To może być każdy

W akcję wciągnęłam się już od pierwszej strony, ale końcówka mnie rozczarowała.

Ubolewam nad tym, że ominął mnie szał na „Plotkarę” i „Słodkie kłamstewka”. Śledzenie wątków, poznawanie nowych bohaterów, oczekiwanie na kolejne sezony i zgadywanie „kto za tym wszystkim stoi” — jakież to musiało być ekscytujące! No cóż, czasu raczej nie cofnę, ale za to mogę znaleźć coś, co pozwoli mi poczuć ten uzależniający dreszczyk emocji. Dlatego też, w ostatnim czasie, sięgnęłam po „Jedno z nas kłamie” Karen M. McManus, a następnie „To może być każdy” Katie Zhao. Fundamenty tych książek są zadziwiająco podobne — śmierć jednego z uczniów i czwórka innych, podejrzanych o popełnienie morderstwa. Do tego ktoś, kto chce zaszkodzić głównym bohaterom, wyjawiając ich najmroczniejsze sekrety za pomocą internetowej aplikacji.

Pisałam już o tym i chyba nadal będę to wałkować — schematy nie są złe. Po przeczytaniu „To może być każdy” od razu przyszła mi do głowy książka „Jedno z nas kłamie”. Jednak nie porzuciłam lektury, stwierdziłam, że dam Katie Zhao szansę na pokazanie mi, jak inaczej można ograć motyw anonima, który ujawnia sekrety uczniów. Na początku było dobrze. Powoli zapoznawałam się ze środowiskiem Sinclair Prep i podobało mi się, że w powietrzu nieustannie czuć napięcie. Niestety ta atmosfera psuła się z każdą kolejną stroną i zdradzanym sekretem. Wydaje mi się, że Katie Zhao chciała przekazać tą książką zbyt wiele. Dość ciężkie tematy pomieszała z sensacyjnym wątkiem. Mogło z tego wyjść coś naprawdę dobrego, bo ta pierwsza część jest świetna. Temat azjatyckich imigrantów żyjących w Ameryce, presji, jaką wywierają na swoje dzieci, wyścigu szczurów w prywatnych szkołach — to wszystko w tej książce gra tak, jak powinno. Przedstawiona opowieść dogłębnie ukazuje te problemy i to, do czego mogą one prowadzić. Niestety wszystko inne kuleje. Bohaterowie są płascy. Nie mogłam się wczuć w żadną z ich historii, nie współczułam im, gdy ich sekrety zostały ujawnione. Przyjaźń Nancy, Krystal, Akila i Alexandera wzięła się jakby znikąd. Po przeczytaniu całej książki nadal nie rozumiem, dlaczego się ze sobą trzymali. Jeśli chodzi zaś o ostateczne rozwiązanie akcji, jestem tak samo zdezorientowana. Myślę, że miało jedynie zszokować czytelnika — Katie Zhao nie daje nam żadnej wskazówki odnośnie tego, kto stoi za anonimowymi wpisami w aplikacji. W konsekwencji zakończenie zaskakuje, ale nie wydaje się ani trochę wiarygodne. Dla mnie była mocno naciągane, zwłaszcza przy tak szybki tempie akcji. Nie spodobała mi się także końcowa scena. Nie lubię otwartych zakończeń. Wiem, że w tym przypadku ma być ona zapowiedzią kolejnego tomu, ale jednak — strasznie mnie sfrustrowała. Była taką wisienką na torcie wszystkich zastrzeżeń, które mam do tej książki. Szkoda, bo początkowe rozdziały zapowiadały coś, co mogłoby stać się moim kolejnym, książkowym ulubieńcem.

KIM JEST EGZAMINATOR?

Jak ja uwielbiam książki o renomowanych szkołach, gdzie ścierają się losy biednych i bogatych dzieciaków, a sekretów jest więcej niż przedmiotów w szkole. Dodatkowo, gdy ich świat wstrząsa informacja o śmierci najlepszej z uczennic, tuż po tym w Internecie pojawia się tajemniczy Egzaminator, który próbuje oskarżyć czwórkę przyjaciół zmarłej Jamie, a jednocześnie zdradza o nich rzeczy, o których sami chcieliby zapomnieć. Już sam opis sprawił, że poczułam, że to historia, od której nie będę się mogła oderwać. I miałam rację! Katie Zhao utkała niesamowicie wciągającą fabułę, a wszystko było ze sobą genialnie powiązane. Do tego wykreowała niezwykle realnych i plastycznych bohaterów, z którymi w pewien sposób można było się utożsamiać. Na kartach powieści autorka poruszyła również wiele innych, bardzo ważnych problemów - naciski ze strony rodziców, trudne relacje z nimi i chęć zadowolenia ich ponad siły, do tego ambicje i to, do czego może prowadzić ich przerost, a także ogół nauki w szkole średniej i wszystkie problemy z tym związane. To nie jedyne tematy, ale nie chcę zdradzać Wam wszystkiego. W jaki sposób zmarła Jamie? Czy ktoś jest winny jej śmierci? Kim jest Egzaminator? Na te pytania również Wam nie odpowiem, ale przyznam, że nie spodziewałam się takiego rozwiązania zagadki. Pojawił się też pewien konkretny zwrot akcji, który mnie zaszokował, a jednocześnie usatysfakcjonował. Może można byłoby się do niego delikatnie przyczepić, ale ja sądzę, że dawało to niezły efekt zaskoczenia, bo tożsamość tej osoby gdzieś tam się przewijała przez całą książkę. Ja jak najbardziej uważam tę lekturę za udaną!

STRUKTURA

Książka podzielona jest na części w dwojaki sposób - fragmenty z retrospekcjami nazywane są klasą, do której uczęszczała w danym czasie Nancy, zaś akcja teraźniejsza rozpoczyna się od anonimowych wyznań na Tip Tapie, czyli plotkarskiej stronie uczniów szkoły. Dodatkowo, retrospekcje są również oznaczone czymś w stylu śladu po wyrwanej kartce, co nawiązuje do notatki, która wzbudzi na samym początku wiele emocji. Narrację autorka powierzyła jednej z czwórki przyjaciół zmarłej Jamie - Nancy i to właśnie ją poznajemy najlepiej. Dziewczyna próbuje nam jednak trochę przybliżyć pozostałą trójkę - Krystal, Alexandra i Akila, a także Jamie i jej kuzyna Petera, który także odegrał w tej historii ważną rolę. Dla urozmaicenia w książce pojawiają się również wstawki z wiadomościami, które wymieniali bohaterowie, czy też wiadomościami, które wysyłał Egzaminator.

PODSUMOWUJĄC

To może być każdy to książka, która interesowała mnie od samego początku do końca. Autorce udało się stworzyć tak wciągającą historię oraz intrygujących bohaterów, że ciężko było się oderwać od lektury. Dodatkowo, ta młodzieżówka porusza wiele poważnych tematów i sądzę, że autorka im podołała. A zakończenie to istna wisienka na torcie.

Zdecydowanie polecam Wam tę książkę! Mam nadzieję, że spodoba się Wam równie bardzo, co mi!

Amanda Says