The Goal. Cel. Off-Campus. Tom 4

Ja to miałam trochę przebojów z tą serią, bo tom pierwszy był średnio dobry, drugi dużo lepszy i jednego nie czytałam, a czwarty został, według mnie, na poziomie tego drugiego. Ale co by nie było, zwyczajnie musiałam ją przeczytać, bo za uchem tupie moja córka, która kocha ta serię całym sercem, a książki dostaje ode mnie dopiero jak ja je przeczytam:-) No więc siłą rzeczy, przeczytałam jak tylko przyszła:-) To był świetny czas na jej zaczęcie, bo sama bohaterka wybierała się na imprezę, a u mnie już piątek, więc czas podobny:-) Jedynie mi na drodze nie stał obleśny mężczyzna, któremu w głowie były żarty i to dosyć ostro dwuznaczne. Znając myśli Sabriny można było się trochę roześmiać:-) Co prawda nie jest ona typem żartownisi, ale dla czytelnika jej myśli takie są. Ona sama ma się za twardą babeczkę, która od początku wierzyła, że co sobie postanowi, to do tego dojdzie. Tylko siłą swojego umysłu i upartości odbiła się od dna i teraz chce zrobić wszystko, by na tej powierzchni pozostać. Jest strasznie zawzięta i nie uznaje pomocy ze strony innych ludzi. Wierzy, że sama poradzi sobie ze wszystkim, ale czy na pewno? Sama tłumaczy nam jak lubi udawać, że słowa innych nie mają na nią wpływu, jednak widząc inne dziewczyny w pobliżu mężczyzny, który na nią działa, ma ochotę wydrapać im oczy. Zazdrość przesłania jej myślenie, a mózg podpowiada tyle sarkazmów, aż mnie brał podziw dla ich pojemności. A później przychodzi wiadomość o ciąży i wielka niepewność, bo jest zbyt dumna, by okazać, że w głębi siebie chciałaby, aby ktoś się nią zaopiekował. Osoba z którą była w potrafiła zwrócić naszą uwagę. Niech jego zachowanie pozostanie dla was tajemnicą, ale uwierzcie, że mnie totalnie zaskoczyła. Nawet sam pomysł autorki wydał mi się bardzo pomocny w tej sytuacji, bo ona pokazała jak postacie roztrząsają to, co między nimi zaszło. Pokazuje plusy i minusy, a przede wszystkim odpowiedzialność, gdyż nie chodzi już o luzackie życie, ale przyszłość dla małego bąbelka, który sprawi, że każde z nich będzie musiało coś w swoim życiu zmienić. Bardzo lubię takie książki z przesłaniem i nie dałam jej dziesiątki tylko za notoryczne niecenzuralne słowa, których czasami używali z nadmiernością. Po za tym zasługuje na uwagę:-)

— Nie jesteś sama — mówi cicho, ale żarliwie. — I nie ciągniesz ni­kogo w dół. Jestem tu z tobą, Sabrino. Na każdym etapie tej drogi.”

Je­steś moją je­dy­ną. Moje słoń­ce wscho­dzi i za­cho­dzi na twoim uśmie­chu. Dla cie­bie bije moje serce.

„Nieważne, ile masz zer na koncie.

Każdy z nas cierpi. I każdy kocha.

Jesteśmy tacy sami.”

Sabrina James jest dziewczyną z nizin społecznych , sama określa to mianem rynsztoka.

Dziewczyna mieszka w niewielkim domu z babcią i ojczymem i o ile Nana darzy ją miłością, choć szorstką o tyle Ray to wyjątkowo śliski typ z lepkimi rękami.

W związku z tym młoda kobieta postanowiła zrobić wszystko, by wyrwać się ze świata bez perspektyw.

Uczennica Briar marzy bowiem o studiach prawniczych na Harvardzie i pracy w renomowanej kancelarii.

Ma również twarde zasady , a wchodzenie w głębsze relacje z mężczyznami nie mieści się w jej głowie, ani nie jest dla niej priorytetem.

A przynajmniej tak sądziła..

John Tucker jest jednym z bardzo dobrych hokeistów jednak swoją przyszłość wiąże z biznesem.

Chłopak, co może być nieco zaskakiwać jest bardzo uczuciowy i wierzy w miłość od pierwszego wejrzenia, poza tym dysponuje niemałym talentem kulinarnym, co owocuje tym,że przyrządza bardzo smaczne posiłki dla swoich współlokatorów.

Oczywiście kojarzy pannę James z opowieści swoich znajomych, jednak nie sugeruje się niczyimi opiniami i czuje ,że Sabrina jest mu przeznaczona..

Żadne z nich nie przewidziało, że jedna noc będzie miała swoje konsekwencje..

Czy John zawalczy o uczucia swojej wybranki? .

Finałowy tom serii Elle Kenedy zdecydowanie mi się podobał tak jak i wszystkie pozostałe, lecz w przeciwieństwie do poprzednich historii tu nie obdarzyłam sympatią głównej bohaterki.

Irytowała mnie niemal od pierwszych stron i mimo ,że wątek nieplanowanej ciąży mnie "kupil" nie zmieniłam zdania.

Za to jej drugą połówkę mogłabym dosłownie jeść łyżkami.

Wrażliwy, opiekuńczy i odpowiedzialny byłby marzeniem niejednej kobiety.

Oczywiście przeczytałam tę książkę w rekordowym tempie i odbierałam wszystkie emocje tak jakbym była częścią świata wykreowanego przez autorkę i bardzo serdecznie polecam cały cykl.

Elle Kennedy to zawsze dobry wybór, jeśli chodzi o literaturę romantyczną z odrobiną pieprzu. Autorka to taki pewniak wśród romansów, bowiem czego nie napisze, to czyta się to z przyjemnością. Ostatni tom o studenckiej drużynie hokejowej kończy się dorośle, ale jak zwykle dość optymistycznie.

Sabrina jest zapracowaną studentką, której marzeniem jest rozpoczęcie studiów na Harvardzie, Tucker to jeden z zawodników studenckiej drużyny hokejowej. Oboje wpadają na siebie w barze, i mimo, że obiecują sobie tylko niezobowiązujące zbliżenie, coś ich do siebie ciągnie i zaczynają się spotykać. Los szykuje dla nich wielką niespodziankę.

Cudownie było wrócić do tej paczki przyjaciół, która właśnie kończy studia i rozpoczyna kariery. A ta powieść ładnie domyka wszystkie wątki i pozwala sądzić, że wybory, których dokonali na zawsze zaważą na ich życiu.

To arcyromantyczna i niezwykle przyjemna lektura, która stanowi świetną rozrywkę na dwa, góra trzy wieczory. Nie ma tu skomplikowanych treści, a proste historie, które mogły przydarzyć się każdej z nas. To taki obraz miłości pożądliwej, ostrożnej, acz szczerej i takiej na śmierć i życie.

To przeurocza, może nieco poplątana opowieść o wychodzeniu z opresji, zgniłego i niebezpiecznego środowiska, opłacając przy tym najwyższą cenę. Nie tylko tę fizyczną, ale psychiczną.

Gorąco polecam całą tę hokejową serię.

„The Goal. Cel” to czwarta odsłona serii „Off-Campus” autorstwa Elle Kennedy. Poprzednie części bardzo mi się podobały, dlaczego kwestią czasu było, aż sięgnę po kolejny tom przygód hokeistów z Briar. Jak historia Tuckera i Sabriny wypadła na tle poprzednich książek autorki? Już spieszę z wyjaśnieniem.

John Tucker to bez wątpienia najmniej rzucający się w oczy bohater serii. Cichy, spokojny i najbardziej ułożony spośród całej mieszkającej razem paczki hokeistów. Nic więc dziwnego, że jego historia jest bardziej dojrzała od pozostałych, poruszająca bardziej życiowe problemy, nieskupiające się wokół studenckiej rzeczywistości. Siłą rzeczy mamy w niej więc zdecydowanie mniej hokeja niż w poprzednich częściach, także wielbiciele tego wątku mogą czuć pewien niedosyt. Jednak dla mnie, chociaż bardzo lubię sportowe wątki w powieściach, o wiele bardziej podobało się to, że ta historia była zupełnie inna niż poprzednie i skupiała się bardziej na wspomnianych przyziemnych problemach, jak nieplanowana ciąża i planowanie przyszłości.

Zanim jeszcze sięgnęłam po „The Goal. Cel” wiedziałam, że ta część będzie znacznie bardziej stonowana niż poprzednie, chociaż nie spodziewałam się tego, że autorka praktycznie porzuci wątek studiów w Briar i skupi się tylko na relacji między głównymi bohaterami, którą krótko można określić jako trudną. Chociaż Tuck to bez wątpienia młody mężczyzna, który mógłby zostać kolejnym książkowym mężem wielu czytelniczek, Sabrina nie wypada przy nim zbyt kolorowo. Przez swoje wcześniejsze doświadczenia, dziewczyna jest mocno wycofana i nieufna, nieznająca pojęcia miłość.

I chociaż na początku powieści nie darzyłam jej zbytnią sympatią, z czasem moje spojrzenie na jej postać uległo zmianie, ponieważ Tucker, każdego dnia pokazywał jej, że życie jest piękne i że razem mogą stawić czoła wszystkim przeciwnością losu. I chociaż nie jestem zbytnią fanką dzieci — pewien szkrab z tej powieści, zdecydowanie skradł moje serce.

Tak, jak już wspominałam — była to czwarta i zarazem ostatnia część „Off-campus”, chociaż wiem, że powstał też sequel, czyli zbiór czterech krótkich historii głównych bohaterów całej serii, z którego możemy dowiedzieć się, co wydarzyło się w życiu naszych ulubieńców po zakończeniu nauki w Briar. Dlatego mam zamiar sięgnąć po niego w przeciągu najbliższych dni.

„Nieważne, ile masz zer na koncie.

Każdy z nas cierpi. I każdy kocha.

Jesteśmy tacy sami.”

Z pewnością każdy z nas ma w otoczeniu kogoś, kto wzbudza od razu niechęć i raczej nie pragniemy z tą osobą zawierać jakichkolwiek znajomości. Ja tak miałam z bohaterką książki „The Goal. Cel”, która także w swoim otoczeniu nie ma dobrej opinii i zbyt wielu przyjaciół.

Nic dziwnego, bo Sabrina James to osoba pełna tajemnic, ale i kontrowersyjnych zasad. Pozornie podchodzi lekko do życia, korzysta z niego w sposób bardzo swobodny, ale w efekcie jest kobietą mocno stąpającą po ziemi. Ma swój wytyczony plan, by osiągnąć wymierzony cel, a jest nim ukończenie college’u, potem studia na wydziale prawa i znalezienie dobrze płatnej posady w renomowanej kancelarii prawniczej. W ten sposób chce wyrwać się z dotychczasowego środowiska i domu, z którym nic ją nie łączy, poza traumatycznymi doświadczeniami. Droga do celu nie jest jednak łatwa, gdyż nie ma na to środków finansowych, więc Sabrina podejmuje się niezbyt satysfakcjonujących zajęć, by spełnić marzenia. Do tego niepotrzebne są jej stałe związki, a na jednorazowy seks zawsze znajduje chętnych. I ten plan z pewnością by się powiódł, gdyby nie spotkała Johna Tuckera.

Tę parę poznaliśmy już we wcześniejszych częściach serii "Off-Campus". Tucker ujmował swoją osobowością, spokojem, szczerością, zrównoważeniem, umiejętnością przyrządzania dla współlokatorów pysznych dań i opanowaniem.

By lepiej poznać te dwie osoby, fabuła czwartej części „Off-Campus” cofa nas w czasie do chwili, gdy Tucker dostrzega w barze Sabrinę. Ta scena zaistniała w „The score. Podbój”, więc przez większość powieści pojawiają się sytuacje i dialogi, która są znajome, ale pokazane zostały okoliczności od strony Tuckera i Sabriny. Ich naprzemienna narracja towarzyszy nam przez cały czas, pokazując to, czego nie wiedzieliśmy wcześniej, więc wydarzenia przeplatają się z epizodami z „The score.” Jestem pełna uznania dla autorki, że nie pogubiła się w tej historii i potrafiła umiejscowić w odpowiednim momencie poszczególne wydarzenia, które doskonale uzupełniają historię, którą w tle wówczas śledziliśmy.

To opowieść o samotności w tłumie, zwłaszcza dotyczy to Sabriny, która nie może narzekać na towarzystwo, ale ze swoimi problemami jest sama ze sobą. Jej uroda i sposób bycia zachęca do zawierania znajomości, zwłaszcza z mężczyznami, natomiast kobiety patrzą na nią z niechęcią i zawiścią. U mnie Sabrina też nie zaskarbiła sobie sympatii, ale z zupełnie innych powodów. Było mi jej żal, gdy poznałam jej przeszłość i to, jak wygląda naprawdę jej życie, ale z drugiej strony nie mogłam zrozumieć jej podejścia do niektórych spraw. W domu nie może liczyć na wsparcie, gdyż mieszka z babcią i obleśnym ojczymem, więc nie mając innego wyjścia, zawsze wraca do swojego rodzinnego miejsca, z którym nie czuje się związana uczuciowo. Niewiele osób wie, w jakich warunkach spędza czas poza pracą i kampusem. Ze swoimi dążeniami, problemami musi radzić sobie sama. Poznając ją od tej strony, było mi jej żal, ale najczęściej mnie do siebie zniechęcała.

Ona sama mówi o sobie, że jest „jędzowata, zestresowana i mieszka w rynsztoku.” Dodałabym do tego, że ma luźne podejście do seksu. Można ją określić nawet, jako erotomankę, bo nigdy nie idzie do łóżka dwa razy z tym samym facetem. Jasno określa warunki i ściśle się tego trzyma. Z reguły takie nastawienie do życia mają męscy bohaterowie książek, ale wówczas patrzymy na to z nieco innym dystansem, niż w przypadku kobiet. Sabrina ma opinię kobiety łatwej, z którą spała większa część hokeistów i studentów. Wie czego chce, a czego nie chce zdobyć i jest przekonana, że Tucker nie jest tym, który przebije się przez jej barierę i nie złamie jej zasad gry. Wkrótce życie pokazuje, że w pojedynkę trudno jest pokonywać przeszkody, ale też dziewczyna przekonuje się, że nie wszystko można w życiu zaplanować.

Tucker nie jest typem, który łatwo rezygnuje. Wykazuje wobec niej troskę i chęć zaopiekowania się, ale z kolei ona nie zamierza łamać swoich zasad i wiązać się z kimkolwiek na stałe. On dostrzega w niej coś, czego nie widzą inni. Nie zważa na to, co o niej mówią jego współlokatorzy, znajomi i przyjaciele. Słucha tylko swego serca.

Czwartą i niestety już ostatnią część serii „Off-Campus” czytało mi się fantastycznie, podobnie jak pozostałe tomy. Pani Elle Kennedy pisze w sposób bardzo lekki, więc ja po prostu pochłaniam jej książki za każdym razem, gdy mam okazję sięgnąć po którąś z nich. Uwielbiam styl, prowadzenie poszczególnych wątków, tworzonych bohaterów i sytuacje, w które są wrzucani. Daje możliwość poczucia tego, co przeżywają poszczególne osoby, zarówno ci pierwszoplanowi, jak i pojawiający się w tle. Tetralogia „The-Campus” została wznowiona i uzupełniona spin-off'em pt.: „Efekt Grahama”, co razem stanowi doskonałe zestawienie i wciągającą historię o przyjaźni, życiowych perypetiach, ambicjach i miłości, która nie zawsze od razu zostaje zauważona i doceniona.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem Zysk i S-ka