Szepty ze snów

Wieś Szepty nad jeziorem Szarada. Dziewczynka, która wierzy, że jest czarownicą (myślcie co chcecie, ja wierzę, że jest nią naprawdę ;)), słowiańskie tańce, pies Magik, alpaki, cisza i spokój. On i ona, wiadomo. No magia musi być, nie ma dwóch zdań!

Ta książka jest tak bardzo "niemoja", że… no właśnie, to jak w tym powiedzeniu "nigdy nie mów nigdy". Nie dość, że z obiadem musieli sobie poradzić sami to jeszcze do pracy zaspałam. Nie pytajcie, przepadłam. Historia jest oczywista, nie dam się przekonać, że ludzie się tak zmieniają, tak zakochują a życie tak układa. Ale nic to!, dobrze, że chociaż w książkach można o tym poczytać.

Mając na uwadze powyższe, sama się dziwię, że to napiszę, ale naszła mnie pewna refleksja. Otóż, ta historia jest tak przemyślana od początku do końca, tak poukładana w głowie autorki, że cud miód. Takie ulotne momenty, dyskretne szczególiki spinające fabułę bardzo lubię w książkach.

Pełna emocji, przemyśleń, problemów. Myślę też, że bardzo współczesna. Mam wrażenie, że mnóstwo ludzi ma podobne problemy z własnym "być albo nie być", mnóstwo kobiet jest Idą, choć mało która znajduje w sobie tyle waleczności. To bardzo smutna strona tej powieści, ale trzymam kciuki aby pomogła choć kilku kobietom.

Co prawda miałam ochotę od pierwszej strony potrząsnął tą kobietą, odwinąć ją z kokonu w którym się zamknęła, wykrzyczeć jaką jest tępą dzidą, ale później to już jej tylko zazdrościłam. A wiecie czego? Nie, nie, ani miłości, ani mężczyzny. Odwagi jej zazdrościłam!

Ta historia, o byciu dla siebie dobrym, o pięknej przyjaźni i losach pewnej teczki, która zmieniła życie kilku osobom, spodoba się wielu czytelniczkom. Ja polecam serdecznie!! To był sympatycznie spędzony czas.

Ida pracuje w korporacji, partnerem kobiety jest jej przełożony, a atmosfera panująca w pracy nie jest zbyć przyjemna, a ciągła presją sprawia, że Ida staje się coraz bardziej roztargniona. Przyjaciel dziewczyny - Adrian wręcz jej w prezencie urodzinowym zaproszenie na wyjazd do spa. Ida postanawia skorzystać z zaproszenia, a miejsce do którego wyjeżdża okazuje się bardzo wyciszające i skłaniające do przemyśleń. Jak potoczą się losy Idy? Czy spróbuję przewartościować swoje życie?

To moje drugie spotkanie z autorką, jej poprzednia książka, a zarazem debiut "Kiedy spada gwiazda" bardzo mi się podobała, dlatego wiedziałam, że jak tylko Pani Ania napisze coś nowego z pewnością po to sięgnę. Styl autorki jest niezwykle przyjemny w odbiorze, a ja zatraciłam się w tej historii już od pierwszych stron. Pani Ania ma niesamowity dar tworzenia niezwykle życiowych historii, z bohaterami od których bije prawda, takimi z którymi z powodzeniem moglibyśmy się utożsamić, taka właśnie jest Ida. Autorka zabrała główną bohaterkę, ale również i mnie w cudowną, niezwykle klimatyczną podróż do miejsca, w którym można się wyciszyć, posłuchać szumu drzew, śpiewu ptaków, ale przede wszystkim przemyśleć sobie pewne sprawy, spojrzeć na swoje życie z zupełnie innej perspektywy i to właśnie zrobiła Ida. Kobieta w całym zgiełku i ferworze pracy w korporacji, w której to najważniejsze są wyniki zapomniała o sobie - swoich pragnieniach, marzeniach i spokoju ducha. Autorka pokazuje, że czasami wystarczy jedynie zmiana otoczenia i ludzi którzy nas otaczają, by dostrzec to co najważniejsze i najcenniejsze. "Szepty ze snów" to bardzo życiowa, mądra, refleksyjna powieść o poszukiwaniu siebie i swojego miejsca w życiu. Bardzo miło spędziłam z nią czas i z pewnością sięgnę po kolejne książki autorki. Polecam! Moja ocena 8/10.

Co działo się w ostatnim zapamiętanym przez Was śnie? ❤️

Do lektury SZEPTÓW ZE SNÓW zachęcił mnie opis, który obiecywał naprawdę wiele. Książka miała opowiadać o odnajdywaniu siebie i sądziłam, że może wiele w moim życiu zmienić. I faktycznie - SZEPTY... zmuszają nas do przemyśleń, do zwolnienia tempa, w jakim żyjemy, a jednocześnie zachęcają nas do odnalezienia chwili na odetchnięcie od codzienności☀️

Niestety, moje pierwsze wrażenie nie było najlepsze - kompletnie nie podszedł mi styl pisania autorki, a więc automatycznie gorzej było mi się wczytać w tę historię. Z czasem zdążyłam się przyzwyczaić i mniej więcej od połowy czytało mi się ją dużo lepiej📚

Sama historia mnie zaciekawiła, zwłaszcza od momentu pojawienia się jednej postaci. Już wtedy wiedziałam, że może wiele zmienić w życiu Idy, głównej bohaterki, której życie niekoniecznie toczy się tak, jak wyobrażała to sobie jeszcze na studiach. Dopiero prezent od przyjaciela ma jej pomóc we wprowadzeniu do życia niezbędnych zmian🌞

SZEPTY... to naprawdę intrygująca, psychologiczna historia, w którą jednak trudno było mi się wczytać, dlatego jej przeczytanie zajęło mi tak długo. Jestem jednak pewna, że jeśli lubicie książki, które zmuszają do przemyśleń, a jednocześnie obdarowują czytelnika naprawdę ciekawą, chwilami nawet wzruszającą akcją to SZEPTY... Was zachwycą - i tego Wam życzę❤️

Macie w planach tę książkę?❤️

#współpraca z @wydawnictwo_zwierciadlo

Ania to wspaniała autorka, która pisze prosto z serca . Ta książka uświadamia mi , że to co robię aktualnie w swoim życiu jest dobrym wyborem! dzięki Ani czuję się silniejsza i jestem bardziej pewna swych decyzji! Bardzo Ci dziękuje!

Koniecznie przeczytajcie te książkę bo warto! polecam z całego serca!

Anna Purowska napisała jak dotąd trzy powieści. Dla mnie jej twórczość to coś nowego, a już tym bardziej „świeżynka”, czyli książka pt. „Szepty ze snów”. Myślę, że warto jest poznawać coraz to nowszych pisarzy i rozwijać swoją wiedzę nie tylko o zagranicznej, lecz także o narodowej literaturze. Nie zgodzę się z faktem, że jest ona słaba czy niedopracowana- mamy ogromny wybór i każdy znajdzie coś dla siebie. Jeśli chcemy postawić na romantyczną historię i nie boimy się wzruszeń czy nostalgii- „Szepty ze snów” to bardzo dobry wybór.

Ida Szumska to główna bohaterka powieści. Gdy czytałam książkę, od razu zadałam sobie idealnie pasujące do treści pytanie: kiedy jest optymalny czas na to, by pomyśleć o sobie i swoim nie do końca udanym życiu? Mamy dokonać rachunku sumienia w wieku 30, 40, a może 50 lat? Ida zrozumiała, że nie czuje się ze sobą dobrze jako kobieta obchodząca 33 urodziny. Owszem, ma pracę, ma gdzie mieszkać, ma oddanego przyjaciela Adriana. Co więcej, nie jest singielką, ALE! Właśnie od tego momentu zaczynają się jej emocjonalne schody. Partner Idy, Marek, to także jej przełożony w korporacji. Mężczyzna ten widzi wyłącznie swoją pracę, niemal cały czas ślęczy przed komputerem i zachowuje się jak typowy pracownik korporacji. Wykresy, tabele, projekty, praca zdalna to cały jego żywioł. Do tego jest nowoczesny, chce dobrze wyglądać, a gnębienie Idy to jego specjalność. Zresztą, z pasją robią to także inni pracownicy wpatrzeni w swego szefa. Jak zatem można z kimś takim czuć się dobrze? No właśnie… Dużo większą sympatią zapałałam do fryzjera Adriana. Jest to przyjaciel Idy przez tak zwane duże P. Zawsze chętny do pomocy, empatyczny, znający kobietę jak własną kieszeń. To, co wydarzyło się w jego życiu to też piękny wątek, ale ja nie mam zamiaru go opowiadać. Myślę, że spodoba się on czytelnikom i być może grono odbiorców uwierzy w siebie, jak i w bezinteresowną, szczerą pomoc. Ach, sama chciałabym mieć tak oddanego przyjaciela…

Pewnego dnia Adrian proponuje przyjaciółce wypad do spa. Miałam zupełnie inne wyobrażenie o tym wyjeździe, ale gdy zagłębiłam się w treść książki, zachciało mi się wręcz płakać ze szczęścia. Autorka potwierdziła z całą stanowczością moją teorię- cieszyć nas mogą bardzo drobne, ale szczere sprawy. Może to być widok pięknych wiejskich pół, śpiew ptaków, ogólny spokój ducha. Możemy cieszyć się z dobrego, spokojnego towarzystwa, z pysznej, domowej zupy zjedzonej w magicznej atmosferze. Czy naprawdę potrzebujemy drogich hoteli, wystrzałowych aut czy zawodowego, wyniszczającego wyścigu szczurów? Nie, nie i jeszcze raz nie!

Szepty to nie tylko fragment tytuły powieści, ale i wieś, gdzie rozgrywa się akcja książki. Historie, które się tam wydarzą, z całą pewnością wzruszą niejednego czytelnika. Jeśli o mnie chodzi, bardzo się cieszę, że pisarka wykreowała postaci Szymona i Bianki. Dzięki nim czytelnicy zrozumieją, że w życiu rodzinnym istotne są nie tylko matki, ale i ojcowie. Mężczyźni naprawdę mają serca, tak samo czują i potrafią być empatyczni dla otoczenia. Dla mnie Szymon to wzór mężczyzny, a że sama mam bardzo dobrego ojca, toteż jestem w stanie uwierzyć w jego styl zachowania. Jeszcze bardziej wzruszyła mnie pani Alinka, którą można nazwać idealną gospodynią i kobietą z ogromnym pokładem pozytywnych emocji. Gdy czytelnicy dowiedzą się o jej działalności- na pewno się wzruszą. Ja nie chcę zbyt wiele zdradzać.

Książkę czytało mi się bardzo dobrze i szybko. Poza wzruszającymi historiami powieść obfituje w masę opisów przyrody. Śmiem twierdzić, że e-book śmiało mógłby być zadedykowany Krystynie Czubównie. Mistrzyni programów przyrodniczych stworzyłaby z czytanego tekstu ideał. Nie ma przecież lepszego głosu, gdy chodzi o naturę i jej tajniki.

Chciałabym się jeszcze zapoznać z pozostałymi propozycjami literackimi autorki. Póki co, nie czuję się zawiedziona. Chcę trwać w przekonaniu, że dobrzy ludzie istnieją i nie każdy z nas jest zadufanym w sobie materialistą. Gonitwa za statystykami czy klasyczny mobbing nie może być sensem życia.

Czy warto wierzyć snom i wróżkom? To także bardzo dobre pytanie pasujące do całości lektury. Ja jestem raczej realistką, nic nie dzieje się bez przyczyny, ale książkę czytać mogą przecież fani rzeczy niewyjaśnianych.

Wydawnictwo Zwierciadło podjęło dobrą decyzję, że wydało tę książkę. Pani Agnieszko- wielkie dzięki za moment otuchy i wiary w lepsze jutro.