Sześć pięter luksusu. Przerwana historia Domu Braci Jabłkowskich

Cezary Łazarewicz Sześć pięter luksusu Przerwana historia domu braci Jabłkowskich, jakże przyjemny w odbiorze był ten reportaż. Choć dzieje rodziny nie były wcale łatwe, a historia domu towarowego okazała się być jeszcze bardziej skomplikowana, szczególnie w czasach PRLu, to czyta się go z ogromną ciekawością i sentymentem. Historia rodziny Jabłkowskich przeplata się z dziejami budynku, kodeks handlowy zachwyca nowoczesnym spojrzeniem w kierunku klienta oraz pracowników, a niełatwe powojenne dzieje domu braci Jabłkowskich są takie jak cały PRL szare i pełne sprzecznych działań władzy. Po 1989 roku nie jest wcale łatwiej, wydaje się, że biurokracja rozwija się jeszcze bardziej , a kombinowanie, jak było tak jest nadal na porządku dziennym.

Sześć pięter luksusu jest historią rodziny Jabłkowskich, która tracąc majątek poszukuje pomysłu, aby podnieść się materialnie. Pójście właściciela ziemskiego, który stracił swoje dobra, drogą kupiectwa pod koniec XIX wieku było pomysłem dość oryginalnym, raczej niegodnym szlachcica, narażającym rodzinę na społeczne potępienie. Tym niemniej Józef senior nie przejął się tym, co będą mówili o nim ludzie i tak pokierował swoimi dziećmi, że małymi krokami, własnymi zdolnościami i ciężką pracą, w ciągu kilkunastu lat mieli stworzyć największy w Warszawie dom towarowy.

To również niesamowita opowieść o dziejach budynku. Mnie jednak najbardziej wciągnęły rozdziały opowiadające o nowej drodze kupiectwa, którą podążyli bracia Jabłkowscy. Dotyczące psychologii sprzedawcy, szacunku dla pracownika, opowiadające o otwartej przestrzeni, po której klient może przechadzać się swobodnie dotykając towarów, mówiące o nowoczesnym marketingu. Koniecznie zajrzyjcie, aby poczuć międzywojenny klimat. Ten reportaż przypomniał mi wizytę z początku lat 90tych w Galerie Lafayette w Paryżu, gdzie można było kupić wszystko, kolejne piętra kusiły swoim towarem, a ja przechadzałam się pomiędzy nim, jakbym była w muzeum.

To wydanie jest drugim zmienionym, ponieważ w międzyczasie historia dopisała ponad stuletniemu budynkowi nowe zakończenie, zwracając go po ponad sześćdziesięciu latach w ręce rodziny Jabłkowskich. Warto przeczytać. Nawet jeśli nie lubicie robić zakupów. A okładka jest przepiękna.

Historia jak ich wiele, z cyklu komuś za dobrze szło, to trzeba było to zabrać i upaństwowić. Książka opowiada o jednym z największych sklepów na terenie Europy, który został założony przez braci Jabłońskich. Ciekawie opowiedziane losy tego budynku i ukazanie jak zmiana ustroju władz czy wojna może zmienić coś, co super sprawnie działa, na coś, co staję się powoli ruiną i popada w zapomnienie. Takie książki aż chce się czytać. Nie wiadomo ile takich budynków, sklepów czy nawet domów zostało zniszczonych w ten sam sposób co właśnie ten sklep w Warszawie. Książka naprawdę ciekawa. Wrócę do niej na pewno więcej niż raz.