Sabat. Sabat kości. Tom 1

„Sabat” to pierwszy tom cyklu Sabat kości autorstwa Harper L. Woods, a zarazem moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Uwielbiam magię, fantastykę i motywy uniwersytetu czy też akademii, dlatego też, kiedy dostrzegłam tą książkę, bardzo chciałam ją poznać. Pochłonęłam historię potężnej młodej wiedźmy próbującej postępować właściwie, nawet, kiedy jej rodzina, przyjaciele zmuszają ją do obrania innego kierunku. Czy ukrywanie tego, co się potrafi na dłuższą metę jest właściwe? Czy zemsta może być wszystkim, czego się pragnie?

Główną bohaterką książki autorstwa Harper L. Woods pod tytułem „Sabat” jest Willow Madizza to ostatnia wiedźma ze swojego rodu, która całe życie ukrywała się przed Zgromadzeniem. Została wychowana przez ojca, który chciał, aby pomściła śmierć siostry. Za nic na świecie nie chciałaby, aby taki sam os spotkał jej młodszego brata. Pomimo wysiłków, by pozostać w ukryciu została zmuszona do udania się do Uniwersytetu Hollow’s Grove. To właśnie w tym miejscu najzdolniejsi mogą praktykować magię i pobierać jej nauki. W tym roku wybrano trzynaście osób, które mogły uczyć się tam magii. O dziwo pomimo tajemnic, krwawej przeszłości uniwersytetu, Willow czuje się w nim naprawdę dobrze. Nikt jej nie dokucza, zaczęła się tam czuć wolna, nie musi ukrywać, kim naprawdę jest oraz jakie ma zdolności. Jedynym problemem, z który musi się mierzyć to

irytujący dyrektor, Alaric Grayson Thorne, mężczyzna gardził tym wszystkim, co reprezentowała sobą Will.

Czy dziewczyna będzie bezpieczna w Hollow’s Grove?

„Sabat” to niesamowita historia przepełniona tajemnicą i akcją, która utrzyma czytelnika w napięciu, wpost desperacko pragnęłam dowiedzieć się, co się wydarzy dalej, pomimo zmęczenia czy braku czasu. Tempo jest idealne, a fabuła nigdy się nie przeciąga i nie jest nużąca. Książka jest pełna nieprzewidywalnych zwrotów akcji, które wywołały u mnie dreszcze. Czasami miałam wrażenie, że jeśli przestanę czytać, stracę coś ważnego, coś mi umknie. Szybko chciałam powrócić do świata Willow. Oprócz niebezpiecznej misji Willow, książka zagłębia się także w złożone relacje między głównymi bohaterami, oferując fascynujący element emocjonalny i tak już wciągającej fabuły. Dyrektor uniwersytetu Alaric Greyson Thorne to złożona postać spowita ciemnością i tajemnicą, której zaborczość i skłonności do manipulacji bywają zwodnicze. Pomimo swojej nikczemnej natury, są chwile, kiedy Gray okazuje czułość Willow i bardzo się nią opiekuje. Jej determinacja w podążaniu za swoim przeznaczeniem i szukaniu zemsty czynią ją naprawdę silną kobietą, a jej niezachwiana miłość do brata jest godna podziwu. Willow jest tak dobrą osobą, że nie zasługiwała na wszystkie trudności, jakie spotkały. Harper L. Woods stworzyła złożony i intrygujący świat, którego tajemnice kryją się za każdym zakrętem. Od czarownic kontrolujących żywioły po demony przejmujące ludzkie ciała, ta opowieść jest pełna całkiem interesujących stworzeń. Przedstawienie Uniwersytetu Hollow's Grove było naprawdę dobrze zrobione, tworząc upiorną i gotycką atmosferę, która idealnie pasowała do historii. System magii jest skomplikowany i wciągający, dlatego uwielbiałam czytać o wydarzeniach historycznych, które doprowadziły do tego, co dzieje się obecnie. „Sabat” to ekscytująca powieść, która zachwyci każdego czytelnika pragnącego akcji, tajemnicy i romansu, kiedy zaczęłam czytać, nie potrafiłam jej odłożyć, dopóki nie pochłonęłam ostatniej strony.

„Sabat” był na mojej liście już bardzo długo, ale dopiero polska premiera popchnęła mnie w kierunku tego tytułu wystarczająco mocno. Czy cieszę się, że trafiłam w kościste objęcia tej historii? Tak, bo choć nie zostanie moim ulubieńcem to świetnie się bawiłam podczas czytania.

Willow jest ostatnią wiedźmą ze swojego rodu, ale skrywa też wiele tajemnic. Po śmierci matki będzie ich strzec w murach Uniwersytetu Hollow’s Grave, nad którym pieczę sprawuje dyrektor Alaric Greyson Thorne. Pomysł na fabułę był naprawdę obiecujący, choć w wykonaniu wyszło odrobinę chaotycznie. Moim zdaniem pierwsze skrzypce w tej książce gra zdecydowanie napięcie między głównymi bohaterami, a zaraz za nim jest cała reszta – intrygi, magia i dark academia. Autorka bardzo mocno postawiła na motyw enemies to lovers, więc cała reszta trochę na tym ucierpiała. Uratowało mnie chyba to, że nie oczekiwałam po tej książce rozbudowanego świata – właściwie sięgnęłam po nią licząc głównie na relację romantyczną.

Ta książka nie należy do cegiełek. Ma tylko 330 stron, więc przygotujcie się raczej na krótką, ale intensywną przygodę. Wiele rzeczy mnie zdziwiło podczas czytania, ale nie wiem czy nie było to spowodowane sposobem, w jaki Autorka zbudowała świat. Było trochę luk i niedopowiedzeń, które pewnie można byłoby łatwo uzupełnić, gdyby książka była nieco dłuższa. To, co dzieje się między bohaterami też rodzi się bardzo szybko i równie szybko płonie.

Miałam już do czynienia z inną serią Harper L. Woods i nie do końca się z nią polubiłam. Właściwie na tyle, że skończyło się dnf-em. Mam nadzieję, że w przypadku kontynuacji „Sabatu” tak nie będzie, bo po pierwszym tomie wróżę naprawdę ciekawe zwieńczenie tej dylogii. Polubiłam sposób w jaki autorka operuje zwrotami akcji i buduje napięcie między bohaterami. Po takim zakończeniu pozostało mi tylko czekać na kolejną część!

☠️🥀Szukając czegoś w stylu rewelacyjnej "Gothikany", sięgnęłam po "Sabat". Mamy tu podoby motyw mrocznej akademii, otaczający ją przerażający las i romans z dyrektorem szkoły. Ale na tym podobieństwa się kończą, bo pod pewnymi względami "Sabat", to o wiele mocniejsza historia.

☠️🥀W tej dosyć krótkiej powieści autorka próbowała opisać złożoną opowieść o czarownicach, początkach ich historii i szkole w której uczą się magii. Jednak funkcjonowanie Sabatu jest na tyle złożone u skomplikowane, że miałam wrażenie, iż autorka opisała wszystko jedynie pobieżnie. Miała naprawdę ciekawy, złożony pomysł, który aż się prosił o dokładniejsze rozpisanie. Sama szkoła i jej cel również były nie do końca jasne, i mam wrażenie, że uczniowie niczego konkretnego się tam nie uczyli, a szkoda, bo lubię kiedy dark academia jest integralną częścią historii, a nie tylko nieistotnym tłem.

☠️🥀"Sabat", to mroczny romans z całą masą TW i trochę się tego obawiałam, ale niepotrzebnie. Romans między główną bohaterką, Willow, a dyrektorem szkoły, był świetnie opisany, pełen napięcia, skrajnych emocji i szokujących zwrotów akcji, ale wyjątkowo autorka nie poszła w kierunku, który w dark romansach wywołuje mój sprzeciw i zniesmaczenie. To było naprawdę dobre! Wiadomo, nie ma tu nawet odrobiny romantyzmu, relacja opiera się na zemście i dążeniu do ukrytego celu, chłonęłam każdą stronę, ciekawa jak potoczy się ten romans...

☠️🥀I wiecie co? Czegoś takiego się nie spodziewałam! Końcówka to taki armagedon emocji i krwawych wydarzeń, że dalej zbieram szczękę z podłogi! Jestem kompletnie zaskoczona, a jednocześnie nie do końca rozumiem, wszystkie wydarzenia, ale jedno jest dla mnie jasne - dałam się koncertowo wkręcić. Znacie to uczucie, kiedy wiecie w jakim kierunku zmierza historia, ale okazuje się, że wszystko jest kompletnie odwrotnie? To właśnie taka książka.

☠️🥀Jestem zachwycona tą historią, wyciągnęła mnie z zastoju czytelniczego i rozbudziła apetyt na więcej, ale... jednocześnie pozostawiła ogromny niedosyt. Największy mankament książki to jej grubość, a właściwie cienkość. Stron było za mało, by opisać to, co wymyśliła autorka, zakończenie nastąpiło zbyt szybko, a więcej opisów funkcjonowania akademii i samych uczniów sprawiłoby, że końcówka walnęłaby jeszcze mocniej. Trochę szkoda, ale i tak bawiłam się świetnie i bardzo czekam na drugą część.

Romans między nauczycielem i uczennicą brzmi nieco banalnie, ale romans między czarownicą i demonem? Niecodziennie i ciekawie, prawda?

Mam bardzo mieszane uczucia względem tej historii. Z jednej strony - pomysł i jej zakończenie były wspaniałe! Uwielbiam mroczne klimaty, a tutaj ciemność wypełzała z niemal każdej strony. Niestety fabuła, a raczej szybkość jej rozwoju, pozostawiają wiele do życzenia.

Relacja romantyczna między głównymi bohaterami opierała się na nienawiści, co od początku przyciągało mnie do tej historii jak magnes. Rozwinęła się ona jednak w ekspresowym tempie, nie miała też sensownych podstaw. Byłam w stanie jednak przymknąć na to oko, głównie ze względu na to, że w romantasy wiele rzeczy jest dla mnie akceptowalne. Czuję jednak niedosyt, bo napięcie między czarownicą i nauczycielem było intensywne, ale dość krótkie.

Jednym z motywów jest dark academia, jednak oprócz tego, że akcja dzieje się w murach szkoły - nic o tym nie świadczy. Willow nie podejmuje właściwie żadnych kontaktów towarzyskich, ponieważ akcja skupia się głównie wokół jej osoby.

Bardzo podobała mi się koncepcja, wedle której pochodzenie Willow było dla wielu tajemnicą, której ona musiała bronić. Wpływ na to miała jej relacja z nauczycielem, który miał wobec niej skrajne zamiary. Nie mogłam jednak przejść obojętnie wobec słów "naczynie" i "wiedźmuniu", padających dosłownie co drugą stronę. No nie.

Największym plusem tej historii jest bez wątpienia jej zakończenie. Ostatnie strony czytałam z wielkim "CO?" na ustach i nie mogłam uwierzyć, że to się TAK skończyło. Mam wrażenie, że tej historii zwyczajnie brakuje kilkudziesięciu stron, tak aby skupić się na szkole, relacji romantycznej i historii akademii. Mimo wszystko - jestem ciekawa kolejnego tomu i pewnie po niego sięgnę.

[współpraca reklamowa z wydawnictwem papieroweserca]

Sabat to pierwszy tom w dylogii Sabat Kości opowiadający o wiedźmach, wampirach i magii. Jednak to co znajdziecie w fabule różnie się zdecydowanie od tego co jest w opisie, co jest wielkim plusem dla tej historii. Całość jest bardzo zagmatwana. Pojawia się motyw zemsty, która jest początkiem końca. Już dawno nie czytałam tak dziwnej książki, a zarazem wciągającej. Jest to romantasy z jakim się jeszcze nie spotkałam.

"Nasza magia polega na równowadze. Nie możesz brać więcej, niż dajesz, i nadal oczekiwać, że natura odpowie na Twoje wezwanie. To jak taniec, związek jak żaden inny".

Książka pisana jest w 1 osobie, jest dual pov od strony Wilków oraz Graya. Jeśli chodzi o Willow to jej misja jest trochę skomplikowana, wiele się wyjaśnia w trakcie ale nie raz powraca się do przeczytanych wcześniej rozdziałów aby rozwinąć to co musi zrobić. Natomiast jeśli chodzi o Graya jego rozdziały poniekąd są tajemnicze i w dużej mierze skupiają się na Willow, chociaż ma się wrażenie że nie wszystko jest ujęte.

"Natura jest niezmienna. Przypływa i odpływa, ale jej siła zawsze pozostawała w ziemi w oczekiwaniu na coś, co wyciągnie ją na powierzchnię".

Ta książka jest dziwna. Ma się wrażenie, że czas upływa w niej szybciej, a okazuje się zupełnie inaczej. Oprócz tego najbardziej brakuje mi drzewa genealogicznego, które nieco bardziej rozjaśniłoby sytuacje w Przymierzu. Na dodatek autorka cały czas wodzi nas za nos i zdajemy sobie z tego sprawę pod koniec. Zakończenie jest nieco szokujące, trochę oszukane ze względu na to czego się nie spodziewaliśmy, ale w pozytywnym znaczeniu. Pierwszy raz czytam tak niezrozumiałą konstrukcję a z drugiej strony dziwię się, że nie połączyłam wcześniej niektórych faktów.

Klimat powieści jest mroczny, niepokojące ostrzeżenia na początku pogłębiają to uczucie. Nie spodziewałam się połowy rzeczy które przydarzyły się bohaterom. System magiczny nieco kuleje, ale nie na tym skupia się książka. Po przeczytaniu czujemy niedosyt. Czekam z niecierpliwością na drugim finałowy tom.

Polecam ♥