Toksyczna Chemia. Tom 1

Hej Kochani ❤️Dzisiaj przedstawiam Wam niesamowity debiut. I wiecie co, wychodzę z założenia, że debiutom można wiele wybaczyć, ale tutaj to nawet nie było czego wybaczać. Tu było wszystko tak, jak lubię. A ten klimat? Majstersztyk!Może dziwnie to zabrzmi, ale ja uwielbiam psychopatów w książkach. Ich umysły są dla mnie zagadką i zawsze jestem ciekawa, czy ta warstwa psychologiczna, którą autor tworzy, ma sens i w jaki sposób to ukaże. Zauważmy, że takie psychologiczne podejście do pewnych wątków zwłaszcza wątków z psychopatami to nie jest prosta sprawa. Trzeba mieć choć trochę wiedzy na ten temat, aby ukazać to intensywnie, obrazowo i bez wpadek. Poza tym psychopaci to są tacy ludzie, po których w ogóle nie widać, że coś z nimi jest nie tak, wręcz przeciwnie oni wzbudzają nasze zaufanie, są szarmanccy, tacy, po których niczego złego się nie spodziewamy. Byłam ciekawa, czy autorka poszła w tym kierunku i przedstawiła Adama Janczewskiego z tymi wszystkimi cechami psychopaty, których ja szukałam. I wiecie co? Zrobiła to rewelacyjnie, a oprócz idealnie wykreowanego głównego bohatera, zapewniła czytelnikowi mnóstwo mroku i brutalności. Coś niesamowitego. Mocne to jest, nie dla wszystkich na pewno, ale dla osób lubiących ten klimat, to będzie taka perełka.W tej książce czytelnik zagląda do umysłu psychopaty, a jego myśli przerażają do tego stopnia, że aż mamy ciarki na plecach. Jego psychologiczna gra spędza dosłownie sen z powiek. Potwór w ludzkiej skórze, który mota kobiety, wykorzystuje i zabija. Robi, co chce i na co ma tylko ochotę, tworzy strategie i działa.Mocne dialogi, mocne słowa, tak jak mocna jest ta historia. Duża dawka manipulacji i przemocy, dlatego też tak jak wspomniałam wyżej, nie dla każdego jest ta pozycja. Nawet ja, co lubię ten klimat i z racji zawodu bardzo dokładnie przyglądam się kreacji psychopatów, mogę stwierdzić, że tu jest już zło w czystej postaci.

Nawet dla mnie niektóre momenty były już ciężkie do udźwignięcia, ale to znaczy jedynie to, że autorka postarała się, by jej pozycja pokazała bardzo dokładnie, co może siedzieć w głowie takich ludzi i że można ich mijać codziennie, nie wiedząc nawet, że mają spaczony umysł.Jestem bardzo na tak i czekam na kolejne pozycje. Widać tu ogromny potencjał.

Adam Janczewski nie wie, co to znaczy kochać, jednak manipulowanie kobietami opanował wręcz do perfekcji.

Wykorzystuje uczucia drugich osób i nie tylko, on wręcz prowadzi wyrafinowaną grę psychologiczną.

W podstępny sposób na nie wpływa, a tym samym rozpoczyna grę, w której realizuje własne interesy i zaspokaja swoje potrzeby by koniec końców pozbawić je życia.

Majka, nowo poznana kobieta pojawia się w jego codzienności zupełnie przypadkiem, lecz niestety według mężczyzny nie reaguje na tę znajomość tak jakby chciał.

Lecz ona nie wie, że musi być bardzo ostrożna.

Nie wie także, że Adam zawsze zdobywa to czego chce, za wszelką cenę.

"(...) Byłaś tak pdniecająco nieśmiała, a potem (...) zwykłą pier#oloną ku*wą, która tylko się mną pobawiła. Teraz ja pobawię się Tobą i sprawię, że to naprawdę będzie nasze ostatnie spotkanie. Muszę się Ciebie pozbyć. Taka jest kolej rzeczy. Następstwo moich chorych zabaw. (...) Dziś to ja rozdaję karty. Wracam do gry i nie będę już taki milutki, jak do tej pory."

"Toksyczna chemia" to książka, która liczy ponad 600 stron i muszę przyznać, że jest naprawdę dobra, w dodatku mocna i w klimacie takim jak lubię. Dominują tutaj: przemoc, mrok, mnóstwo tajemnic i emocji, całość przesiąknięta jest potężną brutalnością. W dodatku mamy tutaj połączanie moich ulubionych gatunków, thriller i kryminał. A co najbardziej przekonało mnie do sięgnięcia po tę książkę, właśnie to, że głównym bohaterem jest psychopata.

Nie jest to książka dla każdego, co to, to nie, takie klimaty trzeba lubić, osoby wrażliwe, uwaga, zastanówcie się, czy jesteście w stanie po nią sięgnąć.

Adam, główny bohater z pozoru może wydawać się atrakcyjny, czarujący, ale nie, on właśnie prowadzi swoją grę, psychologiczną grę aby zrealizować własne, mroczne cele.

Jeżeli lubicie klimat powieści Bednarka, po tę możecie sięgnąć śmiało, Magdalena tak jak i On dobrze sobie radzi z psychopatami. 😁

Ze swojej strony polecam, czytajcie!

Debiut, który zdecydowanie jest warty uwagi. 🖤

„Pojawiłem się w twoim życiu przypadkiem. Wystarczyło tylko jedno spojrzenie, by cały mój świat stanął na głowie. Ta chemia była jak narkotyk - zbyt silna, by się jej oprzeć. Niestety… nie mogłaś wiedzieć, jakie demony we mnie drzemią.”

Adam do perfekcji opanował jedną umiejętność. Potrafi tak wpłynąć na drugiego człowieka, że ten zapomina o sobie i robi wszystko, co tamten mu każe. Wykorzystuje go do swoich celów, manipuluje nim i nie ma żadnych skrupułów. Zazwyczaj jego celem są kobiety. Mami je, uzależnia od siebie, a na końcu… pozbawia życia.

Pewnego dnia Adam poznaje Majkę i wtedy coś się w nim zmienia. Kobieta wyróżnia się na tle jego pozostałych ofiar. Manipulowanie nią wcale nie jest takie proste, jest wręcz niewykonalne. I to absolutnie nie podoba się Adamowi, który zawsze dostaje to, czego chce.

Czy Majka będzie bezpieczna?

Czy jednak wpadnie w szpony szaleńca?

Niektóre powieści odstraszają od siebie ilością stron, wulgaryzmami, brutalnością. Często czytelnicy wystawiają im słabe oceny, ponieważ nie spodobały im się motywy w niej znajdujące. Czy to jest w porządku? Przecież oczywistym jest, że sięgając po książkę z krwawą okładką nie otrzymamy w środku lukrowej historii o miłości, prawda? Uważam, że my, jako czytelnicy, musimy przykładać większą wagę do opisów, czy chociażby do okładki, bardziej je analizować, zanim sięgniemy po dany tytuł. Niestety wiele książek traci na tym, że trafiły w ręce nieodpowiednich odbiorców… Ale oczywiście są też opinie od czytelników, którym nie podobało się, bo mają sporo solidnych argumentów i w tym przypadku ich opinie są bardzo zrozumiałe.

No ale… taki jest świat. Trzeba wziąć na klatę to, co daje i iść dalej. 🙂

Kilka słów o „Toksycznej miłości”, która przykuwa uwagę swoją krwawą i w pewien sposób drastyczną okładką. Jest to debiut literacki Magdaleny Cień. Sięgając po niego w zasadzie nie miałam zbyt wielu oczekiwań, podeszłam do tej historii z czystą głową, bo jak to mam w zwyczaju, sięgając po debiuty (a szczególnie te, które są przysłowiowym grubaskami) nie chciałam przeżyć książkowego zawodu i liczyłam po prostu na to, że zostanę zaskoczona…

Główny bohater to pozbawiony jakichkolwiek wartości moralnych diler narkotykowy. I chociaż sprawia wrażenie normalnego gościa, wcale nim nie jest. Jest niezrównoważonym psychopatą, który lubi pozbawiać kobiety życia. Gwarantuję Wam, że nie chcielibyście spotkać takiego człowieka na swojej drodze. To wcielenie zła w ludzkiej postaci.

Autorka weszła w ludzki umysł od strony najciemniejszego mroku. Przestawiała Adama w sposób, który przeraża, ale jednocześnie uświadamia, że nigdy nie możemy być pewni, kim jest nowo poznana przez nas osoba. Ba, czasami prawdziwe oblicze może być skrywane miesiącami, czy nawet latami.

W „Toksycznej chemii” pojawia się dużo przekleństw, które w pewnych momentach uważam, że można było ominąć. Myślę też, że całą historię można byłoby nieco skrócić i wcale by ona na tym nie straciła, wręcz przeciwnie.

Ale… Autorka posługuje się lekkim piórem, choć fabuła do tej grupy ciężkości zdecydowanie nie należy. „Toksyczna chemia” jest oryginalną powieścią i widać, że Pani Magdalena włożyła w nią ogrom pracy. Rzadko kiedy debiutujący autorzy wchodzą na rynek literacki z pozycją wręcz idealną. To zdarza się bardzo rzadko. W tym przypadku Autorka pokazała tą historią, że nie boi się mówić o rzeczach kontrowersyjnych, czy szalonych. I właśnie tym otworzyła sobie furtkę w sercach czytelników, a jednocześnie zasiała w nich ziarno niepokoju, które gdzieś w środku będzie uwierać.

Coś czuję, że jeszcze nieraz nas zaskoczy.

A Wy drodzy Czytelnicy pamiętajcie, że na świecie chodzi wielu szaleńców, którzy doskonale się maskują. I zrobią oni wszystko, aby spełnić swoje chore rządze. Bądźcie ostrożni!

Uwielbiam nieoczywiste książki z mocno naznaczonym wątkiem psychologicznym. Z wielkimi oczekiwaniami sięgnęłam więc po debiutancką powieść Magdaleny Cień licząc, że czeka mnie zaskakująca lektura.

Czy moje przewidywania się spełniły? Zdecydowanie! To książka inna niż wszystkie, która rozgrywa się nieprzewidywalną akcją zamkniętą w kameralnej przestrzeni. Na ponad sześciuset stronach autorka rozegrała silnie psychologiczną wojnę pomiędzy bohaterami, pokazując zachodzące w nich zmiany, odkrywając karty tajemnic. Książka zaznaczona jest jako thriller, którego elementy można odnaleźć w napięciu gęstym niczym złowieszcza mgła, ale nie zabrakło także momentów obyczajowych, romantycznych czy nawet społecznych, które połączone w całość zaowocowały wciągającą opowieścią pełną ukrytych znaczeń. Warto czytać pomiędzy wierszami, choć finał i tak wielu zaskoczy.

Nasza uwaga koncentruje się na losach Adama, człowieka o licznych osobowościach. Emocje nigdy nie były jego mocną stroną, natomiast do perfekcji opanował sztukę manipulacji. Jego domeną jest uwodzenie kobiet a następnie ich brutalne zabójstwo. Aż do momentu poznania Majki, przyjaciółki swojej obecnej dziewczyny. Ona wydaje się obojętna na jego wdzięki, on traci przez to głowę. A przecież zawsze dostaje to czego chce, prawda?

Jazda bez trzymanki po wyboistej drodze. Książka okazała się tak intensywna, że momentami wręcz przyspieszająca dech. Nie jest dedykowana czytelnikom o słabych nerwach, ponieważ Adam zdolny jest do wszystkiego. Autorka również nie bawi się w półśrodku wiarygodne odmalowując jego losy, pozwalając nam na własną interpretację człowieka pozbawionego emocji. Tym sposobem naturalnie pojawia się mroczny klimat gęsty od niepewnego jutra, tajemnice do odkrycia i ludzkie, spełnione lub też nie fantazje, które prowadzą nas do różnych wniosków. Książka nie nosi znamion debiutu a wręcz przeciwnie - ujawnia nowy, literacki talent, zdecydowanie warty bliższego poznania.

"Toksyczna chemia" to nieoczywista przygoda pełna pułapek czyhających na każdej stronie. Mroczna wizja człowieka gotowego na wszystko, by osiągnąć swoje cele. Magdalena Cień bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie nie tylko pomysłem, ale i wykonaniem, ponieważ mimo pierwszych kroków nie potknęła się na tak dużej liczbie stron. Jeśli więc poszukujecie nieoczywistej książki mocno angażującej zmysły, idealniej na kilka niezapomnianych wieczorów - polecam.