"Terapia samouszkodzeń" to dodatkowe narzędzie poszerzające wiedzę psychologów, psychiatrów, pedagogów, terapeutów i osób na stanowiskach socjalnych pracujących z osobami, które dokonują samookaleczeń. Jest to również odpowiednia pozycja dla wszystkich zainteresowanych tą tematyką, w tym ludzi szukających pomocy, gdyż mają w rodzinie kogoś, kto zmaga się z tym problemem, studentów czy stażystów związanych z dziedziną zdrowia publicznego.
Autor bardzo prostym językiem tłumaczy mechanizmy zachowań, które leżą u podstaw złożonego problemu, jakim jest samookaleczanie. Dzięki przystępności pozycji z powodzeniem mogą korzystać z niej osoby niezwiązane z tematem zawodowo. Książka dostarcza praktycznych porad postępowania w konkretnych przypadkach oraz wiedzy, między innymi o grupach i cechach osób najbardziej narażonych na dokonywanie samouszkodzeń czy metodach pracy z ludźmi dotkniętymi tym problemem.
Pozycja na przykładzie poszczególnych modeli schematów postępowań proponuje typy interwencji poznawczo-behawioralnych i ćwiczenia przynoszące ulgę pacjentom. Autor zwraca szczególną uwagę na powody, które stoją za coraz większym odsetkiem osób zmagających się z krzywdzeniem własnego ciała. W książce znajdują się aneksy z najnowszymi wynikami przeprowadzonych badań.
"Terapia samouszkodzeń" została wydana pod patronatem wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autorem jest Barent W. Walsh, który poszerzył poprzednią wersję o kilka nowych rozdziałów. W tym celu zaangażował innych specjalistów, tak by książka była jak najbardziej pomocna w pracy i zrozumieniu osób dokonujących samookaleczeń. Część pierwsza jest poświęcona opisowi problematyki, druga skupia się na sposobach diagnozy i leczenia. Z kolei trzecia dotyczy szczególnych przypadków w szkołach i placówkach penitencjarnych.
Opinie o książce
Istnieje wiele książek mówiących o tym, jak rozumieć i leczyć samouszkodzenia. Jednak ta jest najlepsza. Od dziesięcioleci Walsh jest pionierem w swojej dziedzinie, a do drugiego wydania publikacji umiejętnie włączono doniesienia o najnowszych wynikach badań i pokazano ich zastosowanie w przeprowadzaniu oceny (klinicznej) i interwencji. Gdybym miał posiłkować się tylko jedną książką, lecząc samouszkodzenia, bez wątpienia wybrałbym właśnie tę.
Matthew K. Nock, PhD, Department of Psychology, Harvard University
O pierwszej wersji tej książki napisałem, że jest mądra, przemyślana i głęboka.
Teraz, żeby stosownie opisać drugie wydanie, muszę dodać przymiotnik „świetna”. Walsh nie tylko umieścił w nim to, czego dowiedzieliśmy się dzięki eksplozji badań w tej dziedzinie, ale także włączył spostrzeżenia innych, starannie dobranych autorów. Jak mówi podtytuł, publikacja stanowi „przewodnik praktyka”, ale jest czymś więcej: autorytatywną rozprawą o tym, co wiemy i jak mamy interweniować w obliczu tej poważnej patologii.
Alan L. Berman, PhD, ABPP, Executive Director, American Association of Suicidology
Wyraźnie widać szczerą i głęboką troskę Walsha o ludzi, którym pragnie pomóc. Drugie wydanie Leczenia samouszkodzeń to jedna z najważniejszych prac na temat samouszkodzeń bez intencji samobójczych. Wyróżnia ją rozwaga i zmysł praktyczny, pomagające terapeutom uporać się z zawiłościami, a niekiedy chaosem, jakie napotykają w swej codziennej pracy klinicznej.
E. David Klonsky, PhD, Department of Psychology, University of British Columbia, Kanada
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii psychologia lub z serii Psychiatria
Dla jakich grup zawodowych przeznaczona jest ta publikacja?
Książka stanowi kompleksowy przewodnik merytoryczny dla psychologów klinicznych, psychiatrów oraz pedagogów pracujących z osobami przejawiającymi zachowania autoagresywne. Treść koncentruje się na praktycznych strategiach interwencji opartych na rzetelnych dowodach naukowych i sprawdzonym modelu stopniowania opieki. Czytelnik znajdzie tu szczegółowe wytyczne dotyczące dopasowania terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając jego wiek oraz współwystępujące zaburzenia psychiczne. Jest to niezbędne narzędzie dla osób poszukujących pogłębionej wiedzy klinicznej opartej na wieloletnim doświadczeniu eksperckim autora.
Jakie podejście terapeutyczne dominuje w książce "Terapia samouszkodzeń"?
Publikacja opiera się głównie na nurcie poznawczo-behawioralnym, prezentując szeroki wachlarz sprawdzonych technik interwencyjnych i diagnostycznych. Autor szczegółowo opisuje mechanizmy działania konkretnych strategii, ilustrując je autentycznymi opisami przypadków, które pozwalają zrozumieć procesy emocjonalne pacjentów. Dzięki temu specjaliści mogą nauczyć się wdrażania odpowiednich procedur klinicznych w codziennej praktyce gabinetowej. Drugie wydanie zostało wzbogacone o najnowsze wyniki badań, co zapewnia dostęp do aktualnych standardów leczenia autoagresji.
Czy wewnątrz znajdują się gotowe narzędzia do bezpośredniej pracy z pacjentem?
Tak, książka zawiera praktyczne aneksy wyposażone w narzędzia do oceny skali samouszkodzeń oraz gotowe scenariusze ćwiczeń. Wśród materiałów dodatkowych znajdują się między innymi techniki oddechowe pomagające pacjentom w regulacji napięcia i radzeniu sobie z silnym dyskomfortem psychicznym. Formularze oceny formalnej ułatwiają klinicystom rzetelną diagnostykę oraz systematyczne monitorowanie postępów w procesie terapeutycznym. Takie zestawienie teorii z gotowymi materiałami roboczymi znacząco podnosi wartość użytkową tej pozycji w profesjonalnym warsztacie pracy.
Czy ta książka jest odpowiednia dla osób szukających samopomocy bez wsparcia specjalisty?
Publikacja ta jest specjalistycznym podręcznikiem akademickim i nie jest przeznaczona do samodzielnej terapii przez osoby bezpośrednio doświadczające kryzysu. Ze względu na zaawansowaną terminologię medyczną i skupienie na procedurach klinicznych, treść może być zbyt trudna lub nieodpowiednia dla czytelnika nieposiadającego wykształcenia kierunkowego. Głównym celem autora jest edukacja profesjonalistów zdrowia psychicznego, a nie dostarczenie poradnika typu self-help dla pacjentów. W przypadku poszukiwania bezpośredniego wsparcia, zawsze zaleca się kontakt z wykwalifikowanym terapeutą zamiast samodzielnej analizy literatury fachowej.
Czy autor porusza problem autoagresji w środowisku szkolnym i placówkach zamkniętych?
Osobna część publikacji została dedykowana specyfice postępowania z samouszkodzeniami w szkołach oraz ośrodkach penitencjarnych. Eksperci analizują tam wyzwania, przed którymi stają wychowawcy i pracownicy socjalni w pracy z młodzieżą oraz dorosłymi w warunkach instytucjonalnych. Rozdziały te oferują konkretne wskazówki dotyczące szybkiego reagowania na incydenty oraz wdrażania systemowych programów profilaktycznych w grupach ryzyka. Pozwala to na znacznie szersze spojrzenie na problematykę autoagresji poza tradycyjnym kontekstem indywidualnego gabinetu psychiatrycznego.
