To, co chcemy zostawić za sobą. Knockemout. Tom 3

Świetna powieść, którą czyta się bardzo szybko. Jeżeli szukacie dobrej lektury na wiosenny spacer w parku, to chwyćcie za tą książkę. Ktoś mi powiedział, że to powieść obyczajowa, a ja tu widzę gorący romans z zakończeniem, które jest świetnym podsumowaniem.

Fajna książka. Polecam serdecznie. Można się tu nieco pośmiać, posmucić oraz przyjrzeć fascynującej opowieści o miłości, która rodzi się bardzo nieoczekiwanie. Ciekawie się czyta, chociaż pewne elementy z książki bym usunęła. Sumarycznie i tak cieszę się, że miałam z nią do czynienia.

Książka, która doskonale pokazuje, że w kryzysowych momentach to rodzina i przyjaciele będą nas wspierać. Uważajcie, bo w środku nie brakuje pikantnych scen, więc dzieciom takiej książki nie dawajcie. No chyba, że mają po osiemnaście lat. W każdym razie jest to świetna propozycja.

Ten tom jest najlepszy z całej serii! Autorka cudownie wykreowała postaci głównych bohaterów i skomponowała fabułę. Szczególnie spodobało mi się to, że akcja powieści toczy się w małym miasteczku. Wszak prawdziwa miłość może dopaść nas wszędzie, nie tylko w stolicy.

Książka złapała mnie za serce i towarzyszyła mi dzielnie przez wiele wieczorów. Jest tutaj wyjątkowa kreacja psychologiczna bohaterów. Możemy poznać ich emocje, przeszłość, wczuć się w ich relację i spojrzeć na nią z różnych perspektyw. Uwielbiam takie klimaty!

Aż przykro mi kończyć przygodę z bohaterami, bo udało mi się z nimi wyjątkowo zżyć. Wspaniale było móc poznać dokładnie to, co przeżywali i o sobie myśleli. Lektura potrafi rozczulić, ale momentami daje też istny emocjonalny rollercoaster i przejścia od miłości do nienawiści.

🌸 „𝓣𝓸, 𝓬𝓸 𝓬𝓱𝓬𝓮𝓶𝔂 𝔃𝓸𝓼𝓽𝓪𝔀𝓲ć 𝔃𝓪 𝓼𝓸𝓫ą” 𝓛𝓾𝓬𝔂 𝓢𝓬𝓸𝓻𝓮🌸

 Tylko jedna kobieta mogła mnie uwolnić. Ale prędzej bym się podpalił niż poprosił o cokolwiek Sloane Walton. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Sięgając po pierwszy tom tej serii nie sądziłam, że aż tak bardzo zżyje się z tymi książkami i do tego stopnia polubię bohaterów, że teraz ciężko mi będzie się z nimi rozstać. Seria Knockemout kupiła mnie totalnie, a Lucy Score zauroczyła mnie swoim lekkim piórem i sprawiła, że czekanie na kolejne tomy było okropnie bolesne, bowiem nie mogłam się doczekać ponownego spotkania z bohaterami. I bardzo żałuje, że to już ostatni tom z tej serii. Kocham klimat małego miasteczka, gdzie wszyscy się znają i każdy sobie pomaga, a gdy autorka dokłada jeszcze do tego wszystkiego zapierające dech w piersi historie miłosne, to ja już jestem całkowicie kupiona! ❤❤

Trzeci tom, czyli „To co chcemy zostawić za sobą” skupia się na przestawieniu losów Sloane i Luciana, których mieliśmy okazje już poznać w poprzednich częściach. Tę dwójkę, dwadzieścia lat temu połączyła rzadko spotykana przyjaźń - ONA - spokojny mól książkowy - ON - popularny przystojniak. Dzięki podzieleniu książki na dwie linie czasowe mamy możliwość poznać przeszłość i teraźniejszość bohaterów. Jednak pewne wydarzenia, przekreśliły ich przyjaźń i od tego momentu Sloane i Lucian żyją we wzajemnej nienawiści. I tak oto para, która się przekonała, że nienawiść od miłości dzieli cienka linia, znalazła się w impasie.

Wiedziałam, że ich historia będzie najlepsza z wszystkich trzech i nie pomyliłam się. Ależ mi się to dobrze czytało. Z wypiekami na twarzy śledziłam ich poczynania i z wielką przyjemnością pochłonęłam te 700 stron. Naprawdę chciałam się delektować tą książką, jednak ciekawość nie pozwoliła mi jej odłożyć na bok. Relacja między Sloane a Lucianem była mówiąc wprost gorąca ❤🔥 Ich potyczki słowne, ta chemia między nimi tworzyła idealną całość motywu od wrogów do kochanków.

Nie spodziewałam się, że fabuła książki będzie taka rozbudowana. Działo się naprawdę dużo, przez co nie mogłam się oderwać od lektury. A każda sytuacja w tej historii była taka świetna. Już dawno, aż tak nie zachwycałam się na książką. Ale "To co chcemy zostawić za sobą" naprawdę przypadła mi do gustu. Polubiłam bohaterów, zżyłam się z nimi i nie chciałam opuszczać tego świata. W dodatku autorka posługuje się lekkim językiem, dlatego też książkę czyta się błyskawicznie, pomimo tylu stron. Autorka świetnie budowała napięcie, sprytnie prowadząc całą akcję i powoli zbliżając nas do punktu kulminacyjnego. Rozwiązanie zagadki mnie przypadło do gustu, bowiem było logiczne i spójne z całością.

Znajdziecie tutaj opowieść o miłości, o przyjaźni, o rodzinie, o tajemnicach. Te książki totalnie wciągają i ciężko się oderwać od lektury, gdy już się zacznie pierwszy rozdział. A małomiasteczkowy klimat tylko dodaje jej uroku. Książka dostarczy wam mnóstwo śmiechu i niezapomnianych wrażeń. 

Przychodzę do was z recenzją trzeciego tomu mojej ulubionej serii Knockemout 💜

.🌷🌷🌷

,,To, co chcemy zostawić za sobą”- Lucy Score @scorelucy

@[Adres usunięty]nictwo @[Adres usunięty]nictwo

[współpraca]

🌸🌸🌸

Po przeczytaniu dwóch pierwszych tomów wiedziałam już, że muszę koniecznie przeczytać trzeci. Lucian i Sloane tworzyli między sobą takie napięcie, że byłam pewna, że się nie zawiodę. Oboje żywili do siebie ogromną nienawiść, dogryzali sobie jak tylko mogli, ale jednocześnie starali się sobą opiekować. Od dziecięcych lat coś ich do siebie ciągnęło, coś silniejszego niż magnes. 🧲

Lucian zmaga się z ciężkimi doświadczeniami z dzieciństwa. Ten ciężki czas bardzo go ukształtował, napewno znacznie wpłynął na jego dorosłe życie. Otoczył się twardym pancerzem starając się, aby nie okazywać innym żadnych uczuć. Zarządza ogromną firmą, w której jest z jednej strony stanowczy i oziębły , a z drugiej otwiera się na pomoc innym.

Sloane to charyzmatyczna bibliotekarka, która całe serce oddała temu co najbardziej kocha- książkom. Dzięki niej biblioteka stała się miejscem spotkań całego miasteczka.

. Tych dwoje to niezwykła mieszanka silnego napięcia uczuciowego, którą pokochacie bez wątpienia. Czytając książkę czułam w sobie emocje, jakie między nimi się pojawiały. Przyznam, że nie raz się uśmiałam i czułam ten żar jaki między nimi się rodził.

——

Lucy Score stworzyła niesamowitą serię książek, od której ciężko się oderwać. Każda z części pochłonęłam całą sobą. Uwielbiam książkowych bohaterów, ich charaktery i ksywki(Lucyfer 😅).

Knockemout zagościł w moim sercu bardzo głęboko. Ta seria to książki o uczuciach, o przeszłości( nie raz bardzo ciężkiej i traumatycznej, to książki o pięknej przyjaźni, miłości, uczuciach i nowym początku.

Jeśli szukacie książek z ciekawymi postaciami, z ogromną dawko emocji i uczuć, dodatkowo w cudownym małomiasteczkowym klimacie, to dobrze trafiliście.

Polecam! Polecam! Polecam! 🌸

Trzecia część serii, która jest równie wspaniała jak dwie poprzednie. Podoba mi się to, że są to niby oddzielne historie, ale w sumie można spotkać tutaj głównych bohaterów z poprzednich tomów. Tylko żal mi tego, że już więcej tych wszystkich postaci nie będzie mi dane spotkać.

“𝗜𝗳 𝗜 𝗰𝗼𝘂𝗹𝗱 𝗵𝗮𝘃𝗲 𝗰𝗵𝗼𝘀𝗲𝗻 𝗮 𝘀𝗼𝗻 𝗶𝗻 𝘁𝗵𝗶𝘀 𝗹𝗶𝗳𝗲𝘁𝗶𝗺𝗲, 𝗶𝘁 𝘄𝗼𝘂𝗹𝗱 𝗵𝗮𝘃𝗲 𝗯𝗲𝗲𝗻 𝘆𝗼𝘂. 𝗧𝗮𝗸𝗲 𝗰𝗮𝗿𝗲 𝗼𝗳 𝗺𝘆 𝗴𝗶𝗿𝗹𝘀.”

💜 Tak na dobrą sprawę to sięgnęłam po tę prawie 700-stronnicową cegiełkę by poznać origin story nienawiści pana Lucyfera i bibliotekareczki🤣 I tak, ciekawość swoją zaspokoiłam i nic więcej.

💜 Od pewnego momentu nie mogłam wybić z głowy myśli, że Lucian przypomina mi innego biznesmena, który wszystkimi rządzi i wszystko musi być takie jak on chce. Chyba nie muszę podawać nazwiska by każdy wiedział o jakiego Christiana mi chodzi🤣

💜 Fajnie mi się czytało tak do trzysetnej strony, dopóki nie pojawiły się sceny erotyczne z nieśmiertelną maczugą i wilgotnym/mokrym tunelem🤡 *a myślałam, że po zmianie tłumacza uniknę tej wątpliwej przyjemności*. Od tamtego momentu miałam wrażenie, że reszta wydarzeń to tylko takie przerywniki między kolejnymi scenami łóżkowymi. Już miałam nimi przesyt. Ale, ale! Muszę przyznać, że odczuwało się mniej zażenowania przy czytaniu tych scen niż w to miało miejsce przy dwóch poprzednich tomach. Czy to zasługa tłumaczki czy jednak Score trochę odpuściła? Nie wiem, ale nie jestem aż tak ciekawa by czytać oryginał😅

💜 Cały wątek kryminalny bym wyrzuciła, ponieważ za dużo nie wnosi, ale co się uśmiałam to moje🤣 Przypominało to trochę zabawę chłopców w żołnierzyki, ponieważ groźby też miały klimat wzajemnego obrzucania się hasłami typu 'Zrobię Ci krzywdę. Nie, nie zrobisz bo ja będę pierwszy'. Jeśli ktoś nie czyta niczego z pogranicza kryminałów i thrillerów to jest pewne prawdopobieństwo, że nawet nie zwróci na to uwagi.

💜 Najbardziej ze wszystkiego podobały mi się retrospekcje. Ba! Nawet mogło być ich więcej, ponieważ osładzały i ocieplały całą fabułę *nawet jeśli niektóre sceny nie miały pozytywnego nacechowania*.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Książka "To, co chcemy zostawić za sobą" jest trzecim i ostatnim tomem serii #knockemont. Mimo iż książki z tego cyklu opowiadają o innych parach bohaterów, to najlepiej czytać je w odpowiedniej kolejności żeby lepiej zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Dwa poprzednie tomy bardzo mi się podobały, a to tam w tle działo się między Lucianem i Sloane mocno mnie zaintrygowało, dlatego oczywiście nie mogłam sobie odmowić poznania ich historii. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę pomimo jej objętości czyta się w ekspresowym tempie. Mi zapoznanie się z historią bohaterów zajęło jeden dzień i uwierzcie, że nie odłożyłam książki póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i dobrze poprowadzona. Śmiało mogę powiedzieć, że to najlepsza część tej serii! Razem z bohaterami ponownie przenioslam się do Knockemout, które całkowicie urzekło mnie swoim małomiasteczkowym klimatem, gdzie wszyscy się znają, wszystko o sobie wiedzą i chętnie sobie pomagają. Bohaterowie zostali w świetny sposób wykreowani. To bardzo autentyczne postaci, które tak jak my popełniają błędy, borykają się z różnymi problemami, mają swoje demony i tajemnice, postępują pod wpływem emocji, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia została przedstawiona z perspektywy obojga postaci co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się zmagają, za pomocą retrospekcji mogłam dowiedzieć się jakie wydarzenia z przeszłości odcisnęły piętno na ich obecnym życiu i w jaki sposób wpłynęły na ich relację, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Istotną rolę odgrywają tutaj także postaci drugoplanowe, które dostarczają Czytelnikowi wielu emocji oraz wrażeń. Cieszę się, że mogłam się dowiedzieć co słychać u bohaterów poprzednich tomów. A jeśli chodzi o pozostałe postaci, to moją sympatię skradł ojciec głównej bohaterki, to niesamowite jak bardzo chciał pomagać i pomagał innym. Natomiast jeśli chodzi o głównych bohaterów to Sloane już wcześniej całkowicie skradła moje serce, natomiast postać Luciana od początku była dla mnie jedną wielką zagadką, którą jak najszybciej chciałam rozwikłać. Nurtowało mnie dlatego zachowują się względem siebie tak, a nie inaczej. Relacja głównych bohaterów należy do gatunku tych skomplikowanych. Ich potyczki słowne wielokrotnie wywoływały uśmiech na mojej twarzy. Naprawdę cudownie obserwowało się jak pod maską sarkazmu i obojętności oboje wzajemnie się o siebie troszczyli i martwili. Niemniej jednak nie brakowało tutaj także smutnych, trudnych i wzruszających momentów. W szczególności podobały mi się te chwile kiedy udawało się Sloane burzyć cegła po cegłę mury, które przez lata wzniósł wokół siebie Lucyfer. Ja wszystkie słowa, gesty i odczucia towarzyszące głównym bohaterom chłonęłam całą sobą i mocno przeżywałam to co aktualnie działo się w ich życiu, a także to co miało miejsce kiedy byli nastolatkami. Autorka w idealny sposób pokazała tutaj w jak znaczący sposób wydarzenia z przeszłości mogą na człowieka, jak go ukształtować. Autorka. Je boi się poruszać trudnych, bardzo życiowych i zarazem podczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Mowa głównie o znęcaniu się fizycznym i psychicznym. To wszystko wywołało we mnie lawinę skrajnych emocji oraz wzruszeń. Nie raz zdarzało mi się uronić łzę czytając tą książkę! Lucian i Sloane stali się jedną z moich ulubionych książkowych par! "To, co chcemy zostawić za sobą" to emocjonująca, poruszająca, miejscami trudna oraz pełna życiowych mądrości, doświadczeń i prawd książka, z którą cudownie spędziłam czas i która już na zawsze zostanie w mojej pamięci i sercu! Nie mogę się już doczekać kolejnych powieści spod pióra autorki! Polecam!

Ogromnie nie mogłam się doczekać finałowej części serii Knockemout! Od wielu osób słyszałam, że jest to najlepsza książka spośród całej trójki i po jej skończeniu, muszę zgodzić z tym, że jest w niej coś wyjątkowego💜

Połączenie małego miasteczka, enemies to lovers i motywu drugiej szansy okazało się strzałem w dziesiątkę. Luciana i Sloane mogliśmy poznać już w poprzednich częściach, a związek tej dwójki oraz wzajemna niechęć były owiane tajemnicą. Nawet ich najlepsi przyjaciele nie wiedzieli, co poróżniło biznesmena i bibliotekarkę. Wątek ich przeszłości był ogromnie ciekawy i choć w pewnym momencie domyślałam się, o co może chodzić, to dalej pewne informacje były dla mnie wstrząsające.

Jestem również pod ogromnym wrażeniem wątków pobocznych. To ostatnia część i wszystkie elementy układają się w całość. Sprytne połączenia, walka z zagrożeniem i pojawienie się kolejnego, nieprzypadkowego wątku było naprawdę interesujące i angażujące. Sama próbowałam rozwiązać zagadkę, ale pojawiło się tam tyle zwrotów akcji, że nie byłam w stanie wszystkiego przewidzieć!

Romans jak zwykle zwala z nóg! Bardzo lubię fakt, że bohaterowie nie rzucają się sobie w ramiona już na samym początku, a na ich zbliżenie musimy trochę poczekać. To świetnie buduje napięcie i tylko wzmacnia oczekiwanie, które jest później całkowicie zaspokajane. A gdy tylko dowiecie się, co zrobił Lucian dla Sloane to wasze serce dosłownie zabije kilka razy szybciej! Ten człowiek pomimo tak trudnej przeszłości i zwątpienia w samego siebie, robił wszystko, by uszczęśliwić bliskie osoby i nigdy nawet nie chciał, by ktoś się o tym dowiedział.

Przykro mi, że to koniec mojej ulubionej małomiasteczkowej serii, ale z drugiej strony uważam, że właśnie to zakończenie było idealne i nie wyobrażam go sobie inaczej. Nie zapomnę tych szalonych mieszkańców i wszystkich zabawnych scen. To pełna humoru i miłości pozycja, która niejednokrotnie was zaskoczy i spowoduje szybsze bicie serca.

Na ostatnie tomy zawsze czekam z ogromną niecierpliwością, ale też pewną dozą smutku. W końcu to jedno wielkie pożegnanie. Z bohaterami, z miejscem, które poznawałam przez 3 tomy i z emocjami, które wywoływały. Seria Knockemout to prawdziwy rollercoaster, ale podsumujmy sobie tę ostatnią część, która porwała serca czytelników.

Ten tom oficjalnie został moim ulubieńcem z całej serii i nie wyobrażam sobie lepszego zakończenia dla Luciana i Sloane, a także reszty par. Śledzimy tutaj nie tylko relację dwójki głównych bohaterów, ale także dynamikę całej grupy. W poprzednich częściach oczywiście wszyscy mieli swoje gorsze i lepsze momenty, niektóre zachowania mnie irytowały, inne rozśmieszały, ale tutaj wszyscy są naprawdę ogromnym wsparciem dla siebie. I między innymi właśnie za tę rodzinną atmosferę pokochałam ostatni tom.

Czy wszystko było idealne? Rzadko kiedy jest, więc nie. Sloane zaintrygowała mnie już w poprzednich tomach i bardzo czekałam, żeby poznać jej historię. Była poniekąd typową bohaterką książek Lucy Score – silną, niezależną, ale potrafiła też zaleźć mi za skórę. Właśnie takie relacje zazwyczaj mam z jej postaciami i nie mam tu nic złego na myśli, bo żaden bohater nie powinien być idealny.

Lucian dźwiga na swoich barkach niewyobrażalny ciężar, który drapie go niczym gałęzie kwitnącej wiśni pod oknem Sloane. Ich relacja jest delikatnie mówiąc skomplikowana, ale sami powinniście odkryć zawiłości ich przeszłości.

Te gry słowne, to przekomarzanie, ta nienawiść, a przede wszystkim ta ogromna chemia między bohaterami – właśnie tak wyobrażałam sobie ten tom i nie rozczarowałam się. Objętość tej książki może trochę przerażać, bo 700 stron piechotą nie chodzi, ale pochłonęłam ją w 2 dni i nie odczułam tej ilości, tak jak na przykład przy pierwszym tomie.

Nadszedł dzień, w którym muszę zostawić tę serię za sobą, ale jestem pewna, że jeszcze kiedyś się spotkamy.

Jeśli macie zamiar sięgnąć po daną serię, czekacie, aż zostaną wydane wszystkie części i dopiero wtedy zabieracie się za czytanie, czy nie ma to dla Was znaczenia?

Ja należę do tych bardziej niecierpliwych czytelników, dlatego sięgam nawet po nieskończone serie, kiedy tylko mam na to ochotę. Nie inaczej było w przypadku serii "Knockemout" autorstwa Lucy Score, po której poszczególne części sięgałam niedługo po ich oficjalnej premierze.

"To, co chcemy zostawić za sobą" to trzecia jej odsłona, a zarazem zakończenie i można w sumie także powiedzieć, że podsumowanie trzech historii miłosnych, które miały swój początek właśnie w tym małym urokliwym miasteczku.

Tym razem autorka skupiła się na historii Luciana Rollinsa i Sloane Walton, którzy nawiązali nić przyjaźni jeszcze w czasach szkolnych. Od tamtej chwili minęło ponad dwadzieścia lat, a ich relacja przeszła od przyjaźni w nienawiść. Dlaczego? Wszystko za sprawą wydarzenia sprzed lat, które odcisnęło swoje piętno na obojgu głównych bohaterów. Czy jest w ogóle jakaś szansa, żeby odbudowali swoje stosunki?

Jedno jest pewne, kiedy życiowe ścieżki Luciana i Sloane ponownie się ze sobą splotą, zrobi się niezwykle gorąco. Czy pragnąca stabilizacji Sloan spotka na swojej drodze mężczyznę, który zdecyduje się założyć z nią rodzinę? Czy Lucian i Sloan rozwiążą wszystkie spory z przeszłości? Czy pełen determinacji i szukający zemsty potentat branży konsultingowej uświadomi sobie, co czuje do pięknej bibliotekarki? Czy nierozwiązana sprawa Anthony'ego Hugo będzie spędzała sen z powiek mieszkańcom Knockemout? Co stanie się, kiedy wszystkie karty zostaną wreszcie rzucone na stół? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę przyznać, że ostatnio tom tej serii jest zdecydowanie również tym najlepszym. Od samego początku wiedziałam, że historia Luciana będzie warta tego, żeby na nią czekać i absolutnie się nie pomyliłam. Myślę, że nawet nie da się opisać słowami, dlaczego tak jest, to po prostu trzeba przeczytać i poczuć. Ten klimat i mrok spowodowany przeszłością, która go ukształtowała oraz ten żar, który pojawia się, gdy tylko na jego horyzoncie pojawia się Sloane.

Uważam, że jest to również najbardziej wzruszająca część, szczególnie dla osób, które są bardzo emocjonalne — jak ja. Przyznaje, że podczas czytania kilkukrotnie zdarzyło mi się uronić kilka łez, a pierwsze pojawiły się już na samym początku, ale nie będę Wam zdradzać, czym były spowodowane, ponieważ nie chciałabym odbierać Wam radości z czytania.

"To, co zostaje w nas na zawsze", "To, co skrywamy przed światem" oraz "To, co chcemy zostawić za sobą" to właśnie romanse, które lubię i które chcę czytać! Zabawne, wywołujące emocje i trzymające w napięciu, aż do samego końca. I oczywiście zgadzam się, że niektóre opisy i przemyślenia bohaterów mogłyby spokojnie zostać skrócone, ponieważ nie wnosiły zbyt wiele do fabuły, ale nie zmienia to faktu, że "Knockemout" jest jedna z tych serii, które zostaną w mojej pamięci na dłużej.

Zatem jeżeli nie mieliście jeszcze okazji wybrać się do tego małego urokliwego miasteczka i poznać Naomi, Knoxa, Liny, Nasha, Sloane i Luciana, serdecznie Was do tego namawiam!

Trzy fakty:

1. Ta książka zdecydowanie będzie w mojej topce 2024 roku.

2. Cała seria ma cudowny klimat i na pewno będę ją wszystkim polecać, ale trzeci tom jest absolutnie najlepszy.

3. Lucian dołącza do grona moich książkowych chłopaków.

Tak coś czułam, że historia Sloane i Luciana będzie mi się najbardziej podobać. Jest świetna, przeplatana rodzinnym ciepłem i mrożącymi krew w żyłach demonami przeszłości.

Sloane i Lucian choć pozornie się nienawidzą, na każdym kroku troszczą się o siebie nawzajem.

Lucian próbuje udawać, że ma serce z lodu, choć tak naprawdę mięknie za każdym razem, gdy w pomieszczeniu pojawia się Sloane. Ona natomiast w swoich poszukiwaniach przyszłego męża próbuje udawać przed samą sobą, że idealnymi kandydatami są wszyscy poza gburowatym sąsiadem. 😂

Uwielbiam to, że we wszystkich książkach tej serii przeplatają się ci sami bohaterowie. Przy okazji głównych postaci możemy dowiedzieć się co tam słychać u wujków Knoxa i Nasha.

Ale przede wszystkim uwielbiam właśnie TĄ historię. Jest przezabawna, jednocześnie pikantna, a momentami smutna. Nie mogłam się oderwać. Must have dla miłośników grumpy-sunshine i slow burn. Będziecie zachwyceni! 🌸

"To, co chcemy zostawić za sobą" to długo oczekiwany finałowy tom serii Knockemout, który skupia się na historii Luciana i Sloane. Lucian, tajemniczy mężczyzna, na pierwszy rzut oka wydaje się być jedynie bogatym egoistą, jednak pod tą fasadą kryje się człowiek troskliwy i życzliwy. Sloane, choleryczka, kochająca książki, natomiast od pierwszego spotkania wydaje się być spłoszona przez jej desperacką chęć posiadania rodziny.

Książka oferuje świetną rozrywkę. Chemia między bohaterami jest wyraźnie odczuwalna, a retrospekcje z ich młodzieńczych lat pozwalają lepiej zrozumieć ich teraźniejsze decyzje i relacje. Wątek kryminalny dodaje dodatkowego smaczku całości.

Autorka doskonale łączy smutne i radosne momenty, ukazując, że nawet w najtrudniejszych chwilach warto trzymać się blisko przyjaciół i rodziny. Lucian i Sloane, mimo wzajemnej niechęci, muszą nauczyć się współpracować dla dobra swoich przyjaciół. Ich różnice charakterów prowadzą do zabawnych sytuacji, które sprawiają, że czytelnik niejednokrotnie wybucha śmiechem.

Jednakże, jak zawsze w przypadku twórczości autorki, nie brakuje tu również pikantnych scen miłosnych, które z pewnością zadowolą fanów tego gatunku. "To, co chcemy zostawić za sobą" to książka pełna emocji, humoru i napięcia, która doskonale zamyka serię Knockemout.

Nadszedł czas, by pożegnać się z Kockemout.

Ostatni tom serii opowiada o najbardziej wybuchowej i najbardziej tajemniczej parze - Lucianie i Sloane.

Muszę przyznać, że już w poprzednich częściach byłam ich fanką i ogromnie mnie ciekawiło, co się między nimi wydarzyło, że że tak na siebie reagują?

Nie zawiodłam się - to jest nadal moja ulubiona para bohaterów tej szalonej serii!

Napięcie buzowało od początku do końca, w każdej dziedzinie.

Wylałam przy niej trochę łez - głównie z powodu Lucyfera, jego młodość była naznaczona cierpieniem i strasznie mi było go żal.

Historia z jego perspektywy jest ogromnie ciekawa, nie mogłam się oderwać od lektury i... przeczytałam ją w jeden dzień.

Całe sześćset osiemdziesiąt osiem stron.

Cudownie było móc zobaczyć, jak ta dwójka się poznała jako dzieci i jak ta ich relacja się zmieniała na przestrzeni lat od przyjaźni, przez nienawiść do miłości.

Szkoda tylko, że poprzednie dwie części miały spojlery więc zakończenie nie wywoływało szoku, nie było tego efektu wow.

Nie mniej nie było nudy, jak się można spodziewać - ta dwójka dała czadu!

Cięte riposty, iskrzyło aż strach!

Ciągle się coś działo, autorka nas trzymala w napięciu jak ostatnia nitka guzik.

Są niczym magnesy, zbyt blisko się odpychają ale jak spojrzeć z drugiej strony, to ich do siebie ciągnie.

Mimo tego, co ich poróżniło to wzajemnie o siebie dbali, nie mogli zrezygnować całkiem ze swej znajomości.

Szkoda mi się rozstać z bohaterami, całe Knockemout przewija się przez wszystkie tomy i było fantastycznie poznać jego mieszkańców, ich życie, tajemnice.

Powiem jeszcze jedno - nie zaskoczyło mnie, kto jest odpowiedzialny za postrzelenie Nasha, to akurat było do przewidzenia ale jakoś mi to nie przeszkadzało.

Mimo wiszącego ze wszystkich stron zagrożenia Sloane i Lucian wsysali mnie do swego świata.

Dynamiczna akcja, wzloty i upadki, spicy sceny.

I na pewno Lucian od zawsze na zawsze pozostanie moim książkowym mężem.

Oczywiście nie brakuje naszych ulubionych przyjaciół tej dwójki i wydarzeń tych milszych ale co tu dużo mówić - to naprawdę najlepszy tom serii !!!

Musicie je przeczytać koniecznie.