrawiony, ale niepozbawiony prawdy obraz naszego społeczeństwa. Tomasz Żak z odwagą obnażył polski brud i zakłamanie. Czarny humor, liczne nawiązania do popkultury i literatury, niepodrabialny styl i łatwo przyswajalna „nawijka”. Wielce obiecujący debiut.

Cześć książkoholicy 🎶❣️

W tym miesiącu w ramach mojej akcji #WABwSierpniu sięgnęłam po książkę Tomasza Żak pt. "Trzydziestka". Jest to książka, której byłam bardzo ciekawa, która też dodatkowo miała być taka odskocznią do innego gatunku niż na co dzień. Liczyłam na świetny thriller, ale niestety nie do końca o to mi chodziło. Sam pomysł na fabułę autor miał bardzo interesujący. Do tego nie mam absolutnie żadnych zastrzeżeń. Co więcej bohaterowie również bardzo charakterystyczni, którzy przekonują do siebie czytelnika. Natomiast jeśli chodzi o emocje to fakt, były, ale nie takie jakich oczekiwałabym. Może i wszystko byłoby okej gdyby nie moje poczucie humoru, które różniło się o 180 stopni z poczuciem humoru autora. To co powinno bawić - mnie irytowało, a nie o to chodzi, prawda? Niemniej sięgnijcie po książkę i przekonajcie się sami czy Wam się spodoba 😁

"Jeszcze wczoraj był pełen nadziei na lepszą przyszłość. Wczoraj ma jednak tę przypadłość, że rzadko kiedy przekłada się na dzisiaj, a jeszcze rzadziej na jutro."

Jedyny syn burmistrza Pałeckiego zostaje brutalnie zamordowany w dniu swoich trzydziestych urodzin. Cała tragedia staje się wielkim wydarzeniem w małym miasteczku. Sprawą zajęła się młoda policjantka pochodząca z tej miejscowości - Iwona, a jednocześnie ambitny dziennikarz, który znał zamordowanego i chce wybić się na dobrym temacie Kuba. Do tego dochodzą polityczne zagrania przeciwników burmistrza. Kto w takim razie stoi za śmiercią młodego Pałeckiego?

Czytając książkę miałam problem ze znalezieniem kontekstu. Rozumiałam tyle o ile, ale natłok wydarzeń, a przede wszystkim mnogość postaci powodowała, że się po prostu gubiłam. Jednocześnie, miałam wrażenie, że otrzymujemy bardzo dużo niepotrzebnych informacji i do samego końca nie mogłam się wczuć i zrozumieć bohaterów.

Dużo osób zarzucało, że w książce znajduje się wiele przekleństw, jednak według mnie, w tej książce właśnie to było potrzebne. Ogólnie zarys i pomysł mi się podobał. Na koniec miałam wrażenie, że cała historia jest jak teatrzyk pacynek, sterowany przez Mistrza. Tylko ten Mistrz mi nie przypadł do gustu... Jednak jako debiutant @tomasz_zak_30 pokazał całkiem niezłe pióro i dał początek nowej historii, która może naprawdę zaciekawić.

Gdy w małym, sennym miasteczku zostaje znalezione ciało syna burmistrza, przestaje być tu tak spokojnie. Tomek został brutalnie zamordowany w swoje trzydzieste urodziny, trzydzieści razy dźgnięty nożem. Jego ojciec kocha władze i nie ma zamiaru rezygnować z walki o fotel burmistrza.

Rozpoczyna się śledztwo, sprawę też monitorują media, a dokładnie Kuba, kolega zamordowanego. Z każdym kolejnym rozdziałem dowiadujemy się więcej. Każdy z bohaterów ma swoje demony, nawet policjantka która prowadzi sprawę. Sam Tomasz też miał nie jedno na sumieniu. Każdy jest podejrzany o to morderstwo, im dalej brniemy w tą historię, tym jest ona bardziej przerażająca.

Książka pokazuje jak nawet w takim małym miasteczku może być rozwinięta korupcja. Władza i pieniądze są ważniejsze niż życie.

Rozdziały są krótkie i książkę szybko się czyta, jest trochę wulgaryzmów ale idealnie są wplecione w teksty. Uważam że to udany debiut Tomasza Żaka, ale proponuję się po prostu o tym przekonać.

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwo_wab

"Teraz to już się nie skupię, bez szans. Musi, no musi być inba, ja jebię. Muszę odreagować. Dawno nie odpalałem konsoli... Co tam trzeba bo zrobić w Wiedźminie? Kuźwa, nie pamiętam, ale co se Geraltem pobiegam, to moje. Może L4 i pogram sobie z tydzień?"

Pierwsza i najważniejsza rzecz przed lekturą tej książki, nie nastawiajcie się na klasyczny, trzymający w napięciu kryminał, ponieważ "Trzydziestka" to zupełnie coś innego. Tutaj zbrodnia jest tylko punktem wyjścia, aby opowiedzieć historię o władzy, chciwości i zepsuciu. To historia w której nie polubicie żadnego z bohaterów, wszyscy co do jednego są ubabrani po łokcie we własnych kłamstwach i nałogach. Ktoś nazwał ten kryminał szekspirowskim i coś w tym jest, mnogość wątków i wzajemnych zależności pomiędzy postaciami, prowadzi do fatalistycznego finału. Dla mnie największym atutem tej książki są dialogi, mocne i dosadne, na których oparta jest fabuła i które napędzają całą akcję, ale od razu ostrzegam, że wulgaryzmów jest tu naprawdę dużo. Osobiście uważam, że to bardzo udany debiut, oryginalny i ciekawie napisany, chociaż to bardziej dramat kryminalny niż rasowy kryminał, z całą pewnością jest godny uwagi. W skali punktowej mocne 7/10.

Urodziny, większości z nas, kojarzą się z przyjęciem, tortem, prezentami i świętowaniem w gronie najbliższych i przyjaciół. Nie każdemu jednak jest dane w ten sposób obchodzić swoje urodziny. Tomasz – syn burmistrza Pałęckiego, piastującego stanowisko w małym miasteczku, na swoje trzydzieste urodziny otrzymuje trzydzieści pchnięć nożem i w ten sposób kończy swoje życie. Jest ofiara, więc musi rozpocząć się śledztwo, w które angażują się: policjantka po rodzinnych dramatach, lokalny dziennikarz oraz koledzy zamordowanego. Wydarzenie to ma miejsce tuż przed kolejnymi wyborami na fotel burmistrza a Pałęcki nie cofnie się przed niczym, aby pozostać na swoim stanowisku. Czy śmierć syna wpłynie na jego kampanię? Do czego jest w stanie posunąć się zrozpaczony ojciec, a przede wszystkim, czy jego rozpacz jest szczera?

Mieszkam w miasteczku, które było inspiracją do napisania tej książki (tak domniemam). Od pierwszych stron dałam się porwać, byłam w stanie dokładnie dopasować sobie miejsca, o których pisze Tomek a także osoby, które są bohaterami tej powieści. Momentami śmiałam się w głos i z ciekawością wyczekiwałam zakończenia.

Jak na debiut, uważam, że książka napisana jest bardzo dobrze. Tworzy spójną całość, zachęca do czytania, choć miałam wrażenie, że gdzieś za połową akcja zdecydowanie zwalnia. W bohaterach chyba nie udało mi się odnaleźć ani jednej osoby, która nie byłaby „czarnym charakterem”. Wszystkie miały w sobie jakiś pierwiastek zła i negatywne cechy, ale mimo to byli fantastyczni. Autor bardzo dobrze je zbudował, ich wypowiedzi i zachowanie pasowało do tego, kim byli i co robili.

Wiele opinii, z którymi się zapoznałam zarzucało autorowi wulgarny język. Dla mnie osobiście był to atut, gdyż idealnie wpasował się w kompozycję, którą stworzył. Nie wyobrażam sobie, aby osoby np. handlujące narkotykami zwracały się do siebie w miły, grzeczny i kulturalny sposób. Nie było to jednak przerysowane i przesadzone.

Zakończenie nie było jakieś spektakularne, ale wyjaśniało wiele kwestii i zdecydowanie pozwoliło nam się nastawić na to, że być może w przyszłości pojawi się kontynuacja.

Zdziwiło mnie natomiast bardzo, że na większości portali książkowych i księgarń, książka ta jest zaliczana do kryminału, gdyż w moim odczuciu to absolutnie nie jest kryminał! Jest to zdecydowanie bardzo dobra książka sensacyjna. Sam autor stwierdził, że nie chciałby aby tę książkę szufladkowano jako kryminał, więc dlaczego przypisano jej taki gatunek?

Niemniej książka trafiła do mojego serca ( pewnie również przez lokalny patriotyzm  ) i gdybym miała oceniać ją jako kryminał ocena by była słabsza, ale podeszłam do niej, jak do sensacji i dlatego oceniam ją wysoko i zachęcam do przeczytania i wyrobienia własnego zdania.

Ocena 2,5/5.

Podczas swoich 30 urodzin, ginie chłopak. Tomek to syn przywiązanego do stanowiska burmistrza. Oprócz policji w śledztwo zaangażowany jest dziennikarz lokalny, policjantka po przejściach ale również znajomi Tomka. Jak zakończy się ta brutalna sprawa? Kto za tym stoi? I czy ktoś powinien czuć się w niebezpieczeństwie?

Nie do końca odpowiada mi język w tej książce. Przez co przyznaje, że trochę opornie szło mi czytanie.

Odniosłam wrażenie, że ta historia jest strasznie zawiła i pewnym momencie miałam wrażenie, że czytam o czymś zupełnie innym, o czymś po prostu nie ważnym. Wkradły się przemyślenia bohaterów które momentami nic nie wnosiły do książki.

Występuje tu dość sporo osób, do tego pojawiają się nazwiska i ksywki przez co zrobiło się zamieszanie. I czasami łapałam się na tym, że nie wiem o kim czytam. Jeśli chodzi o bohaterów to nie ma tutaj takiego którego bym polubiła albo któremu bym kibicowała.

Plus za historie jakie skrywali niektórzy bohaterowie, za ich przeszłość. Podobało mi się, że autor wspomina tutaj dość ważne tematy, chociażby relacje rodzic-dziecko, homofobie czy uzależnienia. Zaskoczeniem dla mnie było zakończenie, nie spodziewałam się go totalnie.

Oczywiście jest to debiut autora więc trzymam kciuki aby każda kolejna książka była lepsza od poprzedniej!

Według mnie książka jest na prawdę dobra! Czyta się ją łatwo, lekko i przyjemnie. Nie do końca zasługuje na miano thrillera, czy kryminału. Jednak fabuła jest ciekawa i porusza bardzo ważne kwestie. Mamy tutaj do czynienia z homoseksualizmem i obawą przed ujawnieniem, korupcje, przemoc psychiczną, jak i fizyczną oraz dążenie do osiągnięcia własnych celów nawet jeżeli miałoby się iść po trupach… i to dosłownie. Książka pokazuje ludzką naturę i nasze demony. Bohaterowie wykreowani są raczej w sposób niezbyt wzbudzający sympatię u czytelnika. Język jakim posługuje się autor sprawia, że czytając książkę nie sposób pomyśleć, że trzymamy w rękach debiut. Żak zwinnie prowadzi narrację i dialogi pomiędzy bohaterami. Ilość przekleństw oraz cytaty z raperskich kawałków sprawiają, że wszystko nabiera realizmu i podkreśla „zepsucie” bohaterów.

Uważam, że warto sięgnąć po „Trzydziestkę”. Wbrew pozorom książka ta może dać poważnie do myślenia człowiekowi, a jej zakończenie było dla mnie dość zaskakujące. Były także momenty przez które śmiałam się łez, więc gwarantuje Wam, że podczas lektury miły spędzicie czas.

„Życie nigdy nie jest i nie będzie ani uczciwe, ani sprawiedliwe”

W dniu trzydziestych urodzin zostaje zamordowany Tomek, syn burmistrza. Rozpoczyna się śledztwo, a wszystko dzieje się przed samorządowymi wyborami. Czy ktokolwiek spał spokojnie w miasteczku przed morderstwem?

Szczerze mówiąc, to nie wiem jak ugryźć tę książkę. Chyba pierwsze raz nie wiem, co mam pisać.

Zapowiadała się naprawdę dobrze, ale jak zaczęłam czytać, to poczułam się, jakbym włączyła dziesięcio odcinkowy serial i oglądała od piątego odcinka. Chaos. Niezrozumienie. Nie wiedziałam co? Po co? Kto? Z kim? Jak? Każda postać, nieważne czy to kobieta, czy facet, wydawała mi się taka sama, a trochę ich było. Byłam zagubiona jak dziecko pierwszego dnia w szkole. Akcja książki od pierwszych stron jest dynamiczna, z tym że właśnie na początku jest bardzo chaotyczna, krótkie rozdziały, ogromna ilość wątków. Później (po około 150 stronach) robi się…hmm… nadal jest szybko, ale jest to ułożone, bardziej zrozumiałe. Po przebrnięciu przez te 150 stron w końcu się wciągnęłam i przewracałam kartki, które znikały w zawrotnym tempie.

Fabuła książki ociera się o groteskę. Jest tragiczne morderstwo, a jednocześnie zauważalne staje się poczucie humoru. Poruszane są różne problemy, przemoc, uzależnienie, władza, seksizm, homofobia, korupcja, a jednocześnie zdarzają się sytuacje wręcz przerysowane i wyolbrzymione. Autor obrazuje ludzi małego miasteczka, co całkiem dobrze mu wyszło. Średnia praca, średnie ambicje, niektórzy bardziej, inni mniej inteligentni, wkurzająca druga połówka, dziecko, bo tak trzeba, ploteczki, stereotypy… Są też ci, którzy pragną władzy, żyją nią i dążą do osiągnięcia celu, idąc po trupach. I to mi się podobało. Inną kwestią jest natomiast to, że większość postaci w tej książce jest niestety płytka i przezroczysta niczym plasterek szynki delikatesowej. W ich sposobie wysławiania wszechobecne są różnego rodzaju wulgaryzmy. Jak nie mam problemu z przekleństwami w książkach, tak tutaj było ich dla mnie za dużo, o wiele za dużo. Rozumiem, że to kryminał i nie ma co oczekiwać poetyckiego języka, ale też za dużo niecenzuralnych słów to nie jest dobre. Zachowania bohaterów w dużej mierze nie wynikają z niczego, ot tak robię, bo chcę. Nie chcę Wam spoilerować, więc nie podam przykładów.

Co do samego morderstwa to tutaj nie jestem przekonana. Ciekawy pomysł, ale trochę stracił na ważności. Przyćmiła go kampania i różne układy. Przewija się ON w tle i samo rozwiązanie sprawy nawet mnie zaskoczyło, za co plus dla autora, bo przeważnie się domyślam, tak tutaj nie do końca zgadłam. Ale jak tak teraz piszę, to może to morderstwo jest skutkiem? Nie mam pojęcia, ale wiem, że mnie to nie kupiło.

Zabrakło czegoś, co sprawiłoby u mnie taki zachwyt. Przeczytałam tę książkę z niewzruszonym wyrazem twarzy. Żadnego szoku, niedowierzania, złości… Parę razy coś wprawiło mnie w irytację, ale poza tym to nic.

Podsumowując, na pewno jest to udany debiut. Autor jest szczery, wali prosto z mostu, nie mydli oczu. Jednak książka niczym się nie wyróżnia. Była, minęła, nie wróci i tyle w temacie.

Myślę, że jeśli ktoś nie czyta zbyt wielu kryminałów, to będzie dla niego

Debiut Tomasza Żaka miał wprowadzić powiew świeżości i oryginalności do polskich kryminałów. Byłam bardzo ciekawa, co wyjdzie spod pióra byłego dziennikarza telewizyjnego, wokalisty hardcore-punkowej kapeli i miejskiego radcy. I oto mamy "Trzydziestkę".

W małym miasteczku, gdzie niemal wszyscy się znają, zostaje zamordowany podczas swoich trzydziestych urodzin Tomek, syn wpływowego i bezkompromisowego burmistrza. Otrzymuje dokładnie trzydzieści ciosów nożem. W śledztwo zostają zaangażowani: lokalny dziennikarz, intrygująca policjantka i znajomi chłopaka. Komu zależało na śmierci Tomka, prowadzącego hulaczny tryp życia, eksperymentującego z narkotykami i w dodatku geja? Na dodatek wszystko rozgrywa się w brutalnym świecie polityki, tuż przed wyborami samorządowymi.

Mamy w tej książce ciekawą intrygę i niebanalnych bohaterów, ale to niestety za mało. Zabrakło mi dynamicznej akcji i napięcia, czyli tego, co w każdym dobrym kryminale powinno się znaleźć. Mam wrażenie, że autor pisząc tę książkę chciał złapać kilka srok za ogon: ilość wątków (władza, koks, hajs, xanax, miłość i homoseksualizm) wręcz przytłacza i wprowadza niepotrzebny chaos. Należy wspomnieć również o języku: takiej ilości wulgaryzmów, kolokwializmów i slangu już dawno nie spotkałam w żadnej książce. I nie żebym miała coś przeciwko, bo są to zwroty, które wyrażają ekspresję, ale stosowanie ich w niemal każdym zdaniu naprawdę niczemu nie służy 😉 Gdyby ten język był jeszcze połączony z szybką, ostrą i dynamiczną akcją byłoby nieźle, no ale nie jest... "Trzydziestka" to zlepek dramatu, sensacji z elementami kryminału. Prawdziwy misz-masz bez efektu wow.

[Adres usunięty]

W małym miasteczku w swoje trzydzieste urodziny zostaje zamordowany Tomek, syn burmistrza. Śledztwo prowadzi policjantka Iwona, która mieszkała niegdyś w miasteczku oraz lokalny dziennikarz. Cała akcja toczy się na krótko przed następnymi wyborami, czy to ma jakieś znaczenie?

Niestety muszę przyznać, że książka nie należy do najlepszych. Fabuła mnie nie zainteresowała, za dużo było tutaj wszystkiego na raz a jednocześnie brakowało mi wątków z zamordowanym, było go zdecydowanie za mało. Nie było mi dane poznać Tomka i także całe śledztwo było prowadzone ślimaczym tempem. Za to bardzo dobrze poznajemy Iwone i jej przeszłość oraz jego znajomych i na tym w dużej mierze skupił się autor.

Na szczęście książka jest napisana w taki sposób, że czyta się ją naprawdę szybko, chociaż język również nie do końca mi się spodobał. Jest dużo wulgaryzmów i napisana typowo po męsku, kojarzy mi się z takim chuliganem 😅

Zakończenie także nie jest żadnym efektem wow i nic nie uratowało jak dla mnie tej historii.

"Trzydziestka" to powieść, która mnie zaskoczyła. Zaskoczyła swoją formą, przedstawieniem fabuły i oryginalnym stylem autora. Bo to nie jest klasyczny kryminał, nie jest to powieść psychologiczna czy thriller. To cyniczny obraz świata polityki, małomiasteczkowej, pozbawionej skrupułów i brudnej.

Od trzydziestu ciosów nożem ginie syn burmistrza, w dodatku tuż przed wyborami. Jednak ten nieszablonowy kryminał nie będzie się opierał na tej zbrodni. W grę wchodzi władza i duże pieniądze. Autor ma specyficzne spojrzenie na rzeczywistość, dość cyniczne, nie stroni od brutalności czy wulgaryzmów. Mimo tego w tej formie mi to nie przeszkadzało. Ta bezpośredniość, gawędziarstwo i lekkie pióro, dodawało powieści pazura. Śledztwo raczej obnaża nieudolność i korupcję wśród policji, u polityków pokazuje ślepą pogoń za władzą, na jaw wychodzą wiejskie uprzedzenia, a tak na prawdę wszystkim rządzą pieniądze i układy. Końcówka Was zaskoczy, bo nic nie wskazuje na takie rozwiązanie.

Na pewno jest to powieść świeża i nieprzewidywalna. Czytałam ją z zainteresowaniem, byłam ciekawa jak to się potoczy dalej. Trochę przeszkadzało mi skakanie po osi czasu, jednak to raczej niewielki mankament. Dobry debiut, bezkompromisowy i odważny.