To tylko instynkt

Na samym wstępie chcę ogromnie podziękować Karoli bo gdyby nie ona nie poznałabym tej książki i ona już wie o czym mówię 😉

Motyw eksperymentów na ludziach jest po prostu przewyborny. I to nie byle jakich eksperymentów. Karola dokładnie nam opisała jak naukowcy bawią się genami wszczepiając w ludzie te zwierzęce tworząc tym samym hybrydy.

Nasz Lenny jest jednym z nich. Od zawsze kierowany instynktem. Traktowany jak pies, atrakcja, za którą można zapłacić lecz on lubił dawać show. Wszystko zmieniło jedno zlecenie i jedno spojrzenie na zdjęcie naszej Natalie.

Historia tej dwójki jest nad wyraz szokująca, a dla każdego fana mrocznych wrażeń będzie również zachwycająca.

Karolina jest jedną z tych autorek, która nie boi się wyzwań i jak już wymyśli sobie fabułę to się nie oszczędza. Szarpie przeróżne scenariusze tworząc ten najbardziej nieoczekiwany i ten najbardziej cudowny.

Ta książka została porównana do retelingu pięknej i bestii i o mamusiu, w pełni się z tym zgadzam.

Przyjemnie mi się czytało o losach mojej imienniczki. Karola wie jak bawić się czytelnikiem. Jak sprawić by wbiło go w ziemię, jak sprawić by bezustannie czytał dalej. Karola doskonale wie nakarmić spragnione mocnych wrażeń dusze.

„To tylko instynkt” to brutalna, mroczna, pełna niespodzianek książka z gatunku dark fantasy z przeplatającym się wątkiem kruchej i niemożliwej miłości.

Pierwszy raz czytałam coś takiego, ale o mamusiu to było tak dobre. Karola zamiast zaspokoić moje pragnienie na coś mocnego rozbudziła jeszcze bardziej i sprawiła że chce więcej.

Lenny - ten facet nie ugnie się przed niczym, a dla ukochanej zrobi wszystko. Oszuka świat jeśli będzie musiał. Zatraci samego siebie dla jej szczęścia.

Natalie - ta kobieta ma jaja i to trzeba przyznać. Pomimo początkowego strachu przed Lenny’m nie ugina się pod nim i przebija się przez jego bestie wkradając się do ludzkiego jeszcze serca.

To było tak ciekawe, tak wciągające, że odczuwam ogromny żal, że to już koniec. Chciałabym więcej. Przebrnęłam przez tę książkę o wiele za szybko, ale wiem, że to nie moje ostatnie spotkanie z nią. Chętnie przeczytam ją i tysiąc razy bo na prawdę jest do czego wracać.

Jeśli nie znacie tego tytułu koniecznie musicie poznać. Karolina to autorka, o której powinno być głośno. Nasz polski rynek powinen wziąć ją pod swoje skrzydła. Wtedy nie musieliby sprowadzać książek zza granicy bo tuż pod nosem mają prawdziwą perełkę.

Karola życzę ci jak najlepiej. Pomimo wielu przeszkód nie poddawaj się i twórz. Twoje książki są cudowne i będą mieć swoich fanów. Ja z niecierpliwością czekam na kolejne nowości od tej autorki, a was gorąco zachęcam. Dla tego tytułu warto zarwać noc. 🔥🔥🔥

„To tylko instynkt” to Książa, na którą w pewnym stopniu czekałam, potrzebowałam i nie mogłam się oderwać, kiedy w końcu znalazła się w moich dłoniach. Karolina Wilchowska jest bardzo utalentowaną autorką, a jej wyobraźnia zdaj się nie mieć granic. Człowieczeństwo bardzo łatwo jest zatracić, nie trzeba być ku temu bestia, aby zapomnieć o jego posiadaniu. O współczuciu, litości, chęci pomocy, spokojnym życiu pomiędzy szaleństwem, jakie jest w stanie zbyt mocno się zbliżyć. Bestia, hybryda, podgatunek, czy właśnie tak powinno się określać innego człowieka? W żadnym wypadku. Wzięłam książkę w swoje dłonie, okładka mnie hipnotyzowała, a ja wiedziałam, że uchylę rąbka tej historii, tylko na maleńką chwilkę, a skończyło się, jak pewnie przypuszczacie, ostatnią kropką i westchnięciem.

Głównym bohaterem książki autorstwa Karoliny Wilchowskiej pod tytułem „To tylko instynkt” jest Lenny, jego życie nie należało do łatwych, ani przyjemnych. Stał się hybrydą, kolejnym eksperymentem prosto z laboratorium, który został sprzedany na czarnym rynku, chociaż był jeszcze dzieckiem. Stał się maszyną, narzędziem do zabijania i wykonywania rozkazów. Zapomniał jak to jest samemu podejmować decyzje, nie czuć bólu, agresji, brutalności, która zdaje się płynąć w jego żyłach. Czy byłby inny gdyby miał wybór? Hybydy w oczach ludzi były jedynie czymś, co można było zgładzić, ujarzmić, tresować, zamiast wykorzystać ten niesamowity potencjał w zupełnie inną stronę. Natalie była zwyczajną dziewczyną, która stara się stanąć na nogach po utracie rodziców. Ma piękną duszę, jest romantyczką i mieszka w leśnej chatce gdzie ma spokój. Stroni od mężczyzn, ponieważ nie chce zostać zraniona. Pewnego dnia znajduje rannego człowieka, ze szczerego serca chce mu pomóc i tym samym nieświadomie podpisuje na siebie wyrok. Lenny nie znalazł się w tym miejscu przypadkowo, dostał rozkaz zabicia tej dziewczyny, czy będzie w stanie go wykonać? Co jeśli na jaw zaczną wychodzić zupełnie nieznane wcześniej fakty? Jakiego wyboru dokona mężczyzna? Czy uda mu się poskromić własny instynkt, czy stanie się jego niewolnikiem i wypowiedzianego rozkazu?

„To tylko instynkt” to książka, która mnie zachwyciła, czasami trafia się na takie historie, które potrafią człowieka ująć. Ta właśnie tak zrobiła, dowiadując się o nowych faktach brnęłam coraz głębiej w fabułę nie miałam ochoty się od niej oderwać. To wspaniała opowieść, która dotyka problemu człowieczeństwa, niszczenia drugiego człowieka, odbierania mu podstawowych praw z powodu inności. Czy tak to właśnie z nami jest? Spotykamy kogoś odmiennego, utalentowanego, silniejszego i chcemy go podporządkować, zakuć w kajdany, upodlić? Lenny to niezwykle złożona postać, potrafi być okrutną bestią, która nie cofnie się przed niczym, aby wykonać powierzone mu zadanie, ale jest w nim znacznie więcej. Zaznał w swoim życiu ogromnego cierpienia, o czym świadczą blizny na ciele i duszy. Wiele dobrego wniosła do jego egzystencji Natalie, przy niej odkrył jak może wyglądać życie, jak można go traktować, bał się, że to się zmieni, kiedy się dowie, do czego jest zdolny i co robił zanim się spotkali. Czy tak będzie? Z prawdą jest tak, że prędzej, czy później dojdzie do głosu.

„To tylko instynkt” to książka, która zestawia ze sobą bohaterów na zasadzie kontrastu, niewinną, łagodną kobietę i brutalną hybrydę, która ślepo wykonywała rozkazy. Karolina Wilchowska ujęła mnie tą historią, potrafiła wywołać we mnie współczucie, ból, a także uśmiech i lęk równy temu, który odczuwał bohater przed poznaniem prawdy przez Natalie. To wspaniałe romantasy, które spodoba się pełnoletnim czytelnikom.

On jest hybrydą, pozbawioną uczuć, stworzoną do zabijania bestią, szkoloną aby nieść uciechę swojemu Panu.

“Przehandlowane, sprzedane na ludzkim targu jak warzywa stawały się zabawkami dla dorosłych, wykorzystywane wbrew swojej woli oraz krzywdzone. Czasem służyły jako broń, innym razem istota do dawania nieziemskiej rozkoszy. A wszystko to dla pana, jakim był dla nich człowiek.”

Ona jest samotna, pracuje w kawiarni a jedyną jej bliską osobą jest kotka Lola.

Gdy dziewczyna wraca z pracy, znajduje rannego w wypadku mężczyznę. Postanawia mu pomóc i zabiera go do domu.

Jednak Lenny nie przypadkiem znalazł się na jej drodze. Miała być jego ofiarą.

Tylko co jeżeli łowca okaże się ofiarą?

Kto tak naprawdę w tym wszystkim jest bestią?

“ To tylko instynkt” książka zdecydowanie dla ludzi o stalowych nerwach. Matko i córko ile ja nerwów straciłam przy czytaniu tej książki. Autorka tak wodzi za nos, że to głowa mała. Niby tu już wiesz co jest, a zaraz już nie wiesz nic.

Cała historia przesiąknięta jest krwią, adrenaliną, przemocą i erotyzmem.

Pochłonęłam ją w jedną noc. Bohaterowie to cudowni ludzie, choć z początku Natalie trochę irytowała mnie swoją głupotą 🤭 Ale za to wilczek od razu podbił moje serce.

Co ja więcej mogę Wam napisać, jeżeli szukacie książki o wilkołakach to raczej tu jej nie znajdziecie. Za to znajdziecie totalny rollercoaster emocjonalny, który na długo zostanie w waszej pamięci.

Zakończenie no cóż…

Tego się raczej nie spodziewałam.

Na koniec dodam że autorka ma cudowny styl pisania i cieszę się że mogłam zostać Patronem tak cudownej historii.

Polecam ❣️

🐺 Współpraca Reklamowa – Recenzja Patronacka 🐺.

Lenny był hybrydą, zabawką w rękach ludzi stworzoną, aby dawać uciechę makabrycznymi pokazami. Pozbawiony jakichkolwiek uczuć, a tym bardziej współczucia.

„Uzdolniony, posiadający siłę niedźwiedzia, zmysły wilka, regenerację salamandry. Taki prawdziwy zwierzęcy instynkt”.

Gdy kończył pokazy czuł do siebie odrazę, może sam do końca nie dowierzał, kim się stał? W swoim życiu przeżył wiele cierpienia. Dlatego, czy można było się dziwić, że w jego sercu zakiełkowała tak duża nienawiść?

Natalie po stracie rodziców była zdana sama na siebie. Mieszkała w leśnej chatce z kotką. Na co dzień pracowała w kawiarni, uwielbiała czytać romanse.

Jednak los postawia tę dwójkę na swojej drodze. Czy to przypadkowe spotkanie? A może celowe zagranie?

Pierwszy raz w życiu musiał się martwić o drugą osobę, a nie tylko o siebie.

Dla innych był hybrydą pozbawioną ludzkich odruchów. A dla niej szybko stał się całym światem.

Genialnie napisana historia, która zawiera dużo mroku. Fabuła została wykreowana w nietypowy, ale ciekawy sposób i wciąga czytelnika już od pierwszych stron. A trzyma w napięciu do ostatniej kartki. Czytając tę książkę nie ukrywam, że się popłakałam parę razy. Cała relacja, która łączyła głównych bohaterów była piękna, ale również i smutna. Opisana jest z dwóch perspektyw Lenny'ego i Natalie, przez co możemy zajrzeć przez chwilę do ich myśli, uczuć. Uważam, że tym razem Karolina przebiła samą siebie, tworząc tak piękną historię. Romantasy łączące ze sobą tak mnóstwo różnych emocji. Ból, smutek, złość, miłość, radość oraz strach przed tym, co nadejdzie.

Myślę, że jest to książka, którą zdecydowanie warto poznać. Przeczytałam ją w dwie godzinki i później czułam trochę niedosyt.

Dziękuję @karolinawilchowska za zaufanie ♥️! Naprawdę jestem strasznie dumna z tego, że mogłam zostać patronką twojej książki. Cała historia zostanie ze mną zdecydowanie na dłuższy czas… Czytając każdą twoją nową książkę zauważam progres i talent, jaki posiadasz 🥰! Kocham ❤️! Dziękuję również za upominek, który tak dobrze przemyślałaś 🥹@wydawnictwonoca za egzemplarz i miłą atmosferę.

Ocena książki 11/10 ⭐

|Cytaty |

„Innego życia nie znałem. Instynkt – to on rządził mną i moim losem”.

„Dobrze, poddaję się lisiczko. Strzel do mojego, kamiennego, zwierzęcego serca, a będziesz wolna.”.

„Dla niej byłem wyjątkowy, a nie przeklętą hybrydą. Nie znała mojej prawdziwej twarzy ani tego, czym zajmuję się na co dzień”.

„Byliśmy tacy sami: zgubieni, zniszczeni przez złe decyzje innych, ukształtowani poprzez tragedie, które doprowadziły do tego, co mamy teraz – samotność”.

„W te kilka dni wlała w moje serce więcej miłości, niż zaznałem jej w całym moim życiu. Wolałem jednak uchronić ją od zła, którym byłem. W nim nie było miejsca na uczucia, liczył się tylko instynkt.”.

„Przecież to mój anioł, moje światełko w mroku. Tak bardzo nie chciałem jej stracić”.

„Nie chciałem przed Wać tego po raz kolejny, czuć bólu, który rozsadzał mnie od środka i zrywał plastry na posklejanej przez nią duszy.”.