Miłość ma Twoje imię

Kolejna świetna książka autorki. Ostatnio jej książki pokochałam za wielki humor i tutaj jest to samo. Pomimo że mamy wiele scen zwyczajnego życia, a bohater nie ma łatwo, wręcz ma problem za problemem, książkę czytało mi się z wielką przyjemnością, a przede wszystkim z zainteresowaniem.

Mamy w książce wiele wartościowych tematów jak rodzinna miłość i troska. Również mamy drugoplanowego bohatera, który jest chory i moim zdaniem również to daje wiele wartości w książce, bo widzimy jak taka, osoba się zachowuje. Dziewczynkę, która pragnie miłości ojca. I szaloną ciotkę, która daje wiele humoru. Ale również niezobowiązującą relację. A najważniejsze w książce to relacja pracownicy, a szefa.

Pomiędzy bohaterami uczucie rodzi się powoli, a wszystko zaczyna się od przyjaźni. Emocji w książce wiele nie jest i nie mamy jakiś wielkich zwrotów akcji. Jest to przyjemna i lekka historia na weekend, która przedstawia nam uczucia wielu osób naraz. Pokazuje nam jak wiele, człowiek jest w stanie poświęcić dla swoich bliskich. Jak wiele potrafi utrzymać na swoich barkach i jak bardzo potrafi walczyć o to co chce. Tu życie nie rozpieszcza bohaterów i nie mamy tu prezesa w garniturze, który pływa w luksusach. W końcu książka pokazuje prawdziwe życie. Kolejny bohater, któremu oddałam serce z książki autorki. Kolejna historia, która pozostanie ze mną na długo. I kolejni szaleni bohaterowie, których bardzo polubiłam.

"Bycie sobą zawsze jest w cenie. Szczególnie teraz, kiedy co drugi człowiek na ulicy nosi maskę."

Eliza, zwabiona podstępem przez swoich rodziców, po długiej nieobecności wraca do Polski. Na miejscu odzywają się dawne uczucia i tęsknoty, dlatego kobieta decyduje się zostać na stałe w kraju.

Przynajmniej, taki ma zamiar.

Kolejnym krokiem, jaki podejmuje bohaterka jest poszukiwanie pracy. Tak poznaje Piotra, który na pierwszy rzut oka wydaje jej się młodym, wyluzowanym mężczyzną.

Jaki w rzeczywistości jest jej pracodawca i z czym musi mierzyć się za zamkniętymi drzwiami gabinetu?

"- A Ty za czym najbardziej tęsknisz?

- Za domem (...)"

Spotkanie Elizy i Piotra nie zapowiada żadnej głębszej relacji. On traktuje ją jak ostatnią deskę ratunku, a ona z pewnymi oporami decyduje się na pracę z wynagrodzeniem zdecydowanie niższym niż to, które pobierała do tej pory.

Jak potoczy się ta znajomość?

Czy dwoje poranionych ludzi da sobie szansę i obdaruje się czymś wiecej niż tylko wywiązaniem z zobowiązań wynikających z tytułu łączącej ich umowy?

"Piotrek, nigdy nie wiemy czy osoba, z którą się spotykamy, jest tą odpowiednią."

Muszę przyznać, że przeczytałam tę powieść z prawdziwą przyjemnością. Ta historia dostarcza nam wielu różnorodnych emocji i porusza tematy, o których wielu z nas nie chce nawet myśleć. Jestem pod wrażeniem jak naturalnie autorka pisze o czymś, co często stanowi temat tabu we współczesnym świecie. Niestety, ludzie XXI wieku nastawieni są na pewne standardy i wszelkie odchylenia, przejawy inności, niejednokrotne są przez nich piętnowane. Zdarza się, że stykając się z czymś wykraczającym poza ogóloprzyjęte normy nie umiemy się zachować i chowamy głowę w piasek albo, co gorsze, nasze postępowanie pozostawia wiele do życzenia.

"Zaufanie buduję się latami, ale od czegoś trzeba zacząć."

"Miłość ma Twoje imię" to wielowątkowa powieść, która poza damsko-męską relacją przedstawia nam wiele rodzajów miłości, również tej rodzicielskiej, ukazanej tu z różnych perspektyw. Bardzo podobała mi się rodzina Elizy i sposób jej przedstawienia. Autorka świetnie odzwierciedliła tę nić porozumienia między domownikami, którzy stanowią dla siebie wzajemne wsparcie. A do tego to poczucie humoru! Przyznam, że były momenty, w których wybuchałam niepohamowanym śmiechem wywołanym przezabawną sytuacją.

"W miłości nie ma żadnych "ale". Albo robisz coś na sto procent, albo nie robisz tego w ogóle."

Karolina Zielińska ma bardzo przyjemny styl, który sprawia, że książkę pochłania się w mgnieniu oka. Nie przeszkadzają tu nawet trudne tematy poruszone przez autorkę. Plusem jest komizm zastosowany przez pisarkę, który ma na celu złagodzenie ciężaru tej historii. Trochę brakowało mi pogłębienia analizy zachowania Elizy, której motywy postępowania są przedstawione tylko w niewielkim stopniu. Denerwowało mnie też zachowanie Piotra, momentami zbyt apodyktycznego, ale pewnie po prostu jest to cecha charakteru, której nie toleruję w prawdziwym życiu. Imponowała mi za to jego szarmanckość i uczynność.

Spodziewałam się trochę innego końca. W moim odczuciu rozegrał się on zbyt szybko i jest trochę urwany.

Być może autorka zostawiła sobie pole do kontynuacji tej historii? Myślę, że to bardzo możliwe. Z chęcią dowiedziałabym się jak zostały rozwinięte niektóre kwestie.

Moja ocena 8/10.

"W miłości nie ma żadnych "ale".Albo robisz coś na sto procent, albo nie robisz tego w ogóle.Jeśli nam na sobie zależy,to nie ma miejsca na niepewność."

Eliza to młoda,zdolna pani architekt.Robi karierę we Francji.Tam układa sobie życie.Jest w luźnym związku.Może sobie pozwolić na markowe ubrania i wczasy pod palmami. Sukces to jej drugie imię.

Pewnego dnia stęsknieni rodzice podstępem sprawiają,że wraca do Warszawy.

Pewne sprawy we Francji komplikują się i Eliza postanawia zostać w kraju.

Szybko znajduje pracę w biurze architektonicznym.

Piotr,właściciel podupadającego biura architektonicznego.Nie nosi garniturów,nie żyje na pokaz.Swoje potrzeby stawia na ostatnim miejscu.Dla niego liczy się przede wszystkim opieka nad rodzeństwem.Szczególnie musi dbać o chorego brata.Na jego głowie jest również utrzymanie rodzinnej stajni a także firmy,która zaczyna przynosić coraz więcej strat.

Czy zatrudnienie zdolnej i ambitnej pani architekt sprawi,że firma Piotra odbije się od dna?Czy mężczyzna,oprócz świetnego pracownika zyska coś jeszcze?

Autorka jest mistrzynią #slowburn Uwielbiam sposób w jaki Karolina buduje relacje między bohaterami,jak opisuje ich emocje,to w jaki sposób bohaterowie dojrzewają do uczuć.

"Miłość ma Twoje imię"to piękna historia nie tylko o miłości między kobietą a mężczyzną. To również historia pełna wyrzeczeń,stawiania czyjegoś dobra ponad swoim.

Piotr okazał się świetnym bratem,wujkiem i właścicielem firmy.To w jaki sposób traktował swoich pracowników,jak dbał o atmosferę w pracy zasługuje na wielkie uznanie!Co tu dużo mówić!Autorka kolejny raz udowodniła,że potrafi stworzyć faceta idealnego!

Bardzo lubię poczucie humoru Karoliny,więc i tym razem nie zabrakło głośnych wybuchów śmiechu podczas lektury.Ach ta ciotka Jolka,jak coś ona powie to boki zrywać 🤣

W książce znajdziecie również poważne tematy jak samotne macierzyństwo,chorobę, stratę najbliższych,walkę o utrzymanie firmy na rynku.A wszystko to opisane w taki sposób,że ciężko będzie odłożyć książkę choć na chwilę! Autorka potrafi ubrać i przelać na papier swoje myśli w taki sposób,że wywołają cały wachlarz emocji

Autorka stworzyła bardzo zróżnicowanych bohaterów, z wadami i zaletami. Eliza z miejsca zdobywa naszą sympatię swoją otwartością, szczerością i ambitnym podejściem do pracy. Szalenie urzekła mnie postać Piotra. To bardzo rodzinny, uczuciowy i troskliwy mężczyzna. W taki fajny sposób, w żadnym razie nie jest fajtłapowaty czy coś w tym stylu. Po prostu dobro rodziny stawia ponad swoje potrzeby. Stanowczości też mu nie brakuje. Chciałabym, aby w prawdziwym życiu każdy facet miał choć trochę jego cech charakteru. Zyskał w moich oczach podziw. Podobała mi się relacja  jego i Elizy oparta na wsparciu, zaufaniu, powolnym budowaniu związku oraz pojawiające się między nimi napięcie.

W przełamaniu trudniejszych, poważniejszych tonów fabuły pomagają bohaterowie drugoplanowi Kacper i Lila. Wprowadzają do historii radość, spontaniczność, dziecięcą beztroskę i szczerość, której często brakuje dorosłym. 

Karolina Zielińska porusza tematy, o których wciąż mówi się za mało. Samotne macierzyństwo, choroba i związane z nią wyzwania dnia codziennego, żałoba, poczucie straty, sprawiają, że nie jest łatwo. Ale smutek, ból, cierpienie, strach - dużo łatwiej znieść, gdy ma się obok siebie kogoś bliskiego, kto wysłucha, zrozumie i wesprze. Z kolei tolerancja, szacunek, odpowiedzialność, miłość to wartości, które powinny być nam wpajane od najmłodszych lat. 

Emocje, jakie towarzyszyły mi podczas lektury, sprawiły, że naprzemiennie wzruszałam się, płakałam, śmiałam. Element tajemnic, sekretów i zaskoczenia sprawił, że czytałam z niesłabnącym zainteresowaniem. Zakończenie jak dla mnie pozostawione z lekko uchyloną furtką na być może kontynuację.

Wątek architektury nie jest tu tylko dodatkiem do całości, ale ma duże znaczenie dla fabuły. Jakie? O tym już musicie przekonać się sami...

"Miłość ma Twoje imię" to ciepły, wzruszający i życiowy romans typu slow burn o podejmowaniu niełatwych decyzji, poświęceniu, bezinteresownej pomocy, zaufaniu, lojalności, walce o siebie i swoje marzenia. To powieść pokazująca, że rodzina i przyjaciele to najważniejsze, co człowiek może mieć w życiu. To lektura niosąca nadzieję na przyszłość. Polecam gorąco!

Recenzja patronacka

Premiera 14.12.2022

„Miłość ma Twoje imię” – Karolina Zielińska

Polska królowa historii slow-burn, która tworzy magiczne relacje. Są one piękne, bolesne i bardzo mocno wypracowane. O takich relacjach pragnę czytać, bo prawie każde są wyjątkowe na swój sposób.

Eliza wraca do Polski z ważnym powodem. Nie wie co nawet ją czeka, potem staje się coś jeszcze aż postanawia zostać już na stałe. Znajduje prace, chociaż nie jest z niej zbytnio zadowolona. Jednak przyjazna atmosfera i bardzo miły szef ją przekonują. W swojej pracy jest zawsze rzetelna i profesjonalna. Największą jej cechą jest lojalność i ciepło. Umie zjednać sobie ludzi, chociaż jej styl nie wszystkim się podoba. Postrzegają ją czasem jak damulkę, ale tak nie jest. Ma w sobie wiele empatii, chociaż jest rzecz, której bardzo się boi. Chociaż moim zdaniem w ogóle niepotrzebnie.

Piotr na swoich barkach ma wielki ciężar, który z każdym dniem trudno mu taszczyć. Wszystko jest na jego głowie, a poczucie załamania czycha gdzieś z tyłu głowy. Jednak Piotr to silny facet z wielką cierpliwością i uczuciami. Kocha swoje rodzeństwo. Za nimi skoczył by w ogień. To ich dobro jest najważniejsze. W pracy stara się być dobrym szefem i architektem, chociaż tutaj również mu się trudno układa. Takiego faceta ze świecą szukać. Dobry, empatyczny, przystojny, zawsze wysłucha ale trudno mu przyjmować pomoc. Taka męska duma, że sam sobie da radę.

Kreacja bohaterów jest niesamowicie szczegółowa. Możemy poznać ich charaktery i to bardzo głęboko. Marzenia do których dążą. Pragnienia, których się boją. Eliza z zewnątrz ciepła, a we wewnątrz jej serce jest skute lodem, które nie pozwala na pęknięcie. Piotr za to facet z ciepłym sercem a zewnątrz twardy i zaborczy. O takich bohaterach pragnę zawsze czytać, mogę ich mocno poznać i przezywać to co oni.

Relacja w stylu powolnym. Nie ma niepotrzebnych przyspieszeń. Wszystko toczy się tak jak powinno. Dzieje się to bardzo naturalnie, że sama nie wiem kiedy to zmieniło się w coś więcej. Jest ona wypełniona wieloma rozmowami, docinkami i trudnymi momentami. To wszystko łączy ludzi tak mocno i nieprzerwalnie. A oni z czasem zdają się jakby byli bratnimi duszami, ale czy strach nie odbierze im tego co udało im się wypracować.

Historia pokazuje, że nie należy bać się uczuć, bo to one są motorem napędowym do dalszego działania. Nie warto kłócić się o błahostki, tylko pracować nad sobą i relacją. Nie można się poddawać. Bo to o co się długo walczy smakuje potem najlepiej.

Autorka oprócz romantyzmy wplotła w fabułę śmieszne sytuacje i jedną dosyć specyficzną osóbkę a także trudne tematy dotyczące choroby. Wszystko jednak zostało tak skomponowane, że czytanie to była czysta przyjemność, którą aż się łaknie.

Słowem zakończenia, musicie ją poznać, bo to co w niej przeżyjecie zostanie z Wami na długo. A na świąteczny wieczór będzie wyśmienita.

Mocne 11/10 🔥