Taka piękna śmierć

Magdalena Majcher kolejny raz zabrała mnie w pełną emocji podróż, w której dominowały zło, smutek, łzy oraz śmierć. Śmierć, której można było uniknąć.

Starszy aspirant Michał Góralski dostaje wezwanie do "nietypowego zgonu". Na miejscu zastaje młodą dziewczynę, która z niewyjaśnionych przyczyn umarła podczas snu. Rozpoczyna się poszukiwanie odpowiedzi, czy to nieszczęśliwy wypadek, samobójstwo, a może zabójstwo? Przecież dziewiętnastoletnie zdrowe dziewczyny nie umierają ot tak, po prostu...

Autorka kolejny raz inspiruje się prawdziwymi wydarzeniami, by opowiedzieć nam historię młodej, chorującej na depresję dziewczyny, która spotkała na swej drodze drapieżnika, który przekonał ją, że nie warto żyć. Ten poznany w sieci osobnik przekazał jej dokładnie instrukcje, w jaki sposób odebrać sobie życie. Policji nigdy nie udało się go namierzyć. Wszystko inne jest literacką fikcją.

"Nigdy nie wiemy, gdzie u drugiego człowieka przebiega granica wytrzymałości i jakie doświadczenia sprawią, że się podda."

"Taka piękna śmierć" to nie tylko historia o drapieżnikach czyhających w internecie, to również opowieść o błędach, które popełniamy, będąc rodzicami i trudnych czasach, w których przyszło dorastać współczesnym nastolatkom, a historia Pauliny poruszy nawet najtwardsze serce.

Czy są tu fani true crime?

Jeśli lubicie historie inspirowane na prawdziwych wydarzeniach to mam dla Was powieść, która Wami wstrząśnie i pozostanie na długo w Waszej pamięci.

Magdalena Majcher pokazuje nam historię młodej studentki, którą znaleziono martwą we własnym łóżku. Na ciele dziewczyny nie ma żadnych śladów przemocy. Śledztwo prowadzi starszy aspirant Michał Górski, który próbuje rozwikłać zagadkę tajemniczej śmierci dziewiętnastolatki.

Co się stało?

Nieszczęśliwy wypadek, samobójstwo czy morderstwo?

"Taka piękna powieść" to historia, która pokazuje jakie są skutki, gdy rodzice nie interesują się swoimi dziećmi. Autorka porusza wiele ważnych tematów i zmusza czytelnika do przemyśleń. Obserwowałam śledztwo i z biegiem czasu odkrywałam tajemnice Pauliny. Mogłam poznać tę historię podczas śledztwa jak i przed śmiercią Pauliny. Autorka opowiada o młodej dziewczynie, która czuła się samotna i nie czuła rodzicielskiej miłości. Przeszłość nie pozwoliła jej cieszyć się życiem. Młoda dziewczyna bez wsparcia bliskich i z problemami próbowała kroczyć dorosłą ścieżką. Jednak nie radziła sobie z emocjami i relacjami z innymi.

Autorka poruszyła moim sercem i dostarczyła mi wachlarz emocji. Podczas czytania odczuwałam ogromne napięcie. To historia, która pokazuje jaką cenę płacą młodzi ludzie za dorastanie we współczesnym swiecie. Ta książka to także ostrzeżenie, by nie ufać każdemu. Nigdy nie wiadomo jakie kto ma intencje. Reagujcie i nie bądźcie obojętni na cierpienie drugiej osoby. Pamiętajcie, że osoby chorujące na depresję świetnie maskują się. W tej historii doszło do tragedii, bo młoda dziewczyna pozostała sama bez pomocy. Tutaj doszło do przerażającej tragedii.

Lekkie pióro autorki sprawiło, że książkę przeczytałam z zapartym tchem i w błyskawicznym tempie.

Warto przeczytać!

Zdecydowanie polecam!

BRUNETTE BOOKS

Czym jest samotność?

Czy to stan izolacji społecznej? Czy poczucie odcięcia od innych?

Bez względu na to czy samotność jest stanem czy wyborem mam wrażenie, że ostatnio takich samotnych osób nam przybywa. Osób, które w społeczeństwie funkcjonują jako nijakie, przeźroczyste czy też dość często mających interakcje interpersonalne niepełne, a nawet tylko i wyłącznie przypadkowe. Z pewnością macie w swoim otoczeniu osoby ciche, skryte czy takie, które są ledwo zauważalne… Może warto się nimi zainteresować? Porozmawiać, czy spróbować nawiązać jakąś relację?

Pytanie o samotność nie pojawia się dzisiaj przypadkowo. Otóż po lekturze książki „Taka piękna śmierć” właśnie takie rozważania pojawiają się w mojej głowie. W obecnych czasach, kiedy właściwie na każdym kroku czai się nieuczciwość, kiedy pozory i kłamstwo są niestety wszechobecne doświadczamy coraz to straszniejszych tragedii. Czasy w których, szczególnie młodym ludziom przyszło wkraczać w dorosłość nie są łatwe… Dzisiaj nie liczy się człowiek, jego uczucia czy oczekiwania… Niestety…

„Taka piękna śmierć” to powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Powieść prowokująca czytelnika do snucia swoich własnych wizji dotyczących fabuły, skłaniająca do zdumiewających emocji i w końcu finalnie wywołująca zaskoczenie. To historia doskonale skonstruowana, która akcentuje to, że życie nie zawsze jest takie na jakie z boku wygląda… To książka, która uświadamia odbiorcy problemy młodych ludzi, która zwraca uwagę rodziców na interpelacje występujące w ówczesnym świecie ich dzieci i w końcu która odziera z szat dylematy ówczesnej rzeczywistości.

Przeczytajcie. To nie jest zwykła historia. To połączenie powieści obyczajowej z kryminałem, to pozycja utkana z emocji, z ludzkich rozterek, samotności, depresji, zdrady i z relacji rodzinnych…

Dziewiętnastoletnia Paulina nie żyje. Ciało dziewczyny znajduje jej ogarnięty szokiem ojciec. Fala pytań natychmiastowo zalewa czytelnika: czy nastolatce coś dolegało? Czy na coś chorowała? Zmarła z przyczyn naturalnych, a może ktoś jej w tym pomógł? Chyba, że ojciec udaje przerażenie, a tak naprawdę sam odebrał córce życie? Odpowiedzi na pytania będą ustalali śledczy, ale nie będzie to taka prosta i oczywista historia...

Książka, poruszająca ten trudny i bolesny temat, jakim jest śmierć, zawsze rozkłada w nas wachlarz przeróżnych emocji. Tutaj też nie zabraknie smutku, współczucia. Odczujemy też towarzystwo niesprawiedliwości i złości na dzisiejszy świat. Możemy też wysnuć dość oczywisty wniosek: tak naprawdę nigdy nie wiemy, co siedzi w głowie drugiego człowieka. Jakie ma demony, z czym walczy każdego dnia, czy jego uśmiech to prawda, a może jednak maska i kreacja. "Taka piękna śmierć" to pozycja, która zapewne spodoba się czytelnikom, lubiącym obyczaj połączony z kryminałem. Warto przeczytać 🤗

Magdalena Majcher w wielu wywiadach podkreśliła, że z natury jest perfekcjonistką. Czy to zbyt pewna ocena samej siebie? W przypadku pisarki nie- czysta perfekcja jest widoczna w każdym zaproponowanym przez nią tekście, a ja jeszcze nigdy nie żałowałam, że kupiłam i przeczytałam konkretną historię.

Perfekcja w zawodzie to jednak nie wszystko, co można przypisać Magdalenie Majcher. Dodałabym jeszcze różnorodność gatunkową- autorka „Takiej pięknej śmierci” potrafi tworzyć łzawe powieści obyczajowe, teksty z widocznym wątkiem historycznym, a także powieści oparte na prawdziwych wydarzeniach. True crime, bo właśnie ten gatunek mam na myśli, świetnie sprawdza się w przypadku Magdaleny Majcher i nie dziwię się, że chce ona stworzyć jeszcze inne opowieści tego typu. Trzymam kciuki i wiem doskonale, że każdy kolejny pomysł będzie równie interesujący. Inaczej być po prostu nie może!

Kolejny raz musimy pamiętać, że w przypadku historii kryminalnych typu true crime nie chodzi tylko o pokazanie sprawcy i ofiary. Bardzo ważne są też wszelkie pobudki psychologiczne oraz działania służb mundurowych. W Polsce na pewno odnaleźć można policjantów, dla których praca jest prawdziwym powołaniem- służbą i pomocą dla skrzywdzonych, a nie nudnym odbębnieniem papierkowych raportów od godziny siódmej do piętnastej.

Choć dane personalne i miejsca zdarzenia są w książce zmienione, to tak naprawdę nie ma to znaczenia, liczy się poruszony przez autorkę problem. Tym razem zaznajamiamy się z historią dziewiętnastoletniej Pauliny Hajduk. Dziewczyna była studentką pedagogiki, a dzięki rodzicom mogła mieszkać w Katowicach, w wynajmowanym przez nich mieszkaniu. Jej dom rodzinny znajdował się w Zawierciu. Dziewczyna zawsze uchodziła za skrytą, niepewną, małomówną. Ot, przezroczysta postać, która nikomu nie rzuca się w oczy, nie jest szkolną gwiazdką, a na studiach mało imprezuje, nie ma też doświadczenia w braniu narkotyków i w przelotnych romansach. Dlaczego zatem umiera w sposób niemal bajkowy? Ojciec, Jacek Hajduk, znajduje córkę w jej własnym, pięknie posłanym łóżku, a ona sama wygląda, jakby spała. Paulina miała splecione ręce, a kruczoczarne i długie włosy niemal teatralnie rozrzucone. Na jej ciele nie znaleziono żadnych śladów przemocy fizycznej, a mieszkanie było ideale uporządkowane. Co zatem się stało? Przecież jeszcze wieczorem Paulina rozmawiała ze swoim ojcem, a rano przeszła na tamten świat… Dziewczyna popełniła samobójstwo? Zmarła naturalnie? A może ktoś, w jakiś magiczny sposób, ją zamordował? Ale jeśli tak, to kto to zrobił i jaki miał w tym cel? Mnóstwo pytań, mało odpowiedzi. Zapewniam, że Magdalena Majcher stworzyła bardzo tajemniczą historię, a zakończenie jest jeszcze bardziej niewytłumaczalne. Czy warto zagłębiać się w tę kryminalną opowieść? Tak, nie mam co do tego wątpliwości.

Sprawę tajemniczej śmierci Pauliny Hajduk prowadzi starszy aspirant Maciej Góralski. Autorka nie byłaby jednak sobą, gdyby nie wplotła wątku obyczajowego, bardzo zresztą udanego i dającego czytelnikowi do myślenia. Policjant bardzo dużo czasu poświęca swojej pracy, zaniedbuje przy tym relacje z ciężarną żoną, Joanną. Co wydarzy się w prywatnym życiu Góralskiego? Czy jego małżeństwo odżyje, a praca zejdzie na drugi plan? Czy Joanna zrozumie, że praca w policji to nie zmiana od-do, że nierzadko służba przedłuża się z powodu żmudnych śledztw? Warto się o tym przekonać.

Sprawa śmierci Pauliny Hajduk nierozerwalnie łączy się z jej przeszłością, mieszkaniem w Zawierciu razem z rodzicami. Tam też dziewczyna nawiązywała pierwsze relacje damsko-męskie, miała swoją określoną paczkę przyjaciół. Czy ich zeznania pomocą policjantom dotrzeć do sprawcy, o ile taki istnieje? Jak też wyglądało życie rodzinne dziewczyny? Czy kłopoty skrywane za zamkniętymi drzwiami domu mogą wpłynąć na nasze późniejsze zachowanie? Czytelnicy na pewno zrozumieją, że książka Magdaleny Majcher to przestroga dla rodziców, by interesowali się swoimi dziećmi, by próbowali rozmawiać, pomagać, rozumieć.

„Taka piękna śmierć” jest powieścią dopracowaną w każdym szczególe. Cudowna okładka na pewno przyciągnie tak zwane czytelnicze sroki, lecz zapewniam, że zawartość książki jest znacznie bardziej bogata. Wprowadzone retrospekcje powalają odbiorcom lepiej zrozumieć charakter Pauliny, jak też poznać istotne osoby z jej otoczenia. Celowo nie podaję wszystkich imion, nie chcę zdradzać zbyt wielu szczegółów. Samo zakończenie jest niecodzienne, totalnie nie spodziewałam się tak nieoczywistego obrotu sprawy. Dzięki temu zrozumiałam jednak, jak błędne są niektóre znajomości, jak naiwna jest psychika zdruzgotanego człowieka.

Mocno polecam!

Czy Ty także zauważyłeś/-aś, że w dobie Internetu i smartfonów ludzie stali się bardziej obojętni? Przechodzą obok nie widząc cudzej krzywdy? Inni próbują oszukać siebie i społeczeństwo, że nic się nie dzieje? Ludzie stali się większymi samotnikami, a życie toczy się jakby obok nich, a nie z nimi?

Do takich oraz wielu innych przemyśleń skłoniła mnie najnowsza książka Magdaleny Majcher „Taka piękna śmierć”. Historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami - pełna smutku oraz ludzkich rozterek.

Już od samego początku było mi się ciężko oderwać od lektury, a główny wątek tajemniczej śmierci młodej dziewczyny niezwykle mnie zaintrygował. Jednak według nie najważniejszą rolę odgrywa tutaj portret psychologiczny głównej bohaterki, który powinien skłonić do refleksji i bacznej obserwacji swoich pociech niejednego rodzica. Zagubiona nastolatka próbuje odnaleźć siebie, a przy tym zaspokoić oczekiwania wszystkich wokół. Na codzień zakłada maskę pod którą ukrywa swój żal, tajemnice myśli które trudno wypowiedzieć. Staje się osobą, którą chce aby widzieli inni nawet jeżeli okraszone jest to ogromnym cierpieniem i życiem już od najmłodszych lat w zakłamaniu. Jej postać udowadnia nam jak czułym należy być obserwatorem i że czasami jedno słowo, czy gest mogą zmienić wszystko.

Pani Magdalena nie boi się poruszać trudnych tematów za co najbardziej cenię jej literaturę. Wśród toczącego się śledztwa w sprawie śmierci, której można było uniknąć czytamy o trudnych relacjach rodzinnych, ludzkich rozterkach, depresji, samotności. Tam, gdzie codzienność przytłacza przekonujemy się jak zgubna może być wirtualna rzeczywistość, w rękach młodych, osamotnionych ludzi, którzy szukają odrobiny zrozumienia, wsparcia i miłości…

„Taka piękna śmierć” to według mnie bardzo ważna, mądra, życiowa i ca najważniejsze dająca do myślenia książka. Samo zakończenie niezwykle intryguje, wstrząsa i jest wisienką na torcie genialnej fabuły. Serdecznie polecam! ♡

Młoda dziewczyna i zagadkowa, estetyczna, piękna wręcz śmierć. Nie ma żadnych widocznych obrażeń, na pozór tylko śpi, niczym bajkowa Królewna Śnieżka… Czy ktoś podał jej zatrute jabłko?

„W tym wieku nie umiera się tak po prostu”

Życie pisze najbardziej zdumiewające historie, ta tragedia wydarzyła się naprawdę – „Taka piękna śmierć” oparta jest na faktach, a przez Magdalenę Majcher została przedstawiony w sposób wyważony, z szacunkiem i dociekliwością, skupieniem na motywacji i problemach, które doprowadziły do dramatu. Najcięższy do przyjęcia jest fakt, że dało się tego uniknąć…

Wrażliwa dziewczyna, przytłoczona samotnością, zdradą, niezrozumieniem, wyśmiewana… Nie potrafiła udźwignąć ciężaru swojego życia, czy może ktoś wykorzystał jej słabość i upozorował samobójstwo? Ta śmierć jest zbyt czysta, idealna… Ta rozterka nurtuje na tyle policjanta prowadzącego śledztwo, że ten nie odpuszcza, tropi, szuka, ale czy dotrze do końca? Stopniowo odsłania prawdziwe życie ofiary, odrzuca pozory, odkrywa to, co wszyscy starali się maskować. Sam jednocześnie przechodzi trudny moment w swoim życiu, w pewnym sensie lustrzany, może poczuć to, co było początkiem końca życia dziewczyny.

Ta książka zwraca uwagę przede wszystkim na to, jak łatwo jest kogoś zniszczyć, nadwyrężyć zaufanie, postawić mur – w związku, rodzinie, przyjaźni. Pozory zastępują prawdziwe życie, które zaczyna toczyć się na rezerwie, wyczerpanie i bezsens przejmują stery, samotność hamuje chęć działania, obezwładnia, odbiera nadzieję.

Nieprzeciętnie smutna historia, tragiczna, obezwładniająca świadomością, jak powszechne są problemy, które dotknęły tę dziewczynę, ile osób boryka się z brakiem wsparcia, wyobcowaniem i coraz mniejszą siłą i ochotą na to, by żyć.

Warto przeczytać, to ważna historia.