Tracąc Ciebie. W labiryncie doznań. Tom 2

Nie! Nie! Nie!

Ta książka nie mogła skończyć się w takim momencie! Dobrze, że mam przy sobie trzeci tom historii Leny i Henryka, w przeciwnym razie obgryzałabym paznokcie z niepewności, co dalej!

To była naprawdę piękna powieść. Taka, która na długo nie da o sobie zapomnieć. Przesiąknięta miłością i pożądaniem, ale także ogromnym bólem i stratą.

Los na pewno miał jakieś plany względem Leny i Henryka, skoro pewnego wieczoru połączył ich drogi. Rodząca się między nimi nić porozumienia, powoli przekształca się w silne uczucie. Uczucie, o którym Lena potrafi mówić głośno, jednak Henryk nie potrafi się do niego przekonać. Sam do końca nie wie, co czuje. Nie ma pojęcia czy to zauroczenie, czy pożądanie, czy to już miłość... Chociaż w to ostatnie niestety nie wierzy...

Troszczy się o Lenę, dba o nią, pielęgnuje jak najdelikatniejszy kwiat, a mimo to wciąż nie potrafi wypowiedzieć tych dwóch słów, które kobieta tak bardzo chciałaby usłyszeć.

A kiedy dochodzą do tego nieporozumienia, skrywane tajnice, brak rozmowy - nic nie jest takie jak wcześniej.

Czy Henryk czuje, że przez swoje zachowanie może stracić Lenę?

A może nigdy nie zależało mu na niej tak, jak ona by tego chciała?

"Tracąc ciebie" to książka, przy której czytalnik uśmiecha się przez łzy. Cięty język i sarkazmy wywołują uśmiech. Jednak w tym wszystkim jest też wiele wzruszających chwil. Momentów, które ściskają gardło i rozrywają serce.

Zakończenie jest zaskakujące i nawet rozumiem decyzję Leny. Jednak czy ja na jej miejscu postąpiłabym tak samo? Szczerze mówiąc- nie wiem.

Mimo to, wciąż trzymam kciuki za Lenę i Henryka - tych dwoje, dość pogubionych, charakternych i jakże różnych od siebie ludzi. Chociaż mają przed sobą jeszcze wiele trudnych do podjęcia decyzji i wiele przeszkód do pokonania to wierzę, że im się uda. Muszą tylko na nowo się odnaleźć...

"Tracąc ciebie" to całkowity rollercoaster emocji, uczuć, zdarzeń. Tutaj cały czas coś dzieje. Jest namiętnie, pięknie zmysłowo. Ale jest też boleśnie, smutno, pusto...

Ta książka pozostawia po sobie niedosyt, dlatego z ogromnym zaciekawieniem i z mocno bijącym sercem będę śledziła dalsze losy Leny i Henryka ❤️

Relacja między Leną a Henrykiem staje się coraz bardziej skomplikowana. Dziewczyna dobrze wie, że on jest dla niej ważny. Stara się wierzyć w swoje uczucia i w to, iż kiedyś zostanie ono odwzajemnione. Jednakże ból z dnia na dzień staje się coraz bardziej mocniejszy, a nadzieja z minuty na minutę maleje. Czy kiedyś będą obydwoje w końcu szczęśliwi?

Powiem Wam, że z niecierpliwością czekałam na drugi tom tej serii. To jest coś, co po prostu skradło moje serce. 💙 Fenomenalnej rozgrywki tej historii i w tej części nie zabrakło. Nie powiem, czasami miałam ochotę wyrzucić tą książkę przez okno, bo Lena mnie wkurzała. Dlaczego? Miałam wrażenie, że przez swe uczucia do doktora, nie była w stanie zrozumieć jego i tego, co on czuje. Według mnie była odrobinkę nachalna.

Jednakże uważam, że jest to świetna historia, którą warto poznać. Mi się przyjemnie czytało i lekko. Czas przy niej spędziłam bardzo dobrze. Dziękuję autorce i wydawnictwu za możliwość przeczytania tej cudownej książki. Kochani, zachęcam Was do zapoznania się z tą serią, bo zdecydowanie warto. 😘

Ocena: 9/10.

Pięknie skonstruowana historia o niełatwej miłości. O losach dwójki zagubionych i samotnych dusz, które dla siebie były ocaleniem. Tak jak przy pierwszym tomie i ten udało mi się przeczytać błyskawicznie. Już pisałam, że @karolinazielinska mnie zaczarowała. Ta powieść jest piękna w swej prostocie. Uderza w wiele emocji. Pokazuje, że w przypadku Henryka trudne dzieciństwo, brak uczuć i akceptacji przekłada się na dorosłość. Mimo, że wiedział że oczekiwania jego rodziny są nieetyczne, podświadomie nie walczył, starając sprostać co raz większym wymaganiom i tym samym krzywdząc Lenę. Dziewczynę, która oddała mu serce i duszę. Wypełniała każdą pustkę i sprawiała, że Henryk został otoczony uczuciami, których nie znał.

Zdecydowanie czekam na finał tej trylogii. Cieszę się, że mogłam wejść do bańki Leny i Henia. Szkoda, że pojawiały się na niej rysy i wreszcie pękła. To był emocjonalny zjazd kolejką górską. @karolinazielinska takie zakończenia powinny być karalne!

Jeśli szukacie pięknej historii, która jest również zabawna i potrafi wzruszyć to właśnie ta trylogia. Mnie urzekła więc myślę, że Was już tylko zaczaruje ❤️

❤️ Recenzja❤️

"- Miłość jest warta wszystkiego (..)

-Jeśli będzie ci łatwiej, przetłumacz to sobie na łacinę.

- Amor valet omnibus."

"Tracąc ciebie" to kontynuacja losów Leny i Henryka. Uroczej opiekunki osób starszych oraz doktorka z wybujałym ego.

Ponownie przenosimy się do Gdańska, gdzie rozgrywa się akcja książki. Bohaterowie będą odkrywać to, co do siebie czują oraz to, jacy są naprawdę. Nie będą chcieli tak do końca oddać się temu uczuciu, zawsze będzie jakieś ryzyko i pytania w głowie a co jeśli się nie uda?! Jednak z miłością nie jest tak łatwo wygrać, to jest twardy przeciwnik, który nie bierze jeńców... Lena z czasem zauważy, że serce, które należało do niej, zacznie oddawać Henrykowi... Doktorek zaś, będzie w takim zawieszeniu. On nie jest pewny swoich uczuć. Miałam wrażenie, że sam tak naprawdę nie wiedział, co chce, ale gdzieś z tyłu głowy tliło się to malutkie uczucie. Pomiędzy nich wkradną się problemy, z którymi będą musieli się zmierzyć. Czy wygrają tę walkę? Czy uczucia okażą się na tyle silne? Jak wiele będą musieli zaryzykować?

"Tracąc ciebie" to książka, którą przepełnia ból. Pokazuje, jak wiele trzeba wycierpieć, aby dojść do upragnionego celu, jednak nie zawsze jest on na wyciągnięcie ręki...

Autorka w tej książce udowodniła nam, że potrafi przelać na papier niezliczoną ilość emocji, które tylko potęgują doznania. Sprawiają, że książka jest niczym najpiękniejszy sen... Chociaż czasem rodzi się koszmar, któremu musimy stawić czoła. Fabuła, jaką udało się stworzyć autorce, nie pozwalała oderwać się od książki. W każdej sekundzie zastanawiamy się, co będzie dalej.

Nie zabraknie potyczek słownych pomiędzy bohaterami, które doprowadzą was do łez radości, smutku, bólu i rozczarowania... W bohaterach zajdzie zmiana, Lena mimo swej delikatnej strony, pokaże pazurki i stanie się odważniejsza. Zacznie walczyć o swoje uczucie. Henryk nie do końca będzie inny... Będzie tkwił w zawieszeniu pomiędzy miłością a samotnością... Czy ostatecznie wygra miłość? O tym musicie przekonać się już sami.

Zakończenie ponownie zostawiło nas w taki punkcie, że na już chciałoby się mieć 3 tom. Pozostaje uzbroić się w cierpliwość i czekać.

Jeśli chcecie przeczytać książkę, która wciągnie Was do świata bohaterów i nie wypuści was do ostatniej strony, to musicie sięgnąć po tę książkę.

🔥🔥🔥Recenzja🔥🔥🔥

Premiera 04.05.2022 r.

„Tracąc Ciebie” – Karolina Zielińska

Kochani kontynuacja historii Leny i Henryka. Tym razem coraz mocniej zagłębiamy się w ich relację. Mamy kilka groźnych akcji, dużo przemyśleń i uczuć, które u jednej osoby wychodzą na jaw, a u drugiej nie mogą wyjść, chociaż zachowanie jest odwrotnie jeśli chodzi o słowa.

Lena, to taka nasz niewinna, ale bardzo dobra dziewczyna. Dla wszystkich jest miła, zawsze pomaga i nigdy nikim nie gardzi, nawet najgorszym człowiekiem. Odkryła swoją przeszłość i teraz zamiast żyć spokojnie, los zafundował jej same przykrości. Ta dziewczyna ma w sobie wiele ciepła i szczerości. Kiedy coś czuje to mówi to, nawet jeśli nie ma odwzajemnienia. Lena jest bardzo cierpliwa, jest w stanie wiele znieść, nawet upokorzenia, ale zawsze jest dumna z tego, że nie boi się tego co czuje i otwarcie o tym mówi.

Henryk, to jest dopiero element. Dowcipny, gburowaty, zimny i stonowany, ale w tej części poznajemy jeszcze bardziej jego opiekuńczą stronę. Henryk to naprawdę ciężki przypadek, ale co mu się dziwić gdy wychowywał się w rodzinie gdzie uczucia nie miały znaczenia, tylko władza, prestiż i to, żeby nie było skandalu. Nic innego się nie liczy. Więc o się dziwić, że boi się uczucia jakim jest miłość. Ale jego zachowanie kompletnie przeczy temu co mówi. Słowa to jego tarcza obronna za którą chowa się przed emocjami. Zachowanie jest inne, takie jakby mu zależało i to bardzo. Otacza Lenę opieką, troszczy się o nią, myśli o niej, daje namiastkę bezpieczeństwa. Chociaż to jak zbywał ją, kiedy ona wyznawała mu swoje uczucia, to miejscami strasznie mnie bolało. Nie tylko dlatego, że przysparzał Lenie bólu i łez, tylko, że on nie wierzy w to, że może kiedyś poczuć prawdziwego uczucia.

Ich relacja jest skomplikowana i to bardzo. Ona wie czego chce, co czuje i czego pragnie, a on niestety jest jak dziecko we mgle. Nie wie czego chce, ale wie kogo pragnie.

Autorce udało się pokazać piękno relacji, która z każdym dniem jest coraz silniejsza, ale wredne osoby nie zawsze dają jej w pełni rozkwitnąć. Bardzo podobało mi się ukazana przez Karolinę droga. Nie jest różowo i bajecznie. Mają swoje wzloty i upadki. Nie raz padają raniące słowa, ale są też przepiękne momenty, które warto zapamiętać na całe życie. Wspólne chwile i zwykła, ludzka troska powoduje w ich sercach żar nie do opanowania. Jeśli chodzi o Henryka to mama nadzieję, że chłop wreszcie się ogarnie, a Lena z nim wytrzyma.

W książkach Karoliny najbardziej lubię naturalność i skomplikowaną naturę, charaktery bohaterów. Opowiada on o zwykłym życiu, niezwykłych ludzi. Bohaterowie wykreowani na szóstkę z plusem. Mają swoją przeszłość, która ich wykreowała, żyją w teraźniejszości z którą starają się żyć w zgodzie oraz planują przyszłość. Czasem jest w kolorowych barwach, ale czasem w tych ciemnych.

Kochani nawet nie wiecie ile ta książka wyciągał ze mnie emocji. Wiele razy byłam zrozpaczona tym co się w ich życiu wydarza. Smutna, że nikt nie chce dać im szansy. Szczęśliwa gdy czułe gesty powodowały uśmiech na ich twarzach. Przepełniała mnie miłość gdy uczucia słowem umieją określić, chociaż Henryk mniej, ale jest pewien moment w którym serce zadrżało z niepohamowanej ekscytacji, za to za sprawą pewnego listu.

Karolinka twórz więcej takich charyzmatycznych historii i przede wszystkim prawdziwych i o problemach z którymi może się borykać prawie każdy, bo przecież nie znamy sytuacji każdego.

Kochani gorąco i z całego serca polecam Wam tę historię od której zawrót głowy murowany, serce nie raz zadrży ze smutku i ekscytacji. A najgorsze w tym wszystkim jest to, że trzeba czekać na drugi tom, bo po takim zakończeniu, to powinna trzecia część być od razu.

11/10❤

Życie Leny i Henryka coraz bardziej się komplikuje. Dziewczyna wie, że to co czuje do mężczyzny jest prawdziwe, ale niestety bolesne. Henryk otoczony pożądaniem i intrygami nie wie jakie ma podjąć decyzję.

"Tracąc Ciebie" to istny wulkan emocji, który wywołał we mnie irytację zachowaniem nie tylko głównych bohaterów, ale również i tych pobocznych, rozpacz oraz dawkę humoru, choć jest jej już tutaj nieco mniej, niż w poprzedniej części.

Relacje Leny i Henryka od samego początku są mocno skomplikowane. W końcu mamy oryginalną historię w której główny bohater nie zmienia się dla niej i nie żyją długo i szczęśliwie. W końcu mamy coś zupełnie innego i zarazem realnego. Tych dwoje przypomina mi pewnych moich znajomych o których wielokrotnie pomyślałam podczas czytania tej pozycji, ich historia jest równie pokręcona jak ta i może przez to niektóre zachowania bohaterów mnie denerwowały.

Lena miała co prawdę świadomość jaki jest Henryk, w jaki sposób żyje i mimo to oddała mu całe swoje serce i całą siebie, w końcu miłość nie wybiera, to jednak w pewnym stopniu denerwowały mnie jej ciągłe wyrzuty i zazdrość, przecież doktor niczego jej nie obiecywał. Z drugiej zaś strony współczułam Lenie w jaki sposób była przez niego traktowana, bolało mnie to i sama osobiście nie pozwoliłabym żadnemu facetowi, aby tak postępował względem mnie, chociaż wiem, że łatwiej czasami jest powiedzieć, niż zrobić.

Henryk natomiast nie potrafi się odnaleźć w nowej relacji, zależy mu na Lenie, jest dla niego zupełnie kimś innym, niż kobiety z którymi się do tej pory spotykał, jednak nie jest w stanie jej tego pokazać i odwzajemnić uczucia dziewczyny. Niby nie chce, ale co chwilę ją rani. Jego zachowanie można zwalić na jego rodziców, bo takie niestety miał wzorce, które nadal mieszają mu w głowie. Ci to dopiero mnie irytowali, nie umiałam z nimi wytrzymać, jak można komuś układać życie i na dodatek go szantażować?

Działo się naprawdę sporo, ale wszystko z umiarem. Autorka ma niezwykle dojrzałe pióro, potrafi wykorzystać swój potencjał i wywoływać w czytelnikach masę emocji.

Na koniec już nie wytrzymałam i łzy same cisły mi się do oczu, a moje serce zostało rozdarde.

Kocham tę historię całą sobą, tak jak Lena kocha Henryka. Już zaciskam ręce na trzeci i zarazem ostatni tom serii "W labiryncie doznań". ZDECYDOWANIE POLECAM

Uwaga uwaga! Prosimy o oklaski - przed państwem doktor Henryk Wysocki!

Ambitny, mądry, zabawny, przystojny... ten sam, który w każdej sytuacji wie, co należy odpowiedzieć. Czy, aby na pewno?

Otóż Henryk nie potrafi odpowiedzieć na wyznania Leny. Nie umie mówić o emocjach? Najwyraźniej. Boi się? Z pewnością. Może jeśli otwarcie nie powie o miłości, to tak jakby jej wcale nie było?

Lena z każdym dniem czuje do doktora Wysockiego coraz więcej. Jednak im bardziej zatraca się w tym uczuciu, tym mocniej później boli... bowiem ta miłość nie jest łatwa. Jest wręcz cholernie trudna, aż bolesna. Miłość, która sprawia, że cierpi. Jednak też bardzo silna, bo Lena w tym cierpieniu dzielnie trwa. Znosi naprawdę wiele... Chciałaby usłyszeć od Henryka jakąś konkretną definicję ich relacji. Bo tak właściwie, kim dla siebie są?

Bywa pięknie, naprawdę! Los zarezerwował dla nich te wspaniałe momenty. Romantyczne... wzruszające, zabawne i namiętne. Jednak przygotował coś jeszcze...

Życie Leny i Henryka zacznie się poważnie komplikować. Wysocki, musi zmierzyć się z szalonymi planami rodziny, która to postanowiła zdecydować za niego i ułożyć mu życie. Z kolei Lena stawi czoła przeszłości, a ta powinna już dawno zostawić ją w spokoju.

Pośród tylu trudnych spraw, skomplikowanych spraw. Pośród problemów, kłamstw, niepewności i lęku - Lena i Henryk. Ona - pełna miłości, ciepła i serdeczności. On - w tę miłość nie wierzy, wręcz się przed nią wzbrania. Jaki scenariusz napisało dla nich życie?

...a teraz, zacznijmy od nowa...

Uwaga uwaga! Prosimy o oklaski - przed państwem Karolina Zielińska, której trylogia podbija moje serce! ❤

"Tracąc Ciebie" drugi tom trylogii zatytułowanej "W labiryncie doznań", kontynuacja "Pragnąc Ciebie" (premiera: 08.12.2021r.). Wraz z Leną i Henrykiem kroczymy krętą drogą przez ich życie, jakże czasami wyboistą. Śledzimy poczynania, a także potknięcia. Czy ta trudna, kręta droga zaprowadzi ich do szczęścia?

Karolina Zielińska w drugim tomie serwuje nam prawdziwą emocjonalną bombę! I wiecie co? Ja się rozpadłam na milion kawałeczków. Nawet nie wiem czy doktor Wysocki dałby radę mnie poskładać 🤔 Karolina doprowadziła do prawdziwego wybuchu w mojej głowie. I na taką właśnie petardę ja tutaj liczyłam!

Lena i Henryk to właśnie taki wybuchowy duet. Ohh, z nimi nie da się nudzić! Jest zabawnie, to na pewno. Ich sprzeczki, potyczki słowne, ta ironia i sarkazm powodowały, że śmiałam się na głos. Humor, jaki lubię! Jest też namiętnie i romantycznie. Sceny bliskości bohaterów zostały bardzo dobrze napisane, przede wszystkim - ze smakiem. Czuć to napięcie, emocje, to iskrzenie. A iskry jak wiadomo, wywołują ogień. I tego ognia naszej dwójce nie brakuje. Między nimi z pewnością jest coś wyjątkowego. Coś, co Lena już dawno określiła, a Henryk jakby starał się to wypierać. Ale w tej historii pojawiają się też momenty, które wywołają łzy. Zarówno wzruszenia, jak i smutku. Bo końcówka tego tomu to najprawdziwszy rozdzierający serce ból...

Lena to kochana osoba! Taka troskliwa, oddana swoim podopiecznym w domu opieki. Chciałoby się ją przytulić. Co też tak dobra dziewczyna robi u boku tego chama Wysockiego? Otóż cham chamem, ale Henryk pod tą skorupą bezpośredniego, nie zważającego na słowa faceta - jest innym człowiekiem. Lubi swoją pracę w klinice, a pacjenci lubią jego - bo jest troskliwy i opiekuńczy. Ale jest też mężczyzną, który nie potrafi mówić o uczuciach. Jak sam wspomniał, dopiero stawia pierwsze kroki w tej kwestii. Co go blokuje? Otóż tych uczuć, miłości i serdeczności zabrakło w jego rodzinnym domu. Mały Henryk dorastał bez matczynej bliskości. Jedyną ważną osobą był dla niego dziadek, a jego już nie ma. Wychował się w miejscu, które na myśl przywodzi kosztowny pałac, a to czego tam doświadczył to tak naprawdę przenikający chłód jego ścian. Chłód wnętrz, wypranych z uczuć. Czy więc wychowany w taki sposób mężczyzna może powiedzieć, że nie wierzy w miłość? Myślę, że tak. Bo nigdy nie poznał, czym ona w istocie jest. Stąd też problem z określeniem przez Henryka jego relacji z Leną.

Henryk Wysocki to doskonale wykreowana postać. Jest przykładem na to, że nie trzeba być superbohaterem, wystarczy być sobą. Henryk co ma powiedzieć to powie, jeśli kogoś urazi - trudno. Dlatego się go wielbi, albo nienawidzi. Ja go po prostu kocham! I nie wyobrażam sobie momentu, w którym skończę czytać ostatni tom. Jestem z Wysockim związana już na zawsze 😁❤

Za takiego właśnie bohatera, za tę historię pragnę Ci Karolino podziękować! Lenę i Henryka pokochałam całą sobą. I wiem, że nie tylko ja. A Wy, jeśli jeszcze nie mieliście okazji ich poznać, to naprawdę bardzo gorąco Was do tego zachęcam.

Książka została świetnie napisana. Akcja w niej płynie w odpowiednim tempie. Baaardzo naturalne dialogi, nic przekombinowanego. Napisana w lekkim, przystępnym stylu, a przede wszystkim - w dobrym stylu! Czyta się bardzo szybko. Powiem szczerze, że pochłonęłam ją w jeden dzień. Lektura doskonała! 😁

Przed Wami historia, którą z całego swojego serca Wam polecam! Jest po prostu świetna!

Straciłam kontrolę. W ciągu kilku godzin przekroczyłam wszystkie granice i oficjalnie stałam się częścią jego kolekcji (...). Oddałam mu wszystko. Serce i ciało. Myśli i słowa. Był powietrzem, którym oddychałam".

Dalsze losy sympatycznej opiekunki i charakternego lekarza. Lene i Henryka połączyło nie tylko wspólne mieszkanie. Połączyła ich zażyłość, która dla kobiety jest łatwa do zdefiniowania, lecz dla Henryka jest niezrozumiałą zagadką. Dziewczyna wierzy w miłość i jest na nią otwarta, lecz nie można tego samego powiedzieć o Henryku. Ich związek nie dość, że sam w sobie był skomplikowany głównie z jego winy, to wystawiany był na próbę przez świat zewnętrzny. W świetle rodziców Henryka ich relacja była mezaliansem, czymś niepoprawnym. Dążą do jego ożenku z piękną Alicją, robiąc z Henryka pacynkę, którą poruszają, jak im się tylko podoba. Lena z kolei doświadcza wielu przykrych niespodzianek ze strony swojego ojca i dawnego współlokatora, a ukochane miejsce, w którym pracuje ma problemy finansowe. Czy te wszystkie zawirowania, które pojawiają się w życiu Leny i Henryka nie będą zbyt dużą przeszkodą, by ich dwa różne światy się połączyły?

Fantastycznie było powrócić do historii znajomości pomocnej Leny i dupkowatego Henryka 😄. Między nimi działo się i to sporo. Obojgu na sobie zależało. Lena nie miała problemu z mówieniem o swoich uczuciach do Henryka, Henryk zaś mówić o nich nie chciał, chociaż traktował Lenę w innej kategorii niż pozostałe kobiety. Był skołowany tym, co dzieję się w jego życiu, a Lena zastanawiała się gdzie kończy się prawda, a zaczyna kłamstwo. Oboje bali się tego samego - uczucia, które wkradło się do ich serc. Miłość ta bowiem prowadziła ich na skraj wytrzymałości, lecz sprawiała także, że jedno drugiemu było potrzebne. A to wszystko działo się w otoczeniu ich toksycznych rodziców, którzy dokładali niemało zmartwień bohaterom.

Ta historia daje emocje! Doktorek sprawi, że będziecie się wkurzać, śmiać i rozczulać.

Sceny intymne nie są nasiąknięte wulgarnością, są po prostu tak skonstruowane, jak w prawdziwym życiu między dwójką ludzi, którzy są sobie bliscy. Do tego główny bohater który miota się z tym, co czuje wewnątrz - on zdecydowanie jest w tej historii najbarwniejszą postacią. Wpleciony w fabułe został także motyw domu starości oraz miłości do zwierzaka - są to mniej rozbudowane wątki, ale dodają uroku 😉. Prym jednak wiedzie uczucie, które jest tak zawiłe i którego kierunek zmienia się niczym chorągiewka na wietrze. Wyzwala łzy, ból, cierpienie, ale także szczęście i chwile, dla których człowiek chce żyć. Nie sposób nie wspomnieć o patologicznej relacji Leny z ojcem alkoholikiem oraz Henryka z rodzicami, którzy dyrygują nim jak małym chłopcem, a zamiast rozmowy i kompromisu, są nakazany i posłuszeństwo. Ten tom was urzeknie, a sposób w jaki autorka go kończy, łamie serce i rozbudza ciekawość. Dajcie się namówić na tą historię. Ręcze, że tą dwójkę i to co się między nimi dzieje, warto poznać🙂. Historia wymyślona przez autorkę to historia miłości nieidealnej, zadającej ból i wybaczającej przykrości. Jest to historia tymbardziej niezwykła, że ta część nie kończy się happy endem, a człowiek który ją przeczyta zakosztuje dzięki niej wielu emocji.