Kochając Ciebie. W labiryncie doznań. Tom 3

Lena, po wiadomości, że Henryk będzie miał dziecko, postanawia go opuścić. Wyprowadza się z jego domu i ucina z Heniem wszelkie kontakty. Obydwoje cierpią, cierpią tak bardzo, że życie staję się dla nich udręką. Henryk, poza próbą nawiązania kontaktów z Leną, próbuje wpłynąć na Alicję, matkę jego potencjalnego dziecka, by się od niego odczepiła. Nie przypuszcza, że za tym wszystkim stoi jego matka. Gdy w końcu udaje mu się odzyskać Lenę,w ich związku nie jest spokojnie. Kłopoty mnożą się niczym grzyby po deszczu. Czy Lena i Henryk będą w końcu mogli cieszyć się sobą i swoim uczuciem?

"Kochając Ciebie" jest trzecim i zarazem ostatnim tomem serii "W Labiryncie Doznań". Jest serią o tyle wyjątkową, że czytając ją człowiek wciąż się uśmiecha. Dawka humoru, która się w niej ukrywa sprawia, że chce się ją czytać i czytać. Doktor Henryk (bo to głównie za jego sprawą uśmiech gości na twarzy czytelnika) funduje wachlarz emocji. Raz rozśmiesza, by za parę minut drażnił swoją dupkowatością😅, a na sam koniec rozczulał. Ten facet jest zmienny niczym pogoda w marcu, ale właśnie to jest w nim pociągające - z nim nie sposób się po prostu nudzić! Mężczyzna broni się przed tym co czuje do Leny, uważając, że to nie miłość. Podświadomie wie jednak, że dopadła go strzała amora, choć ciężko przychodzi mu wyrażanie uczuć. Wszystko to jest następstwem bycia synem toksycznej kobiety, której podłość i knucie intryg nie ma sobie równych. Mężczyzna miota się niczym zwierzę w klatce i nie może sam z sobą dojść do ładu. Lenka natomiast wszędzie widzi mężczyznę, a brak jego i podopiecznych skutkuje tym, że czuje się niepotrzebna i samotna. Mimo trudnego charakteru Henryka, nie potrafi zdusić rozbudzonych uczuć. Chce kochać i być kochana.

Ich miłość jest unikatowa i specyficzna. Przypomina bujanie na huśtawce: "unosi"i wyzwala szczęście, by w kolejnej chwili "spaść" sprawiając ból. Ta relacja to wzajemnie przyciąganie i oddalanie się. Nie jest ona wolna od zazdrości, nieufności i wtrącania się postronnych osób. Piękno prawdziwego uczucia, co będzie pokazane w tej historii, wciąż będzie musiało toczyć bój z przeciwnościami.

Żal gości w sercu, że kończy się przygoda z charakternym Henrykiem i charakterną Leną - w tej części to właśnie Lena pokaże pazurki 😉. Jest to historia, która przypada do gustu, w której jest zabawnie, ale też romantycznie ♥️. O tej miłości nie da się zapomnieć, a na pewno nie o Heńku🙂. Taki facet wkradnie się do waszego serca, dokładnie tak, jak wkradł się do serca Leny. Całość tej pięknej, miłosnej historii jest ubarwiona szczyptą erotyki oraz kierunkiem medycznym związanym z ortopedią. Naprawdę polecam 🙂!

Relacja Leny i Henryka to coś naprawdę skomplikowanego. Bo czy to, co ich łączy można nazwać prawdziwym związkiem? Przecież doktor Wysocki nie wie, co to miłość. Nie mógłby się zakochać... Z kolei Lena, gotowa zrobić dla ukochanego wszystko, zaczyna tracić siły i powoli poddaje się w tej walce o swoje uczucie.

Los miał dla nich wiele pięknych wspólnych chwil, ale też zaserwował sporo kryzysowych sytuacji. Kto wie, czy ostatnie wydarzenia, nie doprowadzą ich relację na skraj. Bo ile prosty człowiek jest w stanie udźwignąć?

Przed Wami finałowy tom niesamowitej trylogii "W labiryncie doznań"!

"Kochając Ciebie" to prawdziwa emocjonalna petarda! Jeśli czytaliście dwa pierwsze tomy i po głowie krążyła Wam myśl, że Autorka nie jest już w stanie Was niczym zaskoczyć - to jesteście w błędzie! Karolina Zielińska w ostatnim tomie ma dla czytelnika jeszcze więcej. Jeszcze więcej chwil pełnych nadziei. Nadziei na to, że dla naszych bohaterów w końcu wyjdzie słońce i przyjdą te spokojne dni. Jeszcze więcej bolesnych, wywołujących łzy momentów...

Cała trylogia jest po prostu cudowna! Pokochałam ją od pierwszego tomu. Jednak to właśnie "Kochając Ciebie" wywołała u mnie najwięcej emocji. Po pierwsze - zupełnie nie potrafiłam pogodzić się z faktem, że to już koniec opowieści o Lenie i Henryku. Ostatni tom? Niemożliwe! A jednak.... Po drugie - zupełnie nie byłam przygotowana na to wszystko, co spotkało bohaterów powieści w tej właśnie części. Uwierzcie, czytając wylałam morze łez... Były to łzy rozpaczy, ale i wzruszenia.

Karolina jest mistrzynią w przedstawianiu stanu emocjonalnego swoich bohaterów. Robi to w naprawdę doskonały sposób. A to wszystko, co przeżywają fikcyjne postacie, udziela się czytelnikowi. Niesamowite! Czułam ten ból, bezsilność, czułam pustkę....Ale ogarniała mnie też wielka radość i szczęście, gdy widziałam że nasza para o siebie walczy, że są na dobrej drodze. Czułam, że muszę ich wspierać. Że wtedy już na pewno wszystko dobrze się ułoży.

Oto historia dwojga ludzi, którzy od samego początku mieli przed sobą długą i krętą drogę. Od razu wiedzieli, że nie będzie im łatwo. Że czeka na nich wiele przeciwności, a inni ludzis zaczną rzucać kłody pod nogi.

Lena i Henryk, choć cierpliwie stawiali czoła wszelkim problemom, to jednak nie byli w stanie powstrzymać wszystkiego. Wiele razy tracili się nawzajem i wracali po siebie. Jednak czy tym razem, utrata nie okaże się nieodwracalna? A co, jeśli odejście to jedyne słuszne wyjście?

Rodzinne problemy, okropne intrygi. Czy zmagając się z tym wszystkim, Henryk odnajdzie w sobie siłę i odwagę, aby uwierzyć w miłość? A właściwie, aby się do niej przyznać.

Chciałabym Wam opowiedzieć naprawdę wszystko! A wtedy zamiast recenzji byłoby streszczenie 😉 Bardzo gorąco zachęcam Was do czytania trylogii Karoliny Zielińskiej pt. "W labiryncie doznań"! ❤️ Liczę na to, że historia Leny i doktora Wysockiego podbije Wasze serca, tak jak podbiła moje!

Finał. Dawno nie było mi tak przykro gdy kończyłam czytać serię. W labiryncie doznań to pierwsze książki autorki, po które sięgnęłam. I zakochałam się od razu we wszystkim. Fabuła, relacje, bohaterowie, akcje, problemy, płacze miłość. W tych książkach mamy wszystko, co dobre książki powinny zawierać. Pewnie się powtórzę, ale poczucie humoru w książkach jest na najwyższym poziomie.

Trzeci tom pokazuje nam jak bohater, który broni się od miłości, w końcu zaczyna przyznawać się sam przed sobą, że to jest miłość. Walczy o bohaterkę i się nie poddaje. Oczywiście były chwilę zwątpienia i miałam ochotę zabić Henryka za jego zachowanie, ale wracał po rozum do głowy. Intrygi również w tym tomie jest ich najwięcej, bo poznajemy jeszcze bardziej oblicze matki bohatera, która ciągle miesza, miesza i miesza. Więc nerwica również może się pojawić podczas czytania. Spędziłam parę świetnych dni s książkami. Tysiąc parę stron a mi jest mało. Tak czytałam ciągiem jeden po drugim i z chęcią poznałabym 4 tom dalszego życia bohaterów. Jest niesamowita ta seria. Ale wiadomo to, co dobre kiedyś się kończy. Ja będę pięknie wspominać przygodę z tymi książki i każdego namawiać po sięgnięcie po nie. Dziękuje bardzo za moc emocji i humoru.

Trzeci, finałowy tom serii w Labiryncie Doznań

Lena poddała się i odeszła. Ciągle jednak pamięta i tęskni. Henryk z kolei nie stracił nadziei, że dziewczyna do niego wróci. Próbuje naprawić to, co zostało zepsute. Walczy z rodzicami i „fałszywą narzeczoną”. Czy oboje będą mieli dość siły by przetrwać kolejne burze?

🍂Jak ja czekałam na ten finałowy tom J Pierwsze dwa sprawiły, że ciepło myślałam o jego bohaterach. Myślę, że @karolina_zielinska_autorka stanęła ma wysokości zadania i sprawiła, że ta dwójka zostanie miło zapamiętana przez czytelników.

Pierwsza rolę w tym tomie odgrywa sieć intryg, którymi oplecione jest życie Henryka. Dopóki nie spotkał Leny szedł na wiele ustępstw, czasami wręcz usprawiedliwiając zachowanie rodziców. Tym razem odnalazł w sobie siłę by zatrzymać tą tępą machinę. Uświadamia sobie, że miłość istnieje, że potrafi kochać, wybaczać, być zazdrosnym. Dopuścił do siebie emocje, które z takim mozołem próbowano w nim zabić.

Relacja Henryka i Leny jest mocno dynamiczna. Dziewczyna nie czuje pewności i stabilizacji, jednak z rozbitych wcześniej kawałków ich związku tworzą coś o silnych podstawach. Pochodzą z dwóch różnych światów, udowadniają, że pomimo różnic miłość, która ich łączy jest magiczna.

„Kochając Ciebie” to piękna historia o miłości i wytrwałości, o odrzucaniu różnic, okraszona scenami namiętności. Na duży plus zasługuje też research autorki dotyczący aspektów medycznych. Bardzo mi się podobała, ale mam jeden malutki zarzut, część wprowadzonych wątków była niepotrzebna i tym sposobem historia się trochę rozwlekła. Mimo to @karolina_zielinska_autorka gratuluję i cieszę, że cała trylogia utrzymała wysoki poziom. Czekam na więcej🖤🖤🖤

Miłość powinna być piękna, dodawać skrzydeł i rozjaśniać nawet najczarniejsze dni. Niestety, nie zawsze tak bywa. Zdarza się i tak, że jest przyczyną wielu cierpień, wylanych łez i całego ogromu nerwów. I pomimo obezwładniającej siły uczuć finalnie poddaje się, pod naporem krzywd, losowych niedogodności i nieprzychylności innych. Zdarzają się związki, które już na starcie nie mają zbyt dużych szans. Czy więc mimo wszystko i tak warto zawalczyć o swoje szczęście?

Lena i Henryk ten tom rozpoczynają oddzielnie, otuleni tęsknotą, rozpaczą, zdenerwowaniem na siebie i okoliczności, w których się znaleźli. Wydawać by się mogło, że próby, którym zostali poddani w poprzednich częściach trylogii, będą dla nich wystarczające, lecz nic bardziej mylnego- przed nimi nadal długa droga. Ale ku czemu? Ku odnalezieniu szczęścia w swoich ramionach, a może w ramionach osób kompletnie nowych, które dopiero pojawią się w ich życiu? Czy tak inni od siebie ludzie, mogą w ogóle marzyć o wspólnym, dobrym zakończeniu? Bowiem nie tylko status majątkowy i styl życia diametralnie ich od siebie różnią. Henryk to duże, rozkapryszone dziecko, nieprzyzwyczajony do odpowiedzialności ani za siebie ani za innych. Zarówno życie jak i ludzi traktuje z przymrużeniem oka, dość lekko podchodząc do jakichkolwiek wydarzeń. Lena to spokojna, zrównoważona, młoda dziewczyna, która w swoim życiu przeszła już wiele i wyciagnęła z tego wnioski. Docenia osoby będące w jej otoczeniu, cechuje się szacunkiem i dobrocią serca w stosunku do każdego. A te postaci, oprócz zmierzenia się z przeciwieństwami w postawach życiowych, będa musieli stawić też czoła intrygom, kłamstwom i ludziom chcącym ich jedynie wykorzystać do własnych celów. Czy odnajdą siebie ponownie w tych niesprzyjających im warunkach?

"Kochając Ciebie" to niezwykle emocjonalne ale i pokaźne objętościowo zakończenie przygody z lubianymi bohaterami. Niech Was jednak nie zwiedzie ilość stron, bowiem dzięki świetnej i lekkiej narracji Autorki ale także temu, że poznajemy przecież dalsze losy postaci w jakiś sposób już nam bliskich, czyta się ją w mgnieniu oka. Karolina stawia na dogłębne przedstawienie nam świata bohaterów, ich codzienności, otaczających ich osób, ale także rozterek, które nieustannie ich dręczą oraz głęboko skrywanych uczuć. Nie zapomina o trzonie całej trylogii, czyli medycynie, z którą nierozłącznie związana jest postać głównego bohatera. Lecz to, co dla mnie najważniejsze, to fakt zmian, jakie są udziałem postaci, które z niemałą przyjemnością obserwowałam. Henryk odrzucił nieco beztroskę na rzecz dorosłych i często trudnych, aczkolwiek niezbędnych, decyzji do podjęcia. Przy czym, co najistotniejsze, nie zatracił swojego charakteru, a jego cięte riposty i specyficzny humor skutecznie rozświetlały lekturę. Lena z kolei z przerażonej i wycofanej dziewczyny stała się kobietą świadomą, mniej naiwną, znającą już dość bezwzględne realia świata. A przede wszystkim znającą swoją wartość ale i mającą świadomość, że o pewne kwestie trzeba nieco powalczyć. To niezwykle interesująca, pełna zakrętów losu książka, poruszająca ważne, a przede wszystkim życiowe kwestie, w której bohaterowie, choć nieidealni, a może właśnie dzięki temu, podbijają czytelnicze serca. Zwracają także uwagę świetnie wykreowane postaci drugoplanowe, których losy z niemałym zainteresowaniem śledziłam. Wszystkie miłośniczki literatury obyczajowej i romantycznej zdecydowanie powinny poznać postać Henryka ale także i uroczy Gdańsk, będący tłem historii jak i samą piękną, trudną i pełną uczuć opowieść, którą brawurowo przedstawia nam Karolina Zielińska.

To już koniec historii Leny i Henryka - bohaterów serii "W labiryncie doznań".

Czy żałuję? - na pewno. Zdążyłam zżyć się z bohaterami, polubić ich. Jednak teraz pozostaje mi tylko jedno - życzyć im szczęścia 😉

"Kochając ciebie" to powieść przesiąknięta bólem i niepewnością o przyszłość.

To powieść, w której nie brakuje intryg i kłód rzucanych pod nogi.

To powieść pełna kłamstw i niedomówień.

Ale jest to także powieść o wielkiej miłości, która jest w stanie pokonać dosłownie wszystko. Wystarczy zaufać.

Tylko tyle. I aż tyle.

"Kochając ciebie" to książka pełna zawirowań i nieustannej walki. Walki o drugą osobę. Walki o godność. Walki o miłość i prawdę.

Lena i Henryk wciąż zmagają się z problemami, jakie zsyła na nich los. Jednak niestrudzenie próbują odbudować i dobudować to, co ich poróżniło i rozdzieliło. Pragną stworzyć coś stałego. Nierozerwalnego. Pragną być ze sobą. Pragną być szczęśliwi.

Nie jest to takie proste, gdy w grę wchodzą intrygi i kłamstwa.

Nie jest to takie proste, gdy w grę wchodzą strach i niepewność.

Ale mając siebie wierzą, że pokonają każdą przeszkodę.

Czy tak się stanie?

Czy im się uda?

Lena i Henryk tworzą zgrany duet. Może troszkę wybuchowy, ale też romantyczny i namiętny.

Wciągają w swoją historię. Czarują nią. Zaskakują. Rozśmieszają. Wzruszają.

Są bohaterami z krwi i kości, których nie da się nie lubić, i za których nie da się nie trzymać kciuków.

Te dwa, różne światy, chociaż się tego zypełnie nie spodziewają, tworzą coś naprawdę pięknego i magicznego.

Gratuluję Karolino wspaniałej trylogii!

Z niecierpliwością oczekuję każdej książki spod Twojego pióra.

,,Kochając Ciebie" to idealne zakończenie serii W Labiryncie Doznań!

Henryk i Lena w ostatniej części przechodzą według mnie ogromną metamorfozę, która popycha ich wprost do bram intryg! Autorka w ,,Tracąc Ciebie" pozostawiła mnie z wielkim znakiem zapytania, a wręcz mogę napisać, że z rozdartym sercem i tak bardzo czekałam na kontynuację tej pary i to, co otrzymałam w ,,Kochając ciebie" zdecydowanie mnie usatysfakcjonowało! Jeżeli myślicie, że będzie sielankowo, to mogę was zapewnić, że to jest błędne rozumowanie! Książka według mnie jest podzielona na dwie części, w pierwszej otrzymałam wielki szok, natomiast w drugiej połowie książki niedowierzanie i to wszystko było pięknie ubarwione emocjami!

Autorka w tej części pokazała, że błędy w podejmowaniu decyzji zdarzają się każdemu z nas, wystarczy chwila, w której myślenie zostaje wyłączone, a działa impuls i wypowiedzianych słów nie możemy cofnąć!

Lena i Henryk to taka para, którą się zwyczajnie lubi, czy są oni razem, czy oddzielnie, każde z nich posiada aurę przyciągania, a ich słowne potyczki sprawiają, że ma się ochotę poznać ich w realnym życiu!

Rozstania są bardzo bolesne i, pomimo że jest to książka, czyli fikcja, miałam wrażenie, że to mi odebrano drugą połówkę serca, to ja trzymałam w ręku gazetę, to ja chowałam tajemnice miłość przed całym światem!!

Koniecznie muszę wspomnieć o postaciach drugoplanowych, które w równej mierze dostarczają emocji co Lena i Henryk i tutaj muszę przyznać, że ojciec Henryka stał się moim ulubieńcem, przede wszystkim za szczerość!

Zakończenia są trudne, jeśli chodzi o serie, bo ja jako czytelnik bardzo zżyłam się zarówno z Leną, jak i Skalpelem, bo w ich relacji nie można przewidzieć, jak postąpi każde z nich. Gratuluję autorce, bo ta serial zostanie ze mną na długo, jestem pewna, że nie tylko ja podzielam takie zdanie! Podsumowując cała seria to istna uczta dla czytelniczego podniebienia, a bohaterowie to mistrzostwo! Polecam!

Henryk rozpacza i szaleje po odejściu Leny. Próbuje na wszystkie sposoby odnaleźć Lenę i wyjaśnić co ma znaczyć jej list i odejście. Na światło dzienne wychodzą intrygi matki Henryka i jej wielka niechęć do Leny. Henryk jednak jest uparty i w końcu konfrontuje się z Leną i walczy o ukochaną. Walczy po swojemu i przeróżnymi metodami, ale w głębi serca darzy Lenę ogromnym uczuciem, choć nie potrafi jeszcze przyznać się, że kocha Lenę. Lena boi się kolejnego rozczarowania i choć kocha na zabój Henryka sama już nie wie co ma robić.

Czy bohaterowie pomimo wielu przeciwności losów będą mieli szansę na szczęście i miłość? Czy Henryk przyzna się w końcu do swoich uczuć ?

Trzeci tom, finałowy tom serii w labiryncie doznań i jest mi smutno że to już koniec przygód zwiarowanego doktorka i szalonej Leny, ale bardzo się cieszę, że mogłam im towarzyszyć przez całą drogę którą przeszli. Cała seria jest bardzo emocjonująca, ale to trzyci tom jest najbardziej elektryzujący i wybuchowy. Ja jestem zakochana w Heniu i jego stylu bycia, w ciętych ripostach, które są jedyne w swoim rodzaju i choć Henryk bardzo dużo przeklina to jest jego urok a nie wada. Lenę uwielbiam za charakter i cierpliwość względem Henia, oraz wiarę w ludzi i miłość. Zakończenie całkowicie mnie rozczuliło i wzruszyło. Cudownie było widzieć jak z biegiem czasu bohaterowie przechodzą mentalną metamorfozę i dojrzewają do wielu ważnych decyzji.

Piękna historia, po prostu piękna.

Z całą pewnością za jakiś czas ponownie sięgnę po tę serię i po kolejne cudowne dzieła autorki.

Karola jesteś cudowna i pisz kochana więcej takich doktorów, żebym miała do kogo wzdychać.

Kochani a wam polecam z całego serca historie Leny i Henryka, czyli mieszankę wybuchową i obiecuje, że Henio zawładnie waszymi sercami

❤Recenzja przedpremierowa patronacka❤

Premiera 05.10.2022 r.

„Kochając Ciebie” – Karolina Zielińska

Gdy się kogoś kocha to walczy się do samego końca. Jednak nie każda miłość jest słodka i romantyczna, o niektóre uczucia trzeba mocno walczyć i być cierpliwym. Trzeba zrozumieć i wiele przetrwać. A czekanie może zostać wynagrodzone czymś wyjątkowym.

Lena po rewelacjach jakich się dowiedziała postanowiła odejść. Nie chce zabierać dziecku ojca, nie chce znowu cierpieć, tym bardziej, że Henryk jest tak specyficzny, że ciężko jest jej wierzyć w niektóre rzeczy. Stara się żyć normalnie ale nie potrafi. Ciągle o nim myśli i nadal kocha. W końcu nie da się wyrzucić kogoś z serca od tak. Ale gdy znowu on pojawia się w jej życiu, postanawia zawalczyć ale na swoich zasadach. Nie chce zwodzenia, pragnie szczerych rozmów i wyrażania uczuć. Autorce udało się pokazać nam całą przemianę Leny. Która z niepewnej i nieśmiałej dziewczyny zmienia się w dojrzałą i wiedzącą czego chcę kobietę. Lena ma w sobie wiele ciepła i troski. Potrafi wybaczyć innym straszne rzeczy. Zawsze pragnie szczęścia innych. Jest także bardzo odważna, bo z zaciętością walczy o ich uczucia. Nie wstydzi się o nich mówić, ale boli ją gdy Henryk czasem tego unika.

Henryk to uszczypliwy, specyficzny, zepsuty przez ukochane osoby, mądry, zabawny, walczący do traty tchu facet. Nie można go jednoznacznie określić. Ma w sobie wiele cech i demonów, które zatruwają mu życie. To co przeżył w dzieciństwie nie jest kryształowe i wspaniałe. Za każdym razem gdy o tym opowiada miałam oczy pełne łez. Dopiero wtedy byłam wstanie zrozumieć jego ostre i często chamskie zachowanie. Tak został wychowany. Bez uczuć pod rygorem kar. A to, że myślał, że nie jest zdolny do miłości i to jak się przed nią bronił, było straszne. Ale to nie słowa były najważniejsze w tym wszystkim. To jego czyny i gesty sprawiały, że pokazywał ludzką i uczuciową stronę. Potrafił do ukochanej wszystko rzucić. W tej części Henryk dojrzewa : do miłości i do walki o swoje szczęście.

Ich relacja jest trudna i to bardzo. Ciągle oboje o nią walczą, ale czasem są zbyt słabi na to. Ale uczucia które się w nich narodziły nie pozwalają na wywieszenie białej flagi. Pytanie jest tylko jedno, czy tych dwoje ma szansę na szczęście w swoich ramionach, gdy jeden koszmar wcale nie zamierza odpuścić.

Mogłam obserwować ich powolną przemianę. Nie stało się to z dnia na dzień. To była ciężka praca. Wzajemne poznawanie się, szczery rozmowy, walka z koszmarami, wspólne spędzanie czasu, rozśmieszanie się, specyficzne odzywki to wszystko sprawiło, że każde z nich powoli dojrzewało do uczucia. Jeszcze żadna relacja nie była tak wolno i precyzyjnie budowana. Każdy gest, słowo, kłótnia, intymność była zaplanowana i tworzyła jedną całość. Autorce udało się stworzyć prawdziwą relację która przeżywa wiele wzlotów i upadków. Ale oboje zaciekle o siebie walczą.

Autora pokazała, że to nie słowa są ważne tylko czyny i zachowanie. Czasem słowa mogą być pustym powiedzeniem, to dopiero nasze czyny mogą pokazać jak bardzo komuś zależy. To jak bardzo tę osobę pragnie i kocha. Nawet jeśli sam nie chce do tego dopuścić.

Nawet nie wiecie jak bardzo byłam emocjonalnie rozwaloną to częścią. Tu czułam wszystko z podwójną siłą. Łzy płynęły po policzkach gdy jedna flądra niszczyła wszystko co spotkała na swojej drodze, to jaka była wyrachowana i nie czuła, czasem miałam ochotę wyrzucić ją przez okno. Śmiałam się do rozpuku z specyficznych żartów i odzywek Henryka. Serce rozczulało się za każdym razem kiedy tych dwoje było razem i walczyło o siebie nawzajem. Byłam sfrustrowana, zła i przygnębiona. Bohaterowie niedoskonali w swoich błędach, ale potrafiący czasem wyciągnąć z nich porządną lekcję.Takie książki są na wagę złota, bo tylko takie pozostaną zawsze w moim sercu i głowie.

Kochana bardzo, ale to bardzo Ci dziękuję za stworzenie takiej niesamowitej i ciężkiej serii, która nie raz złamała moje serce, aby potem skleić je na nowo, a potem bach znowu zostało zaatakowane. Nie miałaś serca w niektórych scenach, a w innych dawałaś jego podwójną dawkę, ale to tylko pokazuje jaką wspaniałą pisarką jesteś. Tworzyć piękne historie, od których nie można się oderwać, a czekanie na kolejne to prawdziwa katorga. Dziękuję Ci za szansę bycia patronką tak niezwykłej książki. A Wam gorąco polecam tę serię, chociaż jestem pewna, że złamie nie jedno wrażliwe serduszko !!!

Mocne 11/10

❤️❤️❤️❤️❤️❤️

"Nasza historia...zaczęła się w chwili, kiedy wpadłaś pod koła mojego auta. Nie byłem świadom, jak ważna to była chwila, dopóki nie odeszłaś z mojego życia. Wiem, że jestem nieznośny, wiem, że trudno ze mną wytrzymać, ale wiem też, że mnie kochasz. To dzięki tobie zrozumiałem, czym jest miłość."

To już niestety ostatnia część trylogii "W labiryncie doznań" i jak dla mnie ten cytat to najlepsze podsumowanie całości!

W drugiej części Lena zostawiła doktorowi list i odeszła. Choć kochała do szaleństwa to nie mogła znieść intryg i również chciała być kochana. Jednak Henryk nie znał tego uczucia. Jako dziecko musiał być we wszystkim najlepszy i spełniać chore ambicje matki. Inaczej był karany. Rodzice nie okazywali mu uczuć, mieli jedynie wymagania. W końcu zbuntował się. Pił, palił, szybko jeździł autem i zaliczał kolejne panienki. Czy był szczęśliwy? Chyba tak. Był cenionym lekarzem, robił co chciał. Innego życia nie znał. Aż w końcu w jego życiu zjawiła się Lena i przewróciła je do góry nogami. Bronił się przed uczuciem, przecież doktor Wysocki nie był zdolny do miłości, a jednak gdy odeszła szalał z rozpaczy i wiedział, że musi ją odnaleźć.

Tylko co dalej? Jak w końcu odnajdzie Lenę czy wyzna jej miłość? Czy przyzna się sam przed sobą, że jednak potrafi kochać?

Dwie poprzednie części były świetne ale ta to jakiś kosmos! Nie wiedziałam, że można jeszcze bardziej pokochać głównego bohatera! I choć z całą pewnością Henryk nie jest idealny to ja mu wszystko wybaczam! Uwielbiam jego poczucie humoru! Jak coś doktorek powiedział to szło w pięty 🤭😉 a mówił cały czas bo przecież to człowiek, który ma odpowiedź na wszystko! Sarkazm to jego drugie imię! To taki "nasz" doktor House! Z nim lepiej nie zaczynać dyskusji! Pierwszy raz nie miałam ochoty wejść do książki, aby potelepać bohaterem! Zdecydowanie bardziej wolałabym aby to doktorek wyszedł z książki i zabrał mnie na przejażdżkę swoim Lambo, aby podziwiać piękno przyrody 🤭😉

Lena nadal pozostała cudowną osobą ale w tej części była bardziej pewna siebie. Język też się jej wyostrzył i potrafiła doprowadzić doktorka do wrzenia 🤣 razem stanowili niezłą mieszankę wybuchową! Kochała tak mocno, że potrafiła zaakceptować wszystkie niedoskonałości Henryka, szczególnie jedną. Nic więc dziwnego, że doktor Wysocki w końcu zrozumiał kto jest w jego życiu najważniejszy i bez kogo nie potrafi dalej żyć!

Powiedzieć, że ta książka (jak i cała seria) jest świetna, cudowna i zaje**** to stanowczo za mało!

Karolinko! Jeszcze raz gratulacje w dniu premiery! Trzymam kciuki za książkę! Oby szybciutko stała się bestsellerem!

Pisz Kochana! Bo robisz to świetnie! Łam dalej nasze czytelnicze serca i sprawiaj, że będziemy kochać i nienawidzić bohaterów jednocześnie!! 💋

Lena i Henryk prowadzą osobne życie, jednak czy tej dwójce wyjdzie to na dobre? Jak zakończą się ich losy?

Cała trylogia "W labiryncie doznań" dostarcza nam czytelnikom całą masę przeróżnych emocji, jednak "Kochając Ciebie" wypełnia ich najwięcej. Zanim jeszcze zaczęłam czytać, wiedziałam, że nie obejdzie się bez łez i to będzie jedno z najcięższych i najbardziej bolesnych rozstań z jakimi przyjdzie mi się zmierzyć. Lenę oraz Henryka pokochałam już przy pierwszym tomie i za żadne skarby świata nie chciałam się z nimi żegnać, jednak to było niestety nieuniknione.

Kto zna tę dwójkę, ten doskonale wie, że z nimi nie ma nudy. Henryk ma niesamowite, jedyne w swoim rodzaju poczucie humoru, którego już mi brakuje. W tej części również go nie zabraknie, jednak przekonamy się też jak rozstanie z Leną na niego wpłynie i jak się zmieni. Odkryjemy, że nawet szanowany Pan doktor ma uczucia, które jest w stanie okazać i my je na własne oczy zobaczymy. Będzie śmiech przez łzy.

Poczujemy także smutek oraz tęsknotę Lenki, która niesamowicie się rozwinęła i to jest dowód na to, jak ogromny wpływ ma na człowieka druga osoba. Z cichej szarej myszki przeistoczyła się w wartościową kobietę, która jest w stanie sama podbić cały świat.

Ich relacja od samego początku jest mocno skompikowana i ciężka, ale o prawdziwe uczucie warto powalczyć, czyż nie?

W całej historii nie zabraknie intryg oraz złości. Pani Wysocka przeszła samą siebie. Z każdym kolejnym tomem przechodziła ludzkie pojęcie i zaskakiwała każdego, nie jestem w stanie jej zrozumieć, chyba nawet nie chcę. Chciała kontrolować syna w każdej chwili i decydować za niego jak ma żyć i jak je sobie ułożyć. Dawno nikt mnie tak nie zirytował jak ona.

Karolina stworzyła bohaterów z krwi i kości, nadała im tak wyraźne cechy, że miałam wrażenie, że ta historia to nie jest tylko wytwór jej wyobraźni. Tacy ludzie mogą istnieć naprawdę i ja to poczułam.

Autorka dała z siebie sto procent i nawet więcej tworząc tę trylogię i to naprawdę widać. Stworzyła coś poruszającego, pouczającego i przy czym bardzo dobrze się bawiłam. Mogłoby się to nigdy nie skończyć, jednak nic co dobre nie trwa przecież wiecznie 🥺

Tak jak już wspomniałam nie obyło się bez łez i chusteczek, a jeżeli chodzi o zakończenie.. jestem szczęśliwa i pełna nadziei, że może Karolina stworzy osobną historię niektórych bohaterów tej trylogii?

ZDECYDOWANIE POLECAM! ❤ CZYTAJCIE BO WARTO!