The Finish Line. Bractwo Kruków. Tom 3

Ta część totalnie odbiega klimatem od dwóch pozostałych. I chociaż jest to zrozumiałe, bo bohaterowie znajdują się już na innych etapach życia i mają inne priorytety, to brakowało mi tej pokręconej aury.

W „The Finish Line” istnieją pewne szalone wydarzenia, aby domknęły wszystkie wątki i w końcu uleczyły bezradną duszę czytelnika, który przeszedł emocjonalne piekło. Moje rozdarcie między przyklejeniem plasterka do zranionej duszy, a powrót do mrocznych korzeni wciąż tli się w środku. W jakimś stopniu wciąż nie zostało ono zaspokojone i ma chęć na więcej!

Jednak trzeba przyznać, że chociaż początkowo bohaterowie zmierzali w zupełnie innych kierunkach, to pełna intryg, tajemnic i sekretów fabuła powodowała, że wybaczało im się to zagmatwanie w relacji.

Wciąż wierzyłam, że Cecelia i Tobias mają swoje głębsze powody, aby postępować w taki a nie inny sposób. Ich uczucie od samego początku było skomplikowane – pełne wzlotów i upadków, gdzie nienawiść przeplatała się z ogromną namiętnością.

Czy wszystkie krzywdy zostaną wybaczone? To może okazać się trudne, patrząc na przejścia bohaterów, ale jednak kocham tę serię całym serduszkiem i ten tom był mi ogromnie potrzebny. Zwłaszcza, że tak dużo rozdziałów było z perspektywy Tobiasa! Polecam ♥

[reklama Flow Books]

Jeżeli czytaliście poprzednie części i Tobias przypadł Wam do gustu, to ta książka jeszcze bardziej Was uraduje. Chodzi bowiem o to, że cała historia opowiedziana jest z jego punktu widzenia. Świetna narracja. Autorka zadbała o każdy, nawet najdrobniejszy element.

Ten tom zaskakuje emocjonalną głębią i złożonością postaci. Związek głównych bohaterów ewoluuje w fascynujący sposób, pokazując, że miłość nie zawsze jest łatwa, ale zawsze warto o nią walczyć. Polecam wszystkim, którzy kochają historie z mocnymi emocjami i dobrze wykreowanymi postaciami.

Poprzednie tomy wywoływały we mnie różne odczucia i miałam opory, by sięgnąć po ostatni. Jednak nie zawiodłam się! Ostatnia część wiele wyjaśnia i jestem załamana, że to już koniec cyklu. Myślę, że jeszcze kiedyś na pewno wrócę do tej historii. Gorąco polecam!

Dobrze, że cykl Bractwo Kruków doczekał się trzeciego tomu. Bardzo liczyłam na to, że poznam dalsze losy bohaterów. W cieniu negatywnych mroków przeszłości pojawia się motyw miłosny, a takie zwroty akcji lubię bardzo. Udowadnia to, że miłość zwycięża największe zło.

Aż mi trudno uwierzyć, że już nie będzie mi dane spotkać Bractwa Kruków. Czas na zakończenie trylogii. Autorka wybrała wspaniały moment, aby powiedzieć koniec. Tym tomem spięło wszystko to, co do tej pory się działo. Świetna trylogia, którą koniecznie musicie poznać.

Po przeczytaniu wcześniejszego tomu w moim przekonaniu ta historia już powinna się skończyć, ale wtedy pojawił się ten tom. Dałam mu kredyt zaufania i jak się okazało całkiem dobrze został wykorzystany. Dopiero po przeczytaniu tej części cała historia stała się dla mnie kompletna. Polecam każdemu kto się zastanawia czy ma ją czytać. 

Za mną już ostatni tom cyklu Bractwo Kruków – The Finish Line.

Niesamowicie cieszę się, że autorka nie zostawiła nas ze złamanym sercem i po ogromnych emocjach związanych z Exodusem pozwoliła nam znaleźć ukojenie w ostatnim tomie.

Jednak wbrew pozorom nie jest to dalej łatwa historia. Jest ona pełna żalu i bólu. Nasi bohaterowie muszą zmierzyć się z swoją przeszłością, błędami, które popełnili i ich konsekwencjami. Czeka ich długa droga do wspólnej przyszłości. Jednak czy uda im się ją osiągnać? Czy wybaczą i zaufają sobie? Czy znowu poróżnią ich głęboko skrywane sekrety?

Część rozdziałów napisana jest z punktu widzenia Tobiasa, co pozwala nam poznać jego przeszłość i lepiej go zrozumieć. Chociaż nie został on moim nowym książkowym mężem współczułam mu i podziwiałam za drogę, którą przeszedł, za to co osiągnął i ile był w stanie poświęcić.

Cecelia zaś przeszła niesamowitą przemianę przez te wszystkie części. Z nastolatki zmieniła się w kobietę wiedząca czego chce i potrafiącą to zdobyć. Niektóre jej posunięcia były mistrzowskie, dałam się jej wodzić za nos, aż do momentu kulminacyjnego. Jestem z niej niesamowicie dumna.

Chociaż nie raz miałam ochotę potrząsnąć naszymi bohaterami, uwielbiam to napięcie między nimi, to jak starają się by było dobrze i tą ich miłość, która w żadnym wypadku nie jest idealna.

Wiecie co jest najlepszego w tej Trylogii. To nie jest tylko romans czy erotyk. To coś o wiele, wiele więcej. To historia 5 osób, które postanowiło zmienić świat. Jest to opowieść o poświęceniu, odwadze, walce o sprawiedliwość i marzeniach.

Chociaż nieraz Bractwo Kruków złamało mi serce, wiem, że ta historia zostanie ze mną jeszcze bardzo długo. Od jej przeczytania minęło kilka dni, a ja dalej rozpamiętuje jej niektóre momenty. Scena z plaży dalej wywołuje gęsią skórkę. Ta Trylogia trafia do grona moich ulubionych.

Jednak trzeba pamiętać, że ta historia nie będzie dla wszystkich, a już na pewno nie powinny po nią sięgać osoby poniżej 18 roku życia.

Z książkami i ich twórcami jest jak z przyjaciółmi. Porozmawiajmy.

[materiał reklamowy we współpracy barterowej z @flow_books]

Nie przyjaźnimy się ze wszystkimi, ale kiedy już szczęście nam sprzyja i trafiamy na odpowiednie osoby, czujemy się z nimi, jak w domu. Jakby tak miało być, jakby wszystkie kawałki układanki wreszcie zaczęły do siebie pasować. Otrzymujemy coś absolutnie niezwykłego – spokój i pewność, że to miejsce, do którego zawsze mieliśmy trafić.

Dla mnie takim miejscem okazała się trylogia „Bractwa Kruków”. W pierwszym tomie byłam jak Cecelia i nie chciałam wybierać między dniami wypełnionymi deszczem, a tymi słonecznymi. W drugim znów byłam, jak Cecelia i pokochałam bezwzględność. A teraz? Nic się nie zmieniło. Znów jestem jak ona. Znów się zakochałam.

Jest w tej historii wiele chemii, erotyzmu i napięcia. Nie jestem w stanie wskazać drugiej takiej, która wzbudziłaby we mnie tak wielu emocji. To książka, którą się pamięta, wspomina i wraca do niej myślami.

Podział fabularny jest bardzo odświeżający. Linia czasowa aktualnych wydarzeń przeplata się z opowieściami Tobiasa z przeszłości, zapoznaje nas z przyczynami jego decyzji i ich konsekwencjami, z dobrymi i złymi wyborami, a także z motywacjami do zmian.

Lubię rozumieć, a ten tom mi to umożliwił. Poznałam Tobiasa i to, co go ukształtowało. Zrozumiałam.

To „Flock” i „Exodus” opowiedziane na nowo.

To ta sama historia, a jednak zupełnie inna.

To seria, która okazała się moim domem.

"Żaden mężczyzna na tym świecie nie kochał nigdy żadnej kobiety bardziej niż ja ciebie."

I oto nadszedł ten moment - zakończenie trylogii, która wywołała burzę w sercach milionów czytelników (pewnie w wkększości czytelniczek😉) na całym świecie.

Ale my uwielbiamy deszczowe dni, prawda kochani?🥹

"To Cecelia ukradła mnie pierwsza; oto najszczersza prawda ukryta głęboko w mojej złodziejskiej duszy."

Oczywiście, recenzja ta będzie spojlerem dla osób, które nie czytały jeszcze pierwszego i drugiego tomu, więc miejcie to na uwadze (i nadrabiajcie!)

Jeśli myślicie, że Tobias i Cecelia w końcu beztrosko wpadli sobie w ramiona i żyją długo i szczęśliwie wraz z czworonożnym Francuzem, to jesteście w błędzie. Zresztą, nie bez powodu ta część jest najdłuższa ze wszystkich trzech - wiele spraw wymaga wyjaśnienia i wiele ran zagojenia, aby nastał spokój.

Czy to w ogóle możliwe?

"Gdyby Bóg dał mi tylko jedną minutę życia na tym świecie, chciałabym, aby to była właśnie

ta m i n u t a, ta chwila z nim, podczas której wiem na pewno, z czyjego powodu tu jestem."

Tobias, który poświęcił swoje życie zemście i zapewnieniu spokoju swoim braciom, nie sadził, że coś może zmienić jego priorytety.

Wtedy pojawiła się o n a.

Los się z niego zaśmiał, oddając jego serce w posiadanie córce wroga, miłości brata, ukochanej przyjaciela.

Po kilku latach pełnej chaosu historii, mężczyzna w końcu postanowił przestać uciekać przed tym uczuciem, zwłaszcza że i tak nie jest to możliwe. Tylko czy Cecelia będzie potrafiła wybaczyć mu wszystkie krzywdy i ponownie zaufać? Czy kiedykolwiek mu ufała?

"- Gdzie, u licha, podziewały się nasze dobre duchy, gdy były nam potrzebne?

Tobias mruczy, przyznając mi rację.

-Dały ciała.

-A Kupidyn? - drążę.

-Trafił cię o jedną strzałą za dużo."

Ta część zdecydowanie wyróżnia się na tle pozostałych, głównie ze względu na praktycznie jednostronną narrację, z której bardzo się ucieszyłam. W końcu mogliśmy wejść do głowy Tobiasa, poznać jego najskrytsze lęki, pragnienia, myśli, plany i sposób rozumowania. I choć duża część książki to jedynie próby mężczyzny odzyskania Cecelii, absolutnie nie czułam, że niewiele się dzieje. Naprawdę, zwiedzanie umysłu tego szalonego Francuza, było bardzo wciągającym doświadczeniem i w końcu wszystkie puzzle wpadły na swoje miejsce.

Pomogła również masa retrospekcji, zarówno do lat dzieciństwa, jak i pobytu Tobiasa we Francji, co rzuciło jeszcze więcej światła na wszystkie wydarzenia z tych kilku lat, w których działa się akcja całej serii.

Teraz śmiało mogę powiedzieć, że autorka stworzyła małe dzieło, knując, snując, plątając i wikłając życia bohaterów.

Wszystko to okrasiła wyjątkowym klimatem tajemnicy, napięcia, czasem nawet strachu, a filozoficzne rozmyślania, ukryte metafory i przemycone wskazówki sprawiły, że całość jest czymś naprawdę wyjątkowym.

"Kocham ją bezgranicznie, ponieważ ona kochała mnie pomimo wszystkiego, na co ją naraziłem. Kochała mnie, chociaż piekielnie jej to utrudniałem."

Z tej części dowiemy się też najwięcej o samym bractwie, wszystko zostanie wyjaśnione i choć wielu rzeczy się spodziewałam, to jednak nadal kilka razy zostałam mocno zaskoczona, zwłaszcza pod koniec.

To, jak została napisana Cecelia w tej części, wywarło na mnie duże wrażenie, choć pewnie niektórzy nie będą podzielać mojego zdania. Ja uważam, że widać, jak dorosła, piękna, rozważna i silna się stała, w końcu też zobaczyłam, co chłopcy i Tobias w niej widzieli. 🤭

Mam wrażenie, że możnaby napisać jeszcze dziecięć książek w tym uniwersum, tak skomplikowanie to wszystko Stewart zorganizowała, ale z drugiej strony cieszę się, że bohaterowie są teraz w tym miejscu, w którym są.

Myślę o pierwszym tomie i nie wyobrażam sobie, jak daleko odbiega on od "The finish line". Wtedy, czytając, nawet w najśmielszych domysłach nie zgadłabym, ile jeszcze emocji czeka mnie i tych cudownych bohaterów. Na pewno wkrótce zrobię reread całości, jestem bardzo ciekawa, jak to odbiorę, znając już ciąg dalszy, ale jednak zazdroszczę wszystkim, którzy mają Kruki jeszcze przed sobą. 😉

Gdybym miała podsumować, o czym jest ta i poprzednie książki, powiedziałabym krótko, że o miłości. O miłości tak wielkiej, że większej chyba nie widziałam i o większej nie czytałam. Tylko jak ona się zakończy? No właśnie. Musicie sprawdzić sami. 😊

"W naszym przypadku patrzenie jest miłością, kłótnie są miłością, pieprzenie się jest miłością i nawet teraz, gdy każde z nas boryka się z własnymi lękami, to też jest miłość."

Dla mnie to totalny must read dla każdej romansiary, która kocha wyjwtkowe, nieco mroczne, na pewno wykraczające poza wszelkie normy, historie, z cudownie skomplikowanymi bohaterami, leniwym, melancholijnym klimatem i bolesnymi zwrotami akcji.

9/10🖤

P.S. Niedawno pojawiła się jeszcze książka pt. "One last rainy day" i jestem bardzo ciekawa, czy wydawnictwo postanowi dać ją polskim czytelnikom, tak czy siak, wkrótce do niej zajrzę i zobaczę, co Dominic ma nam jeszcze do powiedzenia.🥹

The Finish Line czyli ostatni tom serii Bractwo Kruków na początku właśnie miałby tylko epilogiem a stał się kolejną częścią. Tym razem pierwsze skrzypce gra Tobiasz zarówno w teraźniejszości jak i przeszłości. Wiele niedomkniętych spraw z poprzednich tomów odnajduje swoje odpowiedzi. A wybuchowa relacja między głównymi bohaterami wreszcie dostaje swój finał.

Książka pisana jest w 1 osobie i ma dual pov, z jednym małym wyjątkiem w epilogu który pozytywnie zaskoczy fanów tego bohatera. W powieści pojawia się motyw drugiej szansy oraz akcji rozgrywającej się przeważnie w małym miasteczku. Można by założyć, że ten tom to zarówno spowiedź jak i rozgrzeszenie.

"To, co sprawia ból Tobie, rani też mnie".

Po dość zaskakującym zakończeniu drugiego tomu akcja toczy się dalej w trzecim. Obserwujemy jak osoba, która zawsze dzierżyła władzę i miała wszystko pod kontrolą odpuszcza. I wygląda to na niesamowicie trudną walkę z samym sobą, własnymi przyzwyczajeniami. A wszystko w imię miłości, kolejnej szansy i życia z osobą która sprawia, że chcemy budzić się co rano. Z drugiej strony z przeszłości obserwujemy proces zdobywania tego wszystkiego na czym opiera się bractwo. A także luka czasowa z pierwszego tomu zostaje nam w pełni wyjaśniona.

"To Cecelia ukradła mnie pierwsza; oto najszczersza prawda ukryta głęboko w mojej złodziejskiej duszy".

Relacja bohaterów staje się dużo bardziej dojrzalsza, jest też żal ale i wybaczenie. Obserwowanie starań głównych bohaterów do wypracowania trwałej relacji było ciekawym doświadczeniem. Szczególnie gdy jedna strona obiecywała wiele a w najważniejszym momencie prawie stchórzyła. Dzięki temu czuło się rzeczywistość sytuacji. Niektóre rozwinięcia sytuacji nieco zaskakiwały, a przy tym były i abstrakcyjne przynajmniej w moim odczuciu. Jeszcze raz spotkaliśmy starą ekipę z pierwszego tomu. Ma się wrażenie, że 3 tom to swego rodzaju wspomnienie a jednocześnie historia, która nie ma zakończenia.

Po tej serii tak bardzo chcę się uczyć francuskiego, szczególnie po drugim tomie i wyznaniach miłosnych. Trzeci tom jest idealnym dopełnieniem dla fabuły. Końcówka rozbraja szczególnie pod względem plot twistu. Wracanie do tej historii jest niesamowitym doświadczeniem. Ta seria to jeden z moich ulubionych rereadów. Polecam audiobook w oryginale.

The Finish Line jest idealnym zakończeniem serii, a zarazem zostawia miejsce dla nas na dopisanie własnego zakończenia.

Polecam ♥

„The finisz line” to ostatni tom serii „Bractwo kruków”. Drugi tom zakończył się w takim sposób, że już nie mogłam doczekać się kontynuacji. I cieszę się, że nie musiałam długo czekać na kolejną część i znalazłam w nim wiele odpowiedzi na nurtujące mnie pytania.

Kate Stewart w tej części skupiła się bardziej na Tobasie, które do tej pory nie za bardzo lubiłam. Dzięki temu, że Cecelia została zepchnięta na drugi plan mogłam bardziej poznać tego chłopaka i trochę inaczej na niego spojrzeć. Autorka ujawnia jego przeszłość, która wszystko zmienia.

Tobias po dłużej chwili nieobecności w życiu Cecelii postanawia odzyskać ją. I pomimo, że czuć chemię pomiędzy tą dwójką, nie jest to takie oczywiste czy dziewczyna da jeszcze chłopakowi szanse. Ich relacja nie jest łatwa. Ona boi się ponownego zranienia, on jest zdeterminowany by Cecelia znowu mu zaufała.

Książka chociaż nie należy do cienkich to czyta się ją bardzo szybko. Dostarcza ona ogrom emocji od strachu, niepokoju, smutku, napięcia ale również były momenty podczas których uśmiechnęłam się. Do tego autorka posiada niezwykle lekkie pióro i ciekawy styl pisania dzięki czemu przez książkę wręcz płynie się.

Jeśli macie już za sobą poprzednie dwie części „Bractwa Kruków” to koniecznie sięgnijcie po ostatni tom „The finisz line”. Książka przeznaczona dla dorosłych czytelników.

Macie książkowego crusha?

Czytając tom trzeci bractwa kruków uświadomiłam sobie, że przecież ja też go mam. Jest nim Tobias.

W ostatniej części poznajemy więcej historii z jego perspektywy, co jest kuszące.

Ci prawda jest fragment, kiedy powtarza się pewna sytuacja z Exodus ale nie przeszkadza to w ogóle.

Tak jak autorka zaznaczyła, ma to sens.

Od dzieciństwa aż do teraz Francuz opowiada nam, jak to wszystko się zaczęło i jak powstało bractwo.

Dlaczego musiał podjąć takie a nie inne decyzje.

Mamy różne osie czasowe i przed każdym rozdziałem wiemy, w jakiej się znajdujemy.

Nie bójcie się więc o zgubienie wątku bo nie ma tu na to miejsca.

Oczywiście także perspektywa Cecylii się pojawia, jednak tym razem autorka pozwoliła przejąć inicjatywę Tobiasowi w większej mierze.

Ich droga ku szczęściu nie była łatwa, czy uda się tym razem?

Jaki los ich czeka, kiedy mają nad sobie widmo wielkiego niebezpieczeństwa?

Jak tylko książka dotarła do mnie, musiałam ją czytać od razu.

Korciło mnie, wołała do mnie i przyciągała wzrok.

Ciężko było ją zostawić na czas obowiązków.

Ta historia miała poskładać nasze złamane serca na nowo ale moje w trakcie czytania pękało kilkukrotnie, tyle bólu i cierpienia, tyle poświęceń, wyrzeczeń i trudu, zadanych krzywd.

Autorka świetnie wykreowała świat, w którym zemsta napędzała ludzi do działania ale przeszkodziła jej miłość.

Podobnie jak w przypadku poprzednich tomów, lektura jest dla osób pełnoletnich, gdyż zawiera sceny er**czne ale w tym tomie jest ich o wiele mniej.

Dla mnie na plus mimo, że lubię spicy książki to uwielbiam też poznawać umysły postaci.

Tym razem skupiamy się na psychice bohaterów, ich duszy i drodze to mety.

Przewrotnie, zakończenie serii jest najgrubszym tomem ale są dwa wątki, które mi pozwalają twierdzić, że jest otwarta furtka do napisania jeszcze jednej części.

Teoretycznie można zostawić takie zakończenie i historia będzie kompletna a jednocześnie są dwa tematy, które można pociągnąć dalej.

Brak słów by opisać emocje towarzyszące przy jej czytaniu.

Musicie to przeżyć.