Szepty przeszłości

“Sekret jest zbyt kruchą rzeczą, aby powierzać ją człowiekowi”.

Druga połowa XIX wieku, Polska jest pod zaborami. Łucja Kolebowska jest niezwykłą dziewczyną, ma ogromny dar mówienia. Mieszka z ciężko pracującymi rodzicami i młodszym bratem. W wieku dwunastu lat trafia na służbę do dworu hrabiostwa Kościeszewskich. Szybko odnajduje się w nowym miejscu, praca, choć ciężka sprawia jej przyjemność, tylko drzwi do ogromnej biblioteki niezmiennie kuszą. Zyskuje przychylność i sympatię hrabiny Rozalii, która dostrzega wyjątkowość, przebojowość i wewnętrzną siłę Łucji. Zaczyna uczyć ją czytania i pisania, robi wszystko, by łaknąca wiedzy dziewczyna otrzymała odpowiednie wykształcenie. To wszystko nie podoba się matce Łucji, która twierdzi, że ta powinna znać swoje miejsce i nie wychylać się. Hrabina jest samotną, znudzoną życiem kobietą, jej małżeństwo jej fikcją, całe dnie spędza w swoich pokojach, coraz mocniej uzależniając się od opium. Łucja będąca pod coraz mocniejszym urokiem hrabiego, odkrywa sekret hrabiny…

Przejmująca, smutna opowieść. Akcja powieści toczy się swoim rytmem, niepokoi tajemnicami. Fabuła ciekawie poprowadzona, toczy się dwutorowo teraźniejszość i przeszłość, dotyka skomplikowanych relacji międzyludzkich i ukazuje życie na XIX wiecznym dworze. Prawda historyczna idealnie współgra z fikcją literacką. Pani Sandra pisze z pasją i energią. To było niesamowite i piękne! Niepodważalnym atutem powieści są bohaterowie. Skomplikowane, autentyczne osobowości, wzbudzają w czytelniku wiele emocji. Nie wszystkich polubiłam, nie dało się. Cały czas miałam wrażenie, że razem z nimi przemierzałem ich kręte życiowe ścieżki. Łucja to serdeczna, silna, odważna, inteligentna, zdeterminowana młoda kobieta. Nie do końca potrafiłam zrozumieć jej postępowanie, ale daleka jestem od jej oceniania.

Świat pełen kontrastów, bogactwo i bieda. Wszechobecna w każdej dziedzinie życia męska dominacja. Tajemnice, głęboko skrywane sekrety, tutaj nic nie jest takie, jak nam się początkowo wydaje. Wyraźnie czujemy delikatny dreszczyk napięcia, niepewną, chwilami wręcz duszną atmosferę. Mroczne zakamarki ludzkiej duszy, utracone nadzieje, przeżywane dramaty. Marzenia, skrywane pasje, walka siebie, o lepsze życie, trudne życiowe wybory, ciężar skrywanych sekretów. Przeszłość, która powraca, nie daje o sobie zapomnieć, kładzie się cieniem na kolejnych pokoleniach.

Jestem zachwycona tą powieścią! Pełna kontrastów, emocji, poruszająca, mądra, czarująca słowem historia. Niełatwa, a zarazem piękna przygoda, której całkowicie dałam się porwać. Z niecierpliwością czekam na kolejne powieści Autorki. Polecam, czytajcie! Tatiasza i jej książki :)

Lubicie debiuty?

Ja bardzo. Nidy nie wiadomo, na jaką perełkę można trafić.

Tak było tym razem.

Ależ to było dobre!

Świetna, trzymająca w napięciu, powieść historyczna.

Autorka przenosi nas do drugiej połowy XIX wieku, do czasów zaborów w Polsce, kiedy to kraj był objęty cenzurą i w trakcie powstania styczniowego. Historię tę oglądamy oczami głównej bohaterki, Łucji, która od najmłodszych lat pracuje we dworze hrabiostwa Kościeszewskich. Łucja pomaga w kuchni, ale jej marzeniem jest zbliżyć się do biblioteki, może któregoś dnia nauczyć czytać, i poznać inny świat, niż jej własny. Czuje, że jest stworzona do czegoś lepszego.

Pewnego dnia, pomaga hrabinie Rozalii. Od tego dnia, jej życie się zmienia. Szybko zaskarbia sobie sympatię i przyjaźń hrabiny Rozalii. Pod jej nadzorem uczy się czytać i pisać oraz otrzymuje wykształcenie znacznie przewyższające jej status. Jej relacja z hrabiną rozwija się, Łucja poznaje tajemnice dworu i mroczne sekrety hrabiostwa. Niektóre mogą wywołać skandal w łódzkiej socjety.

Choć od najmłodszych lat Łucja musiała stawić czoła trudom życia w "domu cieni" (tak nazywa Kościeszankę), jej niezłomny charakter i inteligencja pozwoliły jej przetrwać i wyjść obronną ręką.

Pani Sandra pisze językiem, który oddaje atmosferę epoki. Genialnie kreśli bohaterów, ich złożone charaktery, wzajemne relacje są przedstawione w sposób tak wiarygodny i przekonujący. Tak bardzo, że wciągnęłam się w tę historię od pierwszej strony i trudno mi było się z nią rozstawać.

Autorka porusza wiele trudnych tematów, jak uzależnienie od opium, tragedie, jakie się dzieją bez względu na pozycję w społeczeństwie. Pokazuje jak tajemnice przeszłości i decyzje życiowe, mogą wpłynąć na kolejne pokolenia.

"Szepty przeszłości" to dobrze napisana powieść historyczna, ale przede wszystkim historia o zakazanej miłości, ludzkich słabościach, dramatach, które się dzieją we wszystkich rodzinach.

Genialny debiut! Polecam gorąco!

Nie sądziłam, że aż tak mocno mnie pochłonie ta książka!

Jest sporej objętości ale nie mogłam się od niej oderwać.

Zapewne dlatego, że poza romansem (i mezaliansem) jest tu naprawdę dużo intryg, tajemnic a nawet zbr*dni.

Czyli to, co tygryski lubią najbardziej.

Poznajemy historie z różnych osi czasowych i od różnych bohaterów.

Obecne czasy okiem nastoletniego chłopca i jego babci, która opowie nam to, co się zdarzyło wiele lat temu.

Przeszłość kryje tajemnice i grzeszki, które się ciągną przez pokolenia...

Łucja urodziła się w ubogiej rodzinie, jej matka to służąca i dziewczyna idzie w jej ślady.

Jednak ona ma ambicje, chce być kimś więcej.

Edmund - to dopiero postać zagadka, co do której moje uczucia wiele razy się zmieniały zależnie od czytania kolejnych stron tekstu.

Raz mu współczułam, w końcu ojciec traktował go jako zło konieczne a innym razem dziwiłam się, że może być aż tak okrutny.

Pomyliłam się też co do uczuć Łucji, obstawiałam, że zakocha się w kimś młodszym a jednak nie...

"Dom cieni" skrywa więcej tajemnic, niż Wam się wydaje.

Każdy tu ma swoje grzeszki mniejsze i większe a my, czytelnicy, czytając książkę po kolei odkrywamy każdy z nich.

I nasza nastoletnia Łucja będzie miała swoje za uszami tak, że się aż włos jeży na głowie a co więcej, obarczy brzemieniem kolejne pokolenie.

Bo czyż przeszłość nie uderzy nas znienacka kiedy tego zechce?

Książka mimo, iż opowiada o XIX wiecznej Polsce, która była pod zaborami, objęta cenzurą i w trakcie wybuchło powstanie styczniowe to czyta się bardzo płynnie, przyjemnie bez zniechęcenia.

Być może dlatego, że nie było aż tak dużo słów z tamtego okresu tylko autorka przełożyła "na nasze".

Palenie opium, zapach rozmarynu, różnice społeczne i zdrady na porządku dziennym ale także emocje i problemy ludzkie - to wszystko się tu znajdzie w pięknie opowiedzianej historii, która nie jest cukierkowa i sielankowa a wręcz przeciwnie, skrywa mrok o jaki byście jej nie podejrzewali.

Zwłaszcza gdy się patrzy na okładkę, która zapowiada romans.

Jest, oczywiście, jednak jest inny niż się spodziewałam i to na plus.

Lubicie książki, których akcja osadzona jest w XIX wieku? Książki z ciekawymi kobiecymi postaciami? Książki, w których wspominane są ważne wydarzenia z historii naszego kraju oraz postacie, które zasłużyły się dla Polski? Jeśli tak, to bardzo polecam „Szepty przeszłości”.

„Szepty przeszłości” to książka idealna do poczytania po ciężkim dniu. Jest lekka, ciekawa i wciągająca od pierwszych stron.

Łucja Kolebowska to dziewczyna, która od dziecka wraz z mamą pracuje we dworze hrabiostwa Kościeszewskich. Bardzo szybko zyskała przychylność i zaufanie hrabiny Rozalii. To dzięki niej nauczyła się czytać i pisać. Jednak nie jest tak kolorowo jakby mogło się zdawać. Łucja odkrywa sekrety dworu. Jakie? Musicie sami je poznać.

Książka kusi nie tylko piękną okładką, ale również historia, którą opisuje. Bardzo lubię przenosić się do XIX wieku i czytać o balach, różnicach społecznych i silnych kobietach tamtej epoki. Autorka wspaniale wykreowała bohaterów. Są tutaj tacy, których lubi się od samego początku i tacy, którzy działają na nerwy. Książka w pełni oddaje również klimat XIX – wiecznego dworu.

„Szepty przeszłości” to debiut pani Sandry Nikoniuk. Jest to debiut, dla którego warto zarwać nockę i bardzo go polecam!

Każda rodzina skrywa swoje mroczne sekrety. Ani wykształcenie, ani status majątkowy, ani nawet miejsce zamieszkania nie są gwarantem szczęścia i pomyślności w życiu. Nastoletnia Łucja przekonuje się o tym, obserwując rodzinę Kościeszewskich. Jej pracodawcy tylko z pozoru wyglądają na kochające się małżeństwo. W rzeczywistości oboje są bardzo samotni, nieszczęśliwi i skupieni wyłącznie na sobie i swoich potrzebach. Pojawienie się młodziutkiej, pełnej życia pokojówki Łucji wnosi do Kościeszanki świeżość i energię. Bystra i żywiołowa dziewczyna szybko zyskuje sympatię i przyjaźń pani domu – Rozalii. Lata spędzone w eleganckim dworku zmieniają prostą dziewczynę w wytworną damę. Jej uroda i inteligencja nie uchodzi uwadze jej przyszłych adoratorów. Którego z adorujących ją kawalerów wybierze Łucja? Jak dramatyczne będą losy rodziny Kościeszewskich i czy rzeczywiście to miejsce, jak i jej mieszkańcy są przeklęci? Zapraszam serdecznie do lektury. Gwarantuję wam, że podziękujecie mi za rekomendację:)

.

Książka pełna jest pięknych cytatów, kunsztownych porównań i głębokich przemyśleń. Przyznam, że długo nie mogłam odgadnąć, kim jest mężczyzna przedstawiony na okładce. Miałam nawet nadzieję, że może to może jeden z bohaterów doznał przemiany wewnętrznej i ostatecznie podbił serce Łucji. Ludzie się przecież zmieniają. Jednak nie w tym przypadku. W tej historii nic nie jest oczywiste i łatwe do przewidzenia. Mój stosunek emocjonalny do Łucji zmieniał się jak w kalejdoskopie. Od podziwu do wręcz irytacji jej osobą. Nie rozumiałam niektórych jej wyborów, ale starałam się tłumaczyć je młodym wiekiem i niedoświadczeniem życiowym dziewczyny. Zakończenie wbiło mnie w fotel. Oczywiście nie zdradzę wam, co takiego się wydarzyło ani kim był tajemniczy mężczyzna w bieli, o którym mowa na początku książki. Sami musicie się tego dowiedzieć. Powiem tylko tyle, że „Szepty przeszłości” to jedna z lepszych książek, jakie miałam okazję recenzować. Rewelacyjny debiut autorki. Aż boję się pomyśleć, jak dobre będą jej kolejne publikacje, skoro jej pierwsza powieść tak mnie zachwyciła.

.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję @skarpawarszawska