The Name Drop

Elijah i Jessica pochodzą z dwóch światów i gdyby nie przypadek pewnie nigdy by się nie spotkali. Ona miała zostać stażystką w Nowym Jorku, z czego bardzo się cieszyła. Wiedziała doskonale, że to szansa, której nie dostaje każdy. Jednak już po przyjeździe zaczęła się zastanawiać, czy aby na pewno wszystko jest w porządku. Prywatny kierowca, piękna posiadłość, gosposia – takie warunki na pewno nie są dla zwykłych stażystów. On jest synem właściciela, przyszłym prezesem. Spodziewa się, że każdy tak będzie go traktować. Jednak jest zupełnie inaczej. Nie tylko jedzie z jakimiś innymi młodymi ludźmi, ale również to z nimi ma zamieszkać. Czy aby na pewno tak ma być?

Dość szybko zagadka się rozwiązuje. Oboje mają takie samo nazwisko, przez co dochodzi do pomyłki. Jessica pragnie od razu wyjaśnić nieporozumienie, jednak Elijah ma zupełnie inne plany. Widzi w tym szansę na poznanie firmy od zupełnie innej strony, dla młodej kobiety również jest to szansa na duży rozwój. Czy ta zamiana wyjdzie im na dobrze? Czy Jessica wykorzysta swoją szansę? Co odkryje Elijah? Jak potoczy się znajomość tej dwójki?

Książka mi się podobała. Dla mnie to taka lżejsza historia idealna na leniwe, letnie popołudnie. Może nie zapadnie w pamięci na długie miesiące, ale naprawdę fajnie się ją czytało. Akcja sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami. To opowieść o miłości, ale nie tylko, również o „zderzeniu” dwóch światów, zamianie miejscami. Książkę czytało się szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje (może nie jakieś bardzo duże, tylko takie mniejsze, ale były).

Bohaterowie ciekawi, oboje dobrze wykreowani. Osobiście ich polubiłam, jednak nic więcej niż w zarysie historii wam o nich nie powiem.

„The Name Drop” to fajna propozycja na letnie popołudnie. Mnie się podobała i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

"Dzięki Tobie i Elijahowi dowiedziałam się, że choć życie mamy różne, to problemy bardzo podobne. Chcemy zaimponować rodzicom, sprostać ich wymaganiom, wyróżnić się i być traktowanym poważnie. Walczymy o to, czego sami pragniemy, bo ktoś ma dla nas inne plany (...)"

"The Name Drop" Dusan Lee to chyba pierwsza przeczytana przeze mnie powieść, napisana w duchu fascynacji Koreą. Ostatnio obserwujemy wyraźny zwrot w tym kierunku, zarówno w muzyce, kulturze, jak i literaturze, stąd też byłam ciekawa jak sama odbiorę tę książkę. Przyznam, że moja ocena jest pozytywna. Choć o samej Korei dowiadujemy się z niej niewiele, to poznajemy wywodzących się z tego państwa bohaterów, których zachowanie zakorzenione jest w tamtejszej kulturze.

Akcja powieści rozgrywa się w Nowym Jorku, ale głównymi bohaterami są Koreańczycy, odbywający tam staż. Autorka w szczególny sposób zwraca naszą uwagę na Jessicę i Elijaha, którzy w wyniku niefortunnego splotu wydarzeń zamieniają się rolami. Pochodzący z bogatej rodziny młodzieniec trafia na spartańskie warunki, natomiast dziewczyna ze średniej klasy ma możliwość zamieszkać w luksusowej kamienicy z gosposią. Jak się okazuje, zmiana miejsca zamieszkania stanowi dopiero początek serii pomyłek. Przyznam, że momentami było zabawnie, ale książka porusza też problemy, z których istnienia wcześniej nawet nie zdawałam sobie sprawy.

Rzecz dzieje się w czasach współczesnych, natomiast zachowania jakie możemy zaobserwować u niektórych Koreańczyków, są jakby nie z tej epoki. Wyobraźcie sobie, że w odnoszącej sukcesy korporacji kobiety wciąż są gorzej traktowane, często będąc odsuwane od ważnych projektów. Co gorsza, odmawia się im kierowniczych stanowisk! Inną ważną kwestią są małżeństwa, które w wielu kręgach nadal zawierane są jak transakcje handlowe. Aż trudno mi uwierzyć, że są kraje, w których wciąż hołduje się takim poglądom. Co gorsza, bardzo często młodzi ludzie nie mają prawa głosu, tylko posłusznie muszą wykonywać wolę swoich opiekunów.

Muszę przyznać, że "The Name Drop" nie do końca mnie porwało, a to za sprawą bohaterów, którzy nie wzbudzili mojej większej sympatii. Jessica męczyła mnie swoim niepohamowanym gadulstwem, a Elijah momentami wydawał mi się nieporadny, zupełnie jakby urwał się z choinki. No, ale czego oczekiwać po chłopaku, którego do tej pory wszyscy we wszystkim wyręczali. Sam wątek zamiany też nie do końca do mnie przemawia, jako zbyt naciągany, niemniej, książka ta zaskoczyła mnie też w pozytywnym stopniu. Pozwoliła mi dowiedzieć się kilku ciekawych rzeczy, z których istnienia wcześniej nie zdawałam sobie sprawy.

Nie żałuję czasu jaki poświęciłam na przeczytanie "The Name Drop", gdyż uważam, że powieść zwraca uwagę na ważne kwestie, których powinniśmy być świadomi. Uzmysławia nam, że należy doceniać to, co mamy, ponieważ niektórzy mają zdecydowanie gorzej od nas.

Moja ocena 7,5/10.

Świetna młodzieżówka napisana z lekkością, odrobiną humoru, ukazująca świat dużych korporacji i podziały panujące zarówno wewnątrz organizacji, jak i w codziennym życiu bohaterów.

Książka przemyca w swojej fabule sporo informacji na temat życia i wychowania koreańskich dzieci. Totalne podporządkowanie się, skrucha, pokora. To świat gdzie dziewczynki/kobiety nie są traktowane na równi z mężczyznami i mimo wysokich stanowisk nigdy nie będą miały posłuchu wśród kadry zarządzającej.

Bardzo spodobało mi się, że z czasem Jessica odnajduje w sobie zdolności przywódcze i wraz z grupką stażystów tworzą świetny projekt. Zyskuje dzięki temu sporo pewności siebie. Świetnie współpracuje jej się z Elijah a cały układ bardzo zbliża młodych do siebie. Z początku obawiałam się, ze chłopak będzie typowym gburem. Nic bardziej mylnego. Bardzo go polubiłam i zrozumiałam, czemu tak chętnie zrezygnował z wygód oferowanych mu na stażu i wybrał nowych znajomych.

Historia ukazuje nasz obecny świat, w którym pieniądze przesądzają o czyjejś wartości. Jesteśmy świadkami wchodzenia w dorosłość dwójki bohaterów. Ich pierwszych rozterek, nietypowych sytuacji, zmianie planów i romantycznych uniesień. I niby oboje prowadzą zupełnie inne życie, ale problemy mają bardzo podobne.

"Chcemy zaimponować rodzicom, sprostać ich wymaganiom, wyróżnić się i być traktowanym poważnie. Walczymy o to, czego sami pragniemy, bo ktoś ma dla nas inne plany".

Jessica i Elijah przylatują do Nowego Jorku, aby wraz z grupą młodzieży, odbyć staż w Koreańskiej firmie Haneul Corporation. Dziewczyna jest typem szarej myszki, która nie chce rzucać się w oczy. Ma w sobie pokorę i szacunek do starszych. Jest bardzo sumienna i wie, że tylko ciężką pracą na stażu ma szansę zdobyć doświadczenie, które później przyda jej się w aplikacji na studia.

Elijah jest super bogatym synem prezesa firmy, mającym odbyć szkolenie dyrektorskie. Jest pewny siebie, dumny i nieprzystępny dla większości osób.

Co łączy te dwie postacie? Otóż oboje są Koreańczykami i mają takie samo nazwisko: Yoo-Jin-Lee.

Do pierwszej pomyłki dochodzi już na lotnisku, gdzie Jessica dostaje miejsca w pierwszej klasie, natomiast chłopak musi podróżować klasą ekonomiczną. Potem mamy kolejny szereg wpadek w Nowym Jorku, włącznie z zakwaterowaniem młodzieży. Chłopak zdaje sobie sprawę, że doszło do pomyłki, ale postanawia wykorzystać ten czas na poznanie uroków życia zwykłych ludzi. Mieszkanie dzieli z kilkoma osobami gdzie, aby dostać się do łazienki, trzeba odstać swoje. Na staż jeździ metrem, wraz z całą grupą i ma zakaz wchodzenia na wyższe piętra budynku, przeznaczone dla elity.

Tymczasem Jessica trafia w zupełnie inny, nieznany jej świat. Ma do dyspozycji kierowcę, gosposię, mieszka w dużej kamienicy, nosi markowe rzeczy. W pracy ma do dyspozycji asystentkę. Dziewczynie już po pierwszym dniu również coś w tym wszystkim nie gra i nie korzysta z wygód, dopóki nie rozmówi się z chłopakiem.

Co wspólnie postanowią? Kto tak naprawdę straci na tym układzie, a kto wyjdzie cało?

" Jeszcze trzy dni temu nie znałam tego gościa, za to teraz jesteśmy zespołem. Znaleźliśmy się w tym samym mieście, tym samym przedsiębiorstwie, realizujemy plan, który ... wspólnie uknuliśmy".

Książka otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Dawno nie czytałam książek z gatunku Young Adult. Młodzieżówki zwykle zostawiałam na sam koniec, jeśli chodzi o kolejność czytania, gdyż mają raczej zbyt delikatne fabuły jak dla mnie. Na „The Name Drop” zdecydowałam się, ponieważ opis mocno mnie zaintrygował. Brzmiał trochę jak mieszanka komedii, dramatu i romansu. Zapowiadały się elementy mizoginii, apodyktyzmu i braku tolerancji. A że to tematy raczej rzadkie w tego typu książkach, to chętnie sięgnęłam po lekturę od Susan Lee.

W powieści zasadniczo chodzi o staż w ogromnej korporacji, jaką jest Haneul Corporation. Szansę na praktyki dostali nieliczni, bo tylko dziesięciu studentów. Wśród nich jest Jessica, inteligentna i ambitna dziewczyna, która obiecała się za bardzo nie wychylać i która jest też niesamowitą gadułą, czym przyciąga uwagę wielu ludzi. Jest to bardzo fajnie wymyślona postać, podobał mi się jej charakter i bijąca od niej pozytywność.

Elijah natomiast to syn właściciela całego przedsiębiorstwa, który przyjeżdża po to, aby wyszkolić się na dyrektora. Jego postać również bardzo pozytywna, mimo że początkowo chłopak wydaje się snobem.

Dochodzi do pomyłki, gdyż oboje mają to samo nazwisko. Tak więc Jessica trafia na miejsce chłopaka, a Elijah na miejsce dziewczyny. Zaczyna im się to podobać, więc nie robią z tym problemu, tylko świadomie zamieniają się miejscami. Cóż to była za zamiana! Naprawdę świetna. Podobał mi się ten pomysł, to zamieszanie i ta aura tajemniczości rzucana przez bohaterów na resztę ludzi. Teraz trzeba robić wszystko, aby nikt się nie dowiedział, prawda?

„The Name Drop” to książka, która bardzo mi się spodobała. Było w niej naprawdę dużo luzu, radości, ale też wiele komplikacji, dodających jej animuszu. Tematy mizoginii, apodyktyzmu i braku tolerancji były tutaj mocno zaznaczone, autorka rzuciła dużo światła na te problemy, oraz na to, jak one potrafią wpłynąć na człowieka. Fajnie. Oprócz tego, że czytało się tę powieść świetnie, to można było wyciągnąć z niej pewne wnioski. Jeśli chodzi o gatunek, to właśnie taka lektura powinna być najchętniej czytaną książką wśród młodzieży, gdyż tekst jest lekki, fabuła ciekawa, nie ma w niej przekleństw, a poruszane ciężkie tematy są od razu znaczone jako złe. Nie ma w niej więc złych przykładów, są tylko rzeczy do przemyślenia. Gdybym miała dziecko w wieku nastoletnim, to na pewno bym mu poleciła taką powieść. Lekka i przyjemna. 9/10

Elijah przyjeżdża do Nowego Jorku na staż w przedsiębiorstwie należącym do jego ojca. Jest przekonany, że wszyscy będą traktować go jak przystało na przyszłego prezesa. Trafia jednak do grupy praktykantów, którzy nie otrzymują wynagrodzenia i mieszkają w spartańskich warunkach.

Jessica przyjeżdża do Nowego Jorku na staż w Haneul Corporation. Karierę zaczyna na najniższym szczeblu korporacyjnej drabiny. Ku jej zaskoczeniu zostaje skierowana na szkolenie dyrektorskie, podczas którego ma zamieszkać w przepięknej kamienicy.

Elijah i Jessica szybko odkrywają przyczynę pomyłki – oboje noszą takie samo koreańskie nazwisko. Postanawiają jednak nikogo nie wyprowadzać z błędu. Dzięki temu Elijah będzie mógł na pewien czas odpocząć od apodyktycznego ojca, a Jessica zyska szansę na otrzymanie wymaganych przez uczelnię listów polecających.

***

Mimo, że ta historia nie jest zła, to wpędziła mnie w ogromny zastój czytelniczy. Liczy sobie raptem trzysta stron, a męczyłam ją przez tydzień. Sama koncepcja historii mi się spodobała, jednak zabrakło chemii między nami. Myślę, że jest to przede wszystkim wynik stylu pisania autorki, który kompletnie do mnie nie trafił.

„The Name Drop” ma spory potencjał. Autorka porusza w niej wiele ciekawych motywów, [Adres usunięty]. presji ze strony rodziny, dotyczącej życiowych wyborów nastolatków, czy też ich pierwsze kroki w kierunku dorosłości. Zaprezentowane zostały również tradycyjne poglądy koreańskie, dotyczące pozycji kobiet w biznesie, aranżowanych związków itp.

Jessica i Elijah pochodzą z dwóch różnych światów. I choć jedno z nich ma wszystko, czego dusza zapragnie, a drugie szanuje każdy grosz, to jednak oboje mają ten sam cel – walczą o swoją przyszłość i marzenia. Nie obdarzyłam ich jakąś szczególną sympatią, więc automatycznie nie byłam zaangażowana w przeżywaniu ich życiowych perypetii.

Historię tę zaliczam do grona książek „Przeczytać – Zapomnieć”. Dawno już żadna książka nie wywołała we mnie tak obojętnych odczuć. Jest to jednak tylko i wyłącznie wynik moich osobistych preferencji czytelniczych. Dlatego nikomu jej nie odradzam. Każdy powinien wyrobić o niej swoje własne zdanie.

Moja ocena: 5/10