Ten sabat nie upadnie. Te wiedźmy nie płoną. Tom 2

Moja córka po przeczytaniu uznała, że chciałaby być czarownicą i poznać te wszystkie czary. Ot, taka chyba naszła ją refleksja po przeczytaniu drugiego tomu serii. A jaka jest jej ocena? Oceniła książkę bardzo wysoko. Według niej pierwsza część była nieco gorsza, ponieważ działo się tam znacznie mniej. Drugi tom to lepsza opowieść, gdzie naprawdę dużo się dzieje, a akcja nawet na moment nie ustaje. Ja również przeczytałam obie części (w końcu mamy też mogą) i przyznaje jej rację. Pierwszy tom to takie preludium do tego, co dzieje się później, w tomie drugim. Szkoda tylko, że cała seria ma podobno mieć tylko dwa tomy.

Po pierwszej części byłam trochę zawiedziona, ale nie mogłam doczekać się lektury drugiej części.

Ten sabat nie upadnie jest tym co uwielbiam w literaturze fantasy young adult: jest akcja, jest wątek romantyczny, który bardzo polubiłam, są bohaterowie - już nie tak irytujący jak poprzednio, no i jest magia. Nie będę opowiadać o fabule bo ta ściśle łączy się z pierwszym tomem.

Widzę mega progres między Te wiedźmy ni płoną a Ten sabat nie upadnie, autorka rozwinęła skrzydła i stworzyła świetne zakończenie tej historii - był i dreszczyk niepokoju i łezka w oku się zakręciła.

Jeśli jesteście ciekawi jak dalej potoczyła się historia Hannah, Gemmy, Morgan, sabatów i łowców to koniecznie czytajcie Ten sabat nie upadnie!

Szkoda, że to tylko dwa tomy. Powieść naprawdę wciąga i trudno się oderwać. Chciałabym być wiedźmą...

Hannah stara się wziąć w garść po wydarzeniach z pierwszego tomu. Jej magia nie działa, każda próba użycia skutkuje bólem, a Łowcy nie odpuszczają, tylko planują kolejne ataki. Tym razem ich broń jest jeszcze gorsza.

Dylogia Isabel Sterling to lekka młodzieżowa fantastyka, która jest zaskakująco dobra. Autorka świetnie przeplata magiczne motywy z życiem współczesnej nastolatki. Byłam zaskoczona, jak naturalnie wyglądało korzystanie bohaterek z tajemniczej energii, by za moment obserwować, jak wrzucają zdjęcia na Instagram. Fajnie to wyszło, aż chce się czarować, tak jak one. Sama magia też jest interesująca, osoby nią władające dzielą się na kilka rodzajów, więc można się z jakąś grupą zidentyfikować. Chyba jeszcze nie czytałam niczego, gdzie wykorzystywano by eliksiry w taki bojowy sposób.

Walka wiedźm i Łowców przypomniała mi o innym tytule tego wydawnictwa - "Gołębiu i wężu". Jakbym miała porównać te dwie książki pod względem takich potyczek klanów, to "Ten sabat nie upadnie" wypada dużo lepiej, bardziej ten konflikt wybrzmiewa.

Autorka duży nacisk kładzie na kwestię LGBT, główna bohaterka jest lesbijką, a dużo osób z jej otoczenia to również postacie nieheteronormatywne. Nie jest to jednak tak nachalne w tym tomie, żeby było dla czytelnika drażniące. Cieszę się, że są wydawane takie książki, całość wysyła w świat taki pozytywny przekaz. Jak to w młodzieżówkach, życiu uczuciowemu jest poświęcone równie dużo czasu co walkom z Łowcami. Według mnie zostało to odpowiednio zrównoważone.

To była po prostu szybka i wciągająca lektura, dobra rozrywka. Wydanie jest piękne, aż cieszy oczy. Fabuła jest interesująca i nieprzewidywalna, ale jednocześnie nie aż tak skomplikowana, żeby ciągnąć się jak niektóre serie-tasiemce. Mogłam się zrelaksować, odciąć na chwilę od rzeczywistości i dać porwać wydarzeniom z książki. Ani przez chwilę nie czułam znudzenia, bo tam się cały czas coś dzieje.

Jeśli ktoś szuka właśnie takiej niezobowiązującej historii o nastoletnich sympatiach i magii, to jak najbardziej polecam.

"Ten sabat nie upadnie" to drugi tom, zaraz po "Te wiedźmy nie płoną", o której miałam dosyć... słabe zdanie, ale stwierdziłam, że co fantastyka, to fantastyka i trzeba dać drugą szansę autorce, bo może tym razem będzie lepiej. Czy się zawiodłam, czy miło zaskoczyłam? Za momencik Wam opowiem, a jeśli nie czytaliście jeszcze pierwszej części, uważajcie na spojlery.

Co na pierwszy rzut oka mocno przyciąga wzrok? No oczywiście okładka. Jest przepiękna, tak samo jak była poprzednia i się ze sobą idealnie komponują. Nie wiem jak dla Was, ale dla mnie ważne jest to by serie, cykle na półce obok siebie miały podobny styl. Po prostu nie trawię, kiedy dwa czy trzy tomy są w jednej koncepcji i nagle pojawia się kolejny, oderwany zupełnie od poprzednich i czytelnik w sumie nie wie czy są ze sobą powiązane, a tak w księgarni śmiało można łapać na przykład kilka książek na raz, bo po pierwszej części już się wie, że kolejne siedem też się pochłonie. Za to plusik :)

Przejdźmy do rzeczy... o czym jest ten tom? Dostajemy mieszankę typowej fantastyki z młodzieżówką, dość współczesną. Hannah, jak w poprzednim tomie, i tym razem musi się zmagać ze swoimi problemami sercowymi. Nowa dziewczyna, nowe flirty, ale za rogiem czyhają łowcy, którzy chcą zniszczyć magię, dosłownie. To nie takie pitu-pitu, że spalą czarownice na stosie i po kłopocie. Tutaj mają większe ambicje i chcą się rzeczywiście ich pozbyć poprzez zupełną niwelację magii.

I to tyle. Zakładałam, że w tej części zacznie się dziać coś ciekawszego, ale niestety, dostałam praktycznie to samo. Hannah jest niedojrzała, nie uczy się na własnych błędach, jest zwyczajnie głupiutka i do tego ma ocalić świat. Pada pytanie czy da radę? Cóż, zakładałabym, że nie, bo to nastolatka, która dosłownie w głowie ma siano i nic poza tym. Nie lubię takich bohaterów, bo o ile mają irytować, być młodzi, robić głupoty, to jednak w obliczu poważnego niebezpieczeństwa warto byłoby się zmobilizować. Niestety, schemat z pierwszego tomu powielony.

Wątek homoseksualizmu, a w zasadzie tym razem to już zahacza o ogólny problem z orientacją seksualną odgrywa to główne skrzypce. Po co? Jasne, to sprawia, że zagłębiamy się w życie bohaterów, ale autorka skupia się na tym temacie tak bardzo, jak by chciała koniecznie coś udowodnić. Więc udowadnia - jak bardzo da się zniechęcić czytelnika do takich osób, bo nie daj Boże ktoś pomyśli, że oni faktycznie są tacy... no głupi, po prostu, a to są normalni ludzie, a w tej i z resztą w poprzedniej książce ukazani jako niedojrzali, niewiedzący czego chcą, irytujący małolaty.

To miała być opowieść o magii. Tylko szkoda, że jest tu wciśnięta jako zapychacz. Nudna, przeciętna książka dla nastolatek i to chyba jeśli nie będą mieć niczego innego pod ręką. Niestety, przekonałam się, że nie zawsze autor się rozwija i brnie do przodu.

Wydawnictwu We Need Ya dziękuję za egzemplarz!

"Ten sabat nie upadnie" to konynuacja książki "Te wiedźmy nie płoną". Chociaż to fantastyka młodzieżowa, ta seria ma w sobie coś urzekającego - pełno to magii! Drugi tom jest dużo lepszy, niż pierwszy! Widzimy progres u głównej bohaterki, staje się bardziej dojrzała, mniej tu wątków miłosnych, bardziej skupia się na sobie. Rozbudowany jest wątek Sabatu Czarownic i ich wrogiej relacji z klanem Łowców. Nie brak tu fragmentów trzymających w napięciu i emocji, które nie pozwolą wam się oderwać od książki.

Pierwszy tom był lekkim rozczarowaniem ale to chyba moja wina bo słysząc tyle zachwytów na jego temat po prostu za bardzo się nastawiłam na coś dobrego. Książka była w porządku ale bez szału, takie typowe 3/5 gwiazdek. Trochę obawiałam się sięgnąć po „Ten sabat nie upadnie” ale słyszałam dużo opinii, że jest zupełnie inny od „Te wiedźmy nie płoną”. Miało się dużo więcej dziać a szczerze mówiąc obie te książki podobały mi się na równym poziomie. Może właśnie drugi tom delikatnie bardziej przypadł mi do gustu ale trochę za bardzo kojarzył mi się z książkami, które czytałam jakieś 7/8 lat temu. Była też jedna rzecz już pod koniec książki, którą bardzo negatywnie odebrałam. Na ostatnich 20 stronach wyskakują nagle dwa wątki, których zupełnie nie można było się spodziewać. Po pierwsze osoba niebinarna a po drugie operacja biustu Cala. Miałam wrażenie, jakby autorka już po zakończeniu pisania stwierdziła że powieść jest za mało queerowa i musi dodać coś więcej. Te wątki były zupełnie niepogłębione i nie wnosiły nic do fabuły. Jak przeczytałam to jedno zdanie o operacji biustu (więcej chyba nie było?) to aż wracałam się do niego kilka razy i sprawdzałam, czy na pewno dobrze przeczytałam. Wydaje mi się, że jak komuś podobał się pierwszy tom to nie ma opcji, że drugi go zawiedzie. Dla mnie średniak, ale wiem że autorka ma dużo fanów.

Odkąd obejrzałam na Netflixie serial o Sabrinie, przypomniało mi się jak w dzieciństwie oglądałam serial w telewizji, a za razem naszła mnie przeogromna chęć na serię Isabel Sterling.

"Ten sabat nie upadnie" to drugi tom mega wciągającej serii. Trzeba je czytać chronologicznie, aby zrozumieć następujące po sobie wydarzenia.

Tym razem sabat czarownic jest w niebezpieczeństwie. Chyba nic nowego, prawda? Jednak teraz jest naprawdę gorąco. Tropiciele uzbrojeni w serum mogą zniszczyć wszystkie istniejące sabaty pozbawiając ich magicznych mocy. Czarownice muszą zrobić wszystko aby ich powstrzymać, a w najlepszym wypadku pokonać. Czy tym razem im się uda? Czy to będzie już koniec sabatu?

Jestem zakochana!

Styl pisania autorki niesamowicie przypadł mi do gustu. Tworzy ona fantastyczny świat, który potajemnie kochałam już w najmłodszych latach, dlatego jestem bardzo zadowolona, że mogłam zacząć nową przygodę z sabatem czarownic wiele lat później.

Jest bardzo magicznie, mrocznie, tajemniczo a za razem mogłabym rzec, że zwyczajnie i to właśnie sprawia, że poochałam tę serię całym czytelniczym serduszkiem!

Zdecydowanie polecam i bardzo zachęcam do sięgnięcia po nią.

Styl pisarski Isabel niestety nie przypadł mi do gustu, ale z czasem zaczęłam się do niego przyzwyczajać. Książka napisana jest prostym językiem, więc czytało się je zdecydowanie szybko. W pierwszej części autorka dużą wagę przywiązywała do rozterek miłosnych głównej bohaterki. Już w drugim tomie możemy zauważyć, że bardziej zaczęła stawiać na akcję, co bez wahania mogę ocenić na plus. Lektura przestała być nużąca, lecz coraz bardziej zaczęła zadziwiać liczbą plot twistów i następujących po sobie wydarzeń. Definitywnie możemy dostrzec rozwój wielu wspaniałych relacji pomiędzy postaciami wykreowanymi przez Sterling. Muszę przyznać, że Hannah zaczęła mnie nieco irytować, ale Morgan, Archer i Cal zajęli specjalne miejsce w moim sercu.

Polubiłam te wiedźmy, serio... I troszkę smutek złapał na końcu, kiedy zdałam sobie sprawę, że więcej nie będzie.

No ale, jak się nie ma co się lubi... 🤷🏼 😁

Na pewno zapamiętam ten Sabat 😊 pierwsza część rozbudziła ciekawość, a druga ją zaspokoiła. Choć nie powiem, były momenty, że można było domyślić się co się święci, to były też takie (szczególnie końcówka!), że mocno zostałam zaskoczona 😁 a to w książkach lubię najbardziej 😊

Budowanie napięcia, nowi bohaterowie, walka, plany, porwania i... przeczytajcie 😊

Przez tą historię się płynie!