Wiosna pełna sekretów. Tajemnice Wiśniowego Sadu

Weronika od dziecka wychowywana była tylko przez dziadka. Nie ma innej rodziny. Ten od lat prowadzi dobrze prosperującą przetwórnie dając pracę mieszkańcom ale nie tylko im... I właśnie to wywołuje wiele niesnasek i przykrych komentarzy. Syryjczycy pracujący u mężczyzny nie są tu mile widziani.

Kiedy dziewczyna otrzymuje telefon z informacją o śmierci dziadka, załamuje się. Może jednak liczyć na pomoc przyjaciółki Mileny. W pewnym momencie, Weronika odkrywa szokującą prawdę i teraz musi uciekać, jak najdalej od rodzinnego domu. Trafia na jednego z pracowników, a ten przedatawia jej pewien dziwny plan....

Ileż tu pootwieranych wątków! Podejrzana śmierć dziadka, która z bliska nie wygląda na wypadek. List zostawiony wnuczce z nakazem szybkiej ucieczki. Syryjczycy ze swoją własną, tragiczną historią. Jusuf pełen sekretów mężczyzna, który nagle stanął na drodze dziewczyny. Kolejna śmierć, która także nie wygląda na wypadek. Komisarz łączący dziwne wydarzenia z przemytem na skalę ogólnoświatową...

W powieści dzieje się bardzo dużo. Czytelnik nie ma ani momentu na odpoczynek bo ciągle coś.

Weronika jest młoda, niewiele jeszcze przeżyła i pewnie też dlatego jej decyzje są miejscami dziecinne. Z biegiem historii zmienia się jednak jej spojrzenie na świat i otaczających ją ludzi. Nie wie już komu może zaufać, a komu absolutnie nie. Próbuje na własną rękę rozwiązać tajemnice, ale czy to dobry pomysł? Tego, mam nadzieję, dowiemy się później. Przede mną jeszcze dwie części po które sięgnę jak najprędzej bo pozostało za dużo niewiadomych. Powieść ma 500 stron ale czyta się je w oka mgnieniu. Możliwe, że znacie już ten cykl, ponieważ jest to wznowienie. Polecam.

🌸„Tajemnice Wiśniowego Sadu.Wiosna pełna sekretów.Tom 1” to początek trylogii w której tajemnice przodują, a kolejne osoby zaczynają skrywać więcej,niż sądziliśmy. Bohaterka zostaje wrzucona po śmierci dziadka w świat tajemnic,intryg i niejasnych pobudek kolejnych osób,które z pozoru chcą jej pomóc. Ich kolejne działania oraz słowa zaczyna dostrzegać,gdy pod wpływem odwagi zaczyna patrzeć realnie na świat. Jej odwaga jest imponująca, a kolejne złe wydarzenia mącą jej w głowie i sercu.

🌸Historia potrafi od początku namieszać w głowie czytelnika. Jesteśmy tak samo zdezorientowani jak bohaterka. Tajemnic jest coraz więcej,a każda kolejna decyzja pokazuje, że nikt nie jest godny zaufania i warto zaufać tylko sobie i swojej intuicji. Działania bohaterki stają się chaotyczne i czasem niezrozumiałe. Jednakże zaczyna działać i to mi się podobało.

🌸Opowieść to nie tylko zagadka sama w sobie,to otwieranie puszki Pandory z jedną wielką niewiadomą. Bohaterka chce poznać prawdę (ja również), a czym poznajemy jej więcej,tym bardziej jesteśmy zszokowani przeszłością,podejmowanymi decyzjami i dwulicowością innych osób…. Zakończenie powoduje wielkie szok i niedowierzanie,że można tak bardzo innych oszukiwać,by osiągnąć wpływy i władzę!

🌸Was zachęcam do przeczytania tej lektury,a ja lecę czytać tom 2😘Polecam🤌🏻

Niektóre historie mają w sobie coś wyjątkowego, bo ich klimat tworzy nie tylko fabuła, ale również miejsce, w którym rozgrywają się wydarzenia. Lubię powieści, w których domy skrywają tajemnice, a rodzinne sekrety przez lata wpływają na życie kolejnych pokoleń. Właśnie taki klimat odnalazłam w 𝑊𝑖𝑜ś𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑒ł𝑛𝑒𝑗 𝑠𝑒𝑘𝑟𝑒𝑡ó𝑤. Już od pierwszych stron poczułam niezwykłą atmosferę wiśniowego sadu i rodzinnego domu, do którego powraca Weronika. Miała tam odnaleźć spokój po bolesnej stracie, jednak szybko okazuje się, że przeszłość nie pozwala o sobie zapomnieć. Każde kolejne odkrycie przynosi nowe pytania, a ja razem z bohaterką próbowałam zrozumieć, co tak naprawdę wydarzyło się przed laty i jakie tajemnice wciąż skrywa to miejsce.

𝑊𝑖𝑜𝑠𝑛𝑎 𝑝𝑒ł𝑛𝑎 𝑠𝑒𝑘𝑟𝑒𝑡ó𝑤 to dla mnie bardzo udany początek serii 𝑇𝑎𝑗𝑒𝑚𝑛𝑖𝑐𝑒 𝑤𝑖ś𝑛𝑖𝑜𝑤𝑒𝑔𝑜 𝑠𝑎𝑑𝑢. To historia o rodzinie, miłości, stracie, przebaczeniu i trudnej drodze do poznania prawdy. Katarzyna Grabowska stworzyła powieść, która spokojnie prowadzi nas przez kolejne wydarzenia, ale jednocześnie nie pozwala oderwać się od tej historii.

Po zakończeniu lektury zostało we mnie wiele pytań i ogromna ciekawość, co wydarzy się dalej. Jestem bardzo ciekawa kolejnego tomu, bo mam wrażenie, że wiśniowy sad skrywa jeszcze wiele sekretów.

*współpraca reklamowa*

👉Jak zwykle uległam magii okładki, a raczej okładek, bo cała seria ma je po prostu prześliczne. Pierwszy raz spotkałam się z twórczością autorki, a ta seria pomimo cudownych, klimatycznych i może nieco magicznych okładek, dostarcza wielu wrażeń, emocji, a to co się tam dzieje to istny chaos. Pierwszy tom serii, który wprowadza do całej historii, mąci, buduje napięcie i zostawia nas z przysłowiową bombą na końcu. To powieść obyczajowa, dynamiczna i intensywna, w książce można też dostrzec elementy romansu, komedii, ale też i sensacji.

👉Ostatnie czego spodziewałam się po tej książce to takiego szaleństwa, czegoś na kształt scenariusza filmu sensacyjnego. Początek była raczej typowy dla powieści obyczajowych, ale im dalej wczytywałam się w powieść, tym bardziej akcja się zagęszczała, do gry wchodziły nietypowe wątki, a panujący tam chaos, tempo i intensywność wydarzeń, sprawiały że ja naprawdę zastanawiałam się czy ja dobrą książkę czytam. No przecież ta okładka sugerowała coś uroczego, owszem miały być sekrety i tajemnice, ale nikt nie przygotował mnie na to co się w tej książce działo. A działo się bardzo dużo, niektóre wydarzenia wydawały mi się wręcz abstrakcyjne, mocno podkoloryzowane na granicy ze słowem niemożliwe w realnym świecie, no ale wyobraźni autorce nie można odmówić, w sumie miałam takie wrażenie, że wplątała ona do fabuły wszystko co jej przyszło do głowy.

👉Autorka porusza tutaj tematykę uchodźców, stereotypów, dyskryminacji rasowej i religijnej. Co więcej w fabule roi się od kłamstw, tajemnic, niejasności, niedopowiedzeń i niedomówień. Czytelnik podobnie jak główna bohaterka może się poczuć zagubiony, nie ogarniać tego co się dzieje wokół, o obdarzeniu kogoś zaufaniem nie wspomnę. Autorka naprawdę mocno tutaj poszalała. Z tej książki nie dowiecie się wszystkiego, na końcu możecie poczuć niedosyt, dostać zawału, użyć niecenzuralnych słów, poczuć całkowitą dezorientację i mieć ogromną ochotę napisać do autorki co tam właściwie na tej końcówce się odwaliło.

👉Największymi grzechami tej książki, w mojej ocenie jest zbyt wiele wątków, przez co powieść jest zbyt ogólna i to naprawdę denerwuje bo człowiek czeka na jakieś konkrety, a tam same ogólniki, półprawdy i cała masa szalonych, a nawet głupich decyzji. Kolejny grzech to zbyt szybkie tempo, ono też nie pozwalało skupić się na wątkach, na drobiazgach, nie było czasu na jakieś zastanowienie się, analizę tego co się wydarzyło. Wszystkiego było na moje oko za dużo i za szybko. Ostatnia rzecz jakiej się przyczepię to główna bohaterka, z jednej strony jestem pod wrażeniem, bo autorka stworzyła tutaj nietuzinkową postać, wiernie oddając jej zagubienie, głupotę, dezorientację, naiwność itp, ale ileż można, tak nieporadniej, łatwowiernej i tak wnerwiającej bohaterki już dawno nie spotkałam, nie mam pojęcia jak ona się uchowała, ale ja nie zliczę ile razy chciałam ją zamordować.

👉Książkę mimo wszystko oceniam jako bardzo dobrą, szacun dla autorki za postacie, choć działały mi mocno na nerwy. Wielki plus za oryginalne pomysły, które w mojej ocenie są nietypowe, co więcej ukazała ona tutaj w świetny sposób różnice kulturowe, wyznaniowe, czy te wynikające z wychowania, skupiła się na kontrowersyjnych aspektach, pokazała stereotypy, ale też uzmysławia, że nie jesteśmy w stanie ogarnąć i zrozumieć tych różnic, chodzi tutaj głównie o zwyczaje muzułmańskie.

👉Książka moim zdaniem kontrowersyjna, szalona i nieco chaotyczna, naprawdę przypominała scenariusz filmu sensacyjnego. Opisana historia jest bardzo naciągana, przerysowana i nieprawdopodobna. Niby można się przy niej dobrze bawić, ale ktoś kto ceni sobie realizm w powieściach obyczajowych, to tutaj może się poczuć jakby trafił do alternatywnej rzeczywistości. To książka dla fanów nietypowych i wielowątkowych powieści, dla tych co lubią dynamiczne i szybkie powieści z nutą sensacji. Nie dajcie się zwieźć uroczej okładce, bo to ostatnie co można powiedzieć o tej książce.

*olilovesbooks2*

„Wiosna pełna sekretów” to pierwszy tom trylogii Tajemnic Wiśniowego Sadu. Jest to opowieść, która od pierwszych stron wprowadza atmosferę tajemnicy, rodzinnych sekretów i nieoczywistych decyzji. Katarzyna Grabowska stworzyła historię, w której przeszłość nie daje o sobie zapomnieć, a każde odkrycie prowadzi do kolejnych pytań. Bardzo podobało mi się jak autorka połączyła ze sobą różne wątki: obyczajowy z nutą kryminału i romansem w tle. Coś wspaniałego, gdzie nie ma czasu na nudę, a wszystko jest idealnie wyważone. 

Główna bohaterka, Weronika, po śmierci ukochanego dziadka wraca do rodzinnego domu, gdzie zna mieszkańców. Szybko okazuje się jednak, że pod pozorami spokojnego życia kryją się niewygodne sekrety, niedopowiedzenia i tajemnice, które przez lata pozostawały ukryte. Szczególnie intrygujący jest motyw pożegnalnego listu od dziadka, który by wprowadza chaos i sprawia, że trudno oderwać się od lektury.

Autorka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo odsłaniając kolejne elementy rodzinnej układanki. Wątek romantyczny został wpleciony w historię z wyczuciem, a postać Jusufa wzbudza ciekawość i niepewność do samego końca. Z jednej strony wydaje się być fajnym facetem, a z drugiej czytając zaczęłam mieć wątpliwości czy warto mu ufać. Zastanawiałam się czy faktycznie jest wsparciem dla Weroniki, czy może jednak skrywa własne mroczne tajemnice? 

Książka jest opowieścią o rodzinie, zaufaniu, stracie, poszukiwaniu prawdy i odwadze do zmierzenia się z tym, co przez lata pozostawało ukryte.

Historia jest wciągająca i zawiera mnóstwo emocji. Mimo, że ten tom jest bardzo obszerny czytało mi się szybko. Cały czas byłam ciekawa rodzinnej tajemnicy. Całe szczęście, że wszystkie tomy są już dostępne i nie trzeba czekać na kontynuację.