Taśmy rodzinne

Jak pogoń za pieniędzmi, brak zrozumienia i dialogu może zniszczyć relacje rodzinne? Jak łatwo dążenie do bogactwa niweczy wartości, które powinny być w życiu najważniejsze?

Lata 90-te to czas kiedy ci zaradni mogli zbić olbrzymi majątek. Gdy drzwi na Zachód stanęły otworem, a polski rynek chłonął wszystko, co się na niego rzuciło.

Tak właśnie dorabia się fortuny ojciec Marcina Małysa, 30-latka, który bardzo lekko podchodzi do życia. Angażuje się w projekty artystyczne, które nie przynoszą mu dochodu, zapożycza się wśród znajomych, licząc, że lada chwila otrzyma obiecane przez ojca 300 tyś. Czy jego brak dostosowania i lekkie życie wynikają z wychowania i trudnych relacji rodzinnych? Relacji, które zupełnie psuje beztrosko publikując prywatne Taśmy i ujawniając rodzinne sekrety?

To historia opowiedziana z punktu widzenia ojca, dorobkiewicza, który materialnie może swojej rodzinie zapewnić niemal wszystko, ale nie daje wiele, poza twardą ręką. I syna, przyzwyczajonego do dobrobytu, który nagle pozbawiony finansowego wsparcia ojca musi zacząć oszczędzać i znaleźć swój pomysł na życie.

To opowieść o trudnych relacjach, o problemach, które są nieobce niejednej współczesnej rodzinie. Muszę przyznać, że to bardzo udany debiut.

Marcin Małys ma trzydziestkę na karku, długi na koncie i pustkę w głowie. Kiedy ojciec postanawia go wydziedziczyć, mężczyzna postanawia odzyskać należne mu dziedzictwo.

Po opisie celowałam, że to może być średnie. Skusiłam się jednak, bo „Książka o przyjaźni” tego samego autora bardzo mi się spodobała. Tutaj z przypuszczeniami nie ucelowałam wcale, bo to było świetne!

„Taśmy rodzinne” to trochę takie lustro dla współczesnej Polski. Może i dla tej z czasów kaset VHS również. To opowieść o tym, że pieniądze to nie wszystko, konsumpcjonizm to nie lekarstwo na złe samopoczucie, a sukces nie zawsze przysłania brzydką rzeczywistość.

Muszę przyznać, że ta książka dała mi do myślenia. Autor ma wybitną umiejętność ubierania w słowa oczywistości, które właśnie dopiero wypowiedziane głośno, zaczynają dzwonić nam w głowach.

Jeśli tylko macie możliwość, to przeczytajcie, bo koniec końców ten ciężki klimat powieści daje nadzieję na lepsze jutro.

"Taśmy rodzinne" to bardzo ciekawa, wywołująca różne emocje powieść.

Pierwsze co rzuca się w oczy to okładka- fotografia kaset video przywołuje dość dawne, całkiem przyjemne wspomnienia.

Książką byłam zainteresowana średnio- tak naprawdę zdecydowałam się na jej przeczytanie ponieważ spodobał mi się tytuł i- o czym wspomniałam wyżej- okładka. Byłam również ciekawa jak będą toczyć się losy bohatera- Marcina, który na wstępie dorosłego życia ma okropne, trudne do spłacenia długi. Jego relacje z rodziną są dziwne.

Powieść podzielono na trzy rozdziały. Pierwszy dotyczy Marcina, drugi- Jana, w trzecim są oboje.

Jak wspomniałam- targały mną różne emocje. Momentami byłam ogromnie zainteresowana, ciekawa jak rozwiąże się sprawa długów oraz rodzinnych relacji Marcina i Jana. Chwilę później pojawiało się lekkie rozczarowanie i chęć zakończenia przygody z "Taśmami rodzinnymi". Cieszę się jednak, że przeczytałam tę książkę i wróciłam, choćby myślami, do czasów gdy byłam dzieckiem (to właśnie wtedy kasety video były popularne).

Chęć nagrywania kamerą ważnych (i nie tylko) momentów rodzinnych troszkę przypomina mi dzisiejsze czasy. Wydaje mi się, że to właśnie od tego czasu zaczęliśmy inaczej patrzeć na życie, ważne stało się t, że możemy obejrzeć zapis życia, pokazać komuś moment, coś, czego nie był świadkiem. Wcześniej była kamera, teraz- telefon komórkowy.

Gdy przeczytałam, że Maciej Marcisz, młody trzydziestoletni pisarz stworzył poruszającą opowieść o toksycznych relacjach rodzinnych, pędzie za pieniędzmi i trudnych próbach radzenia sobie z dorosłością, poczułam lekkie niedowierzanie i przyznaję, że odrobinę nieufnie podeszłam do lektury "Taśm rodzinnych". Nieufność moja wynikała przede wszystkim z faktu, że jest to debiut literacki autora, a sam temat do błahych nie należy. Jednak ciekawość, jak Maciej Marcisz poradził sobie z tym wyzwaniem, była najsilniejszą ogarniającą mnie emocją i aby ją zaspokoić od razu zabrałam się za lekturę. Zaczęłam czytać "Taśmy rodzinne" i przepadłam bez reszty......

Marcin Małys to trzydziestoletni niespełniony, wciąż poszukujący swojej drogi artysta, który mając 63 tysiące długu z niecierpliwością czeka na spadek. Kiedy jednak ojciec postanawia go wydziedziczyć a spadek przekazać na cele dobroczynne, Marcin postanawia wrócić do swojej rodzinnej miejscowości i walczyć o to, co mu się według niego słusznie należy. Nie jest to niestety takie proste. Jego rodzina się rozpadła, z rodzeństwem nie rozmawiał od miesięcy, a matka pogrążyła się w depresji. Powodem tego braku relacji z najbliższymi jest pewien projekt stworzony przez Marcina, którego finałem są Taśmy rodzinne, sceny zmontowane z rodzinnych kaset wideo, na których zobaczyć można było szczęśliwą rodzinę i usłyszeć nagrany głos samego Marcina, który opowiadał o zupełnie odmiennej rodzinnej rzeczywistości.

Szkieletem budującym całą konstrukcję powieści jest postać Jana Małysa, ojca Marcina, którego poznajemy gdy był chłopcem i wychowywał się w biednej, patologicznej rodzinie. To właśnie takie życie, pełne przemocy, wiecznego braku wszystkiego i alkoholu ukształtowało Jana, przyszłego biznesmena i jednego z najbogatszych ludzi w miasteczku. Dorastamy wraz z nim w czasach komuny i wchodzimy w dorosłość w czasach dzikiego kapitalizmu. Towarzyszymy mu kiedy jest na szczycie i wtedy kiedy traci wszystko. Życie Jana to wieczna pogoń za pieniądzem. Zatraca się w tym tak bardzo, iż nie widzi, że w miarę dorabiania się majątku, traci to co jest najważniejsze - traci rodzinę. Frustracja, stres i wieczne zmęczenie powoduje brak zrozumienia relacji rodzinnych. Także w oczach swoich najbliższych Jan nie jest ani mężem ani ojcem, tylko maszyną do zaspokajania finansowych potrzeb. Pieniądze i ich wydawanie są dla Małysów rzeczą tak normalną jak dla innych ludzi oddychanie. Jednak zakupy, otaczanie się luksusem czy natychmiastowe zaspokajanie swoich materialnych zachcianek, to tak naprawdę substytut miłości i ciepła rodzinnego, którego mimo całego bogactwa ojciec nie potrafił swoim najbliższym zapewnić. Bohaterowie są tacy, jak kształtuje ich ówczesna rzeczywistość. Jan w wiecznej pogoni za pieniądzem, Marcin czekający na to co mu się z racji urodzenia należy.

Maciej Marcisz stworzył powieść bardzo dojrzałą, której głównym bohaterem jest pieniądz. To ON napędza małego, a potem już dorosłego Jana do działania i to ON ostatecznie zamknie ostatni rodzinny rozdział.

Historia opowiedziana jest z dwóch perspektyw: ojca i syna. Życie Marcina poznajemy współcześnie, Jana w większości osadzone jest w latach 90. i 00. Przyglądając się ekonomicznej karierze Jana jesteśmy jednocześnie uczestnikami zmieniającej się gospodarczej rzeczywistości. Autor z niezwykłym wyczuciem zabiera nas w sentymentalną podróż w przeszłość, pokazując czasy ludzi "biorących sprawy w swoje ręce". Relacjonuje rodzinne życie dwóch pokoleń Małysów bez jakiegokolwiek ich oceniania i robi to naprawdę dobrze. Powieść czyta się doskonale. Maciej Marcisz pisze z niebywałą lekkością. Czasami jest poważnie a czasami zabawnie. Wydarzenia wplecione w historię nie przytłaczają, nie są także przekoloryzowane. "Taśmy rodzinne" to doskonałe studium upadku rodziny i relacji międzypokoleniowej, i to zarówno Jana z własnym ojcem, jak i później z własnymi dziećmi. To opowieść o wartościach, emocjach i toksycznej sile pieniądza.

To wielka sztuka napisać dobrą powieść obyczajową, a w mojej ocenie Maciejowi Marciszowi się to udało. Serdecznie polecam, bo to debiut jaki nie trafia się często.

Recenzja pochodzi z mojego bloga [Adres usunięty]