Ta, która przeżyła

"Ta, która przeżyła" to kolejna książka autorki warta przeczytania. Jeśli lubicie więc thrillery to zachęcam do lektury!

To historia Kary McIntyre, której rodzice zostali zamordowani w czasie świąt Bożego Narodzenia, gdy ona miała 7 lat. Zniknęła wówczas jej starsza siostra

Marlie. Kara została uratowana.

"Nie zwracała na niego uwagi, biekła dalej, chociaż gałęzie smagały ją po twarzy, a pnącza zaczepiały się o jej piżamę. Usłyszała trzask rwącego się rękawa, poczuła ukłucie kolca, ale się nie zatrzymała, nie odważyła się też obejrzeć do tyłu."

Czy po takiej tragedii, po "tej okrutnej nocy, kiedy biegła przez las, noc, gdy wydarzyła się tragedia, która zmieniła jej życie...", Kara ma szansę w przyszłości na normalność?

"Nowi przyjaciele, nowe miejsca,  nowe początki. Wszystko na próżno."

Masakra Rodziny McItyre'ów - tym przez lata interesowały się media, a po dwudziestu latach policja ponownie otwiera śledztwo. Dlaczego? Czy została wtedy skazana nieodpowiednia osoba? Kto był winny tragedii? Obecnie Kara otrzymuje niepokojące wiadomości.

Ta wciągająca historia zapewni Wam z pewnością wiele emocji, to trzymający w napięciu od pierwszego rozdziału thriller. Mamy tu wzbudzające niepokój opisy zbrodni, są zwroty akcji.

Miłośnicy kryminałów - ta książka zasługuje na Waszą uwagę.

Bez żadnych długich wstępów, po prostu powiem Wam, że tą książkę trzeba przeczytać! Jest nie tylko wciągająca i pasjonująca! Przede wszystkim warstwa psychologiczna rozbudowana na takim poziomie iż wielokrotnie nachodziły mnie myśli... Poważnie? Serio? Nie mogę w to uwierzyć!

Lisa Jackson swoją książka "Paranoja" tylko dała nam przedsmak tego co czeka na nas w #taktóraprzeżyła

Największa zasługa należy się głównej bohaterce, z ogromną traumą, wieloma demonami przeszłości i problemami, które od dziecka próbuje rozwiązać ale nie ma ku temu sprzyjających okoliczności. Musi radzić sobie w świecie, który jest dla niej pusty i bardzo samotny. Poszukuje wielu odpowiedzi na pytania, które towarzyszą jej od lat.

Dziecko, które widziało sceny, których nigdy nie powinno ujrzeć.

Nastolatka, która pozostawiona samej sobie wyrasta na kobietę, która potrzebuje wsparcia i ludzi, którzy się o nią zastrozszczą. Samotność jest stanem, którego nie powinien nikt doświadczać.

Dzięki tej książce doświadczymy tak wielu emocji iż paleta barw mogłaby okazać się za mała.

Czytaj! Nie zwlekaj!

„Nigdy nie wiesz, co przypadnie ci w losowaniu”.

Kara McIntyre nigdy nie miała łatwo. Gdy miała siedem lat, brutalnie zamordowano jej rodziców i braci. Pomimo upływu dwudziestu lat od tego dramatycznego wydarzenia, dziewczyna wciąż nie może znaleźć spokoju, przeszłość ciągle powraca. Z więzienia wychodzi brat Kary – Jonas, który został oskarżony o zamordowanie swojej patchworkowej rodziny. Prasa, wietrząc sensację, nie daje spokoju. Kara zaczyna dostawać zaszyfrowane, niepokojące wiadomości od starszej siostry. Nie było w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że siostra zaginęła owej feralnej nocy, jej ciała nigdy nie odnaleziono. Czyżby przeszłość ponownie uderzyła? Zaczynają ginąć kolejne osoby z jej otoczenia, czy ona sama też jest celem mordercy?

Rewelacyjny pomysł i wykonanie. Mocny początek daje nam przedsmak czegoś dobrego. Akcja powieści toczy się dynamicznie i intryguje. Fabuła zajmująco poprowadzona niesie spore, sprzeczne emocje, ukazuje teraźniejszość i tajemnice sprzed lat. Wyraźnie czujemy niepokój i napięcie. Wyraźnie ukazane ich psychologiczne portrety, nieidealni, realni, Ich myśli, uczucia, to z czym muszą się mierzyć. Ich prawdziwa natura w całej, nie zawsze tej lepszej okazałości. Kara jest tą, którą przeżyła, nie potrafi pozbyć się z głowy obrazu zabitej rodziny. Nigdy nie poradziła, nie uporała się z przeszłością. Kogo tak naprawdę powinna się bać?

Napięcie i nieoczywiste zwroty akcji towarzyszą nam przez całą opowieść. Jest mocno, chwilami makabrycznie. Autorka umiejętnie wodzi nas za nos, nie byłam w stanie przewidzieć co dalej, czym jeszcze nas zaskoczy. Czy rzeczywiście brat, który wychodzi na wolność, jest mordercą? A co jeśli jest niewinny? Swoista układanka, która prowadzi do zaskakującego finału. Duszny, niepokojący klimat, okrutne zbrodnie, manipulacje, żerowanie na cudzej krzywdzie. Przygniatajcie poczucie winy, nieufność. Swoista plątanina kłamstw i sekretów. Zdrada, zazdrość, pieniądze, obsesja... Dziennikarska nagonka.

Rewelacyjny thriller psychologiczny z wątkiem romantycznym. Powieść jest nieprzewidywalna, mocna, nietuzinkowa. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki:)

Dziś o książce, która stoi szczegółowymi opisami. Tym, w co ubrała się bohaterka, albo tym po jakiej marki krakersy sięgnęła.

Podczas czytania "Tej, która przeżyła" miałam ochotę powiedzieć "kim jesteś i co zrobiłaś z Lisą Jackson?". Po naprawdę dobrej i trzymającej w napięciu "Paranoi" liczyłam na powtórkę z rozrywki. Marzyłam o historii, która porwie mnie od pierwszych stron i nie puści do samego końca. To, co dostałam to jedynie spektakularne rozczarowanie.

Zacznijmy od tego, jak bardzo książka pełna jest niepotrzebnych informacji. Powtórzenia na każdym kroku - wielokrotnie polwtarzany przebieg tragedii, która wydarzyła się dwadzieścia lat temu. Nachalna ekspozycja, nieangażujący przebieg śledztwa. To wszystko sprawiło, że po pewnym czasie, po prostu zaczęłam się nudzić.

Muszę przyznać, że sam zamysł na fabułę okazał się być arcyciekawy. Makabryczna zbrodnia sprzed lat, zaginiona siostra, wątpliwości, czy do więzienia na pewno trafiła właściwa osoba. Pierwsze strony dosłownie mnie porwały, wywołując ciarki na całym ciele. Podsyciły ciekawość. Żałuję, że autorka nie zdecydowała się utrzymać w takim tonie całej historii. Jestem jednak fanką szybkich, emocjonujących i porywających thrillerów. Może dlatego, ten powolny, skupiający się na szczegółach, nie przypadł mi do gustu.

Ta, która przeżyła to historia, która zaciekawiła mnie rozwiązaniem zagadki. Mamy tragiczne wydarzenia z przeszłości Kary. Dziewczynka przeżyła jako jedyna z całej rodziny, pomijając jej starszej siostry, która zaginęła, a ślad po niej zaginął.

Demony przeszłości prześladują ją mimo upływu czasu. Ale gdy po 20 latach wychodzi na wolność jej brat, wszystko znowu staje się bardziej realistyczne, a do tego pojawią się nowe trupy.

Książka to cegiełka, która ma 500 str. I pomimo że czyta się sprawnie i przyjemnie to były momenty ze ta lektura mi się przedłużała. Ale byłam bardzo ciekawa, kto za wszystkim stoi i jak to się zakończy. Również sama bohaterka mnie ciekawiła i szukałam w niej znaków szaleństwa po tragicznych przeżyciach.

Dreszczyk emocji był to najważniejsze. A ja przyjemnie spędziłam czas z książką, która pomogła mi odpocząć od romansów.

Początek jest mega mocny, krwawy i wzbudza niepokój. Razem z siedmioletnią Karą przeżywamy brutalną rzeź, która ma miejsce w święta. Rodzice i bracia dziewczynki zostali zamordowani, starsza siostra zaginęła, a o wszystko zostaje oskarżony jej osiemnastoletni brat - Jonas, który trafia do więzienia. Czy jest winny? Jest narzędzie zbrodni, są ciała i zeznania siedmioletniej dziewczynki. Chłopak twierdzi, że jest niewinny, że w domu był ktoś jeszcze, ale nikt mu nie wierzy, bo nie ma na to dowodów...

Po dwudziestu latach Jonas zostaje zwolniony z więzienia, ponieważ pojawiają się nowe zeznania, które wskazują na niedopatrzenie policji.

Znowu wszyscy żyją sprawą sprzed dwudziestu lat, dziennikarze węszą, policja ponownie otwiera śledztwo. Akcja pędzi, jak szalona 😊 Czytelnik dowiaduje się nowych faktów i sam nie wie co jest prawdą, a co nie. Podejrzanych jest sporo, kolejni świadkowie są mordowani, a my razem z Karą nadal nie wiemy co się wydarzyła w domu, pod lasem...

Zakończenie jest naprawdę zaskakujące, ale u mnie wypadło średnio 🙈 Coś mi tam nie zaskoczyło.

Jeśli czytaliście to z miłą chęcią pogadam o tym na priv 😉

Akcja i fabuła super, napięcie i tajemnica super, zakończenie mega zaskakujące, więc książka godna polecenia. Na pewno nie będziecie się przy niej nudzić, na pewno poczujecie ten niepokój, i na pewno zaskoczy Was zakończenie 😊

Życie małoletniej Kary zmienia się w jednej sekundzie. Jest jedynym świadkiem wielkiej masakry na swojej rodzinie. Rodzice i dwóch jej braci nie żyje. Po dwudziestu latach, siostra ma status osoby zaginionej, a Jason jej brat wychodzi właśnie na wolność po tym jak odsiedział 20 lat, niesłusznie skazany za śmierć ich rodziny. Ale czy na pewno? Teraz na domiar złego giną kolejne osoby, z otoczenia Kary i wydaje się, że to właśnie kobieta jest na celowniku mordercy.

Prolog wbija w fotel. Ma się ciarki i po tych kilku stronach jest się wykończonym pod względem emocjonalnym. Jednak potem fabuła dramatycznie zwalnia. Poznajemy kolejnych bohaterów, dostajemy kolejne zagadki, nie wszystko jest od początku jasne. W tym momencie trochę zwątpiłam w książkę, bo miałam wrażenie, że po prostu jest tego za dużo. Mamy śledztwo Kary, śledztwo dziennikarza, śledztwo policjantów... i niby wszystko kręci się wokół jednego to... nic nie wnosi. Jedyny plus jest taki, że do końca nie wiedziałam co się wydarzy, a jednocześnie, że osoba sprawcy mnie zaskoczyła. Z drugiej strony wszystko znowu było tak dramatyczne, że aż za bardzo. Według mnie oczywiście. Książka sama w sobie mogłaby by być dobrym podkładem pod scenariusz filmowy. Bo są takie fragmenty, że każdy fan filmów sensacyjno-dramatycznych znalazł by coś dla siebie.

Powieść ma wiele pozytywnych opinii, jednak niestety, mnie nie porwała. Po takim obiecującym początku stwierdzam, że była po prostu dobra. Bez większego WOW.

Marzec przywitałam z bardzo dobrą książką autorstwa Lisy Jackson. 📖🌷 Było to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością i muszę przyznać, że jestem zaintrygowana. 😍 #taktóraprzeżyła dostarcza wielu emocji! 🤯🥰 Z pewnością wrażliwsza część czytelników może mieć z nią problem. 😉 Momentami jest makabrycznie. 🔪🩸 Ale lubimy takie historie, prawda? 🤩

•

Gdy po dwudziestu latach z więzienia, na wolność wychodzi brat Kary, kobieta na nowo przeżywa tamtą feralną noc. Dla jej rodziny owy świąteczny wieczór zakończył się tragicznie. I choć Kara miała tylko siedem lat, pamięta dokładnie śmierć swoich rodziców oraz braci. Krew, ciała najbliższych i zapętlona melodia kolędy w tle to horror, który prześladuje ją od lat. O "Masakrze nad Zimnym Jeziorem" rozpisywała się prasa i mówiły wszystkie media. Dziś sensacją jest wyjście Jonasa, którego oskarżono o zamordowanie członków swojej patchworkowej rodziny. Chłopak nigdy nie przyznał się do winy. Śledczy jednak mieli dowody i motyw. Kara nigdy nie odzyskała spokoju, wychowywana przez ciotkę, czuła się samotna i wytykana palcami. Zachodziła w głowę, co wydarzyło się z jej starszą siostrą. Ciała nigdy nie odnaleziono. Czy to możliwe, że Marlie wciąż żyje? Kiedy dziewczyna zaczyna otrzymywać dziwne smsy, z jednej strony jest przerażona, z drugiej natomiast, odżywa w niej nadzieja, że siostra nie leży zakopana w ciemnym lesie. Niestety, giną kolejne osoby z otoczenia Kary. Czy to zwykły zbieg okoliczności, że dzieje się to po wyjściu Jonasa?

•

Niezwykle ciekawa historia. Jest napięcie, mrok, trochę strachu i tajemnica sprzed lat. 🖤 Autorka zastosowała kilka zwrotów akcji, które bardzo mi się podobały. I choć środkowa część książki jest może odrobinę przeciągnięta, to z czystym sumieniem mogę Wam ją polecić! 😍

•

Za egzemplarz dziękuję @skarpawarszawska . ❤️

Masakra nad Zimnym Jeziorem

Witajcie!

Czy spotkaliście się już z książkami od Lisy Jackson?

Jeżeli tak to dajcie znać co o nich sądzicie!

My dzisiaj przychodzimy do was z najnowszą jej premierą, czyli "Ta, która przeżyła" od Wydawnictwa Skarpa Warszawska.

Kara to dziewczyna, która w dzieciństwie przeżyła okropną tragedię. Jej cała rodzina została zamordowana. Przeżyła jedynie ona i jej brat, który został oskarżony o tą masakrę. Teraz, gdy jest już dorosła nagle wszystko powraca. Brat zostaje wypuszczony z więzienia, a ona dostaje dziwne wiadomości. Ktoś czai się na jej życie.

"Potem ruszyła biegiem.

Przez zaspy śniegu.

Zimne powietrze chłostało jej twarz.

Śnieg ją oślepiał.

Strach napędzał do przyspieszenia kroku.

Tak jak kiedyś."

Kochani o tej książce można powiedzieć jedno. Jest mroczna i makabryczna. Sam opis śmierci członków rodziny Kary przyprawia o gęsią skórkę.

To książka, która przeniesie was do labiryntu pełnego sekretów i kłamstw. To opowieść, która ukaże wam jak łatwo można zmylić naszą perspektywę patrzenia. To historia o zdradzie, kłótni i wybojach rodzinnych, które przez kilkadziesiąt lat nie wyszły na światło dzienne.

Musimy przyznać, że autorka użyła podobnego schematu jak w swojej poprzedniej książce, czyli tragedia sprzed lat, śledztwo i zawiłe zagadki rodzinne. Jednak nam to kompletnie nie przeszkadzało. Bawiłyśmy się czytając ją przednio. Jeżeli o tragedii rodzinnej i kryminale można tak mówić 🙈 Pomimo tego, że autorka użyła podobnego schematu, to ta powieść odbiega znacznie od tamtej historii. Przedstawia swoją skomplikowaną i zakręconą historyjkę.

Fabuła sama w sobie nie jest zagmatwana, nie ma w niej jakiegos efektu wow. Jest prostolinijna. Chociaż musimy przyznać, że końcówka nas zaskoczyła. Nie spodziewałyśmy się takiego obrotu sprawy. Aczkolwiek historia sama w sobie jest naprawdę ciekawa. Sądzimy, że fani dobrych thrillerów powinni ją znać.

Akcja trochę się ślimaczy i musimy przyznać, że tym razem przeszkadzały nam długie opisy. Może inaczej opisy, które nie miały związku z historią. Opisywanie każdej czynności. Trochę nam to przeszkadzało. Jednakowoż były też opisy, jak na przykład opis makabry, które nam się bardzo podobały.

W książce znajdziemy też bardzo ciekawie przedstawiony opis paranoi, traumy, jaki przeżyła Kara, po tragedii. Jest to dla nas zawsze bardzo interesujący aspekt.

Jeżeli, więc chcecie przeczytać coś mrocznego i zarazem nie aż tak strasznego, to serio polecamy wam tę książkę Lisy Jackson

"- Za­mknij się – po­wie­dzia­ła, ma­jąc na­dzie­ję, że uci­szy ten okrop­ny głos w swo­jej gło­wie, ten, który przy­po­mi­nał jej, że ni­gdy nie bę­dzie nor­malna, za­wsze bę­dzie no­sić ety­kietę dzi­wacz­ki, za­wsze będą ją po­strze­gać jako osobę, która prze­żyła nie­wy­obra­żalną tra­ge­dię."

▪︎▪︎

Kara, która w wieku siedmiu lat, cudem przeżyła krwawą masakrę swo­jej rodziny, nie spodziewa się, że po dwudziestu latach koszmar ówczesnych wydarzeń powróci.

Moje kolejne spotkanie z Lisą Jackson wypadło dobrze, jednak pozostawiło również spory niedosyt.

"Ta, która przeżyła" to historia, która z całą pewnością wciąga od pierwszych stron, prolog jest naprawdę mocny. Autorka umiejętnie prowadzi fabułę, klucząc pomiędzy poszczególnymi wątkami i stopniowo odsłaniając prawdę.

Podobnie jest z bohaterami, którzy tworzą ciekawą mieszaninę osób, na których zbrodnia sprzed lat, odcisnęła własne piętno.

Jednakże jest jedno duże "ale", a mianowicie zakończenie, które, mimo że zaskakujące, to moim skromnym zdaniem, miało sporo luk.

Całościowo, ta książka się jak najbardziej broni, a jej lektura to kawałek dobrej rozrywki, jednak do pełnego zachwytu, odrobinę mi zabrakło.

Kara w dzieciństwie przeżyła niewyobrażalne piekło. Jako siedmiolatka widziała brutalnie zabitą swoją rodzinę, a za tę zbrodnię posądzono jej przyrodniego brata. Dziś, będąc dwudziestoośmio letnią kobietą, wciąż nie może sobie poradzić z tym co ujrzała tamtej nocy. W jej uszach nadal płynie świąteczna melodia, a wspomnienia pokrywają się litrami krwi. Dla niej święta do końca życia będą kojarzyły się ze strachem i zabójstwem, już zawsze będzie odwracać się za siebie.

Gdy, po dwudziestu latach odsiadki, Jonas wychodzi, Kara czuje, że to początek czegoś złego. Tajemnicze telefony i sms'y, które wywołują w niej strach i złudną nadzieję, że jej zaginiona siostra się odnajdzie. Do tego wszystkiego, koszmar przestał być wspomnieniem, a kontynuacją. W dziwnych okolicznościach giną ludzie, a ona być może zostanie ostatnim celem mordercy.

"Już raz udało jej się przeżyć. Czy uda się znowu?"

--------

"Ta, która przeżyła" to druga powieść tej autorki, jaką miałam przyjemność czytać. Od pierwszych stron książka potrafi wciągnąć czytelnika i zawładnąć nim. Jednak traciła na emocjach, a zyskiwała niepotrzebne przeciągnięcie akcji, gdy fabuła zostawała przekierowana na kogoś innego. Na pewno dostałam w niej dużo krwi, strachu, emocji, niedomówień, grozy i tajemnic z przeszłości, a także medialnej nagonki. Początek i koniec książki to złoto, w środku zaś mam wrażenie, że autorka chciała dać za dużo i raz nużyło, a potem znowu ciekawiło - taka przeplatanka odczuć. Główna bohaterka fajnie wykreowana - to ona i jej wspomnienia oraz przeżycia dodawały książce mroczności i pazura.

Dla czystego relaksu lubię sięgać po kobiece kryminały, które lekkie i niezobowiązujące są wyłącznie z założenia. Idealnym przykładem może być twórczość Lisy Jackson, która pozytywnie zaskakuje wykonaniem oraz poprowadzoną zagadką.

To nie jest moje pierwsze i na pewno nie ostatnie spotkanie z autorką, ponieważ szybko nawiązała się pomiędzy nami nić porozumienia. Bardzo odpowiada mi jej styl, w którym wyczuć można swobodę oraz zaangażowanie a to natomiast przekłada się na odbiór całej lektury. Dobrze wykreowani bohaterowie konkurują o uwagę z mrocznym klimatem a nieustanne napięcie prowadzi nas przez labirynt zaskakujących detali, by ostatecznie zaprowadzić nas do ekscytującego finału.

W najnowszej lekturze autorki czytamy o Karze McIntyre, która od zawsze żyła z piętnem dziewczyny, której udało się przeżyć. Brutalne morderstwo rodziców skazało ją na samotność już jako siedmiolatkę. Dziś przeszłość powróciła z podwójną mocą, gdy na wolność wyszedł Jonas, brat kary a jej siostra Marlie odezwała się po latach, choć zaginęła tej jednej pamiętnej nocy. Czy to przypadek, że wszystkie wydarzenia nakładają się na siebie akurat teraz?

Jednego możecie być pewni, w fabułach Jackson nie ma przypadków. Ta autorka doskonale wie jak porządnie namieszać, by wzbudzić naszą ciekawość i nie boi się zaprowadzić nas ku ślepym zaułkom, by podsycić apetyt na więcej. Charyzmatyczni bohaterowie wydają się mieć wiele do ukrycia a tajemnice z przeszłości dopełniają dzieła, by w efekcie na nasze ręce została złożona, dynamiczna i pełna napięcia fabuła od której po prostu nie można się oderwać.

Ulubiony koc, gorąca herbata i "Ta, która przeżyła" pod ręką a zapewniam Was, że każdy wieczór będzie udany. Historia pełna niebezpieczeństw co kilka stron rzuca nam wyzwania, które z przyjemnością podejmowałam. Lica Jackson rewelacyjnie radzi sobie z gatunkiem a w dodatku wprowadza na plan bardzo wiarygodnych bohaterów co nie tylko prowadzi nas do intensywnych emocji, ale i dużej realności wydarzeń.

Siedmiolatka uciekająca w zimną ciemność. Przed nią jezioro pokryte lodem. A za nią niewyobrażalne zło i rodzina cała we krwi...

Minęło dwadzieścia lat, a Kara nie potrafi o tym zapomnieć. Nie da się. A wyjście z więzienia osoby, która uważana była za winną tej zbrodni sprawia, że wszystko dotyka jej ze zdwojoną siłą.

W powieści uderzył mnie mocny początek, który przyniósł dreszcze i lęk. Pojawiło się też współczucie do dziewczynki, którą los doświadczył w tak okrutny sposób.

Powiesc nie miała tak intensywnej akcji, jak jej początek, przez całe jej trwanie. Jednak przy czytaniu nie miałam momentów znużenia. Pochłonęła mnie.

Autorka serwuje czytelnikom misterną układankę. Zwodzi i miesza potęgując ciekawość. Jaka okaże się prawda? Przekonajcie się.

Za mną setki przeczytanych thrillerów, a ciągle pojawiają się takie, które potrafią wprawić mnie w ten nastrój, którego w nich szukam. Duszny, podszyty niepokojem, trzymający w napięciu i podsycający ciekawość aż do końca. Już po kilku stronach najnowszej powieści Lisy Jackson wiedziałam, że to jest to! Że w „Tej, która przeżyła” znajdę to wszystko, a nawet więcej!

Potworna rodzinna zbrodnia, zmanipulowana przez stronę oskarżenia dziewczynka i starszy brat, który w wyniku jej zeznań pozostaje od dwudziestu lat w więzieniu. Brzmi intrygująco? A to dopiero początek, bo sprawa wraca na pierwsze strony gazet wraz z uwolnieniem Jonasa z więzienia z powodu błędów proceduralnych.

W Karze ożywa na nowo trauma z przeszłości, z którą nigdy sobie nie poradziła żyjąc z piętnem tej, która przeżyła, powracającymi za dnia i w nocy obrazami zamordowanych bliskich i poczuciem odpowiedzialności za śmierć ratującego ją policjanta. Jednak nie tylko demonów przeszłości powinna się obawiać, a przede wszystkim kogoś, kto chce dokończyć krwawe dzieło sprzed lat. Czy niewinność brata, w którą zawsze wierzyła Kara to mrzonka? Czy naprawdę jest winny masakry, a teraz wyszedł by znowu zabijać?

Im dalej w las, tym więcej niewiadomych, niedopowiedzeń, motywów i podejrzanych. Jedynym sprzymierzeńcem Kary w poszukiwaniu prawdy okazuje się dziennikarz, który w tragedii sprzed lat poniósł własną stratę. Tylko czy po tylu latach uda się ją odkryć?

Autorka znakomicie oddała atmosferę zagubienia siedmiolatki, jej szoku w obliczu niewyobrażalnej tragedii. Ukazała bezwzględność dorosłych żerujących na jej nieszczęściu. Ogromną nieufność i poczucie winy niepozwalające swobodnie oddychać mimo upływu wielu lat. I medialną nagonkę, która osacza swoją ofiarę w poszukiwaniu sensacji. Dynamiczna akcja prze do przodu ukazując ogrom manipulacji i najniższe ludzkie instynkty. Który z nich okaże się motywem w tym przypadku? Zemsta? Chciwość? Obsesja? Przekonajcie się sami.

Lubicie książki, gdzie sprawcę poznajemy już na samym początku książki? Ewentualnie gdy wszystko z pozoru wygląda na to, że go znamy?

Taki zabieg wykorzystała w swojej książce Lisa Jackson znana z tak świetnej „Paranoi”. Fabuła jej najnowszego thrillera opiera się na dociekaniu prawdy i potwierdzeniu, czy w śledztwie przed laty nie popełniono błędu a za kratami siedzi odpowiednia osoba.

Sam początek książki dość mocno wciąga, aby później troszeczkę przystopować. Jednak na szczęście jest to tylko chwilowe i akcja dość szybo znów nabiera tempa, a jej zwroty potrafią wbić w fotel. W pewnym momencie już kompletnie nie wiedziałam co mam myśleć i kto faktycznie mógł popełnić zbrodnie. Muszę przyznać, że autorka bardzo zgrabnie myli ślady i mąci czytelnikowi w głowie wprowadzając zupełnie nowe wątki. Do tego duża ilość bohaterów powoduje, że potencjalnych sprawców jest wielu i tak naprawdę każdy z nich mógł mieć motyw.

Sama kreacja postaci jest bardzo ciekawa. Najbardziej zaintrygowała mnie postać siostry Kary, która zniknęła po zabójstwie siostry.

Dodatkowo trzeba zaznaczyć, że Lisa ma niebywale lekkie i obrazowe pióro, które powoduje, że w wielu momentach czułam się jakbym po prostu była świadkiem wydarzeń i z bliska przygląda rozwijającej się sytuacji.

„Ta, która przeżyła” to kolejna świetna książka w dorobku autorki. Pomimo, że w pewnym momencie akcja zastopowała to jednak sam finał historii wszystko wynagradza. Sądzę, że historia ta zyska wielu fanów i nie pozostaje mi nic innego jak tylko Wam ją polecić.

Książka zaczyna się dość mocno, bo opisane jest brutalne zabójstwo rodziny Kary. Z całej rodziny przeżyła tylko ona i jej brat- Jonas, który jest uznawany za winnego tej makabrycznej zbrodni. Mija dwadzieścia lat, Jonas wychodzi na wolność, w tym samym dniu Kara dostaje anonimowe sms’y o dziwnej treści, zaczynają ginąć ludzie związani z tą sprawą i właśnie wtedy dziewczyna zdaje sobie sprawę, że nie może czuć się bezpieczna…

No troszkę się tutaj dzieje. Złość, zemsta, pieniądze, nieporozumienia, tajemnice… szczerze mówiąc to z każdym kolejnym rozdziałem każdy z przedstawionych nam bohaterów był podejrzany przez chwilę.

Książkę oceniam jako dobrą, momentami lekko mi się dłużyła. Jednak jak na to, że nie należy ona do cienkich książek czytało się dość sprawnie. Nie mogłam też na początku się połapać w tej rodzinie, kto jest kogo córką/synem. Bo wszystkie dzieci nie były z jednego małżeństwa, ale jakoś sobie poradziłam.

Zakończenie mnie zaskoczyło, nie spodziewałam się tego w ogóle. Obstawiałam zupełnie inne osoby, a tutaj takie zaskoczenie. Myślę, że ta książka zostanie ze mną na dłużej tylko ze względu na to zakończenie. Bo tak jak już wspomniałam momentami było nudno, ale zakończenie to wszystko podratowało. Czy sięgnę po kolejne książki autorki… może? Kto wie…

Kara miała zaledwie 7 lat, kiedy została sierotą. Wówczas ktoś brutalnie zamordował jej rodzinę. Teraz jest już dorosła jednak wciąż ta sprawa w niej siedzi. Z resztą nie ma się co dziwić. Niestety przeszłość lubi o sobie przypominać. Okazuje się, że z więzienia wychodzi jej brat. Jakby tego było mało, Kara otrzymuje tajemnicze wiadomości od swojej siostry, która zniknęła lata temu. Znów zaczynają ginąć ludzie...

Dobra, muszę przyznać, że początek tej książki mocno mnie wciągnął. Później było nieco gorzej. Nawet nudno bym powiedziała. Jednak w pewnym momencie akcja znów nabrała tempa do tego stopnia, że sama zgłupiałam. No ale tak pozytywnie.

Niby już na początku można się domyśleć kto stoi za zbrodnią sprzed lat. Jednak to byłoby zbyt proste, nie? No więc tak brniemy przez historię i co chwilę cień winy spada na zupełnie innego bohatera tej książki. Trudno było mi wytypować właściwego sprawcę. Za to należy się ogromny szacunek autorce. Nieźle zakręciła tą historią.

Generalnie fajnie, bo zamordowana przed laty rodzina nie była taką typową rodzinką. Potencjalnych morderców było dość sporo. Wiele osób przewija się w tej książce, które to mogły mieć coś wspólnego ze zbrodnią. Ciekawie to wszystko zostało stworzone.

Bo widzicie, początkowo winnym uznano brata Kary. Niby wskazywały na niego pewne dowody. Jednak po latach okazało się, że wcale to nie jest takie oczywiste. Z resztą sam również był wówczas dość mocno ranny. Fakt, mógł sam zrobić sobie krzywdę... No ale po dwudziestu latach go uniewinnili. Po raz kolejny rozpoczyna się szukanie sprawcy.

Tajemnicza jest natomiast postać siostry Kary. Najpierw tuż po morderstwie znika bez śladu. Teraz nagle się odzywa po tylu latach... Ciekawe...

Zachęcam was do przeczytania tej książki. Dużo się tutaj dzieje. Jest naprawdę ciekawie. Tak, jak wspomniałam na początku, jedynie fragment mnie lekko wynudził. Poza tym to jest naprawdę kawał fajnego thrillera. Właściwie z każdą kolejną stroną akcja się zagęszcza. Myślę, że ta historia znajdzie wielu zwolenników.

Rodzinna masakra oraz przestraszone i zdezorientowane dziecko, które cudem ratuje się z tego piekła – tak rozpoczynamy przygodę z historią Kary. Muszę przyznać, że opis tego zdarzenia robi klimat. Następnie przenosimy się do czasów obecnych i krok po kroku staramy się odkryć, co wydarzyło się tamtej koszmarnej nocy. Nie jest to książka z rodzaju WOW, ale ma swoje smaczki, kolejne trupy i zagadki, co sprawia, że nie potrzebuje wielkich zwrotów akcji, by zaciekawić czytelnika i wywołać w nim głód wiedzy i chęć poznania zakończenia. Ciekawym wątkiem dla mnie był „syndrom ocalałego”, który dźwigała Kara. Jak to jest, że można czuć się winnym, iż się przeżyło? Niesamowite, jak reaguje mózg na traumy. Zakończenie mnie lekko zaskoczyło, a jednocześnie wszystko stało się jasne, czyli tak, jak lubię najbardziej w historiach bez kontynuacji. „Ta, która przeżyła” okazała się dobrym thrillerem z dawką mrocznego i ociekającego krwią kryminału.

Kara McIntyre została osierocona w wieku siedmiu lat. Straciła rodziców i rodzeństwo w wyniku brutalnego morderstwa, podczas którego sama ledwo uszła z życiem. O krwawą zbrodnię został oskarżony starszy brat dziewczynki Jonas.

Mija dwadzieścia lat, a Kara wciąż nie może pogodzić się z duchami przeszłości. Tym bardziej że na dniach ma zostać zwolniony z więzienia Jonas. W tym samym czasie Kara zaczyna dostawać tajemnicze wiadomości, a ludzie zaczynają ginąć. Dziewczyna uzmysławia sobie, że to ona jest celem mordercy.

Jeśli lubicie zagadki, śledztwa i tajemnice, to ta historia jest dla was.

Niesamowity klimat, intrygująca fabuła, napięcie od pierwszej do ostatniej strony, wiele zwrotów akcji, zaskoczeń, zagadek, tajemnic. Mnóstwo pytań, które zadajemy sobie wraz z główną bohaterką i tak samo, jak ona mamy totalny mętlik w głowie.

Jedynym minusem jest to, że książka jest trochę " przegadana". Gdyby odrobinę ją skroić dużo by na tym zyskała.

Historia miała w sobie tę gęstą, mroczną i bardzo tajemniczą atmosferę. Ciekawa, angażująca i trzymająca w napięciu historia, od której ciężko się będzie oderwać.

No i zakończenie! Ileż tam się działo ! A ja kolejny raz dałam się zaskoczyć autorce!

Polecam !