Tam, gdzie gaśnie świt. Opowieści Żmudzi. Tom 1

Akcja książki dzieje się na ziemiach polsko- litewskich w roku 1399r, więc mamy średniowiecze, Krzyżacy łupią i grabią w imię Boga mieszkańców zarówno Polski jak i Litwy.

Główną bohaterką jest młodziutka sierota- Sonka, wychowana w Krakowie jako dwórka królowej Jadwigi dziedziczka żmudzkich ziem. Po śmierci swojej Pani dziewczyna otrzymuje możliwość wrócenia na ojcowiznę, poznania miejsca z którego pochodzi i dowiedzenia się czegoś o swoich rodzicach. Wyrusza więc w daleką i trudną podróż, gdzie na gościńcach grasują nie tylko drużyny krzyżackie, ale i bandy rzezimieszków, lecz Zofia Korszowska, ma wielką odwagę i niezłomność w sercu, mimo wychowania wśród panien, haftowanie było dla niej katorgą, za to prawdziwą przyjemnością była nauka fechtunku i jazda konna.

Na kartach tej historii spotkamy też trzy wiedźmy, inaczej nazywane babami lub wilczymi kobietami, mieszkają w głębi lasu, posiadają wiedzę o ziołolecznictwie ale też mają niezwykłe magiczne umiejętności od lat pomagają okolicznym mieszkańcom.. co nie koniecznie podoba się panoszącym się krzyżakom.

Oczywiście jest wiele drugoplanowych postaci, które dodają tej historii wyrazistości i niezwykłego klimatu, który wciąga w niesamowity wir epickiej przygody.

Autorka wspaniale potrafi oddać klimat jaki panował na dworach i gościńcach w ówczesnych czasach. Pokazuje cały wachlarz ludzkich charakterów, od naiwności, butności, po męstwo i dobroć. Jest to historia z którą chce się spędzić każą wolną chwilę, a jednocześnie nie chce jej kończyć.

Jaki okres w historii lubicie najbardziej? Ja bezsprzecznie dwudziestolecie międzywojenne, ale lubię też sięgać po książki, których akcja toczy się w czasach Jagiellonów. Szczególnie królowej Jadwigi. I choć w książce "Tam gdzie gaśnie świt" Magdaleny Kawki Jadwiga umiera na samym początku to i tak brałam ją do ręki z dużymi nadziejami na dobrą historię. To pierwszy tom nowej epickiej sagi Opowieści Żmudzi i muszę przyznać, że jestem nią oczarowana.

Na temat Żmudzi i jej historii wiem niewiele, ale autorka tak pięknie wplotła w tę historię obyczajową wiadomości na jej temat, że czytanie jej to czytelnicza uczta.

To niezwykle klimatyczna, filmowa wręcz opowieść, w której magia przeplata się z nową wiarą. Gdzie Zakon Krzyżacki odgrywa rolę czarnego charakteru a dawne wierzenia, dobrze są umocowane wśród zamieszkującej Żmudź ludności.

To opowieść o walce o swoją ojcowiznę, o swoje dziedzictwo, pokręconych ścieżkach, jakimi prowadzi nas los a także o tym, jak trudno być wiernym sobie, gdy nie znamy swych korzeni.

Tu dawne wierzenia oddziałują na bohaterów a strachem łatwiej kierować niewykształconymi ludźmi. Zakon Krzyżacki ogniem i mieczem wprowadza nową wiarę a prastara puszcza kryje wiele sekretów.

Czytałam ją z ogromną przyjemnością, bo autorka tak pięknie splotła ją z emocji, magii i wiadomości historycznych. Bezsprzecznie jestem kupiona tą historią i teraz czekam na drugi tom.

A Wam gorąco polecam, oczaruje Was tak jak mnie.

„Tam gdzie gaśnie świt” to pierwszy tom wspaniałej sagi na kartach której Magdalena Kawka nakreśliła historię enigmatycznej Żmudzi ogarniętej atakami Krzyżaków. Odmalowała w niezwykle pasjonujący sposób ówczesne tło historyczne, powoli odkrywała przed czytelnikiem nieujarzmioną, pierwotną scenerię odległych zakątków żmudzkiej ziemi i w końcu ujawniła zmagania wewnętrzne rycerzy zakonu.

Kraków, rok 1399, umiera Królowa Jadwiga. Sonka, najbliższa jej sercu dwórka opuszcza dwór i wyrusza w kierunku Wielkiego Księstwa Litewskiego, by odkryć prawdę o swoim pochodzeniu…

„Tam gdzie gaśnie świt” to proza o poszukiwaniu swoich korzeni na tle trudnych, historycznych wydarzeń. Powieść przepełniona magią i wierzeniami ludowymi, na kartach której ludzkie tragedie mieszają się z tęsknotami, bolesnymi tajemnicami i niewyjaśnioną przeszłością.

Magdalena Kawka zarysowała fascynującą opowieść osadzoną w realiach historyczno – obyczajowych. Nakreśliła sugestywną fabułę, w której znane nam czytelnikom echa historii przenikają się ze zmaganiami bohaterów. Stworzyła porywająca narrację pełną rodzinnych sekretów, moralnych dylematów i w końcu eksplorującą niełatwe wybory. Roztoczyła przed czytelnikiem narrację pełną ludowych wierzeń i magicznych praktyk. Utkała historię w której magia i pradawne wierzenia odżywają na nowo…

„Tam gdzie gaśnie świt” to opowieść pachnąca duchem dawnych obrzędów i zaklęć, gdzie świat przedstawiony splata ze sobą dawne wierzenia z magią, gdzie nie brakuje pradawnych rytuałów, tajemniczych mocy i ludowych wierzeń z magicznymi praktykami. To też historia kolosalnie nasączona bezwzględnością, okryta smutkiem, ale w tle której drobnym światełkiem migocze nadzieja…

Z ogromnym utęsknieniem czekam na kolejny tom.

Historia i magia. To właśnie w „Tam gdzie gaśnie świt” te dwa motywy wzajemnie przeplatają się. Jest to pierwszy tom wspaniale zapowiadając się sagi.

Pani Magdalena Kawka zabiera nas do XIV wieku, do Krakowa. Właśnie zmarła królowa Jadwiga, a jedna z jej dwórek, Sonka wyrusza w tajemniczą i niebezpieczną podróż by odnaleźć swoje pochodzenie. Dziewczyna w swojej wędrówce będzie musiała stawić czoło nie tylko wrogą, ale również własnym lękom. Czy poradzi sobie z Zakonem Krzyżaków? Przekonacie się sami.

Sonka to młoda, odważna dziewczyna, którą była stać na wiele. Sam wyruszyła w niebezpieczną podróż, a jej postawa budziła podziw. Wzbudziła moją sympatię od pierwszych stron.

Książka wspaniale oddaje ducha minionej epoki. Posiada ona średniowieczny klimat połączony z legendą i wierzeniami naszymi przodków.

Autorka posiada bardzo lekki i przyjemny styl pisania. Książka też nie jest cegiełką i czyta się ją bardzo szybko. Dostarczyła mi ona wielu emocji. Czuć w niej głównie napięcie, które nie opuszcza do samego końca. Znajdziemy tutaj ciekawe zwroty akcji, a zakończenie sprawia, że na już chcę się przeczytać drugi tom.

Jeśli lubicie literackie podróże do dawnych czasów, to bardzo polecam pierwszy tom wspaniłej sagi „Opowieści Żmudzi”.

„Tam, gdzie gaśnie świt” autorstwa Magdaleny Kawki to pierwszy tom epickiej sagi Opowieści Żmudzi, osadzony w dramatycznych realiach końca XIV wieku, tuż po śmierci królowej Jadwigi. Główna bohaterka, Sonka, która jest sierotą wychowaną na dworze królowej w Krakowie, wyrusza na ojcowiznę w surowe ziemie Żmudzi. To kraina dręczona atakami Krzyżaków, ale również przepełniona pradawnymi wierzeniami i tajemniczymi mrocznymi rytuałami.

Autorka umiejętnie kreśli kontrast między sakralną polityką chrześcijańskiej władzy a dziką magią ludową. Trzy wiedźmy, mieszkające w cieniu góry Prawężycy, znają ziołolecznictwo i rytuały, które przerażają agresywnych najeźdźców, ale dają nadzieję lokalnej ludności. Nie jest to zwykła przygodowa opowieść, a podróż sięgająca do korzeni, przynosząca refleksję nad pochodzeniem, tożsamością i odwagą w obliczu nieznanego. Sonka, pomimo arystokratycznego wychowania, okazuje się gotowa stawić czoło zarówno fizycznemu zagrożeniu, jak i własnym lękom, wykazując się przy tym odwagą i dojrzałością.

W tle powieści mamy mroczne bagna, lasy i mgły, które budują atmosferę powieści.

W opowieści autorka dba o realizm historyczny, czuć chłód średniowiecznej rzeczywistości. Postać Sonki jest wiarygodna i pełna emocji. To bohaterka, z którą łatwo się utożsamić, każdy odnajdzie w niej cząstkę własnego poszukiwania korzeni i tożsamości.

„Tam, gdzie gaśnie świt” to książka, która łączy historyczną precyzję, epicką przygodę i nutę słowiańskiej magii. To lektura dla miłośników powieści historyczno-fantasy, którzy docenią zarówno bogaty świat, jak również emocjonalną podróż bohaterki. Polecam!