Drugi tom wciągającej serii kryminalnej uznanego duetu szwedzkich scenarzystów z Olivią Rönning i Tomem Stiltonem w rolach głównych!
Börjlindowie wiedzą, jak wyszlifować diament. To świetnie napisana historia. Autorzy mają dobre wyczucie tempa i potrafią utrzymać napięcie aż do samego końca. „Tidningen Ångermanland”
W podsztokholmskiej miejscowości nastolatka znajduje zwłoki ojca. Wszystko wskazuje na to, że Bengt Sahlmann, pracownik Urzędu Celnego, popełnił samobójstwo. Policja rozpoczyna śledztwo, podążając tym tropem, Olivia Rönning, absolwentka szkoły policyjnej i znajoma rodziny Sahlmannów, ma jednak wątpliwości, czy to dobry kierunek. Mimo że dziewczyna myśli o porzuceniu kariery w policji, decyduje się bliżej przyjrzeć sprawie wisielca.
W tym samym czasie Abbas el Fasi łączy siły z Tomem Stiltonem, byłym śledczym, by zbadać okoliczności morderstwa niewidomej kobiety, której poćwiartowane zwłoki znaleziono na terenach spacerowych pod Marsylią. Zamordowana marokańska piękność przed laty pracowała w cyrku jako żywa tarcza dla artysty rzucającego nożami. Wtedy właśnie poznał ją Abbas.
Co te dwie sprawy mają wspólnego ze śledztwem dotyczącym międzynarodowego handlu narkotykami i zaniedbaniami w domach opieki?
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii kryminał lub z serii Tom Stilton i Olivia Rönning
Czy książkę Trzeci głos można czytać bez znajomości poprzedniego tomu serii?
Tak, powieść posiada zamknięty wątek kryminalny, jednak dla pełnego zrozumienia relacji między głównymi bohaterami zaleca się lekturę chronologiczną. Autorzy wprowadzają liczne nawiązania do przeszłości Olivii Rönning i Toma Stiltona, które bezpośrednio wpływają na ich obecne motywacje oraz życiowe wybory. Znajomość pierwszej części pozwala lepiej docenić ewolucję postaci, która stanowi fundament tej szwedzkiej sagi kryminalnej. Lektura samej drugiej części nie utrudnia śledzenia intrygi, ale pozbawia czytelnika istotnego kontekstu emocjonalnego łączącego śledczych.
Jaki klimat dominuje w powieści kryminalnej Trzeci głos?
Powieść utrzymana jest w mrocznym, skandynawskim stylu łączącym brutalną zbrodnię z wnikliwą krytyką społeczną. Fabuła sprawnie przenosi czytelnika między Sztokholmem a Marsylią, budując napięcie poprzez dwa pozornie niezwiązane ze sobą śledztwa dotyczące morderstw. Autorzy, będący doświadczonymi scenarzystami, kładą duży nakład na dynamiczne tempo akcji oraz realistyczne opisy procedur policyjnych i życia na marginesie społecznym. To lektura dla osób ceniących wielowątkowe historie, w których wątki osobiste bohaterów silnie przeplatają się z problemami systemowymi.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Książka nie jest polecana czytelnikom unikającym drastycznych opisów przemocy oraz osobom poszukującym lekkich, optymistycznych historii kryminalnych. Ze względu na poruszane tematy morderstwa niewidomej kobiety, handlu narkotykami oraz nadużyć w domach opieki, treść bywa momentami bardzo surowa i przygnębiająca. Osoby wrażliwe na szczegółowe opisy obrażeń ciała mogą odczuwać dyskomfort podczas fragmentów dotyczących odkrycia poćwiartowanych zwłok pod Marsylią. Jest to pozycja skierowana wyłącznie do dorosłego odbiorcy, który akceptuje brutalną naturę współczesnego kryminału skandynawskiego.
Kim są główni bohaterowie prowadzący dochodzenie w tym tomie?
Główną osią fabularną są losy Olivii Rönning, ambitnej absolwentki szkoły policyjnej, oraz Toma Stiltona, byłego śledczego zmagającego się z kryzysem życiowym. Dołącza do nich Abbas el Fasi, postać o tajemniczej przeszłości cyrkowej, którego osobiste powiązania z ofiarą we Francji napędzają jeden z głównych wątków. Współpraca tych różnorodnych postaci pozwala na ukazanie śledztwa z wielu perspektyw, od formalnych działań policji po nieoficjalne dochodzenia w środowisku bezdomnych. Taka konstrukcja bohaterów sprawia, że czytelnik obserwuje nie tylko rozwiązanie zagadki, ale też skomplikowane procesy psychologiczne postaci.
Jakie konkretne problemy społeczne poruszają autorzy w tej części serii?
Autorzy skupiają się na ciemnych stronach funkcjonowania instytucji państwowych, takich jak rażące zaniedbania w domach opieki oraz korupcja w urzędach celnych. Powieść demaskuje brutalne mechanizmy międzynarodowego handlu narkotykami i pokazuje, jak łatwo system może zawieść najbardziej bezbronne jednostki. Poprzez wątek tragicznej śmierci Bengta Sahlmanna czytelnik poznaje realia pracy w służbach kontrolnych i konsekwencje walki z przestępczością zorganizowaną. Całość stanowi gorzki komentarz do kondycji współczesnego społeczeństwa dobrobytu, co jest znakiem rozpoznawczym twórczości duetu Börjlind.
