"Tata Oli zachorował" to 32-stronicowa książeczka dla dzieci w wieku od 5 lat.
Opowiada ona o chorobie taty Oli, którą jest jakżeby inaczej męska grypa. Nie ma nic gorszego dla mężczyzny niż ta wstrętna dolegliwość.
Dzieci poznają świat głównie za pośrednictwem zabawy, czytania i oglądania bajek oraz kontaktów z rówieśnikami. Książeczki dla dzieci są z reguły utrzymane w humorystycznym tonie, by wzbudzić zainteresowanie najmłodszych czytelników. Nie zaszkodzi również, gdy sam przekaz będzie zabawny i niekoniecznie pouczający, tak jak ma to miejsce w opowiadaniu "Tata Oli zachorował", którego autorem jest Thomas Brunstrom.
Ola jest troskliwą dziewczynką i chętnie zajmuję się swoim rodzicem w stanie "kryzysowym". Zaspokaja każdą jego zachciankę. Bez problemu gotuje mu pyszne posiłki, kupuje pyszne słodkości, okrywa go kocem i czyta mu książki dla umilenia czasu. Tata czuje się jednak coraz gorzej, dlatego przygotowuje testament. Ta publikacja będzie doskonałą rozrywką nie tylko dla Twojego dziecka, ale też dla Ciebie jako rodzica. To okazja do wspólnego śmiechu i pokazania, że dorośli również mają swoje słabości i gorsze chwile.
Książeczka "Tata Oli zachorował" jest częścią serii "Tata i Małolata", którą wydało wydawnictwo Dwukropek. W jej skład wchodzą jeszcze następujące tytuły: "Tata Oli już nie chce być dorosły", "Zwariowane wakacje taty Oli", "Z tatą Oli na biwaku" oraz "Gwiazdka z tatą Oli". Książeczki opisują życie Oli i jej taty, który nie jest stereotypowym ojcem.
Autor serii o tacie i jego córce Oli, czyli Thomas Brunstrom, jest duńskim dziennikarzem i recenzentem filmowym. W 2015 roku zadebiutował jako autor publikacji dziecięcych.
Czy książka "Tata Oli jest chory. Tata Oli. Tom 5" nadaje się do wspólnego czytania z przedszkolakiem?
Tak, publikacja jest idealnie dostosowana do percepcji dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Tekst zawiera proste konstrukcje językowe oraz dużą dawkę humoru sytuacyjnego, który angażuje najmłodszych słuchaczy. Ilustracje Thorbj?rna Christoffersena uzupełniają narrację, ułatwiając śledzenie zabawnych perypetii bohaterów. To doskonały wybór na wieczorne czytanie, które rozbawi zarówno dziecko, jak i rodzica.
Jaki rodzaj poczucia humoru dominuje w tej części przygód taty Oli?
W tej części serii dominuje ironiczny i lekki humor oparty na przerysowaniu zjawiska męskiej grypy. Autor w zabawny sposób ukazuje hipochondrię taty, który traktuje zwykłe przeziębienie z ogromną powagą i dramatyzmem. Dzieci obserwują odwrócenie ról, w którym to mała Ola musi wykazać się dojrzałością i cierpliwością. Komizm wynika tutaj bezpośrednio z kontrastu między zachowaniem dorosłego a racjonalnym podejściem dziecka.
Czy ta historia pomaga dziecku zrozumieć, czym jest choroba i opieka nad bliskimi?
Książka w przystępny sposób oswaja temat choroby, pokazując go przez pryzmat codziennych obowiązków i empatii. Ola uczy się odpowiedzialności, przygotowując posiłki i dbając o komfort chorego rodzica, co stanowi cenną lekcję opiekuńczości. Mimo że sytuacja taty jest przedstawiona w krzywym zwierciadle, dziecko dostrzega wagę wspierania członków rodziny w trudniejszych chwilach. Lektura stanowi świetny punkt wyjścia do rozmowy o tym, jak domownicy czują się podczas infekcji.
Czy można czytać ten tom bez znajomości poprzednich części serii o tacie Oli?
Każda część przygód taty Oli stanowi zamkniętą opowieść, więc znajomość wcześniejszych tomów nie jest wymagana. Czytelnik od razu poznaje dynamikę relacji między Olą a jej tatą, która jest kluczowym elementem całej serii. Wątek męskiej grypy jest niezależny od wydarzeń z poprzednich książek i skupia się na konkretnym, nowym zdarzeniu. Można zatem swobodnie rozpocząć przygodę z tą rodziną właśnie od piątego tomu.
Dla jakiej grupy odbiorców ta konkretna książka może okazać się nieodpowiednia?
Książka może nie przypaść do gustu rodzicom szukającym wyłącznie poważnych treści edukacyjnych pozbawionych ironii. Specyficzny, skandynawski humor i ukazywanie słabości dorosłego bohatera wymagają od odbiorcy dystansu do tradycyjnego modelu autorytetu rodzica. Tytuł ten nie jest również polecany dla osób, które preferują klasyczne bajki z morałem zamiast współczesnej satyry obyczajowej. Publikacja koncentruje się na rozrywce i budowaniu relacji poprzez wspólny śmiech, a nie na sztywnych zasadach dydaktyki.
