To zawsze byłeś ty

„Cóż za ciekawa osobowość. Uśmiechnąłem się szeroko na myśl o czystości jej serca. Była taka niewinna, a jednocześnie słodko zestresowana”.

Myślę sobie, że pomysł na tę książkę jest mocny, a sama autorka musiała się sporo napracować, aby stworzyć tak rozbudowaną fabułę, która kręci się wokół bohaterów, a jednocześnie daje pstryczka w nos czytelnikowi, który kibicuje im z całego serca, aby w końcu oboje przełamali swoją nieśmiałość.

Jest taka piękna aura, która cechuje uczucie Weroniki i Eryka. W ich nieśmiałości znalazłam promyczek nadziei, który rozświetlał całą historię.

„To zawsze byłeś ty” sprawia, że serce rośnie, gdy bohaterowie dążą do swojego przeznaczenia. Fajne jest to, że mimo upływu lat, zarówno Weronika, jak i Eryk nie potrafią przyznać się przed sobą do tak głębokiego uczucia, które skrywają w sobie. Ta cała tajemnica dodaje nutkę grozy w otoczkę romantyzmu i lekkości, dlatego wspólne chwile bohaterów cieszą podwójnie.

Ada Tulińska połączyła w tej książce wszystko to, co lubię. Jej lekkość pióra, motyw muzyczny i romans, który zaskakuje i jednocześnie unosi.

Bohaterowie mierzą się też z własnymi demonami i walczą ze stereotypami. Dostają od życia ważną lekcje, aby dążyć do własnego szczęścia, bo to właśnie ono jest w życiu najważniejsze.

Cała historia ma swoje plot twisty. Sprawia, że czytelnik jest wzruszony, szczęśliwy, ale też wkurzony i smutny. Ta paleta emocji sprawia, że od książki nie idzie się oderwać. Kocham tę historię i kocham również tę piękną okładkę, która idealnie wpasowuje się w mój gust. Czego chcieć więcej? Polecam.

TO ZAWSZE BYŁEŚ TY W PIGUŁCE

FABUŁA nie jest szczególnie nowatorska, ale Ada Tulińska potrafi tak opowiadać swoje historie, że zaangażowałam się i z ciekawością przewracałam kolejne strony. W umiejętny sposób zestawiono tu retrospekcje ze szkolnych lat bohaterów, jak i teraźniejsze wydarzenia, dzięki czemu krok za krokiem poznawaliśmy zależności między bohaterami i to, dlaczego ich wspólna historia była tak skomplikowana.BOHATEROWIE byli przede wszystkim realni i to ogromna zaleta. Nie byłam ich szczególną fanką, a momentami działali mi wręcz na nerwy, ale od początku do końca byli z krwi i kości i z łatwością mogłam sobie wyobrazić takie charaktery w swoim otoczeniu. Mamy Werkę - książkarę, która miała w sobie odrobinę sprytu, ale też i momentami łatwo ulegała wpływom innych. Eryk również zdawał się być bardziej uległy, zaś Adrian był bardziej skomplikowaną postacią, która raczej narzucała innym swoje zdanie. Dostaliśmy mały wgląd w jego przeszłość, ale nie pogardziłabym oddzielną książką, gdzie dostalibyśmy jego punkt widzenia - on mógłby być naprawdę ciekawą postacią do napisania, mimo że bardzo go nie lubiłam.

TRÓJKĄT MIŁOSNY inny niż zwykle. Mam wrażenie, że zależności między bohaterami były głębsze niż na pierwszy rzut oka było to widoczne. Wydaje mi się też, że nie do końca było to oparte na typowej miłości, a momentami na przyzwyczajeniu, uzależnieniu od drugiej osoby. Lubię rozkminiać takie zależności, więc tym większy plus za to.

MOTYW MAŁEGO MIASTECZKA był tu świetnie wykorzystany. Jako że sama z takiego pochodzę, to niektóre zależności były zdumiewająco podobne i uśmiechałam się na ich wspomnienie.

STRUKTURA

Książka podzielona jest na numerowane rozdziały z perspektywy Weroniki i Eryka, dzięki czemu mogliśmy lepiej ich poznać i zrozumieć ich punkty widzenia. Dodatkowo, mieliśmy dwie linie fabularne - tę teraźniejszą oraz retrospekcje ze szkolnych lat bohaterów. Styl pisania autorki był prosty w odbiorze i pod względem technicznym nie miałam żadnych zgrzytów.

PODSUMOWUJĄC

To zawsze byłeś ty to książka, którą czytałam zaintrygowana losami bohaterów, a wręcz momentami było mi mało i niektóre wątki mogły być bardziej rozwinięte. Ciekawa kreacja realistycznych postaci i romans z przeszkodami w postaci osób trzecich oraz świateł jupiterów. Polecam, a sama chętnie sięgnę po inne książki autorki!

Amanda Says

,,Największy przebój to taki, który można zaśpiewać we dwoje"

Weronika jest nauczycielką języka polskiego. Uczy w rodzinnym miasteczku w niewielkiej szkole która przechodzi teraz kryzys. Placówce grozi zamknięcie, przez co wszyscy jej przyjaciele jak i ona sama zostaną bez pracy. Aby uzbierać Fundusze na ratowanie placówki, zostaje zorganizowany piknik charytatywny.

Sposobem na ściągnięcie większej ilości osób jest zaproszenie znanego zespołu The Midnight Moon - którego członkowie byli wychowankami tej szkoły i to właśnie w niej zaczynali swoją karierę.

Zadanie skontaktowania się z członkami zespołu spada na Weronikę i tu zaczyna się problem, ponieważ dziewczyna zna ich jeszcze ze szkolnych czasów.

Kobieta musi zrobić wszystko aby zgodzili się wystąpić i pomóc w uratowaniu szkoły.

Jednak czy dawna przeszłość która łączy ją z Adrianem i Erykiem nie okaże się przeszkodą?

"To zawsze byłeś Ty" to książka którą czyta się niezwykle lekko i bardzo szybko dzięki lekkiemu stylowi autorki.

Nie ukrywam że relacja między bohaterami trochę działała mi na nerwy, bo wyglądało to tak, jakby sami nie wiedzieli czego chcą.( No i to by był jedyny minus.)

Fabuła świetnie przemyślana, początek lekki spokojny aby za chwile kartka po kartce nabierać tempa i zaskakiwać coraz bardziej. Fajnym dodatkiem jest tu narracja napisana z perspektywy dwojga bohaterów dzięki czemu łatwiej możemy wczuć się w ich uczucia. Dodatkowo przeniesienie się w czasie dodaje smaczku. Autorka serwuje nam również dawkę humoru i trochę pikantnych scen opisanych ze smakiem.

Zakończenie zaskakuje to na pewno🤭

Na koniec dodam że nie było to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki i na pewno nie ostatnie.

Polecam ❣️

Pani Ada Tulińska tym razem postanowiła zabrać swoich czytelników do życia gwiazdy rocka. Zespół The Midnight Moon tworzą chłopcy, którzy dorastali w maleńkim miasteczku, daleko od zgiełku stolicy czy innego dużego miasta. Pomimo tego wybili się na rynku fonograficznym i obecnie stali się jednym z bardziej rozpoznawalnych zespołów. Rzesze fanów, a szczególnie fanek ich nie opuszczają. Niestety panowie zachłysnęli się życiem celebrytów i zamiast pracować nad kolejnymi przebojami czy wywiązywać się z kontraktów na kolejne przeboje np. na festiwale zajęli się imprezowaniem i czerpaniem z życia pełnymi garściami nie dając z siebie nic więcej. W ich maleńkim miasteczku pozostali dawni znajomi, szkoła, która była ich pierwszym studiem nagraniowym czy rodziny. Pewnego dnia Weronika – jedna z ich dawnych koleżanek z równoległej klasy, a obecnie nauczycielka w jedynej w tej miejscowości szkole zwraca się do nich z apelem o pomoc w uratowaniu placówki. Czy celebryci postanowią pomóc? Czy przeszłość łącząca członków zespołu i skromną nauczycielkę oraz ich spotkanie po latach pozwolą uporządkować więcej niż każde z nich by chciało? Czy wyjaśni się to co nadal tkwi w ich sercach?

Po raz kolejny miałam okazję sięgnąć po powieść Pani Ady. Lubię jej sposób kreacji bohaterów i poszczególnych wątków. Powieść była ciekawa, zabawna, napisana z humorem i lekkim dystansem do małomiasteczkowego życia i wybijających się z niego celebrytów. Powieść świetnie sprawdzi się na wakacyjne wyjazdy i relaks na plażowym leżaku. Polecam serdecznie!

Ada Tulińska, autorka znana z subtelnych romansów 💕 i umiejętności tworzenia emocjonalnie głębokich postaci, w książce "To zawsze byłeś ty" po raz kolejny prezentuje swój talent do opisywania relacji międzyludzkich, które przyciągają czytelników od pierwszej do ostatniej strony. Powieść to lekka, ale jednocześnie pełna napięcia historia, w której miłość, przyjaźń i przeszłość odgrywają kluczowe role 🔑.

Główni bohaterowie, Weronika i Eryk, wydają się być zwyczajnymi ludźmi, których życie nie różni się od tego, jakie prowadzi wielu z nas. Jednak szybko okazuje się, że ich relacja jest naznaczona skomplikowaną przeszłością, a uczucia, które kiedyś próbowali stłumić, powracają z nową siłą💪🏻. Fabuła książki koncentruje się na ich niełatwej drodze do odnalezienia siebie nawzajem i zrozumienia, co tak naprawdę oznacza być razem 👩🏽‍❤️‍👨🏼.

Autorka w sposób mistrzowski oddaje emocje, które towarzyszą bohaterom – od niepewności i bólu po namiętność i szczęście ✨. Dialogi są naturalne, co sprawia, że postacie stają się autentyczne, a ich przeżycia bliskie każdemu czytelnikowi. Tulińska z powodzeniem buduje napięcie, rozwijając historię w taki sposób, że trudno oderwać się od książki 📖. Z każdym kolejnym rozdziałem pojawiają się nowe wątki, które wzbogacają narrację, a jednocześnie zachęcają do dalszej lektury.

Język, którym posługuje się Tulińska, jest prosty, ale pełen wyrazu, co sprawia, że książkę czyta się szybko, a styl pisania nie odciąga uwagi od samej historii. Wydarzenia opisane w powieści, choć czasem przewidywalne, są opowiedziane w sposób, który potrafi zaskoczyć i wzbudzić różnorodne emocje – od radości po smutek.

"To zawsze byłeś ty" to nie tylko romans, ale także opowieść o trudnych wyborach, wybaczaniu i nadziei 🕊️. Książka ta jest doskonałym wyborem dla czytelników szukających ciepłej 🌡️, wzruszającej historii, która przypomina o tym, że prawdziwa miłość potrafi przetrwać każdą próbę.

Podsumowując, Ada Tulińska po raz kolejny udowodniła, że jest jedną z czołowych autorek polskiej literatury obyczajowej. Jej powieść "To zawsze byłeś ty" to idealna propozycja dla miłośników historii o miłości i emocjonalnych zawirowaniach, które pozostawiają czytelnika z uśmiechem na twarzy i nadzieją w sercu.

Chociaż już nie raz miałam chrapkę na zapoznanie się z twórczością Ady Tulińskiej, finalnie dopiero teraz udało mi się sięgnąć po jedną z jej książek.

"To zawsze byłeś ty" to historia, w której z pewnością nie brakuje muzycznych akcentów, a wszystko za sprawą Eryka i Adriana, członków zespołu "The Midnight Moon", którzy swoją przygodę rozpoczęli jeszcze w czasach szkolnych. To właśnie tam poznali Weronikę — dziewczynę, która niegdyś była prymuską, a obecnie uczy języka polskiego w tej samej placówce, do której uczęszczali za młodu.

Niestety po latach szkole grozi zamknięcie, a grono pedagogiczne próbuje stanąć na głowie, aby do tego nie doszło. Aby uzbierać potrzebne fundusze, postanawiają zorganizować piknik charytatywny, który miałby odmienić losy placówki. Jednak, by osiągnąć sukces, muszą zaprosić kogoś, kto przyciągnie tłumy. Wybór pada na "The Midnight Moon". Czy członkowie zespołu zdecydują się pomóc uratować szkołę? Czy wydarzenia z przeszłości i wspólna historia, która łączy Weronikę, Eryka i Adriana będzie miała znaczący wpływ na ich decyzję? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie, sięgając po książkę Ady Tulińskiej.

Muszę przyznać, że pomimo iż mam papierową wersję tej książki, tym razem postanowiłam postawić na audiobook. Nie często mi się to zdarza, szczególnie że nieustannie muszę znacznie podkręcać tempo, bo lektorzy jednak czytają dla mnie zdecydowanie za wolno. Jednak w tym przypadku byłam mile zaskoczona, bo nie dość, że szybkość w miarę mi odpowiadała, to jeszcze samych czytających słuchało się z przyjemnością.

Bardzo dobre wrażenie zrobiła na mnie trójka głównych bohaterów. Autorka w ciekawy sposób ukazała ich odmienne charaktery i problemy, z którymi muszą się mierzyć. Na szczęście Ada Tulińska nie wzięła przykładu z autorów, którzy zbyt idealizują stworzonych przez siebie bohaterów. Swoje postacie stworzyła w taki sposób, że spokojnie można by przenieść ich do realnego świata i w zasadzie niczym nie różniliby się od prawdziwych ludzi, za co ma ode mnie naprawdę dużego plusa.

Na początku książki dużo myślałam o tym, w jaki sposób zostanie wprowadzony element romansu, ponieważ mogło się wydawać, że nikt tu do nikogo nie pasuje i czasami zastanawiałam się, jakim cudem niektóre osoby w ogóle wytrzymują dłuższą chwilę w swoim towarzystwie. Sytuacja zaczęła się klarować w zasadzie, dopiero gdy pojawiły się retrospekcje z ich życia w czasach szkolnych. I muszę przyznać, że wprowadzając je, autorka odwaliła kawał dobrej roboty, a niektóre fakty z ich życia bardzo mnie zaskoczyły.

W całej historii podobały mi się również elementy muzyczne i to, że autorka ukazała czytelnikom zarówno blaski, jak i cienie bycia sławnym oraz to, że zwróciła uwagę, iż czasami trzeba naprawdę wiele poświęcić, by zaistnieć w przemyśle rozrywkowym.

Myślę, że „To zawsze byłeś ty” to książka, która przypadnie do gustu fanom romansów, szczególnie tych, które aż proszą się o ekranizację.

Weronika nauczycielka w małej wiosce. Pragnie z całych sił uratować szkole przed zamknięciem. Postanawia ściągnąć do wioski byłych uczniów szkoły, którzy są jej rówieśnikami i uczyli się razem z nią w tej szkole. The Midnight Moon osiągnęli wielki sukces. Zawsze byli popularni i raczej od kujonki takiej jak Weronika trzymali się z daleka. Teraz kobieta nie odpuści i zrobi wszystko by zrealizować plan ratowania szkoły.

Książka kręci się wokół Weroniki, Adrianem i Erykiem. Więc mamy miłosny trójkąt, można wybrać sobie Pana, którego bardziej polubimy i im kibicować. A sprawy się komplikują nie raz.

Historia bardzo przyjemna i wciągająca. Spodobał mi się pomysł na fabułę i czytałam z wielkim zainteresowaniem, by poznać losy bohaterów. Również polubiłam bardzo Weronikę. Jest osobą, którą każdy myślę że polubi. Chłopaki jak to chłopaki raz pokazują twarz chama, raz słodziaka. Myślę że Autorka miała plan na tą książkę, który zrealizowała w stu procentach. Czuło się w książce serce. Do tego cudowna okładka, którą nie raz oglądałam przy czytaniu.

A na końcu poznacie odpowiedź na najważniejsze pytanie.

To zawsze byłeś ty 💙

Lubuę książki z wątkiem muzycznym, choć jakiś czas żadnej nie czytałam. 🤭

Ada Tulińska też je bardzo lubi i po raz kolejny pokazała nam, że umie je też pisać. 😊 Znajdziecie tu mały smaczek w postaci akcentu dotyczącego "Rockin' winter". ❄️

Weronika uczy polskiego w szkole, której grozi zamknięcie. Aby uzyskać środki i zapobiegnąć tej miejscowej tragedii, wraz z innymi nauczycielami i pracownikami gminy organizuje festyn, na który ma sprowadzić swoich byłych kolegów z rocznika, a dziś- wielkie muzyczne gwiazdy.

Po kilku zawirowaniach dochodzi do współpracy, a my poznajemy też powoli relacje, jakie kiedyś łączyły Weronikę z Adrianem i Erykiem.

Okażą się one... lekko mówiąc skomplikowane, a co z tego wyniknie teraz? Przekonajcie się sami! 😊

Miałam wrażenie, że oglądam film. Naprawdę, byłam w stanie wyobrazić sobie wszystko, co autorka opisała z ogromną łatwością i uważam to za duży plus. Normalnie poczułam się, jakbym była w jakimś Camp Rocku. 😁

Zaangażowałam się w tę wielką sprawę małego miasteczka niemal personalnie i z radością obserwowałam wolę walki Weroniki, całe to zaangażowanie, a między tym wątek romantyczny.😊

Każda z postaci miała coś w sobie, ale też każda miała wady i nie do końca rozsądnie postępowała. Mimo to, bardzo je polubiłam i mam niedosyt, spędziłabym z nimi jeszcze trochę czasu. Co prawda nikt mnie w życiu tak nie denerwował jak Adrian, ale to też trzeba umieć stworzyć takiego bohatera! Czy w końcu się do niego przekonałam? A nie powiem! 😉 Musicie sami zobaczyć, o co w tych poplątanych relacjach Weroniki chodzi. 😊

Powiedziałabym, że ta książka jest taka życiowa, ale jednocześnie bajkowa. Lubię to połączenie, bo sprawia, że można się przywiązać do bohaterów, odnaleźć w nich kawałki siebie i się z nimi utożsamić, ale też można marzyć o czym wielkim, wierzyć w coś pięknego i wymagać od życia czegoś niesamowitego! 😊

Sam wątek muzyczny raczej dość przewidywalny, ale jednocześnie świetny i to chyba on dodał historii tej filmowości.

Tym, co mnie najbardziej w książce zaskoczyło, były retrospekcje i to, co się w nich działo. 🤭 Nie spodziewałam się, że Weronika ma w sobie tyle ognia i szaleństwa, ale przyjęłam to z radością. 😊

Jedyne, czego mi zabrakło, to wielka konfrontacja! Lubię, kiedy na końcu coś mocno wybuchnie, a tutaj miałam wrażenie, że napięcie rośnie, rośnie, a potem zaczyna łagodnie opadać. Chciałabym też trochę więcej czasu spędzić ze szczęśliwymi bohaterami na końcu, przydałby się jakiś jeszcze jeden dodatkowy epilog. 😁

Niemniej jednak, zakończenie fajne i satysfakcjonujące i cała książka taki posmak po sobie pozostawiła.😊

Napisana jest też bardzo dobrze, spójnie i ciekawie, przeczytałam ją w kilka godzin i bardzo serdecznie polecam!

8/10💗

Jaka jest wasza ulubiona piosenka?

Muzyka od zawsze odgrywa ważną rolę w moim życiu, dlatego nie umiem jednoznacznie odpowiedzieć na takie pytanie. Praktycznie nie rozstaję się ze słuchawkami. Muzyka towarzyszy mi podczas czytania czy nauki. Dlatego tak chętnie sięgam po książki, które mają wątek muzyczny.

Weronika, kiedyś wielka prymuska, obecnie jest nauczycielką języka polskiego w swojej dawnej szkole. Jednak placówka oświatowa ma problemy finansowe i planowane jest jej zamknięcie. W związku z tym lokalna społeczność organizuje piknik charytatywny, żeby uzbierać potrzebne pieniądze. Żeby przyciągnąć jak najwięcej osób potrzebna jest duża gwiazda.

Zespół The Midnight Moon osiągnął wielką popularność. Członkowie zespołu chodzili razem z Weroniką do szkoły. Teraz dziewczyna musi się przełamać i odnowić z nimi kontakt. Jednak ich wspólna przeszłość nie należy do najprostszych. Co z tego wyniknie?

Przepadłam już od pierwszej strony. Nawet nie wiem, kiedy udało mi się tę książkę przeczytać. Na pewno nie raz sięgnę po książkę autorstwa Ady Tulińskiej, bo Fabuła skrywa wiele tajemnic i niespodziewanych zwrotów akcji. Muzyka nie jest wątkiem pobocznym, a odgrywa ważną rolę. Książka jest pełna melancholii, ale też humoru i momentów mocniej pikantnych.

To idealny wakacyjny romans. Czy jest bez wad? Nie. Osobiście zmieniłabym trochę tempo tej książki. Główna bohaterka, choć poczułam do niej sympatię, potrafiła mnie lekko zirytować podejmowanymi decyzjami. Nie przeszkadzało mi to jednak świetnie się bawić podczas lektury.

Jeżeli szukacie czegoś na zbliżający się urlop i lubicie motyw drugiej szansy to mam dla was propozycję idealną.

„To zawsze byłeś ty” to moja pierwsza styczność z twórczością Ady Tulińskiej i myślę, że jak najbardziej udana. Prawdę mówiąc, sięgnęłam po tę książkę będąc w trakcie lektury innej powieści i mimo wszystko momentalnie dałam się wciągnąć. Miałam tylko do niej zajrzeć i już zostałam. Lekki styl autorki, nieco okraszony humorem od razu przypadł mi do gustu. Kartki niemal same się przewracały, a czytanie zdecydowanie sprawiało mi przyjemność. Co do samej historii mam jednak drobne uwagi. Trudno było mi wczuć się w tę powieść, przez wzgląd na to, że postać głównej bohaterki wydawała mi się dość niespójna. Czasem miałam wrażenie, że czytam o dwóch różnych osobach, bo z jednej strony Weronika była szarą myszką, której brakowało odwagi, a z drugiej strony dawała się ponieść szaleństwom o jakie bym jej nie podejrzewała. Gdyby jednak potraktować tę historię z przymrużeniem oka, to jest to całkiem przyjemna lektura na wieczór. Nie wczułam się w nią, ale czy zawsze to konieczne? Sama zadaję sobie to pytanie. Czytałam już książki w podobnym stylu, których fabuła byłaby mało prawdopodobna w realnym życiu i również uważam takie książki za udane. Historia toczy się tu na dwóch płaszczyznach czasowych, a wydarzenia z przeszłości rzucają światło na to, co dzieje się w życiu bohaterki obecnie. Mamy też różne perspektywy, co bardzo lubię. Zawsze ogromnym zainteresowaniem darzę wątki pisane z perspektywy męskiej i tu zdecydowanie się nie zawiodłam. Ogólnie historia mi się podobała, szczególnie pierwsza połowa. Później czułam się trochę zirytowana zachowaniem bohaterów, i zabrakło mi właśnie możliwości wczucia się w ich relację. Tytuł oceniam jednak na plus. Muszę też przyznać, że gdybym miała ocenić tę książkę po okładce spodziewałabym się zupełnie innej historii, zdecydowanie bardziej melancholijnej. Podobało mi się, że wątek muzyczny nie zdominował całej powieści i dostałam go tyle, ile bym chciała, książka jest przez to dość uniwersalna i ma szansę trafić w gust odbiorców, którzy nie koniecznie za tym motywem przepadają.

Weronika najzwyczajniej w świecie została przyparta do muru. Koncert charytatywny The Midnight Moon, którego członkowie byli jej dawnymi znajomymi, był ostatnią szansą na uratowanie niewielkiej szkoły, w której pracowała jako nauczycielka. I chociaż od lat nie miała z nimi kontaktu, a łącząca ich w przeszłości relacja była mocno skomplikowana, dziewczyna nie ma innego wyjścia. Tyle że raz rozpalone uczucia, mimo upływu czasu, wciąż potrafią tlić się gdzieś głęboko w nas...

Miłosna historia, małomiasteczkowy klimat i subtelnie wplątany w to wątek muzyczny, do którego osobiście mam wyjątkową słabość - po prostu nie mogło być lepiej! Ada Tulińska przenosi nas wprost do niewielkiej wsi, nadając tym samym lekturze nieco sielskiej, momentami wręcz błogiej aury.

"To zawsze byłeś ty" bazuje przede wszystkim na mocno kontrastujących charakterach głównych bohaterów i sporej dawce humoru. Nie zabrakło rownież dozy pikanterii, która w jednej scenie wręcz szokuje (już wiem, skąd te trzy ❤️‍🔥 w skali, zdecydowanie 18+!). Ponadto autorka na kartach swojej powieści ukazuje różne oblicza sławy i porusza motyw kolejnej szansy. Uświadamia, że czasami, mimo złych doświadczeń, warto znów otworzyć się na drugą osobę.

Jeśli macie ochotę na lekki, nasycony chemią i muzyką romans, który pochłoniecie w dosłownie jeden wieczór, to coś zdecydowanie dla Was - bierzcie w ciemno!

Tytuł: "To zawsze byłeś ty"

Autor: Ada Tulińska

Data premiery: 31.05.2023r.

Wydawnictwo: Niegrzeczne książki

Jaka gwiazda z dzieciństwa powodowała u Was szybsze bicie serca?💜

.

U mnie był to Paddy Kelly 🙈 i muszę przyznać, że teraz wygląda znacznie lepiej... Ale te długie włosy robiły swoje 😁

.

.

.

"To zawsze byłeś ty" to książka petarda. Moje emocje zostały zszargane doszczętnie! Zastanawiałam się momentami dlaczego ludziom tak łatwo przychodzi manipulowanie innymi? Dlaczego można mówić różne przykre rzeczy, wiedząc że i tak się od nich nie odwrócą?

Dlaczego niektórzy tacy są?

Przecież to jest przykre...

.

.

Taki był Adrian. I z całym szacunkiem dla autorki - rozumiem, że miał smutną przeszłość itp. itd... Ale człowiek to człowiek. A on... wrrr... pisząc tę recenzję mam dalej na niego takie nerwy, że brak mi słów😑 Nie mógł znieść myśli, że ktoś mógłby być szczęśliwszy... że ktoś "miałby" kobietę, która jemu się podoba... musiał niszczyć wszystko na każdym kroku.

Niszczył delikatnie i po cichutku... Tak żeby inni nie widzieli...

.

.

Za to na Eryka jestem zła - bo on zamiast się przeciwstawić Adrianowi, to za każdym razem podkulał ogon 🤦‍♀️

Ale nie zmienia to faktu, że był uroczy💜

.

.

Ale do brzegu...Bo czytacie o bohaterach, a nie wiecie o co chodzi 😁

.

Zatem...

Weronika - jest nauczycielką w szkole, do której kiedyś chodziła. Mają ją zamknąć i nauczyciele wpadają na pomysł zorganizowania charytatywnego koncertu. Ich marzeniem jest, by zagrał na nim sławny zespół, którego członkowie byli wychowankami szkoły i... kolegami Weroniki. Kiedy poznałam jacy w przeszłości byli Eryk i Adrian to miałam mieszane uczucia... zastanawiałam się Dlaczego musiało dojść między nimi do TAKIEJ intymnej sytuacji. W głowie mi się to trochę nie mieści, bo Weronika była taką grzeczną dziewczynką, a tu takie coś! Mało tego... ciągle w głowie miała Eryka, a Adrian mógł sobie ją owijać wokół palca jak chciał... byłam na nią zła.

Nie potrafiłam zrozumieć, dlaczego... dlaczego ona się TAK zachowuje 🤷‍♀️

W głowie ciągle Eryk... W sercu też... A robiła zupełnie coś innego...

.

.

Jak myślicie chłopcy zagrali na koncercie i uratowali szkołę?

- Tego dowiecie się czytając powyższy tytuł, który gorąco Wam polecam!

Książka wzbudza ogromne emocje i ręczę Wam, że jej NIE odłożycie na bok!

Polecam!💜

♫ Motyw muzyczny w fabule, lubicie?

Jeśli tak to mam coś dla was w świetnym klimacie z przystojnym gitarzystą, skromną nauczycielką i pewnym łobuzem.. ;)

♫ Kolejna książka autorki pokusiła mnie piękną

okładką i interesującym opisem. Motywy muzyczne wplątane w fabułe- to zdecydowanie moje ulubione! Oczywiście dobrze ulokowałam swoje zainteresowanie bo przy tej historii nuda na pewno nie wyskoczy z kartek, a wręcz przeciwnie..można wrócić do szkoły, szkolnej ławki i dawnej sympatii..

♫ Weronika była kiedyś najlepszą uczennicą, teraz jest nauczycielką języka polskiego. Placówce w której pracuje grozi zamknięcie, aby do tego nie doszło nauczyciele proponują zorganizować piknik charytatywny, na piknik chcą zaprosić znany zespół The Midnight Moon. Członkowie zespołu również chodzili do szkoły, która teraz potrzebuje pomocy. Weronika musi się z nimi skontaktować i dopracować szczegóły.. Zarówno ją jak i Eryka i Adriana z zespołu łączy wspólną przeszłość.. spotkanie po latach może okazać się niezwykle emocjonujące..

♫ Nie spodziewałam się tego, że ta książka aż tak mnie wciągnie. Jeśli myślicie ze po jednym rozdziale da się ją zamknąć - to od razu wam mówię- NIE DA SIĘ. Każda z postaci jest intrygująca. Wątki ciekawe, autorka fajnie poukładała przeszłość z teraźniejszością tak, żeby na maksa zaciekawić i ja się wkręciłam na sto procent.

♫ Weronika lubiła swoje życie, w spokoju i monotonni. Spełniała się w swojej pasji, angażowała się w życie szkoły i uczniów. Powrót chłopaków ożywił jednak wspomnienia i schowane uczucia. Weronika to taka skromna, cicha i utalentowana osoba, która nieźle mnie w pewnym momencie zaskoczyła, aż zaniemówiłam.

♫ Eryk jest gitarzystą, wycofany, bardziej ułożony, cichy, zawsze w cieniu Adriana. Wiele razy brakowało mu odwagi w życiu. Ciężko było go rozgryźć.

Adrian to jego przeciwieństwo, korzysta z bogatego życia na 100%, lubi się upijać, a wybranki na jedną noc to u niego normalności, pomimo kilku wad jednak coś było w nim takiego przyciągającego, miał iskrę, która i mi się podobała.

♫ "To zawsze byłeś ty" jest historią bardzo dynamiczną, zaskakującą i totalnie nieprzewidywalną. Ja do samego końca nie miałam pojęcia co łączy Weronikę z chłopakami i który z nich na pewno jest na dobrej drodze do jej serca.

Podobał mi się szkolny klimat, motyw muzyki i małego miasteczka. Wszystko ze sobą dobrze współgrało, było wiele wątków, a w życiu zespołu działo się bardzo dużo.

Jak najbardziej zaskoczył mnie finał bo myślałam, że będzie po mojemu..ale cóż..nie zawiódł na pewno.

To lekka, ale refleksyjna powieść o przyjaźni, poświęceniu, życiu w cieniu i wyborach ważnych dla swojej przyszłości, przypieczętowana jedną taką sceną, że czapki z głów dla autorki.

Polecam :-)

Weronika jest nauczycielką w małej, wiejskiej szkole, którą przed laty sama kończyła. Placówce grozi zamknięcie. Dziewczyna wpada na pomysł zorganizowania festynu, na którym szkoła będzie mogła zebrać pieniądze na dalsze funkcjonowanie. Pomysł zaproszenia znanego zespołu muzycznego, którego członkami są dawni uczniowie upadającej placówki wydaje się strzałem w dziesiątkę. Weronika nie jest zachwycona faktem, że to ona ma doprowadzić do występu zespołu. Powodem jest łącząca ją przed laty historia z Erykiem, obecnym gitarzystą i Adrianem-charyzmatycznym wokalistą. Czy historia zatoczy koło? Czy Weronika odnajdzie się w galimatiasie uczuć?

Muszę przyznać, że to jest baaaaardzo niepozorna książka. Część wydarzeń płynęła sobie w spokojnym, równym tempie, a im dalej w las, tym robiło się coraz goręcej, a emocje rosły z każdą kolejną stroną. “To zawsze byłeś ty” jest tekstem, który pochłania się w mgnieniu oka. Tę książkę czyta się bardzo dobrze, a historia trojga bohaterów, których losy mają się ponownie przeciąć po latach, intryguje i wciąga.

Problem mam jedynie z Weroniką, główną bohaterką. Miałam wrażenie, że od momentu spotkania z dawnymi znajomymi, ona jakby… straciła rozum. Wiem, że zbyt duża dawka emocji potrafi ogłupić, ale byłam w szoku, że aż tak bardzo. Z sympatycznej, inteligentnej nauczycielki nagle zmieniła się w infantylną dziewczynkę, która nie potrafiła określić swoich potrzeb i uczuć. Uczuć, które dusiła w sobie przez lata i była ich pewna! Zabrakło mi też wątku powrotu do dawnych wydarzeń z perspektywy bohaterów, jako dorosłych osób, zamknięcia przez nich tematu, przegadania, rozliczenia się ze sprawą. Książkę oceniam jednak dobrze, bo to był bardzo przyjemny umilacz, któremu nie bez powodu przypisano trzy płomyki w kategorii hot level.

Czytałam już kilka pozycji autorki i wiedziałam, że kolejną też muszę przeczytać. Do tego ta śliczna okładka, która wręcz woła czytelnika. Dodajmy do tego wątek muzyczny i mamy cudowną historię chwytającą za serce.

Bohaterowie są bardzo różni pod względem charakteru. Polubiłam Weronikę za jej upór i sposób, w jaki ściągnęła zespół. To było niezłe zagranie. Jeden z bohaterów Adrian już od samego początku mi się nie spodobał. Pewny siebie i zarozumiały typek, który myśli, że świat kręci się wokół niego.

Dużym zaskoczeniem okazał się dla mnie Eryk, był tylko trochę nieśmiały i brakowało mu odwagi, aby wyrazić swoje uczucia. Zdołał jednak uzyskać moją sympatię.

W fabule pojawiają się wspomnienia naszych bohaterów ze szkolnych lat. Dodawały one całego uroku w całej przedstawionej historii i pozwalały nam, odkryć co takiego się wydarzyło wiele lat temu. Rozdziały są z perspektywy nie tylko jednego bohatera. I za to kolejny plus.

Autorka przeprowadziła nas przez całą historię płynnie i ze smakiem. Bardzo dobrze czytało mi się książkę. Zostałam oczarowana i przepadłam na dobre.

Gwarantuje, że jak zaczniecie czytać, to nie będziecie mogli się oderwać. W moim przypadku tak było. Już nie mogę się doczekać kolejnych dzieł autorki.

[RECENZJA PRZEDPREMIEROWA]

TO ZAWSZE BYŁEŚ TY

Autor: Ada Tulińska

Wydawnictwo: Niegrzeczne książki

Premiera: 31.05.2023

NAJWIĘKSZY PRZEBÓJ TO TAKI, KTÓRY MOŻNA ZAŚPIEWAĆ WE DWOJE

Ada Tulińska to Autorka znana głównie z romansów w różnej odsłonie oraz fantastyki. Tym razem postawiła na lekką muzyczną historię. Warto zacząć od świetnej artystycznej okładki i super ozdobnej wklejki w środku. Na uwagę zasługuje też dedykacja: „Książkę tę dedykuję wszystkim książkarom, które tak jak Weronika mają więcej książek niż znajomych. Gońcie marzenia!”

DROGA NA SZCZYT LISTY PRZEBOJÓW MOŻE OKAZAĆ SIĘ PROSTSZA NIŻ TA, KTÓRA PROWADZI DO JEJ SERCA…

Oprócz motywu muzycznego w książce pojawia się również wątek spotkania po latach, szkoły jako placówki i szkolnych przyjaciół, pikniku charytatywnego, małomiasteczkowy klimat, stara panna i szara myszka, druga szansa. Momentami akcja wraca do wydarzeń dziejących się 8 lat wcześniej.

Weronika pracuje w wiejskiej szkole, której grozi zamknięcie z powodu małej liczby uczniów. Kobieta chce uzbierać pieniądze i uratować placówkę. O pomoc prosi zespół THE MIDNIGHT MOON. Członkowie grupy są absolwentami szkoły, a dziś gwiazdami sceny muzycznej. Ich udział w pikniku charytatywnym ma przyciągnąć darczyńców. Czy Weronice uda się przekonać muzyków do występu? Jak członkowie zespołu Eryk i Adrian zareagują na propozycję? Weronika – dawniej szara myszka, a dziś atrakcyjna i ambitna kobieta. Czy organizacja wydarzenia stanie się również dla niej nową szansę na zmiany w życiu?

Lubię wszystkie książki Ady Tulińskiej, muzyczne wydanie jest jednym z moich ulubionych. Autorka wspomina w tej historii również Nikodema bohatera ROCKIN’ WINTER i wokalistę zespołu THE BLACK SUEDE. Czytając początek myślałam, że na pikniku pojawi się może jakieś sponsorowane stoisko CHARLOTTY z JA TU JESTEM SZEFEM. Książka idealna do przeczytania właśnie teraz w przedwakacyjnym okresie. Lubię małomiasteczkowy klimat, z pewnością w niejednej miejscowości odbywają się różne festyny i koncerty dla lokalnej społeczności. Zawsze chętnie czytam też wątki szkolne, polubiłam Weronikę. Z pewnością z tą dziewczyną może utożsamić się wiele Czytelniczek. Ambitna książkara, oddana pracy, wszystkie powierzone zadania realizuje z zaangażowaniem, sercem i pasją. Trochę wycofana ze społeczności, ale zawsze miła i sympatyczna. Oddaje się też pasji kulinarnej i prowadzi media społecznościowe MUFFIN MONSTER. Lekki wakacyjny romans z gatunku young adult i motywem drugiej szansy, będzie muzycznie i romantycznie. Książkę czyta się bardzo szybko i fajnie spędza z nią czas. Poznajcie bliżej Weronikę oraz Eryka i Adriana chłopaków z THE MIDNIGHT MOON. Będzie też sporo o ich muzycznym hicie DZIEWCZYNA O TRUSKAWKOWYCH USTACH. POLECAM! W już w czerwcu nowa książka Autorki w zupełnie innej odsłonie – DARK.

Weronika uczy w szkole, której grozi zamknięcie i wraz z kolegami z pracy wpadają na pomysł aby zorganizować piknik i zebrać pieniądze potrzebne na utrzymanie szkoły. Weronika kiedy sama była uczennicą tejże szkoły wraz z nią do równoległej klasy chodzili chłopcy, którzy teraz mają swój zespół muzyczny i Weronika dostaje zadanie aby odnowić kontakty i namówić ich na gościnny występ na pikniku.

Czy uda się Weronice nakłonić słynny zespół aby wystąpił na pikniku?

Jakie tajemnice i uczucia skrywają bohaterowie?

Wczoraj otrzymałam egzemplarz i od razu się za niego zabrałam, bo bardzo byłam ciekawa tej historii i uwielbiam pióro autorki. Muszę wam powiedzieć, że ta historia jest cudowna i momentami zaskakująca. Czytałam ją z zapartym tchem i nie mogłam się oderwać od lektury. Fajnym zabiegiem była narracja z perspektywy obu bohaterów oraz cofnięcia w czasie. Autorka ma świetne poczucie humoru i gwarantuję niekontrolowane wybuchy śmiechu. Dostaniecie również trochę pikanterii, która została opisana w bardzo przyjemny sposób. Chociaż czasem nie rozumiałam bohaterki i jej wyborów to zakończenie zrekompensowało mi wszelkie niedogodności i byłam bardzo zadowolona z rozwoju historii.

Czy polecam… oczywiście że tak i to z całego mojego niegrzecznego serca

By sięgnąć po ten tytuł skusił mnie wątek muzyczny, ponieważ dawno takiego nie czytałam, a naprawdę je lubię. Oczywiście moje oczy oczarowane były również okładką, ale sami się zgodzicie, że jest piękna.

Przysiadając do lektury, oddałam się jej w pełni. Byłam zaciekawiona opisywaną historią już od pierwszych stron i brnęłam w to dalej i dalej, by w końcu przeczytać ostatnie słowa powieści "To zawsze byłeś Ty".

Autorka podzieliła książkę na czas teraźniejszy i przeszły, ponieważ przedstawione zostały również wspomnienia bohaterów, które wiele nam wyjaśniają i naprowadzają nas na wydarzenia dziejące się w czasie teraźniejszym.

Mi bardzo przyjemnie czytało się tę książkę, a sam powrót do wydarzeń z przeszłości był taką wisienką na torcie.

Co znajdziecie w tej książce?

Przede wszystkim spotkanie po latach, tajemnice, intrygi, kłamstwa, manipulacje, miłość do muzyki, dawanie drugiej szansy, podwójną perspektywę, dzięki której będziecie mogli poznać uczucia bohaterów i bardziej wkręcić się w czytanie tej książki.

Autorka stworzyła naprawdę ciekawą fabułę i świetnie poprowadziła wątki, które dostarczają nam mnóstwo emocji.

Książkę jak najbardziej wam polecam.

Jeśli szukacie książki która pozwoli Wam oczyścić głowę, odpocząć i miło spędzić czas to polecam "To zawsze byłeś Ty" 🥰

Bardzo dobrze się przy niej bawiłam, czyta się ją błyskawicznie.

To historia miłosna, ale według mnie nie do końca romantyczna, co bardzo mnie zaskoczyło i bardzo mi się podobało. Wątek muzyczny jest dodatkowym plusem. Bohaterowie popełniają błędy zarówno te młodzieńcze, jak i te w dorosłym życiu co sprawia, że są bardzo realni i prawdziwi. To również historia o mocy manipulacji oraz o plusach i minusach popularności...

Weronika uczy języka polskiego w szkole do której sama kiedyś uczęszczała. Kiedy okazuje się, że jej ukochanemu liceum grozi zamknięcie wpada na pomysł zorganizowania festynu wraz ze zbiórką pieniędzy. Festyn musi przyciągnąć sporo darczyńców, więc wiadomo, że potrzebna jest jakaś gwiazda wieczoru. Rozwiązanie wydaje się proste i banalne, przecież Weronika zna chłopaków z The Midnigt Moon zespołu znanego w całym kraju.

No właśnie to jest problem...

Weronika musi wrócić do czasów liceum, o których wolałaby zapomnieć...

Jak przekonać dawnych kolegów ze szkoły do występu na lokalnym festynie? Czy gwiazdy takiego kalibru wystąpią charytatywnie? No i przede wszystkim czy Eryk i Adrian pamiętają ją z czasów szkoły?

Doskonała lektura, która dostarcza sporo emocji. Wkurza, bawi i zaskakuje.

Powroty do znanych autorów, są całkiem naturalne. Wiemy (mniej więcej 😉) czego się spodziewać, mamy już pewne oczekiwania i podchodzimy do nowej pozycji z głęboką nadzieją, że zostaną one spełnione. Ja miałam właśnie taki stosunek do spotkanej w ulubionej księgarni „To zawsze byłeś ty” Ady Tulińskiej. Czego chciałam? Powieści przyjemnej, romantycznej, pełnej emocji i świetnie napisanej. Ku mojemu zadowoleniu, prognoza się spełniła.

Weronika pracuje w szkole średniej w rodzinnej miejscowości. Placówce grozi zamknięcie. Kadra pedagogiczna wpada na pomysł pikniku. Samo wydarzenie nie wystarczy, by przyciągnąć darczyńców. Przydałaby się gwiazda. Całe szczęście zagrożone liceum kończyli członkowie The Midnight Moon, topowego zespołu. Weronika dostaje zadanie, by przekonać ich do występu. Jednak nikt nie wie, że w czasach szkolnych ją, Eryka i Adriana łączyła pewna historia, która wiele komplikuje.

W „To zawsze byłeś ty” dostajemy coś na kształt trójkąta, choć ciężko nazwać mi go miłosnym. Odniosłam wrażenie, że był bardziej toksyczny, a to za sprawą Adriana, lidera zespołu, który dzięki swojej charyzmie rozstawiał wszystkich po kątach i robił co chciał. Ponadto to manipulator i egoista pełną gębą. Nieco mnie drażnił, ale muszę przyznać, że pod względem charakterystyki, był idealnie skonstruowany. Bardziej od niego rozsierdziła mnie Weronika, ale tylko w jednym momencie, kiedy była jeszcze nastolatką. Jej zachowanie nie pasowało mi do mądrej i dojrzałej dziewczyny. Jednak gdyby nie ta część, powieść sporo by straciła, więc jestem gotowa to wybaczyć. Poza tym ostatnia mogę rzucić kamieniem, jeśli chodzi o błędy młodości, więc może wcale nie powinnam się czepiać.

Patrząc na całokształt, ta historia może wiele nauczyć. Pokazuje, jak ciężko jest dostrzec, że ktoś cię mami i oszukuje. Szczególnie, jeśli ta osoba jest ci bliska, choć i bez tego potrafimy być ślepi. Tak naprawdę ciężko spojrzeć na niektóre sprawy z odpowiedniej perspektywy. Trudno dostrzec sprawną manipulację. Często dopiero po czasie dociera do nas prawda, zwykle jest już wtedy musztarda po obiedzie, ale nie zawsze. (Tej drugiej opcji Wam życzę.) Druga kwestia, to mówienie o emocjach, przyznawanie się do nich. Wiem, to najtrudniejsza rzecz, jaką mogłam wymyślić (sama mam z tym problem), ale głęboko wierzę, że gdybyśmy dopracowali to do perfekcji, nasze relacje działałyby dużo lepiej. Po trzecie, nie należy oceniać innych pochopnie. Każde zachowanie ma swoją genezę i tak naprawdę nigdy nie wiemy, jak my byśmy postąpili na czymś miejscu. – To punkt dla mnie. Proszę, nie popełniajcie mojego błędu i nie miejsce za złe Weronice potknięć młodości. Kto mając naście lat nie robił głupot? Ja z pewnością mam kilka na koncie.

„To zawsze byłeś ty” jest powieścią, która sprawia wiele przyjemności czytelnikowi. Niechętnie się od niej odrywałam, bo polubiłam jej atmosferę. Zdecydowanie spełniła moje oczekiwania, dlatego z czystym sumieniem polecam ją i Wam.

Zaczęło się niewinnie. Miałam przeczytać rozdział przed snem. Nim się obejrzałam byłam na trzynastym rozdziale.

Jeśli chodzi o Weronikę i moje odczucia względem niej to jestem zaskoczona. Na pozór spokojna, szara myszka, a tutaj wychodzą takie sekrety, że przecierałam oczy ze zdumienia. Tym bardziej nie rozumiałam później jej relacji z pewnymi członkami (kto czytał ten zrozumie dwuznaczność tego zdania 🤣) ale spoko, jeśli miałabym się do czegoś przyczepić to tylko do tego. Pokusiłabym się o rozwiniecie całej tej sytuacji, stosunków między bohaterami bo odniosłam wrażenie, że została mocno spłycona. Może gdyby miała więcej stron to byłabym usatysfakcjonowana bo wszystko byłoby wyjaśnione, miało sens, a emocje i uczucia między bohaterami byłyby łatwiejsze do zrozumienia.

Jeśli chodzi o tematykę muzyków/ogółem muzyki w książce to raczej nie jest to mój ulubiony motyw. Może dlatego, że rzadko jest to po prostu fajnie opisywane. Tutaj przyjemnie mi się to czytało. Bardzo spodobała mi się fabuła, wkręciłam się. Autorka sprawia, że czytając książkę miałam wrażenie jakbym tam z nimi była. Chciałabym zobaczyć ekranizację mimo wszystko. Ale ogółem podobała mi się.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Współpraca reklamowa.