Ten wieczny mrok

„Ten wieczny mrok” to powieść, która mnie zaintrygowała opisem, bardzo zależało mi, aby ją poznać i zaznajomić się z piórem autorki. Ucieszyłam się, że będę miała okazję ją przeczytać i bardzo szybko przekona, że książka ma naprawdę świetnie skonstruowaną fabułę i czyta się ją z wielkim zaciekawieniem. Specyficzny klimat jest obecny w całej historii, tworząc atmosferę zarówno przerażającą, jak i magiczną, daje rozpacz i nadzieję. Posunęłabym się do stwierdzenia, że ta książka jest jak Yin Yang, ponieważ światło idzie ramię w ramię z ciemnością, do wszystkiego potrzebna jest równowaga. Zaczęłam czytać tę historię myśląc, że będzie to jedna z tych, które są bardziej skupione na relacji romantycznej, a zamiast tego dostałam opowieść o feminizmie, prawdziwych więzach przyjaźni, pierwszej miłości i więziach, które potrafią zaskoczyć.

Głównym bohaterem książki autorstwa Kate Pentecost pod tytułem „Ten wieczny mrok” jest nieśmiertelny pogromca potworów Ankou. Został on przeklęty przez wiedźmę, dlatego też nie może on w pełni zaznać spokoju. Wydaje mi się, że przebywa w takim stanie pomiędzy byciem żywym, a martwym, nocą żyje, walczy z najróżniejszymi potworami, ale o świcie rozpada się aż do kości, ten cykl trwa nieustanie od ponad trzystu lat. Jedynym jego życzeniem jest znalezienie spokoju. Flora jest podręczną księżniczki Kaer-Ise, jedynie cudem uchodzi z życiem po masakrze w jej królestwie. Okrutnie skrzywdzoną, pozostawioną na śmierć dziewczynę znajduje Ankou. Jest jedyną ocalałą, wszystko, czego pragnie, to odnaleźć rodzinę królewską, aby mogła wrócić do księżniczki. Postanawia sprzymierzyć się z Ankou, dlatego też zawierają układ, on pomoże jej znaleźć rodzinę królewską i wyszkolić ją w walce, a ona mu złamać jego klątwę. Czy im się to powiedzie? Czy Flora odnajdzie księżniczkę? Co połączy bohaterów oprócz misji?

„Ten wieczny mrok” przedstawia, jak chaotyczne może być życie, łatwo jest zostać zaślepionym przez miłość, nie mając żadnej gwarancji, że jest ona tą właściwą, prawdziwą. Relacja Flory i Ankou była napędzana silną troską, a nie zwykłym pożądaniem, to jest coś, co bardzo lubię w książkach. Byli bezinteresowni, walczyli o siebie nawzajem, wierzyli w siebie, mieli w sobie ogromne pokłady współczucia, dobroć zwyciężyła w najgorszych częściach człowieczeństwa i ciemności, którą musieli pokonać. Ankou to genialna postać, obciążona przeszłością, niezdolnością do zaznania śmierci i spokoju. Jego spotkanie z Florą daje mu nadzieję na znalezienie rozwiązania jego problemu i przełamanie klątwy. Flora całe życie wierzyła w swoją boginię, w cnotę i czystość, służąc i kochając swoją księżniczkę. Jej królestwo zostaje zniszczone, a ona sama zostaje zaatakowana, zmaga się ze swoimi traumami, lękami i utraconymi nadziejami. Podróżowanie z Ankou daje jej nowy cel, walka z potworami, szukanie sposobu, aby go uratować, pomoc Atonaisowi, a to wszystko dzieje się podczas poszukiwań księżniczki. „Ten wieczny mrok” to o powieść o podróży, o przyjaźni, pokorze, zmartwychwstaniu i znalezieniu prawdziwego domu. Różnorodność potworów, z którymi walczy Ankou jest naprawdę zdumiewająca, zaczynając od wampirów, ghulów, demonów kończąc na stworzeniach morskich, są dość przerażające. Kaate Pentecost ukazała traumy i straty w wyjątkowy sposób, to jak jej bohaterowie stawiają im czoła i z czasem uczą się je akceptować i nie pozwalać, aby ich definiowały.

Lekka, prosta i przyjemna. Książka na oddech po trudnym dniu, cięższej lekturze lub na zastój czytelniczy… Znacie to? Sądzę, że właśnie do takich pozycji mogę zaliczyć „Ten wieczny mrok” Kate Pentecost.

Flora, podręczna księżniczki Kaer-Ise, jedynie cudem uchodzi z życiem po masakrze na jej królestwie. Skrzywdzoną, lewo żywą dziewczynę znajduje Ankou – legendarny łowca potworów, który za dnia boryka się z klątwą rzuconą na niego przed trzystu laty. Oboje, marząc już tylko o cudzie, który mógłby ich ocalić, zawierają umowę: ON pomoże jej odnaleźć księżniczkę, ONA jemu raz na zawsze umrzeć. Ruszają przez Pięć Królestw z misją, która w trakcie ich wędrówki staje się coraz bardziej niemożliwa i to z przyczyn, których zupełnie się nie spodziewali.

Ta książka zwróciła moją uwagę okładką i intrygującym opisem. Spodziewałam się wielkiego wow od pierwszych stron, a tymczasem dostałam bardzo prostą, lekką i zwięzłą opowieść. Nie znajdziecie tu obszernie przedstawionego świata, a jedynie niezbędne, krótkie informacje. Czas także biegnie tu niesłychanie szybko, bez zbędnych opisów. Jest to więc książka w sam raz dla kogoś wchodzącego w fantastykę lub nie potrzebującego w tym momencie epickiego rozmachu. To bardziej powieść drogi z potworami, klątwami, legendami, magią oraz innymi fantastycznymi, znanymi nam motywami. Mała liczba postaci również Was nie przytłoczy, choć przyznam, że z niektórymi imionami czy nazwami miałam problem do samego końca.

Mimo iż książkę czyta się bardzo szybko, nie przeszkadza to, aby poznać i polubić bohaterów – to, jak się do siebie odnoszą, ich stopniowo pojawiające się przywiązanie i to, jak się wspierają, jest naprawdę subtelnie pokazane. Każde z nich na przestrzeni fabuły przechodzi przemianę, odkrywając na nowo siebie i swoich towarzyszy.

Dokąd zmierza ta historia?

Połączył ich los czy przypadek?

Czy każde z nich znajdzie to, czego pragnie?

Tego musicie dowiedzieć się sami. Mogę Wam tylko powiedzieć, że zakończenie może zaskoczyć, ale dla mnie jest mega urocze i choćby dla niego samego warto poznać tę książkę.

Naprawdę przyjemny debiut (i myślę, że spokojnie dla młodszego czytelnika 14+).

Jednotomówka czy może obszerna seria, co preferujecie?

Częściej mnie ciągnie jednak do obszernych serii, jednak nie przesadzajmy i taka seria na 20 tomów to chyba jest już dla mnie za dużo. Za to jednotomówki są ciekawą odmianą od tego co czytam zazwyczaj. Ostatnio sięgnęłam po książkę, oczywiście z gatunku fantasy, która jest jednotomówką, a mowa tu o “Ten wieczny mrok” Kate Pentecost. Sięgnęłam po nią przez polecenie jednej z patronek tej książki i nie żałuję, że przeczytałam recenzję @tusz_na_papierze, ponieważ książka była naprawdę świetna i pozostanie głęboko w moim serduszku. Autorka przedstawiła w swojej książce świetną historię, która opowiada o śmierci, marzeniach, przyjaźni i miłości. Mając na uwadze, że jest to debiut autorki, a pomysł na nią zrodził się w jej 12-letniej głowie, to muszę przyznać, że jestem nią zachwycona, pod każdym aspektem. Pomysł na fabułę jest również bardzo ciekawy, mamy przeklętego i dziewczynę, która została brutalnie skrzywdzona, ich losy się łączą, a marzenia, mimo że są tak różne od siebie, to mają wspólny mianownik.

Co noc, z martwych, powstaje Ankou, który jest bardzo starym i niebezpiecznym najemnikiem. A wiecie, co jest w nim tak niezwykłego? Jest nieśmiertelny, jego nieśmiertelność jest bardzo nietypowa, ponieważ, gdy zapadnie zmrok jego kości od nowa powlekają się w ciało, by znów mógł przemierzać krainy i walczyć ze złem. Jednak z chwilą, w której zaczyna wschodzić słońce, Ankou wraca do swojej karawany, kładzie się do łóżka i znów zamienia się w szkielet. Dość monotonna codzienność najemnika zmienia się diametralnie w chwili, gdy znajduje Florę. Młoda dziewczyna ledwo uchodzi z życiem po brutalnej napaści na jej królestwo. Flora została sama, Ankou już od dawna przemierza świat sam, więc podejmują decyzję, że wspólnie spróbują złamać klątwę najemnika, przy okazji szukając zaginionej księżniczki, której służyła Flora. Od tej chwili zaczyna się ich wspólna podróż.

Lubicie książki, które można określić mianem komfortowa?

Właśnie tak, mogę określić “Ten wieczny mrok” Kate Pentecost, jako książkę komfortową mimo trudnych tematów, które porusza. Ta powieść ma swój niepowtarzalny klimat, a historia wymyślona przez autorkę, jest dopracowana w każdym szczególe. To, co najbardziej mi się podobało w tej historii, to sposób, w jaki autorka przedstawia walkę z tęsknotą i stratą, w jaki sposób przedstawia ból bohaterów. Nie zabraknie w niej też przygód, walk i rozwiązywania zagadek. Wszystko razem wzięte tworzy magiczną historię, pełną tajemnic, marzeń, a nawet miłości, niekoniecznie tej romantycznej.

Jak na debiut autorki to chylę czoła, ponieważ jej styl wydaje się dopracowany i przyznaję, że niektórzy autorzy z doświadczeniem, piszą dużo słabiej. Pióro autorki jest nie tylko dopracowane, lecz również bardzo przyjemne. Przez powieść się dosłownie płynie, a jej mroczny aspekt jest bardzo miłym dodatkiem, ponieważ w odpowiednich momentach powodował on wzrost napięcia podczas lektury.

Znalazłam również kilka rzeczy, które nie zbyt mi się podobały. Trochę nad tym rozmyślałam, ale nie mogę pominąć faktu, że autorka bardzo szybko chciała wszystko zakończyć. Tak jakby koniecznie nie chciała rozciągać tej historii na kolejny tom, więc się spięła i szybko wszystko zakończyła. Do epilogu również mogłabym się trochę przyczepić, jednak recenzja nie jest miejscem do tego typu dyskusji, w końcu większość z nas nie lubi spoilerów. Miałam też niekiedy wrażenie, że autorka trochę za bardzo inspirowała się innymi książkami, ale to było tylko pojedyncze, chwilowe wrażenia, o których dość szybko zapominałam, będąc porywana przez fabułę.

Spodobał mi się motyw nieśmiertelnego najemnika, jednak było tego trochę za mało. Brakowało mi walk z różnymi potworami, brakowało mi opisów zleceń Ankou, brakowało mi choć odrobinę więcej tego typu akcji.

Jednak oceniając całościowo tę powieść, muszę się przyznać, że mi się bardzo podobała i chcę ją wam polecić, a wydawnictwu Jaguar podziękować bardzo za książkę.

Na pewno kiedyś słyszałeś o byciu nieśmiertelnym, brzmi to kusząco nieprawda? A co jeśli byłaby to Twoja największa zmora? Ankou z książki „Ten wieczny mrok” Kate Pentecost coś o tym wie. Jedyne, czego chce od życia uwięziony od ponad trzystu lat w swojej dziewiętnastoletniej wersji chłopak, to śmierć, której nie może osiągnąć ze względu na klątwę, jaka na nim ciąży. Za dnia martwy błąka się swoją duszą po nocnym niebie, natomiast nocą staję się nieśmiertelnym łowcą demonów.

A jak to jest - wieść błogie życie w pałacu jako „podręczna” swojej przyjaciółki? Z tego, co zdążymy się dowiedzieć, Flora na takie życie nie narzeka. Autorka jednak nie daje nam się na długo nacieszyć spokojem, ponieważ królestwo, w którym żyje bohaterka, zostaje okrutnie wyludnione przez barbarzyńskich Skaardów.

Prawie martwą Florę odnajduje Ankou i postanawia zaopiekować się dziewczyną, jedną z niewielu ocalałych. Obydwoje decydują się zawrzeć umowę, dzięki której główny bohater będzie mógł w końcu umrzeć, a dziewczyna odnajdzie swoją przyjaciółkę. Jak potoczą się dalsze losy bohaterów? Czy uda im się zrealizować ich umowę? To możecie sprawdzić jedynie czytając tę książkę.

Była to moja pierwsza styczność z tą autorką, lecz już sam opis książki wydał mi się naprawdę intrygujący. Na początku ciężko było mi się połapać w świecie opisanym przez Kate, lecz długo nie zajęło mi zrozumienie go. Książkę czyta się bardzo szybko, jest krótka, ale również pisana bardzo przyjemnym językiem. Relacja między bohaterami została bardzo ciekawie opisana, mimo że stosunkowo szybko się rozwija.

Myślę, że książka jest warta przeczytania nawet jako tak zwany „odmóżdżacz”.

Miłej lektury!

Nadia P.

Szkolny Klub Recenzenta

Decydując się na lekturę Kate Pentecost przygotujcie się na historię pełną wrażeń. Misternie utkana opowieść, która przypadnie do gustu nawet najbardziej wymagającemu czytelnikowi.

Przyznaję, że dawno żadna powieść młodzieżowa tak pozytywnie mnie nie zaskoczyła. Sięgając po lekturę byłam nastawiona na przyjemną dla wyobraźni opowieść a jednak pomysł autorki przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. Wystarczy napisać, że wszystko było tutaj na swoim miejscu, by zapewnić tej historii dobry start, ale byłoby to niedopowiedzeniem, gdybym nie zauważyła wielowymiarowej serwetki bohaterów, plastycznego tła przedstawionego, emocji towarzyszących mi na każdym kroku czy klimatu idealnie dopasowanego do kolejnych przygód z jakim mierzyli się główni bohaterowie. W fabule występuje wiele motywów, przeskakujemy z jednego wydarzenia na drugie a wszystko otoczone jest odpowiednio dobraną dynamiką,e płynnością, która nadaje rozpędu akcji oraz uwiarygadnia wszelkie wydarzenia. Tak dobrze poprowadzona treść i w pełni przemyślane wartości poruszane na całej przestrzeni fabuły sprawiają, że historia trafi do serca nie tylko nastoletniego czytelnika, ale i tego, który do tej pory sądził, że z podobnych książek już dawno wyrósł.

Dwie skrajne osobowości zostały zmuszone, by zawiązać sojusz. On był pogromcą potworów, którego nie można było zabić, ona jako jedyna ocalała z ataku na ojczystą wyspę. Spotkali się w odpowiednim momencie swojego życia i zdecydowali pomóc sobie nawzajem. Ankou po zmroku walczy z potworami, jest nieustraszony i pewny siebie. Jednak po wschodzie słońca, na skutek klątwy, przemienia się w szkielet. Flora to podręczna księżniczki, która wraz z pozostałymi mieszkańcami wyspy pada ofiarą barbarzyńskich najeźdźców. Ledwo uchodzi z masakry. On ratuje ją przed śmiercią. Ona spróbuje pomóc złamać mu klątwę. Razem wyruszą na poszukiwanie księżniczki. Tylko czy zdają sobie sprawę z niebezpieczeństwa jakie będzie na nich czekało?

Pomysł bije na głowę wszelkie podobne historie a właściwie trudno powiązać z tą lekturą cokolwiek co wcześniej czytałam. To oryginalny pomysł, w którym mocno odbija się powiew świeżości a także doskonałe wykonanie, które wydaje się być popisem dla stylu i wyobraźni autorki. W tej książce zaskakiwało mnie na każdym kroku wszystko, od nieszablonowej kreacje postaci, którą mogłam obracać na wszystkie strony i analizować ich zachowania a także mierzyć się z ich wewnętrznymi rozterkami, przez skrajne emocje towarzyszące mi na każdym kroku, na ostatecznej przygodzie kończąc. Fabuła rozlewała się na kartach tej powieści niczym wyjątkowy spektakl. Akcja nie zwalniała kroku nawet na moment, klątwa towarzysząca działaniom bohaterów napędzała ich do realizacji wyznaczonych celów a strach przed niepewnym jutrem wydawał się rzutować także na czytelnika. Drżałam o losy bohaterów. ponieważ już na pierwszych stronach wywiązała się pomiędzy nami nić porozumienia i z przyjemnością zaangażowałam się w fabułę na tyle, że nie mogłam przestać o niej myśleć. To historia o drogich szansach, o walce o lepsze jutro, dążeniu do założonych celów a także potrzeby akceptacji, zrozumienia i skupienia się na pojedynczej jednostce.

"Ten wieczny mrok" to jedna z najciekawszych książek jakie przyszło mi czytać w ostatnich miesiącach. Mogłabym z zachwytem rozpisywać się na temat atutów tej lektury, ale jestem pewna, że sami odkryjecie jej piękno gdy tylko dacie jej szansę. Z mojej strony zapewniam niezapomnianą przygodę, wspaniałe towarzystwo realnych i wielowymiarowych bohaterów a także klimat, z którym autorka poradziła sobie fenomenalnie. Porzućcie wszystkie aktualnie czytane powieści i dajcie się porwać sekretom, tajemnicom oraz intrygo, które otoczone długoletnią klątwą odcisnęły piętno na wszystkich bohaterach.