Ta druga

"Ta druga" Tomasza Betchera to poruszająca i niezwykle dojrzała powieść obyczajowa, która skłania do refleksji nad naturą przyjaźni, miłości oraz odpowiedzialności za własne decyzje. Autor tworzy historię pełną emocji, w której pozornie zwyczajne relacje międzyludzkie stają się źródłem trudnych wyborów i wewnętrznych konfliktów. Książka opowiada o przyjaźni Pauli i Zuzy, które od dzieciństwa były nierozłączne. Kiedy w ich życiu pojawia się Bartek relacje między bohaterami zaczynają się komplikować. Każda z postaci mierzy się z własnymi problemami, marzeniami i trudnymi wyborami. Czytelnik z zainteresowaniem śledzi losy bohaterów, zastanawiając się jak potoczy się ich przyjaźń i czy odnajdą prawdziwe szczęście. Dużym atutem powieści jest również klimat miasta Grudziądza, które można nazwać "cichym bohaterem" książki. Autor w piękny sposób opisuje jego ulice i atmosferę, dzięki czemu czytelnik ma wrażenie jakby spacerował razem z bohaterami. To sprawia, że historia staje się jeszcze bardziej realistyczna i klimatyczna. Styl pisania jest lekki, a zarazem pełen emocjonalnej głębi. Autor umiejętnie buduje napięcie i stopniowo odkrywa kolejne warstwy relacji między bohaterami. Powieść nie opiera się na gwałtownych zwrotach akcji, lecz na subtelnej analizie uczuć i motywacji, co czyni ją szczególnie wartościową dla miłośników literatury obyczajowej.

„Ta druga” to książka wzruszająca, mądra i bardzo autentyczna. Porusza tematy bliskie każdemu człowiekowi: przyjaźń, miłość, lojalność i konsekwencje podejmowanych decyzji. To powieść, która nie tylko dostarcza emocji, ale również skłania do zastanowienia się nad tym, jak kruche bywają relacje i jak łatwo można zranić najbliższych. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

Zapraszam na recenzję książki „Ta druga” Tomasza Betchera!

Historia ta dotyczy trzech bohaterów Zuzanny, Pauli i Bartka, którzy pochodzą z zupełne odmiennych środowisk, a w młodzieńczym wieku stają się paczką przyjaciół. Autor przedstawia nam ich życiowe perypetie dotyczące [Adres usunięty]. tworzenia zażyłych relacji, przyjaźni na dobre i na złe, poświęceń, rozstań, przechodzenia ciężkich chorób, migracji. Każdy z bohaterów posiada zdecydowanie duży bagaż doświadczeń, tym samym autor przekazuje czytelnikowi zdecydowanie dużo emocji. Akcja powieści toczy się w dwóch perspektywach: teraźniejszości, jak i przeszłości – tego co wydarzyło się ponad 20 lat temu.

Od razu Wam powiem, że to nie jest zwykły romans, między powyższą trójką, jakich wiele. Zostały tu ukazane ciężkie losy każdej z postaci. Zakończenie tej powieści obyczajowej będzie zaskakujące a także bardzo wzruszające. Czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie, a jednocześnie jest wciągająca – dla mnie była idealna na jeden weekend 🙂

Czytając takie książki, jak „Ta druga” Tomasza Betchera zastanawiam się, jak bardzo smutne byłoby moje życie bez literatury. Czytało mi się ją nad wyraz przyjemnie, a pod koniec nawet łezka zakręciła się w oku. 🥹

♡

Przyjaźni, takiej jak ta Zuzy i Pauli można tylko pozazdrościć. Dziewczyny poznały się jeszcze w szkole i choć pochodziły z zupełnie różnych środowisk połączyła je szczególna więź. Były i wciąż są dla siebie nieocenionym wsparciem, choć był moment, gdy ich drogi na jakieś czas się rozeszły. Jest jeszcze Bartek, który dołączył do dziewczyn nieco później i sporo namieszał w ich życiu…

♡

W życiu każdego z nas w końcu przychodzi czas na podejmowanie trudnych decyzji. Decyzji, które są konieczne, choć czasem łamią serce. Zarówno Zuza, jak i Paula musiały dokonać pewnych wyborów, od których zależała, cała ich przyszłość. Ich i Bartka.

♡

To była bardzo pouczająca historia i myślę, że nie jednemu z was da sporo do myślenia.

Akcja książki rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych. Kiedyś – czyli czasy szkolne naszych bohaterów oraz teraz – opisujące obecne wydarzenia wzbudzające najwięcej emocji. Autor doskonale wykreował swoich bohaterów. Zuza, Paula i Bartek to niesamowicie realistyczne postacie. Nie są idealni. Popełniają błędy. Podejmują decyzje, wzbudzające wiele emocji, z którymi nie wszyscy muszą się zgadzać. Są, tacy jak ty czy ja, dlatego tak łatwo się z nimi zżyć.

♡

Najbardziej w tej książce podobało mi się chyba to, że autor nie ocenia żadnego ze swoich bohaterów. Nic nam nie sugeruje. Po prostu opowiada historię trójki przyjaciół, pozostawiając nam przestrzeń na własną analizę i wyciągnięcie wniosków. Po tej lekturze będziesz zastanawiać się, jak ty byś się zachował/a będąc w skórze Zuzy, Pauli czy też Bartka.

Autor pokazuje, że nie zawsze to, co na wierzchu jest takie oczywiste. Uświadamia, że powinniśmy nauczyć się zaglądać głębiej. Patrzeć i słuchać uważniej i nie oceniać po pozorach.

♡

Zakończenie tej historii porusza. Czytając listy nie mogłam powstrzymać łez cisnących się do oczu.

Nie jesteśmy w stanie przewidzieć, jak potoczy się nasze życie…

♡

Trójkąt miłosny to najbardziej emocjonujący wątek nie tyle w powieściach, ile w życiu. Kto nigdy nie przeżył tego wewnętrznego rozdarcia, ten nie wie, jak trudne jest podjęcie ostatecznej decyzji, momentami wydaje się to wręcz niemożliwe. A gdy do niej już dojdzie, z tyłu głowy pozostaje myśl: co by było, gdyby...

Troje bohaterów najnowszej powieści Tomasza Betchera „Ta druga” łączą wspomnienia wspólnie przeżytej młodości. Ich ścieżki przecinają się ponownie po dwudziestu latach, a troje to już tłum.

Uwielbiam powieści obyczajowe tego autora i uważam, że pisze On lepiej od niejednej z naszych rodzimych pisarek. Wydarzenia toczą się na kilku płaszczyznach czasowych, a poznajemy je dzięki trzecioosobowej narracji trójki głównych bohaterów. Wzruszyła mnie ta podróż w przeszłość, gdzie los splótł ich życiorysy. Z ogromną przyjemnością i ciekawością śledziłam ich poczynania oraz targające nimi emocje (opisy poronień wzruszą nawet największego twardziela). Autor świetnie wszystkich scharakteryzował, miałam wrażenie, że są postaciami z krwi i kości. Akcja ma miejsce w Grudziądzu, który został opisany w taki sposób, że zapragnęłam zobaczyć go na własne oczy.

Zuza, Bartek i Paula łączy przyjaźń od najmłodszych lat.

Ich relacja jest niezwykła, głęboka i nierozerwalna. Jednak los rozdzielił ich na kilkadziesiąt lat, by złożyć ponownie w idealnym momencie. Kiedy małżeństwo Bartka Izu z przechodzi kryzys, pojawia się ta druga…

Czy wspominałam już, że uwielbiam historie stworzone przez Tomka? Pewnie nie raz. Ma niezwykły dar poruszania najgłębszych stron duszy poprzez kreowanie niezwykle prawdziwych bohaterów, budzących empatię. Rolę drugoplanową gra tutaj Grudziądz, miasto położone stosunkowo niedaleko ode mnie, tym bardziej ta historia przemawia do mnie bardziej. Ze wszystkich napisanych przez autora książek ta poruszyła mnie najbardziej. Przedstawił w niej przyjaźń godną naśladowania. Pełną poświęcenia, radości i miłości. Zupełnie bezinteresowną, oddaną i wierną.

Totalnym zaskoczeniem był plot twist, który złamał mi serce, ale też sprawił, że zupełnie inaczej spojrzałam na bohaterów, których obraz w głowie stworzyłam sobie wcześniej. Nie tylko przyjaźń i miłość jest tutaj tematem przewodnim. Pojawia się tutaj też ból, zarówno fizyczny jak i mentalny, psychiczny. W moim odczuciu ma on również trochę wspólnego z tytułem książki.

To nie jest lekka lektura na odstresowanie. Znajdziecie tu dużo więcej. Bądźcie na nią gotowi.

Ta historia złamała moje serce i gdzieś z tyłu głowy wciąż ze mną jest.

Pozornie lekka, miła i pogodna książka o przyjaźni, ale spodziewajcie się ogromu emocji.

To lektura idealna dosłownie dla każdego.

Wraz z bohaterami książki zwiedzamy Grudziądz kiedyś i dziś. Bardzo spodobał mi się klimat tego miasta i chciałabym się przespacerować uliczkami, którymi chodzili Zuza, Paula i Bartek.

Ta trójka ma za sobą ogrom wspólnych wspomnień, za nimi dobre i złe chwile. Przyjaźń tej trójki jest czymś niesamowitym.

Gwarantuję Wam wyśmienitą lekturę, piękne słowa, ogrom emocji i niespodziewajkę.

Co najmniej dwie linie czasowe, problemy rodzinne, przyjaźń, zdrada, rozterki macierzyńskie, piękny Grudziądz w tle, lokalni artyści, a to tylko malutka część całości.

„Ta druga” od początku wzbudziła mój wielki zachwyt, nie spodziewałam się bowiem tylu emocji, jakie przeżyłam podczas lektury książki. Jej tytuł jednoznacznie kojarzy się z trójkątem i zdradą, ale autor udowadnia, że w życiu nie zawsze wszystko jest takie, jak się wydaje. To tylko pozornie prosta i oczywista historia, bo wcale taka nie jest. Tomasz Betcher doskonale oddał wszystkie emocje, zależności pomiędzy trójką bohaterów. Nie spodziewałam się, że mężczyzna potrafi pisać z taką empatią o zawiłych ludzkich relacjach i stworzyć historię, która wyciśnie łzy. A jednak. Nie tylko mu się to udało, ale sprawił, że ta opowieść nadal we mnie siedzi, wciąż nie potrafię o niej zapomnieć. Brawo, chylę czoło drogi autorze. „Ta druga” to powieść z najwyższej półki.

Zuza i Paula pochodziły z dwóch różnych światów, ale przyjaźń, która je połączyła, była wyjątkowa. Wydaje się, że przyjaźniły się od zawsze, kochały się miłością siostrzaną, jedna za drugą skoczyłaby w ogień. Paula i jej rodzice pomagali Zuzi, tylko dzięki nim dziewczyna mogła uczęszczać do liceum.

Bartka dziewczyny poznały przypadkowo pewnego dnia w ogrodzie botanicznym. Było to, jak zrządzenie losu, pomiędzy nim a Paulą od razu nawiązała się nić porozumienia, wkrótce potem zostają parą. Ten trójkąt był szczególny, dwie przyjaciółki na śmierć i życie i on ten, trzeci. Obecnie Bartek jest rzeźbiarzem, mężem Zuzy, a to, co łączyło go kiedyś z Paulą, jest tylko wspomnieniem. Co się wtedy stało, że zakochał się w jednej, a ożenił z drugą? Dlaczego Pola zostawiła Bartka, którego bardzo kochała i wyjechała do Szwecji? Osiągnęła międzynarodową sławę jako fotograf, ale w życiu prywatnym poniosła porażkę.

Autor snuje opowieść o losach tej trójki z punktu widzenia każdej postaci. Jest to fascynująca podróż w przeszłość, gdzie można obserwować najpierw same przyjaciółki, a potem całe trio. I co dzieje się pomiędzy nimi współcześnie po latach. Tomasz Betcher po kolei przedstawia historię każdego z bohaterów, prezentuje ich punkt widzenia, co pozwala na wyrobienie własnego osądu sytuacji. Czy to, że wszystko rozsypało się przed laty w puch, było czyjąś winą, czy też dziełem splotu niekorzystnych przypadków?

Tomasz Betcher tak wyśmienicie skonstruował powieść, że co chwila zmieniał się mój osąd sytuacji. Raz wydaje się, że wszystkiemu jest winna Zuza, bo chce poświęcić kochającego męża, wspaniałą córkę, dom, którego mogłaby jej pozazdrościć każda kobieta dla innego mężczyzny, to znów, że Paula, bo swym przyjazdem zakłóciła spokój rodziny i obudziła dawne uczucia, odnowiła relacje z Bartkiem, nawiązała bliski kontakt z ich córką, a to znów, że Bartek, bo nigdy nie kochał Zuzy wystarczająco mocno, wciąż wzdychał do dawnej kochanki, zamykał się całymi dniami w pracowni, podważał decyzje żony odnośnie do wychowania córki. Trudno ocenić na pierwszy rzut oka, które z nich jest najbardziej winne temu, że małżeństwo Zuzy i Bartka chyli się ku upadkowi.

„Ta druga” to wspaniale przedstawione skomplikowane relacje trójki przyjaciół. Wtedy i teraz. Uświadamia, że nic w życiu nie jest czarno białe, nic nie jest dane na zawsze. To, co nas spotyka, jest sumą naszych wyborów. I tych dobrych i tych złych. Jakie one były, okazuje się dopiero wtedy, gdy musimy ponieść ich skutki. Nie da się cofnąć czasu i naprawić tego, co kiedyś zepsuliśmy. Nie da się ponownie przeżyć życia. Tomasz Betcher z ogromną starannością z fragmentów składa opowieść o trójce przyjaciół w jedną historię, w której wszyscy grają główną rolę. Dopiero cały obraz daje odpowiedź na pytanie, dlaczego życie ich wszystkich potoczyło się tak, a nie inaczej. Dlaczego Paula uznany fotograf nie potrafiła swojego szczęścia zbudować w Szwecji, chociaż bardzo się starała? Dlaczego Zuza związała się z Bartkiem i pomimo że miała kochającego męża i śliczną inteligentną córkę, nie potrafiła się tym cieszyć? Wszyscy poświęcili zbyt wiele, ale wciąż wiążą ich wspomnienia i wspólnie spędzona młodość. Teraz gdy Paula po dwudziestu latach wraca do rodzinnego Grudziądza, dają o sobie znać dawne uczucia. Skomplikowana historia dwóch przyjaciółek, w której jedna z nich jest tą drugą, ale trudno ocenić, czy jest to Paula, czy Zuza.

„Ta druga” to świetna powieść, napisana pięknym językiem, pełna emocji.To, co przeczytałam w prologu sprawiło, że już od samego początku miałam wyrobione zdanie na temat relacji trójki przyjaciół, ale w miarę zanurzania się w tę historię, krok po kroku okazuje się, jak bardzo było ono mylne. Nic w tej historii nie jest proste ani oczywiste. Czy dom Zuzy i Bartka był faktycznie domem bez miłości? Czy to, co zbudowali z rozsądku, nie miało racji bytu? Czy ten okręt sklecony naprędce miał szansę oprzeć się każdej burzy?

Jestem pod ogromnym wrażeniem kunsztu pisarskiego autora, tego w jak wspaniały sposób oddał emocje dwóch kobiet, przyjaciółek, sióstr prawie. Z banalnej na pozór historii stworzył coś niesamowitego i niecodziennego. Historię, która w finale rozrywa serce na kawałki.

Czasem ludzkie splatają się tak, że trudno wyobrazić sobie, by cokolwiek mogło tę więź. A jednak nadchodzi taki moment, gdy niemożliwe staje się faktem. Co potem? Czy uczucia tak łatwo wygasają? Może nie były tak silne jak się wydawało? A jeśli prawda jest zupełnie inna?

Mają wspólną przeszłość, natomiast w teraźniejszości ich drogi od dawna są różne. Zuzanna i Bartek od lat są małżeństwem, natomiast Paula wiedzie swoje życie z daleka od nich. Łączą ich wspomnienia, ale czy czas ich zbytnio nie wygładził albo wprost przeciwnie, wydobył kontrastowe tony? Ich młodzieńcza znajomość i przyjaźń przeszła ewolucję od bliskich więzi do dorosłej wersji, w jakiej, jak się okazuje, każdy ma swój obraz tego, co miało miejsce. Teraz po latach nie są już tamtymi młodymi ludźmi, jacy podejmowali najważniejsze decyzje, nie wiedząc, jakie będą tego skutki. Ich ponowne spotkanie odsłania to, czego nie dostrzegali lub nie chcieli zobaczyć. Jak długo da się odsuwać to, co pozostało z przeszłości i wcale nie zostało zapomniane? Co musi się wydarzyć, by w końcu zacząć być szczerym z samym sobą i najbliższymi?

Nieprzewidywalna. Tak jak ludzkie życie bywa nieprzewidywalne, tak równie zaskakująca jest najnowsza książka Tomasza Betchera. Obalająca wszystkie schematy, nieustannie naruszająca strefę komfortu podczas czytania, wciąż sięgająca dalej i mocniej w emocje i przede wszystkim odmieniająca przez wszystkie przypadki i czasy dwa słowa miłość oraz przyjaźń. Po pierwszych zdaniach wydaje się nam, iż odgadliśmy jak potoczy się dalej ta historia. Nic bardziej mylnego! Przekonujemy się o tym na każdym kroku, zaskakuje nas zawsze, gdy jesteśmy prawie pewni, że już teraz z pewnością odgadliśmy jak potoczy się fabuła. „Ta druga” jest opowieścią, która nie opiera się na znanych kalkach obyczajowych, podążającą w kierunku innym niż zazwyczaj i dalekim od prostych wzorów. Nawet tytuł nabiera coraz to nowych znaczeń wraz z naszym zagłębianiem się w lekturę. Rodzą się kolejne pytania, na jakie nie ma czasem jednej odpowiedzi i rzadko, kiedy jest ona jednoznaczna. Tomasz Betcher ma tę rzadką umiejętność odsłaniania przed czytelnikami tego, co najważniejsze, a co rzadko kiedy dostrzegamy w ludzkich relacjach, skupiając się na widocznych skutkach, nie na tym, co jest ich genezą. Gdzieś pod pozorami kryje się prawda, trudna, raniąca i wymagająca, bez jakiej życie wcale nie jest prostsze.

"Ta druga" Tomasz Betcher / Recenzja przedpremierowa

W ten piękny, ciepły i słoneczny dzień chcę zaprosić was kochani na wspaniałą literacką wycieczkę do Grudziądza. Pięknego miasta bliskiego sercu znanego i cenionego przez wielu czytelników pisarza Tomasz Betcher - autor. To właśnie tutaj została osadzona fabuła najnowszej jego książki „Ta druga”, o której chciałabym wam trochę poopowiadać.

Każdy, kto zechce sięgnąć po książkę, do Grudziądza trafi wspólnie z jedną z głównych bohaterek powieści Paulą Bergman, która wróciła tutaj po ponad dwudziestoletniej nieobecności. Grudziądz to jej miasto rodzinne, z którym wiąże się wiele wspomnień, z czasów, kiedy dla niej i dwojga jej przyjaciół wszystko jeszcze wydawało się tak łatwe, a oni gotowi byli podbijać świat. Dziś już wie, że życie pisze naprawdę różne scenariusze i niestety rzadko uwzględnia w nich nasze pragnienia oraz marzenia. Sama właśnie zamknęła za sobą drzwi do pewnego bardzo trudnego etapu w swoim życiu, który miał zaowocować czymś pięknym, ale niestety nie przetrwał ciężkiej próby, jaką na jej życie zesłał los. Powrót w rodzinne strony uświadomił jej, natomiast że podczas jej nieobecności czas się nie zatrzymał i teraz wszystko jest zupełnie różne od obrazów zachowanych w jej pamięci.

Opuszczając ojczyznę, zostawiła także dwie bardzo bliskie swojemu sercu osoby. Ich trójkę połączyła niezwykła więź, która z czasem przerodziła się w przyjaźń ponad podziałami. Byli zupełnie różni, ale każdy z nich już jako nastolatek wiedział, że życie potrafi mocno doświadczyć. Wiedzieli jednak, że mają siebie i mogą na siebie liczyć. Teraz Zuzanna i Bartek, bo to o nich właśnie mowa są małżeństwem, Niestety ich związek nie jest takim, jakim do tej pory postrzegała go Paula. Co się dzieje i czy naprawdę wiemy, o bliskich nam osobach wszystko, a może tylko tyle, ile sami zechcą nam pokazać? Na to i wiele innych pytań, które możecie mi wierzyć, będą rodziły się w głowie czytelników książki odpowiedź oczywiście znajdziecie na jej kartach.

Choć wkraczając w dorosłe życie, nasi bohaterowie nie mieli jeszcze tego pełnej świadomości, to już wówczas podjęte decyzje mocno wpłynęły na całokształt ich życia, komplikując jednocześnie ich wzajemne relacje. Co odczuwają do dziś. Nie chcę wam zbyt dużo zdradzać, abyście sami mogli odkrywać wiele złożoności występujących w całości fabuły, więc powiem tylko, że na usta cisną się słowa „To nie tak miało być”. Jednak Tomasz Betcher uświadamia nam również, że dopóki żyjemy, mamy szanse, by coś w swoim życiu zmienić i pójść za tym, co podpowiada nam serce. Często takie zmiany wymagają od nas podjęcia bardzo trudnych wyborów i narażenia się na jak się może okazać bardzo krzywdzące i niesłuszne oceny otoczenia. Przyznam szczerze, że czytając książkę, ja również nader krytycznie oceniłam, niektóre postępowania bohaterów, ale pisarz kreując ich perypetie, jak w każdej swojej książce zostawia dla nas bardzo cenną lekcję życiową. Patrząc na czyjeś życie, możemy dostrzegać tylko pozory, a to, co najważniejsze może być skrywane gdzieś głęboko i niedostrzegalne na zewnątrz. Nie ferujmy wyroków o kimś, nie znając jego historii i motywów, które kierują jego takimi, a nie innymi zachowaniami, czy postępowaniem.

„Ta druga” to ogromnie wartościowa powieść, o której chciałoby się powiedzieć tak bardzo wiele, ale wiem doskonale, że nie mogę i nie chcę tego zrobić, ponieważ cokolwiek napiszę, okaże się spoilerem. Pozwólcie zatem, że zamiast na fabule książki, do której poznania z całego serca was zachęcam, skupię się na emocjach, jakie towarzyszyły mi podczas jej czytania. To, co warto i trzeba zaznaczyć, to fakt, że wszystko, o czym w niej przeczytamy to samo życie, dzięki czemu, wszyscy odnajdziemy w niej cząstkę siebie. Ja odebrałam ją bardzo osobiście. Szczególnie wątek jednej z bohaterek stał mi się bardzo bliski i zastanawiałam się, czy ja byłabym zdolna do tak trudnego i odważnego kroku na jaki zdecydowała się ona. Jest to powieść, która zmiażdżyła mnie emocjonalnie. Płakałam, doskonale rozumiejąc to, co ona czuła, a nawet doświadczając tak bardzo bolesnego deja vu. To jedna z tych książek, która trafia wprost do naszego serca, porusza najczulsze struny naszej duszy i nigdy nie pozwala o sobie zapomnieć. Wciąga bez reszty i sprawia, że choć chwilami, a szczególnie w końcowych jej rozdziałach, które są mocno zaskakujące i ogromnie chwytające za serce potrzebujemy wytchnienia, to jednocześnie nie potrafimy się od niej oderwać do momentu, aż dotrzemy do ostatniego zapisanego w niej zdania.

Przeczytacie tutaj o pięknej przyjaźni gotowej do największych poświęceń, miłości w różnych jej obliczach, skomplikowanych relacjach międzyludzkich i rodzicielskich, wyborach, które być może nie u każdego z was znajdą zrozumienie. Stracie, cierpieniu, ale także nadziei na to, że nie wszystko jeszcze jest stracone i tylko od nas zależy, czy wykorzystamy daną nam jeszcze jedną szansę. Jak to zwykle w książkach tego pisarza bywa, również i tym razem nie zabraknie bardzo ważnych aspektów społecznych, ale o tym musicie już przekonać się sami. O tej historii chce się rozmawiać, gdyż z pewnością wielu z was skłoni ona do burzliwych rozważań odnośnie do wątków psychologicznych, które w niej znajdziecie, a także moralności, a więc nie da się ukryć jednego z najbardziej kontrowersyjnych tematów. Odkładając swój egzemplarz na półkę, czułam się mocno wyczerpana emocjonalnie, ale jednocześnie towarzyszyło mi poczucie, że przeczytałam książkę wyjątkową, która znalazła na mojej liście tych tytułów, które mocno wpłynęły na moje życie i pokazały mi, że nawet jeżeli jesteśmy w jego najtrudniejszym momencie, to ku naszemu zaskoczeniu możemy przeżyć jeszcze coś pięknego, a jednocześnie coś wyjątkowego od siebie dać tym, których kochamy. Miłość ma w sobie wielką moc i jest w stanie rozproszyć największy mrok.

Na zakończenie, nie mogłabym nie wspomnieć, o pięknym przedstawieniu Grudziądza, który jest wspaniałym drugoplanowym bohaterem powieści. Nigdy nie byłam w tym mieście, a dzięki książce mam ogromną ochotę je zwiedzić, krocząc śladami Zuzanny, Pauli i Bartka.

PREMIERA KSIĄŻKI 12.06.2024. KOCHANI, TEGO DNIA W WASZE RĘCE TRAFI JEDNA Z NAJLEPSZYCH KSIĄŻEK ROKU.

Paula wraca po ponad dwudziestu latach do Grudziądza, ma tu przyjaciół Zuzannę i Bartka, ta dwójka jest teraz małżeństwem, lecz nie układa im sie zbyt dobrze, a kobieta zdaje się coś ukrywać. Kiedyś to Paula i Bartek byli parą, jednak dziewczyna wyjechała i go porzuciła, po powrocie rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej niż sobie to wyobrażała.

Co dzieje się między Bartkiem i Zuzą, co ukrywa kobieta? Czemu Paula wyjechała 20 lat temu z Polski? Czy jej powrót namiesza w życiu przyjaciół?

To historia pełna skomplikowanych relacji między ludzkich, przepełniona emocjami, bólem, stratą i nadzieją. Bardzo współczułam dzieciństwa Zuzannie, chodź w pewnym momencie bardzo mnie irytowała, myślałam że postępuje bardzo egoistycznie, ona jednak poświęciła się tak wiele razy dla swoich najbliższych, nawet na końcu myślała o innych, nie tylko o swoim szczęściu. Relacje trójki bohaterów są skomplikowane a ich losy przeplatają się, raz łączą, innym razem rozdzielają, w pewnym momencie pojawia się ktoś jeszcze, ktoś kogo nikt nie chce, a wywraca i zmienia życie bohaterów na zawsze. Piękna, wzruszająca lektura, skłaniająca do refleksji, mi zdarzyło się uronić przy niej nie jedną łzę