Szkoła żon. Tom 1 (barwione brzegi)

Lektura „Szkoła żon” sprawiła mi ogromną satysfakcję, pozwalając na chwilę oderwać się od rzeczywistości. To książka, która udowadnia, że sięganie po marzenia nie jest ani naiwne, ani niewłaściwe. Towarzyszący jej klimat, zapowiadany na obwolucie, wcale nie przeszkadza w odbiorze – wręcz przeciwnie, dodaje uroku, zwłaszcza że jest przedstawiony na przyzwoitym poziomie. Jeśli ktoś nie przepada za tzw. momentami, może je bez problemu pominąć, ponieważ jest to historia, która przede wszystkim przypomina, że nigdy nie jest za późno, by zatroszczyć się o siebie i swoje potrzeby.

Teraz, po latach, zupełnie inaczej spojrzałam na tę książkę. Dwanaście lat to kawał czasu. Zmieniłam się, nie tylko fizycznie, ale także mentalnie. Choć w środku wciąż drzemie we mnie młoda kobieta, to jednak umysł mam bardziej dojrzały, a za sobą spory bagaż doświadczeń. Wtedy potraktowałam tę książkę jako miły przerywnik między innymi, a teraz poświęciłam jej więcej uwagi i stwierdziłam, że warto było po latach ponownie przeczytać tę samą historię. Erotyka w wykonaniu Magdaleny Witkiewicz jest bliższa powieści obyczajowej z nutą subtelnej pikanterii, co tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że istnieje literatura tego gatunku, którą można czytać z prawdziwą przyjemnością. Udowadnia, że sceny intymne można opisać pięknie i delikatnie, bez taniej dosadności, dzięki czemu, zamiast wywoływać niesmak, dodają historii wyjątkowego charakteru.

„Szkoła żon” to przewrotna historia, odbiegająca od utartych schematów i oferująca wciągającą opowieść. To jednak nie wszystko – pod lekką, pełną zmysłowości warstwą kryją się kolejne, coraz głębsze znaczenia. Każda z bohaterek wnosi do fabuły własną historię, a ich losy splatają się w fascynujący sposób. Michalina, Jadwiga, Julia, Aleksandra i Anna – każda z nich ma do opowiedzenia inną, ale równie ciekawą i intrygującą historię. Ich przeżycia mogą być opowieściami każdej z nas, ponieważ to, co je spotkało, może przydarzyć się także nam. Każda z bohaterek jest unikalna i przedstawiona w sposób, który podkreśla jej wyjątkowość. Znajdują się na różnych etapach życia, co wpływa na ich cele, spojrzenie na świat i sposób interpretowania pewnych sytuacji. Dzięki temu każda z nich wynosi ze „Szkoły żon” własną, indywidualną lekcję.

To, co Magdalena Witkiewicz przedstawia w „Szkole żon”, jest jak muzyka – jak najpiękniejszy obraz. Subtelne, wysmakowane, delikatne jak muśnięcie pióra, bez wulgarności i nadmiaru zbędnych słów. Wszystko zgrane, idealne, dopieszczające zmysły… Ta książka nie ma na celu wzbudzania niskich instynktów, lecz przekazanie istotnych refleksji i przemyśleń, czegoś głębszego. Wartości, które w życiu są najważniejsze: miłość, przyjaźń, wsparcie, dobre słowo i zrozumienie problemów innych.

Powieść momentami może wydawać się zbyt słodka i opierać na życiowych schematach, ale jest interesująco skonstruowana i warta uwagi. „Szkoła żon” to przede wszystkim barwna i sprytnie poprowadzona opowieść o prostych pragnieniach oraz trudności w sięganiu po szczęście – niezależnie od płci. Powieść porusza trudne tematy, takie jak uzależnienie od partnera, zdrady, rozwód, macierzyństwo czy problemy z alkoholem. Magdalena Witkiewicz umiejętnie zachowała równowagę, tworząc historię, która skłania do refleksji. To książka, którą warto przeczytać i przemyśleć – zarówno dla siebie, jak i dla dobra partnera.

Julia jest świeżo po rozwodzie. Jadwiga ma 53 lata i myślała, że w dniu urodzin mąż ma dla niej prezent. Prezent okazał się być jednak nieprzeznaczony dla niej. Michalina za to chciała zrobić wszystko, aby jej chłopak był zadowolony. Natomiast Marta ma problem z tyciem po dwóch ciążach. Każda z kobiet trafiła do Szkoły Żon z powodu nieudanych relacji oraz aby coś zmienić w swoim życiu. Czy im się uda? 🔥

Przyznam szczerze, że znam wiele książek Magdaleny Witkiewicz, natomiast takiej historii się po niej nie spodziewałam. W książce jest dużo pikanterii, można ją określić nawet mianem erotyku. Szkoła Żon pewnie kojarzy wam się z tym, aby nauczyć się jak być dobrą żoną. Nic z tych rzeczy. Uczennice szkoły mają za zadanie uwierzyć w siebie, zadbać o siebie i swoje potrzeby, a także odkryć swoją wyjątkowość.

Książka niesie ważne przesłanie dla kobiet - aby dbały o siebie i zrozumiały, że mężczyzna w ich życiu jest tylko dodatkiem, a nie kimś bez kogo nie da się żyć. Każda kobieta powinna umieć żyć samotnie.

Książkę czyta się naprawdę szybko - ja to zrobiłam w jeden dzień. Jest świetnie napisana! Każda z bohaterek wiele wnosi do fabuły przez to, że są różne. Ale problemy mają podobne. Tak naprawdę sytuacje opisane w książce jakie spotkały bohaterki mogą przydarzyć się każdemu z nas. Za to uwielbiam książki Magdaleny, bowiem bohaterowie w nich są tacy prawdziwi, z którymi można się utożsamiać! ❤

Ludzkie losy rzadko kiedy krzyżują się bez powodu. Czasem jest on prozaiczny, a niekiedy łączy je podobieństwo, którego nie widać na pierwszy rzut oka. Nieprzypadkowe konkretne osoby znajdują się w tym samym miejscu i czasie, chociaż nie od razu zna się ten powód takiego obrotu spraw.

Kilka kobiet, mających za sobą niezbyt ciekawy moment w życiu, niejeden, ale może nadszedł czas na zmiany? To, co oferuje im wyjątkowe spa i jego właścicielka jest całkowicie odmienne od codzienności Julia, Marta, Jadwiga i Michalina. Każda z nich ma swoje problemy, a wyjazd do ośrodka wypoczynkowego zapowiada się jako odmiana. Nawet nie wiedzą, co je czeka. Z pewnością nie to, czego mogłyby oczekiwać, lecz może właśnie tego potrzebują? Różny moment życiowy, odmienne oczekiwania, co więc mają wspólnego, iż przyjechały właśnie w to, nie inne, miejsce? Zdawałoby się, że cel, chociaż czy na pewno? Co jest tak wyjątkowego w tym spa, iż zaczynają się zastanawiać nad sobą i swoją egzystencją? Dlaczego w ogóle to robią, przecież do tej pory jakoś radziły sobie? A gdyby tak ktoś „popchnął” je by spojrzały na siebie, zastanowiły się nad tym, czego pragną i co naprawdę jest dla nich istotne? Nadszedł moment by swoją osobę postawiły w centrum własnego zainteresowania. C o z tego wyniknie i kim będą po turnusie pełnym niespodzianek?

Zastanawiacie się, jaka historia kryje się za tytułem „Szkoła żon”? Nie taka, której moglibyście się spodziewać. Jeśli lubicie ciut przewrotne książki i dalekie od prostych schematów, oferujące za to interesującą opowieść to ta książka bez wątpienia jest dla Was. To nie wszystko co oferuje, bo pod bardzo przyjemną i sensualną pierwszą warstwą jest kolejna i następna. Każda z bohaterek to odrębny wątek, lecz zazębiający się z pozostałymi nie tylko za sprawą drugiegolanu czyli tytułowego punktu, gdzie spotkały się. Magdalena Witkiewicz prezentuje odmienne punkty widzenia i życiowe historie, każdorazowo docierając do sedna postaci. Dobry humor i życiowe rozstaje nie wykluczają się, zwłaszcza jeśli stanowią element ludzkich historii, gdzie tak jak w prawdziwym życiu śmiech, smutek, radość i łzy wzajemnie przeplatają się. W „Szkole żon” nie brakuje poważniejszych momentów orz celnych obserwacji i dodając do tego ciekawe sylwetki bohaterów otrzymujemy książkę nie tyle pozwalającą a oderwanie się od codzienności co wejście do barwnego świata, gdzie marzenia spełnia się dzięki sobie samemu i przy kibicowaniu przyjaciół.

Nieobliczalna, zmysłowa, odurzająca niczym silny narkotyk! Magdalena Witkiewicz naszkicowała wyjątkową opowieść, która porusza najczulszą strunę, sięga najgłębszych zakamarków duszy i najskrytszych lęków, kompleksów, nie tylko po to, by rozbudzić kobiecość czy wyobraźnię, lecz przede wszystkim, by dodać wiary w siebie, udowodnić, jak cenna, wręcz fundamentalna jest miłość do samej siebie. Pod postacią zniewalającej i pełnej temperamentu lektury, otrzymujemy wyjątkowo hipnotyzujący rollercoaster, gwarantujący początek nowego życiowego etapu, przesyconego pełną akceptacją, głodem wrażeń, a przede wszystkim zdrowym egoizmem i docenieniem siebie samej! Bezsprzecznie, ta książka pozostanie w pamięci na bardzo długo!

Nakreślone postacie są jak najbardziej przemawiające, to ludzie z krwi i kości, pełni obaw, dylematów, niespełnionych marzeń, rozczarowań związkami, lecz również wiary w lepsze jutro. Cztery życiowo zagubione kobiety, choć różnią się stylem życia i priorytetami, tak samo pragną szczęścia i prawdziwej miłości. I choć dla każdej z nich oznacza to zupełnie co innego, każda ma prawo do spełnienia największych pragnień i każda powinna uwierzyć, że do szczęścia nie potrzebuje mężczyzny, zwłaszcza takiego, który jej nie docenia i nie szanuje. Przemiana, jaką pragnie im zafundować tajemnicza, zmysłowa Szkoła Żon, to przede wszystkim zmiana nastawienia, umiejętność dbania o swoje potrzeby, doceniania i rozpieszczania samej siebie. Tak łatwo się zatracić i poświęcić życie innym, tracąc przy tym resztki godności, szczęście, sens życia… Czy pobyt na tej intrygującej, wykraczającej poza wszelkie ramy uczelni, będzie w stanie obudzić zagubioną kobiecość i zmysłowość?

Głęboka, sensualna, dotykająca duszy, lecz zarazem przeszywająca na wskroś, silnie potrząsająca! „Szkoła Żon” to nie tylko refleksyjna, torpedująca silnymi emocjami uczta literacka, ale także odważna opowieść o rozbudzaniu własnej kobiecości czy uczeniu się życia według własnych zasad. Magdalena Witkiewicz jak zwykle nie zawodzi i funduje swoim czytelniczkom zmysłową powieść doskonałą, w której nie sposób się nie zatracić! Polecam❤️

RECENZJA

„SZKOŁA ŻON”

Cykl: Szkoła Żon (tom 1)

AUTOR: MAGDALENA WITKIEWICZ

WYDAWNICTWO: PRACOWNIA DOBRYCH MYŚLI

SZKOŁA ŻON – ODKRYJ SIEBIE NA NOWO I POZWÓL ŻYCIU ZASKOCZYĆ CIĘ PIĘKNEM!

„....nic nie dzieje się bez przyczyny. Jeżeli coś się dzieje, to tylko po to, by pociągnęło za sobą jakieś inne sznurki, które poruszą to, co musi i tak nas spotkać”.

„Szkoła Żon” to ciekawa, lekka, delikatnie erotyczna, ze szczyptą akcentu feministycznego, opleciona nutką humoru i refleksji historia, która wciąga od pierwszych stron. Pozycja, która urzeknie, zaskoczy, pokaże, że warto zawalczyć i uwierzyć w samą siebie.

Nutka erotyzmu dodaje tej historii pikanterii, ale napisana jest z dużym smakiem, co działa na wyobraźnię czytelnika. Autorka pod przewrotną nazwą swojej książki „Szkoła Żon”, w niebanalny sposób pokazuje, że my kobiety musimy dostrzec w sobie piękno i wyjątkowość, że wszystko powinno zależeć od nas, to my jesteśmy najważniejsze, że powinniśmy podążać za swoimi pragnieniami, a nie oczekiwaniom innych. Muszę przyznać, że sama podczas czytania jej, przyjrzałam się swojemu życiu i wyciągnęłam odpowiednie wnioski, bo tak naprawdę zawsze my kobiety najmniej myślimy o sobie i minimalnie wyciągamy z życia coś dla siebie. Bo dzieci, nie ma czasu, nie wypada, co powiedzą ludzie, tak jest wygodniej, bo boimy się zawalczyć. A gdzie jesteśmy w tym wszystkim my i czego tak naprawdę chcemy od żyć. Na to najważniejsze pytanie musimy sobie odpowiedzieć sami. A ta pozycja skłoni nas do refleksji. Całość napisana jest rewelacyjnie, z dużym wyczuciem i smakiem.

Autorka ma lekki, przyjemny i niepowtarzalny styl, dzięki czemu książkę czyta się szybko i z czystą przyjemnością.

Bohaterzy naprawdę ciekawie wykreowani, różnorodni i bardzo autentycznie nakreśleni.

Zobaczymy, z czym się zmagają, co ich boli, co myślą, czują.

Każda postać wiele wnosi do fabuły książki.

Julia świeżo po rozwodzie, zaczyna wszystko od nowa. Będąc, z koleżankami w klubie wygrała w loterii wizytówkowej, szkolenie dla kobiet w luksusowym ośrodku SPA.

Jadwiga ma pięćdziesiąt trzy lata, męża, który notorycznie ją zdradza, a ona tkwi w zawieszeniu, czekając, aż ją mąż w końcu dostrzeże, coraz częściej sięgając do kieliszka, by zagłuszyć kłębiące się emocje. Bała się zawalczyć o swoje szczęście.

Michalina była gotowa zrobić wszystko, dla swojego misia.

Marta zmęczona swoją codziennością, zajada swoje problemy. W końcu pierwszy raz, ktoś jej powie, że owszem jest źle, ale się ułoży, że wszystko jest w jej rękach, to ona musi zawalczyć o siebie. I małymi kroczkami musi podążać do celu.

„Nigdy nie rezygnuj z celu, tylko dlatego, że osiągnięcie go wymaga czasu. Czas i tak upłynie” H. Jackson Brown Jr.

Dostajemy historię kilku kobiet, Julii, Jadwigi, Michaliny i Marty, które różnią się od siebie całkowicie, wiekiem, wykształceniem, są na różnych etapach w swoim życiu i po różnych przeżyciach. Wszystkie trafiają do ekskluzywnego spa o przewrotnej nazwie „Szkoła Żon” położonego w sercu mazur. Każda z nich przyjechała tam z innego powodu, z innym nastawieniem i innymi oczekiwaniami. Wchodząc, za bramę szkoły będą musiały zostawić skromność, skrupuły, opory i konwenanse, jednak nic na siłę, w tej szkole niczego nie muszą, ale mogą, mają być sobą i chłonąć przyjemność z tego co oferuje. Przede wszystkim są tam dla siebie. To one tu są najważniejsze. Przez trzy tygodnie na nowo odnajdą siebie, odkryją, kim są i dowiedzą się, czego tak naprawdę pragną.

-Czym okaże się Szkoła Żon?

-Czy każda z tych kobiet podąży za swoimi pragnieniami?

-Jak odmieni się ich życie?

-Czy Michalina w końcu zacznie spełniać swoje oczekiwania, nie innych?

-Czy Jadwidze Szkoła pomoże jej małżeństwu i pozwoli jej bardziej stać się sobą?

-Czy Marta małymi kroczkami zawalczy o siebie?

-Czy Szkoła Żon przyniesie tym, kobietom rozwiązanie ich problemom?

-Czy odnajdą, to czego szukały w Szkole Żon?

Polecam.